Αυτές είναι οι συμφωνίες της Ελλάδας για ΑΟΖ με Αίγυπτο και Ιταλία

Νόμος του Κρά­τους ειναι και επι­σή­μως οι δύο Συμ­φω­νί­ες οριο­θέ­τη­σης θα­λάσ­σιων ζωνών με Ιτα­λία και Αί­γυ­πτο καθώς αργά το βράδυ της Πα­ρα­σκευ­ής δη­μο­σιεύ­τη­καν στην Εφη­με­ρι­δα της Κυ­βερ­νή­σε­ως.

Σύμ­φω­να με το άρθρο 3 του πα­ραρ­τή­μα­τος των συμ­φω­νιών: “Η ισχύς του πα­ρό­ντος νόμου αρ­χί­ζει από τη δη­μο­σί­ευ­σή του στην Εφη­με­ρί­δα της Κυ­βερ­νή­σε­ως και της Συμ­φω­νί­ας που κυ­ρώ­νε­ται από την πλή­ρω­ση των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων της περ. β) του άρ­θρου 5 αυτής”.

Αντί­στοι­χα η δεύ­τε­ρη πα­ρά­γρα­φος του άρ­θρου 5 ανα­φέ­ρει πως η συμ­φω­νία τί­θε­ται σε ισχύ την ημε­ρο­μη­νία ανταλ­λα­γής των ορ­γά­νων επι­κυ­ρώ­σε­ως απο τα δύο μέρη.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται πως οι δύο συμ­φω­νιες κυ­ρώ­θη­καν απο την ελ­λη­νι­κή Βουλή με ευ­ρεία πλειο­ψη­φία.

Ει­δι­κό­τε­ρα:

«Η συμ­φω­νία αυτή εντάσ­σε­ται σε μια ευ­ρύ­τε­ρη στρα­τη­γι­κή διευ­θέ­τη­σης δι­με­ρών εκ­κρε­μο­τή­των, οι­κο­δό­μη­σης συμ­μα­χιών με τρί­τους με τρόπο που προ­ω­θεί τα εθνι­κά συμ­φέ­ρο­ντα, στη βάση του σε­βα­σμού του Διε­θνούς Δι­καί­ου.

Είναι μια ισορ­ρο­πη­μέ­νη συμ­φω­νία. Είναι απο­λύ­τως σύμ­φω­νη με το δί­καιο  της θά­λασ­σας όπως έχει εφαρ­μο­σθεί σε πρα­κτι­κή και σε νο­μο­λο­γία. Επι­βε­βαιώ­νε­ται πα­νη­γυ­ρι­κά η πάγια θέση μας ότι τα νησιά έχουν κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τα υφα­λο­κρη­πί­δας και ΑΟΖ.

Κα­το­χυ­ρώ­νε­ται η επή­ρεια των νη­σιών μας σε θα­λάσ­σιες ζώνες.

Το μή­νυ­μα προς πάσα κα­τεύ­θυν­ση είναι πως η Ελ­λά­δα δεν κάνει πα­ρά­νο­μες συμ­φω­νί­ες, ούτε εξα­να­γκά­ζει άλλες χώρες σε λε­ό­ντειες συμ­φω­νί­ες. Δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται και προ­βαί­νει σε οριο­θε­τή­σεις με βάση το δί­καιο της θά­λασ­σας και η ορ­θό­τη­τα της πο­λι­τι­κής μας ένα­ντι πα­ρά­νο­μων ενερ­γειών, όπως το τουρ­κο­λι­βυ­κό μνη­μό­νιο, απο­δει­κνύ­ε­ται από το ότι το Κάιρο οριο­θέ­τη­σε με την Ελ­λά­δα, παρά τις μά­ταιες προ­σπά­θειες της Τουρ­κί­ας να πλειο­δο­τή­σει προ­σφέ­ρο­ντας στην Αί­γυ­πτο με­γα­λύ­τε­ρη ΑΟΖ.

•    Από κάθε άποψη είναι μία με­γά­λη εθνι­κή επι­τυ­χία που έρ­χε­ται μετά την συμ­φω­νία με την Ιτα­λία και κλεί­νει μία πε­ρί­ο­δο αδρά­νειας και δι­σταγ­μών στην εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή.

•    Η χώρα μας αυ­ξά­νει ση­μα­ντι­κά το κυ­ριαρ­χι­κό της απο­τύ­πω­μα και κα­το­χυ­ρώ­νει τα κυ­ριαρ­χι­κά της δι­καιώ­μα­τα και τη δι­καιο­δο­σία της.

•    Η χώρα υλο­ποιεί μια στρα­τη­γι­κή εθνι­κής ολο­κλή­ρω­σης κα­το­χυ­ρώ­νο­ντας τον από­λυ­το σε­βα­σμό του διε­θνούς δι­καί­ου και της ει­ρη­νι­κής επί­λυ­σης των δια­φο­ρών στην ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο.

•    Η χώρα δη­μιουρ­γεί στο πλαί­σιο του διε­θνούς δι­καί­ου ένα κε­κτη­μέ­νο που δεν μπο­ρεί να αμ­φι­σβη­τη­θεί από κα­νέ­ναν. Δρέ­πει τους καρ­πούς (στην πράξη και όχι στα λόγια) μιας πο­λι­τι­κής αρχών που στη­ρί­ζε­ται στη συ­νερ­γα­σία και το Διε­θνές Δί­καιο.

• Είναι μία συμ­φω­νία με­τα­ξύ χωρών που δεν αμ­φι­σβη­τούν η μία τα δι­καιώ­μα­τα της άλλης, δεν εκ­βιά­ζουν, δεν απει­λούν.

Επι­βε­βαιώ­νει την ακυ­ρό­τη­τα του Τουρ­κο-Λι­βυ­κού Μνη­μο­νί­ου

•    Απο­τε­λε­σμα­τι­κή ενέρ­γεια που εντα­φιά­ζει  το τουρ­κο­λι­βυ­κό σύμ­φω­νο.

•    Η συμ­φω­νία συ­νο­μο­λο­γή­θη­κε με το Κάιρο μετά από 13 γύ­ρους δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων και 15 χρό­νια μετά την έναρ­ξη τους καθώς και 8 μήνες μετά τη συμ­φω­νία Άγκυ­ρας-Τρί­πο­λης.

•    Πλέον, πέραν της έμπρα­κτης επι­βε­βαί­ω­σης της ακυ­ρό­τη­τας του πα­ρά­νο­μου τουρ­κο­λι­βυ­κού μνη­μο­νί­ου, κα­το­χυ­ρώ­νου­με τα νό­μι­μα δι­καιώ­μα­τά μας, σε συμ­φω­νία με μια γει­το­νι­κή χώρα. Ενι­σχύ­ε­ται ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο η δι­πλω­μα­τι­κή μας θέση, ανα­δει­κνύ­ο­ντας με από­λυ­τη σα­φή­νεια ότι οι τουρ­κι­κές αξιώ­σεις είναι απο­λύ­τως πα­ρά­νο­μες και ανε­δα­φι­κές.

•    Η Λιβύη πλέον βρί­σκε­ται με­τα­ξύ δύο απο­λύ­τως νό­μι­μων οριο­θε­τή­σε­ων (Ελ­λά­δα-Ιτα­λία και Ελ­λά­δα-Αί­γυ­πτος). Η κυ­βέρ­νη­ση της Λι­βύ­ης δεν έχει καμ­μία απο­λύ­τως νό­μι­μη βάση να απορ­ρί­πτει την συ­ζή­τη­ση με την Ελ­λά­δα για να ολο­κλη­ρω­θεί με νό­μι­μο τρόπο  η οριο­θε­τη­ση με­τα­ξύ μας ΑΟΖ στην πε­ριο­χή νο­τί­ως της Κρή­της. Η οριο­θέ­τη­ση αυτή είναι η μόνη νό­μι­μη και εξυ­πη­ρε­τεί το συμ­φέ­ρον αμ­φο­τέ­ρων των χωρών μας.

Επι­βε­βαιώ­θη­κε ότι η τή­ρη­ση του δι­καί­ου της θά­λασ­σας απο­τε­λεί ικανή και ανα­γκαία συν­θή­κη για την οριο­θέ­τη­ση θα­λασ­σί­ων ζωνών των χωρών στην πε­ριο­χή.

Ευ­χό­μα­στε η Τουρ­κία και η Λιβύη αντι­λη­φθούν και να εναρ­μο­νι­στούν με αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ώστε να κα­τα­στεί δυ­να­τή η διευ­θέ­τη­ση όλων των συ­να­φών εκ­κρε­μο­τή­των.

•Αντι­με­τω­πί­ζε­ται απο­τε­λε­σμα­τι­κά η πα­ρά­νο­μη από­πει­ρα της Τουρ­κί­ας να οριο­θε­τή­σει ΑΟΖ απευ­θεί­ας με την Αί­γυ­πτο πα­ρα­βιά­ζο­ντας τα κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τα των ελ­λη­νι­κών νη­σιών σε θα­λάσ­σιες ζώνες.

•    Η πα­ρού­σα οριο­θέ­τη­ση είναι τμη­μα­τι­κή, δη­λα­δή απο­τε­λεί τμήμα συ­νο­λι­κής με­τα­γε­νέ­στε­ρης οριο­θέ­τη­σης με­τα­ξύ των δύο χωρών.

Τέλος, εμ­βα­θύν­θη­καν και ενι­σχύ­θη­καν έτι πε­ραι­τέ­ρω οι σχέ­σεις με τη με­γα­λύ­τε­ρη αρα­βι­κή χώρα του κό­σμου, την Αί­γυ­πτο».

Πηγή: protothema.gr