Ποινή κάθειρξης 15 ετών σε πατέρα και γιο για τη δολοφονία του Τζάνη Τοπάλυ

-Κρίθηκαν ένοχοι για την πράξη της ανθρω­πο­κτο­νίας από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση κατά συναυ­τουρ­γία

Ποινή κάθειρ­ξης 15 ετών επέβαλε το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της Κω στον 53χρονο ημεδαπό και τον 20χρονο γιό του που κρί­θη­καν ένοχοι κατά πλειο­ψη­φία (5-2, μειο­ψή­φι­σαν δύο ένορκοι που έκριναν ότι ο γιός ήταν αθώος) για την ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση κατά συναυ­τουρ­γία του εργο­λά­βου οικο­δο­μών Τζάνη Τοπάλυ του Χαμίτ, 46 ετών, πατέρα τριών ανή­λι­κων παιδιών.

Την ενοχή τους είχε ειση­γη­θεί εξάλλου και η Εισαγ­γε­λέας της έδρας.

Το δικα­στή­ριο τους ανα­γνώ­ρισε ομόφωνα το ελα­φρυ­ντικό του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου και απέρ­ριψε τα ελα­φρυ­ντικά της ανη­λι­κό­τη­τας, καλής συμπε­ρι­φο­ράς μετά την πράξη και προη­γού­με­νης ανάρ­μο­στης συμπε­ρι­φο­ράς του θύματος που πρό­τει­ναν οι συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης.

Η Εισαγ­γε­λέας της έδρας είχε προη­γου­μέ­νως ειση­γη­θεί να μην ανα­γνω­ρι­στούν ελα­φρυ­ντικά.

Θυμί­ζουμε πως κατόπιν φρα­στι­κού επει­σο­δίου και δια­πλη­κτι­σμού του πρώτου κατη­γο­ρου­μέ­νου, με τον δολο­φο­νη­θέ­ντα λόγω οικο­νο­μι­κών δια­φο­ρών, στις 28.08.2022, κατόπιν συνα­πό­φα­σης και από κοινού ενερ­γώ­ντας αμφό­τε­ροι οι κατη­γο­ρού­με­νοι, επέ­φε­ραν το θάνατό του με την χρήση βίας.

Πιο συγκε­κρι­μένα, αφού τύλιξαν γύρω από το λαιμό του ένα σχοινί, κατά­φε­ραν να τον ακι­νη­το­ποι­ή­σουν και τελικώς να επι­φέ­ρουν τον θάνατό του.

Εν συνε­χεία, τοπο­θέ­τη­σαν το πτώμα του σε φορτηγό αυτο­κί­νητο, μάρκας Mitsubishi, μοντέλο L200, ιδιο­κτη­σίας του πρώτου κατη­γο­ρου­μέ­νου και το απέρ­ρι­ψαν σε ορεινή ερημική περιοχή στην Ψίνθο, ενώ μετέ­φε­ραν το αυτο­κί­νητο, μάρκας Honda, του θύματος στις Καλυ­θιές και ακο­λού­θησε προ­σπά­θεια απο­προ­σα­να­το­λι­σμού των Αρχών, προ­κει­μέ­νου να μην απο­κα­λυ­φθεί η πράξη τους.

Περαι­τέρω δε, την επόμενη ημέρα, και συγκε­κρι­μένα την 29η Αυγού­στου 2022 ο 53χρονος επι­κοι­νώ­νησε με τον τεχνικό των καμερών του ξενο­δο­χείου και του ζήτησε να μεταβεί στο ξενο­δο­χείο και να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει δια­μόρ­φωση στο δίσκο του κατα­γρα­φι­κού συστή­μα­τος των καμερών.

Σύμφωνα με την ιατρο­δι­κα­στική έκθεση, ο θάνατος του απο­βιώ­σα­ντος επήλθε συνε­πεία κακώ­σεων κεφαλής και ειδι­κό­τερα, στην ως άνω ιατρο­δι­κα­στική έκθεση σημειώ­νε­ται «στο ινιακό οστό και στα όριά του με τα κρο­τα­φικά οστά αμφο­τε­ρο­πλεύ­ρως παρα­τη­ρού­νται δύο εμπιε­σμα­τικά κατάγ­ματα με ουσια­στικά πανο­μοιό­τυ­πους χαρα­κτή­ρες, ήτοι κυκλι­κού σχή­μα­τος, δια­μέ­τρου 3,5-4 εκ, χωρίς ακτι­νω­τές επε­κτά­σεις και με εισχώ­ρηση κατε­α­γό­των τμη­μά­των του έσω οστικού πετάλου στην κρα­νιακή κοι­νό­τητα. Συνε­πεία αυτών των καταγ­μά­των ανα­μέ­νο­νται βαριές εγκε­φα­λι­κές κακώ­σεις.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι έπεσαν σε πλήθος αντι­φά­σεων. Κρίθηκε ότι δεν εναρ­μο­νί­ζε­ται με τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής η εκδοχή που υπο­στη­ρί­ζει ο πατέρας του 20χρονου ότι κατόρ­θωσε μόνος του, χωρίς την βοήθεια του προ­σφεύ­γο­ντος, να περάσει το σκοινί από το λαιμό του απο­βιώ­σα­ντος, ο οποίος είχε τα χέρια του ελεύ­θερα και να τον τρα­βή­ξει με αυτό περίπου πέντε μέτρα σε ανη­φο­ρικό δρόμο, ενώ ο απο­βιώ­σας προ­σπα­θούσε να ελευ­θε­ρω­θεί από το σκοινί στο λαιμό του, μέχρι που έπεσε στο έδαφος αναί­σθη­τος.

Και τούτο λόγω της σωμα­τι­κής διά­πλα­σης του θανό­ντος, που είχε ύψος 1,90 μέτρα και βάρος περίπου 150 κιλών.

Ο πατέρας του στην απο­λο­γία του θεω­ρούσε ότι μόνο με τύχη θα μπο­ρούσε να κατα­φέ­ρει να δέσει τον λαιμό του απο­βιώ­σα­ντος με το σκοινί, γιατί, αλλιώς, δεν είναι εφικτό, ανα­φέ­ρο­ντας αυτο­λε­ξεί στην ως άνω απο­λο­γία του, ότι «ήταν τύχη» που κατόρ­θωσε να περάσει το σκοινί από τον λαιμό του απο­βιώ­σα­ντος.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής τους παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Ιωάννης και Νικό­λαος Αλετράς και Δημή­τρης Βερ­βέ­ρης και ως συνή­γο­ροι για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μηνάς Τσέρκης, Μαρίνα Κρανίτη – Τσέρκη και Νίκος Πατε­ρά­κης.