Κυρ. Μητσοτάκης σε εφημερίδα της Πρώτης Σερρών: «Η ελληνική ψυχή είναι ταυτισμένη με τη ζωή στο χωριό»

Ανα­φο­ρές στις ανάγκες, τις δυνα­τό­τη­τες και τις προ­ο­πτι­κές της ελλη­νι­κής περι­φέ­ρειας έκανε λίγο πριν από την εκπνοή του 2024 ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, σε συνέ­ντευξη που παρα­χώ­ρησε την παρα­μονή των Χρι­στου­γέν­νων σε νεαρή δημο­σιο­γράφο, εκδό­τρια της εφη­με­ρί­δας «Τα Χωριά­τικα», στις Σέρρες. «Η ελλη­νική ψυχή είναι ταυ­τι­σμένη με τη ζωή στο χωριό», επι­ση­μαί­νει ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Στην δημο­σί­ευση για την προ­ώ­θηση της συνέ­ντευ­ξης, ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης εξηγεί ότι του έκανε εντύ­πωση το γεγονός ότι ήρθε στην δημο­σιο­γράφο η ιδέα να κάνει κάτι «τόσο και­νο­τόμο».

Με τη συγκε­κρι­μένη εφη­με­ρίδα η νεαρή δημο­σιο­γρά­φος προ­σπα­θεί να ανα­δεί­ξει τόσο τις ανάγκες της ελλη­νι­κής περι­φέ­ρειας όσο και τα πλε­ο­νε­κτή­ματα της «επι­στρο­φής στο χωριό».

Η συζή­τησή αφο­ρούσε κυρίως ζητή­ματα όπως: η στήριξη των κατοί­κων της περι­φέ­ρειας, η ενί­σχυση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και του πρω­το­γε­νούς τομέα με βάση τις μονα­δι­κές αρετές κάθε περιο­χής, η παροχή κινή­τρων για εγκα­τά­σταση νέων και οικο­γε­νειών εκτός των μεγάλων πόλεων (όπως έγινε πρό­σφατα με δέσμη μέτρων για τον Έβρο), και η χρήση της τεχνο­λο­γίας για την κατα­πο­λέ­μηση ανι­σο­τή­των μεταξύ της περι­φέ­ρειας και των πόλεων, ειδικά σε ζητή­ματα όπως η εκπαί­δευση.

Ακο­λου­θεί ολό­κληρη η συνέ­ντε­τυξη του Κυριά­κου Μητσο­τάκη

Φωτεινή Γάλλου: Σας ευχα­ρι­στούμε πολύ για την τιμή και την πρό­σκληση. Είναι πάρα πολύ σημα­ντικό όχι μόνο για «Τα Χωριά­τικα» και για μένα προ­σω­πικά, αλλά και για όλα τα χωριά, καθώς και τους νέους που παίρνω το θάρρος να εκπρο­σω­πήσω σε σχέση με τα χωριά. Για εμάς είναι το σπίτι μας και το γεγονός ότι επι­λέ­γετε να ρίξετε φως σε αυτό το θέμα είναι πραγ­μα­τικά πολύ σημα­ντικό.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Εγώ να σε συγχαρώ, αρχικά, για το εγχεί­ρημα. Το εντό­πισα κάποια στιγμή στο δια­δί­κτυο και μου έκανε παρά πολλή εντύ­πωση το γεγονός ότι σου ήρθε η ιδέα να κάνεις κάτι τόσο και­νο­τόμο και να ανα­δεί­ξεις τι σημαί­νει να ζεις σήμερα σ ένα χωριό της ελλη­νι­κής περι­φέ­ρειας.

Φωτεινή Γάλλου: Ένα θέμα που απα­σχο­λεί εμένα προ­σω­πικά και τους ανθρώ­πους που θέλω να πιστεύω ότι εκπρο­σωπώ, τους νέους και τα χωριά, είναι κάτι το οποίο συζητώ πολύ συχνά με φίλους μου που μπορεί να μένουν στο εξω­τε­ρικό, στην Αθήνα, τη Θεσ­σα­λο­νίκη: το αν θα γυρί­σουν κάποτε στο χωριό. Οι απα­ντή­σεις είναι πολλές και δια­φο­ρε­τι­κές και αυτό που όλοι λένε είναι ότι λείπει το κίνητρο. Πρό­σφατα, η κυρία Ζαχα­ράκη ανα­κοί­νωσε κάποια κίνητρα για τα χωριά στον Έβρο. Είναι μέσα στα πλάνα σας το σχέδιο της απο­κέ­ντρω­σης και η προ­σέλ­κυση των νέων πίσω στο χωριό;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Πράγ­ματι,  τα κίνητρα  το οποία ανα­κοι­νώ­σαμε για τον βόρειο Έβρο, δηλαδή μία πρό­σθετη οικο­νο­μική υπο­στή­ριξη σε κάποιον ο οποίος θα πάρει την απόφαση να εγκα­τα­στα­θεί στα συγκε­κρι­μένα χωριά των Δήμων που καλύ­πτο­νται από το πρό­γραμμα, τα βλέπω και ως ένα πιλο­τικό πρό­γραμμα για να δούμε αν πραγ­μα­τικά αυτό το οποίο χρειά­ζε­ται σήμερα κάποιος νέος για να ζήσει σε ένα χωριό της ελλη­νι­κής περι­φέ­ρειας είναι μια πρό­σθετη οικο­νο­μική ενί­σχυση ή αν τελικά το πρό­βλημα είναι πιο σύνθετο.

Γιατί φαντά­ζο­μαι ότι το πρώτο ζήτημα που θέτουν και οι νέοι με τους οποίους συνο­μι­λείς είναι αυτό της επαγ­γελ­μα­τι­κής απο­κα­τά­στα­σης. «Γυρίζω στο χωριό και ποια δουλειά μπορώ να κάνω εκεί; Μπορώ, παρα­δείγ­μα­τος χάρη, να ασχο­ληθώ και­νο­τόμα με τον πρω­το­γενή τομέα -κάτι το οποίο ενδια­φέ­ρει πολλούς νέους ανθρώπους- και με αυτόν τον τροπο να έχω μια καλή επαγ­γελ­μα­τική προ­ο­πτική; Υπάρ­χουν επι­λο­γές να ζω στο χωριό και να δουλεύω εξ απο­στά­σεως και να απο­λαμ­βάνω την ποιό­τητα ζωής της ελλη­νι­κής περι­φέ­ρειας, έχοντας, όμως, ταυ­τό­χρονα και μία επαγ­γελ­μα­τική ενα­σχό­ληση που μου επι­τρέ­πει να ικα­νο­ποιώ τις προ­σω­πι­κές μου φιλο­δο­ξίες; Μπορεί ενδε­χο­μέ­νως το χωριό να είναι κοντά σε ένα μεγα­λύ­τερο αστικό κέντρο, να επι­κοι­νωνώ, να ζω στο χωριό, αλλά να δουλεύω στην πόλη με πολύ περισ­σό­τε­ρες επαγ­γελ­μα­τι­κές ευκαι­ρίες;».

Νομίζω  ότι κάθε περί­πτωση είναι  ξεχω­ρι­στή, αλλά αυτό το οποίο μας ενδια­φέ­ρει να κατα­λά­βουμε είναι αν κάποιο πρό­σθετο οικο­νο­μικό κίνητρο θα βοη­θή­σει στο να μπο­ρέ­σουν να γυρί­σουν νέοι άνθρω­ποι στα χωριά. Και, βέβαια, βλέπω με πολύ ενδια­φέ­ρον και τοπικές πρω­το­βου­λίες, όπως τη δική σου, γιατί θεωρώ ότι υπάρ­χουν όρια στο τι μπορεί να κάνει το  κράτος από πάνω προς το κάτω. Πρέπει να γίνο­νται πράγ­ματα και από κάτω προς τα πάνω. Είδα, για παρά­δειγμα, μία πρω­το­βου­λία στη Φουρνά Ευρυ­τα­νίας -φαντάζομαι τη γνω­ρί­ζεις καλά. Εκεί η τοπική κοι­νω­νία οργα­νώ­θηκε και προ­σφέ­ρει στέγη και, ενδε­χο­μέ­νως, και άλλες ευκαι­ρίες σε οικο­γέ­νειες οι οποίες θα επι­λέ­ξουν να ζήσουν στο χωριό.

Μετά πρέπει να δούμε τα άλλα ζητή­ματα, ειδικά για τα πιο απο­μο­νω­μένα χωριά. Όσον αφορά στα σχολεία, γενικά είμαστε καλυμ­μέ­νοι, καθώς ένας από τους λόγους που έχουμε πάρα πολλούς δασκά­λους και καθη­γη­τές είναι ακριβώς γιατί πρέπει να καλύ­ψουμε κάθε γωνιά της πατρί­δας μας. Πρό­σβαση σε υγεία, ο κοντι­νό­τε­ρος γιατρός στο κοντι­νό­τερο Κέντρο Υγείας. Δεν υπάρχει καμία αμφι­βο­λία ότι η ζωή στην περι­φέ­ρεια έχει τις ομορ­φιές της και τις δυσκο­λίες της και, τελικά, αν οι ομορ­φιές  είναι περισ­σό­τε­ρες από τις  δυσκο­λίες, η επιλογή φαντά­ζο­μαι είναι πιο εύκολη.

Φωτεινή Γάλλου: Μπαί­νο­ντας στο 2025, όλη η ελλη­νική κοι­νω­νία αντι­με­τω­πί­ζει κοινά προ­βλή­ματα, με βασι­κό­τερο αυτό της ακρί­βειας της καθη­με­ρι­νό­τη­τας και τα αυξη­μένα ενοίκια. Εφόσον πλέον υπάρχει εξ απο­στά­σεως εργασία σε ένα μεγάλο ποσοστό -και απ’ ό,τι βλέ­πουμε θέλετε κι εσείς να την προάγετε- θα μπο­ρούσε το χωριό να είναι μία μελ­λο­ντική λύση; Η απο­κέ­ντρωση να είναι μία απά­ντηση ακόμα και στην ακρί­βεια;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Θα έλεγα ότι όχι μόνο θα μπο­ρούσε, αλλά σε έναν βαθμό είναι ήδη. Δεν υπάρχει καμία αμφι­βο­λία ότι η ζωή στο χωριό  είναι πολύ φθη­νό­τερη από τη ζωή σε μία πόλη και ακόμα φθη­νό­τερη από τη ζωή, ενδε­χο­μέ­νως, στην πρω­τεύ­ουσα.

Δεν υπάρχει, επίσης, καμία αμφι­βο­λία ότι η ελλη­νική περι­φέ­ρεια, για να λέμε τα πράγ­ματα με το όνομά τους, μαρα­ζώ­νει σε κάποιες περιο­χές, ακριβώς γιατί δεν πηγαί­νει νέος κόσμος να αντι­κα­τα­στή­σει τους ηλι­κιω­μέ­νους που είναι πιο συν­δε­δε­μέ­νοι με το χωριό. Αν, όμως, υπο­θέ­ταμε ότι θα δού­λευες εξ απο­στά­σεως και θα κέρ­δι­ζες τα ίδια χρήματα με αυτά που θα κέρ­δι­ζες στην Αθήνα, προ­φα­νώς και θα απο­τα­μί­ευες περισ­σό­τερα στο χωριό, γιατί η ζωή θα ήταν φθη­νό­τερη. Αυτό  είναι δεδο­μένο. Η στέγη είναι φθη­νό­τερη, ειδικά αν γυρίσει κανεις, μάλιστα, σ’ ένα χωριό με το οποίο έχει σύνδεση, όπου μπορεί να έχει μία οικο­γε­νειακή περιου­σία, ένα σπίτι.

Οπότε, εάν αυτό το οικο­νο­μικό ισο­ζύ­γιο είναι πιο ευνοϊκό και ταυ­τό­χρονα έχεις μία καλύ­τερη, ποιο­τική  ζωή, πιστεύω ακρά­δα­ντα ότι υπάρχει προ­ο­πτική επι­στρο­φής.

Ειδικά στα χωριά και στα μικρό­τερα σχολεία και η ποιό­τητα της εκπαί­δευ­σης μπορεί να είναι καλύ­τερη, γιατί πολύ απλά υπάρ­χουν λιγό­τερα παιδιά, άρα ο δάσκα­λος και ο καθη­γη­τής μπορούν να ασχο­λού­νται περισ­σό­τερο με τα παιδιά. Σήμερα πια το ψηφιακό χάσμα γεφυ­ρώ­νε­ται, παρά­δειγμα ότι έχουμε ψηφια­κούς δια­δρα­στι­κούς πίνακες σε όλα τα σχολεία από την Ε’ Δημο­τι­κού. Έτσι, και ένα παιδί το οποίο μπορεί να είναι σε ένα απο­μο­νω­μένο χωριό μπορεί να έχει την ίδια τεχνο­λο­γική υποδομή με ένα παιδί το οποίο ζει στην Αθήνα ή τη Θεσ­σα­λο­νίκη. Η τεχνο­λο­γία είναι γέφυρα, η οποία σπάει την απο­μό­νωση, γι’ αυτό και πιστεύω ότι αργά αλλά στα­διακά ολοένα και περισ­σό­τε­ροι θα είναι αυτοί που θα έχουν τη δυνα­τό­τητα να δου­λεύ­ουν εξ απο­στά­σεως και θα σκέ­φτο­νται την επιλογή του χωριού.

Φωτεινή Γάλλου: Κάτι που παρα­τη­ρεί­ται είναι η ανάγκη των νέων ανθρώ­πων για έναρξη και­νο­τό­μων επι­χει­ρή­σεων. Είναι στα σχέδιά σας κίνητρα ή κάποιες ελα­φρύν­σεις για τους νέους μικρούς επι­χει­ρη­μα­τίες που απο­φα­σί­ζουν να ανοί­ξουν κάτι στα χωριά; Γιατί, φυσικά, κατα­λα­βαί­νετε ότι τα μεγέθη είναι πολύ δια­φο­ρε­τικά και ένα μαγαζί στο χωριό δεν είναι απλά ένας δείκτης οικο­νο­μίας αλλά η ζωή του χωριού.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Είναι σωστό αυτό που λες, για αυτό και στις παρεμ­βά­σεις που κάναμε για τη φορο­λό­γηση των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών ανε­βά­σαμε το όριο από τους 500 στους 1.500 κατοί­κους, ακριβώς για να ανα­γνω­ρί­σουμε την ιδιαι­τε­ρό­τητα του τι σημαί­νει να επι­χει­ρεί κανείς σε μία πιο μικρή κοι­νό­τητα. Και για αυτό, ας πούμε, δίνουμε μία προ­τε­ραιό­τητα στα σχέδια στή­ρι­ξης των νέων αγροτών. Έχω πει στο Υπουρ­γείο Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης να κοι­τά­ξουμε να καλύ­ψουμε όσο δυνατόν περισ­σό­τε­ρους νέους αγρότες, γιατί οι αγρότες στην περι­φέ­ρεια στη­ρί­ζουν τα χωριά.

Πρέπει να έχουμε μία ρεα­λι­στική αίσθηση για το ποιες είναι και οι οικο­νο­μι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες οι οποίες συν­δέ­ο­νται με το χωριό και σίγουρα ο πρω­το­γε­νής τομέας παίζει έναν πολύ σημα­ντικό ρόλο.

Φωτεινή Γάλλου: Θα μου επι­τρέ­ψετε να σας ταξι­δέψω στα μέρη μου, στον Δήμο Αμφί­πο­λης και συγκε­κρι­μένα στον Τύμβο Καστά, ένα μνημείο που κάνει περή­φα­νους όχι μόνο εμάς αλλά όλη την Ελλάδα. Ξέρουμε ότι γίνο­νται εργα­σίες, αλλά επειδή κλεί­νουμε 10 χρόνια υπάρχει μια ανη­συ­χία στην τοπική κοι­νω­νία για το τι συμ­βαί­νει, καθώς, όπως κατα­λα­βαί­νετε, για εμάς μπορεί να απο­τε­λέ­σει μια πηγή ανά­πτυ­ξης. Μπο­ρείτε να μας απο­κα­λύ­ψετε κάποιο μυστικό του Τύμβου Καστά;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ενη­με­ρώ­θηκα λίγο πριν τη συνέ­ντευξη από το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού. Δαπα­νώ­νται πολλοί πόροι στην ανά­δειξη αυτού του σημα­ντι­κού μνη­μείου. Χρειά­ζε­ται πάντα πάρα πολύς χρόνος όταν ανα­κα­λύ­πτουμε κάτι τόσο σημα­ντικό, για να είμαστε σίγου­ροι ότι μπορεί να είναι επι­σκέ­ψιμο. Εκτιμώ όμως ότι το ‘26, το αργό­τερο το ‘27, όλος ο Τύμβος θα είναι πλήρως επι­σκέ­ψι­μος και νομίζω ότι αυτό θα δώσει μια ακόμη,  πολύ σημα­ντική, συμπλη­ρω­μα­τική ανα­πτυ­ξιακή πνοή στους Δήμους τους οποίους καλύ­πτεις.

Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, μιας και μιλάμε συνο­λικά για χωριά, εκτός από τον πρω­το­γενή τομέα υπάρχει και ο του­ρι­σμός μικρής κλί­μα­κας, ο οποίος μπορεί να συν­δέ­ε­ται με πολι­τι­στικό, θρη­σκευ­τικό, περι­πα­τη­τικό του­ρι­σμό ή και οινο­του­ρι­σμό. Αυτές είναι δρα­στη­ριό­τη­τες οι οποίες γίνο­νται κατ’ εξοχήν στην ύπαιθρο. Άρα, επι­χει­ρη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες που έχουν να κάνουν με του­ρι­σμό μικρής κλί­μα­κας προ­φα­νώς είναι στο επί­κε­ντρο για εμάς και θέλουμε να τις στη­ρί­ξουμε, ειδικά στους ορει­νούς όγκους της ηπει­ρω­τι­κής Ελλάδος.

Φωτεινή Γάλλου: Θα ήθελα, επίσης, να σας μετα­φέρω έναν ακόμα προ­βλη­μα­τι­σμό, ο οποίος αφορά όλα τα χωριά -όχι μόνο την περιοχή μας- και αυτό έχει να κάνει με την πρό­σφατη δήλωσή σας σχετικά με το ότι η Ελλάδα θα γίνει «η μπα­τα­ρία της Ευρώπης». Υπάρχει έντονη ανη­συ­χία ότι τα χωριά θα είναι αυτά που θα επω­μι­στούν το βάρος των εγκα­τα­στά­σεων αυτού του εγχει­ρή­μα­τος. Πρέπει να ανη­συ­χούμε;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Όχι, το αντί­θετο θα έλεγα. Το μοντέλο στο οποίο προ­σα­να­το­λι­ζό­μα­στε είναι το εξής: εάν, παρα­δείγ­μα­τος χάρη, σε έναν Δήμο υπάρ­χουν ανε­μο­γεν­νή­τριες -για τις οποίες γίνεται μεγάλη συζή­τηση, αδι­καιο­λό­γητα κατά τη γνώμη μου- τότε οι πρώτοι ωφε­λη­μέ­νοι με πολύ φθηνή, ενδε­χο­μέ­νως ακόμα και δωρεάν ενέρ­γεια, θα είναι οι κάτοι­κοι του Δήμου. Άρα, εάν η ενέρ­γεια παρά­γε­ται κοντά σε κάποια περιοχή, θα πρέπει να κατα­λα­βαί­νουν οι πολίτες ότι έχουν όφελος πρώτα απ’ όλα οι ίδιοι. Συνο­λικά, οι ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας θα οδη­γή­σουν σε μείωση των τιμών ενέρ­γειας, αλλά οι πρώτοι ωφε­λη­μέ­νοι πρέπει να είναι οι Δήμοι οι οποίοι τις υπο­δέ­χο­νται.

*Φωτεινή Γάλλου:* Οι προ­βλη­μα­τι­σμοί συν­δέ­ο­νται περισ­σό­τερο με τις περι­βαλ­λο­ντο­λο­γι­κές και τις κοι­νω­νι­κές επι­πτώ­σεις που μπορεί να έχει όλο αυτό.

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Καταρ­χάς, κάθε τέτοια κατά­σταση έχει και μια ξεχω­ρι­στή περι­βαλ­λο­ντο­λο­γική αδειο­δό­τηση. Μπορεί, για παρά­δειγμα, να υπάρχει ειδικό ζήτημα με την ορνι­θο­πα­νίδα σε κάποια περιοχή και να μην μπορεί να εγκα­τα­στή­σει κανείς ανε­μο­γεν­νή­τριες εκεί. Άρα, σε κάθε περί­πτωση, υπάρχει πάντα ένας σεβα­σμός στο περι­βάλ­λον. Αλλά πρέπει να αντι­λη­φθούμε ότι οι ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές είναι πλούτος συνο­λικά για τη χώρα.

Όλοι θα ωφε­λη­θούμε τελικά από το να παρά­γουμε περισ­σό­τερη ενέρ­γεια από τον ήλιο και τον άνεμο, αντί να εισά­γουμε και να πλη­ρώ­νουμε ακριβό φυσικό αέριο, πραγμα το οποίο κάνουμε τώρα. Οι πρώτοι ωφε­λη­μέ­νοι πρέπει να είναι οι κάτοι­κοι του Δήμου που υπο­δέ­χο­νται τέτοιες εγκα­τα­στά­σεις.

Φωτεινή Γάλλου: Πάμε στις δικές σας εμπει­ρίες με τα χωριά, είτε ως Πρω­θυ­πουρ­γός είτε ως πολίτης που αγαπά ιδιαί­τερα τα βουνά. Ποια είναι η δική σας σχέση με τα χωριά, ποιες ανα­μνή­σεις ξεχω­ρί­ζετε;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Θυμάμαι μία φορά όταν ήμουν μικρός, πρέπει να ήμουν 11 χρονών και πήγαινα ΣΤ’ δημο­τι­κού, οι γονείς μου είχαν την ιδέα να με στεί­λουν για μία εβδο­μάδα στο χωριό του Παύλου Μπα­κο­γιάννη, στα Βελωτά Ευρυ­τα­νίας. Εκεί ήταν η πρώτη μου επαφή με το τι θα πει να είσαι σε ένα χωριό. Τότε ήθελες δυο ώρες καρό­δρομο για να πας και το χωριό δεν είχε ρεύμα. Θυμάμαι ελλη­νικό χωριό χωρίς ρεύμα. Ήταν μια κατα­πλη­κτική εμπει­ρία, ένας άλλος κόσμος για εμένα και μία εμπει­ρία  που έχει εντυ­πω­θεί πάρα πολύ έντονα στις παι­δι­κές μου ανα­μνή­σεις.

Από τότε θέλω πάντα, όταν κάνω περιο­δείες, να προ­σπαθώ να μην πηγαίνω μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα. Τυχαί­νει, μάλιστα, και οι πιο ωραίες ανα­μνή­σεις από την πολι­τική μου δια­δρομή να είναι οι επι­σκέ­ψεις που κάνω στις κωμο­πό­λεις και στα χωριά της ελλη­νι­κής περι­φέ­ρειας. Κατά κανόνα, όταν βλέπει ότι έρχεται ο Πρω­θυ­πουρ­γός -τον ψηφίζει, δεν τον ψηφίζει- ένα μεγάλο κομμάτι του χωριού θα πάει να τον δει και να τον γνω­ρί­σει. Και αυτό είναι μια διαρκής υπεν­θύ­μιση ότι η Ελλάδα είναι κάτι πολύ παρα­πάνω από την Αθήνα ή τις μεγάλες πόλεις.

Φωτεινή Γάλλου: Θα μπο­ρούσε ένας Πρω­θυ­πουρ­γός να μείνει στο χωριό κάποτε;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Ναι, βεβαίως! Εγώ έχω μια πολύ ειδική σχέση με τα χωριά του Ζαγο­ρίου, τα οποία τα αγαπώ από μικρός, από την πρώτη φορά που τα επι­σκέ­φτηκα ως κατα­σκη­νω­τής με τη ΧΑΝΘ. Θα μπο­ρούσα πολύ εύκολα να φαντα­στώ τον εαυτό μου να περνάει χρόνο σε ένα τέτοιο χωριό και, ίσως, σε κάποιο από τα πιο απο­μο­νω­μένα χωριά. Δύσκολο τώρα, γιατί δεν έχουμε πολύ ελεύ­θερο χρόνο, αλλά αργό­τερα ναι, γιατί όχι;

Φωτεινή Γάλλου: Ανα­φέ­ρατε πως πρέπει να γίνο­νται κινή­σεις και από κάτω προς τα πάνω. Ο προ­βλη­μα­τι­σμός μου πάντα ήταν πώς μπο­ρούμε να έχουμε μία ευρύ­τερη κοι­νω­νία, όπως την ονει­ρευό­μα­στε, όταν δεν μπο­ρούμε να έχουμε ένα μικρό χωριό που ευη­με­ρεί;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Οι κοι­νω­νίες θα πρέπει να μπορούν να ευη­με­ρούν είτε σε μεγα­λύ­τερη είτε σε μικρό­τερη κλίμακα. Και, μερικές φορές, τα προ­βλή­ματα που έχουν τα μικρά χωριά μπορεί να είναι και πιο εύκολο να επι­λυ­θούν, αρκεί να ασχο­λη­θεί κάποιος. Γιατί είναι προ­βλή­ματα μικρής έκτασης.

Δουλειά μας είναι να ασχο­λού­μα­στε με τα προ­βλή­ματα όλων των πολιτών της χώρας και να δίνουμε μία ξεχω­ρι­στή μέριμνα στις πιο απο­μο­νω­μέ­νες περιο­χές της πατρί­δας μας. Θα μπο­ρούσε κανείς να μπει εύκολα στον πει­ρα­σμό να πει «Μα, καλά, είναι λίγοι εκεί», από πλευράς, ας πούμε, πολι­τι­κού ισο­ζυ­γίου. «Γιατί να ασχο­λη­θείς με ένα χωριό που έχει 50 κατοί­κους όταν μπορείς να ενδια­φερ­θείς και να ασχο­λη­θείς με έναν αστικό Δήμο που μπορεί να έχει 100.000 κατοί­κους;».

Ποτέ δεν το έκανα αυτό. Θυμάμαι, όταν είχαμε τις μεγάλες κατα­στρο­φές σε πρώτη φάση στον Ιανό, τότε που απο­μο­νώ­θηκε όλη η ορεινή Αργιθέα και δεν είχε πρό­σβαση, δαπα­νή­σαμε ένα πολύ σημα­ντικό κονδύλι για να εξα­σφα­λί­σουμε ότι οι άνθρω­ποι αυτοί θα μπορούν να έχουν ασφαλή πρό­σβαση το συντο­μό­τερο δυνατό.

Έχω ένα ειδικό ενδια­φέ­ρον για τους μικρούς ορει­νούς Δήμους. Συνο­μιλώ συχνά με τους Δημάρ­χους, γιατί αισθά­νο­μαι ότι όσο πιο μεγάλη προ­σπά­θεια κατα­βάλ­λει κανείς να ζήσει σε έναν απο­μο­νω­μένο τόπο, τόσο μεγα­λύ­τερη φρο­ντίδα περι­μέ­νει και από την πολι­τεία. Αλλιώς, πολύ απλά, δεν θα επι­λέ­ξει να ζήσει εκεί και θα χάσουμε μεγάλο κομμάτι της ίδιας μας της ψυχής.

Η ελλη­νική ψυχή είναι, νομίζω, ταυ­τι­σμένη σε μεγάλο βαθμό με τη ζωή στο χωριό.

Φωτεινή Γάλλου: Εσείς τι θα θέλατε να μάθετε από έναν νέο που έχει μεγα­λώ­σει σε χωριό;

Κυριά­κος Μητσο­τά­κης: Τι είναι αυτό το οποίο θα σε κάνει να παρα­μεί­νεις στο χωριό; Με χαρά θα δεχτώ τις απα­ντή­σεις των ανα­γνω­στών σας.

Πηγή: ertnews.gr