O δείκτης που δεν… κάμπτεται: Ακρίβεια

Ο δείκτης αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας κόστους της Κομι­σιόν για το Γ τρίμηνο του 2014, για πρώτη φορά μετά από την αρχή της κρίσης το 2010, δείχνει ότι στα­μά­τησε η ελεύ­θερη πτώση των μισθών που στήριξε σχεδόν απο­κλει­στικά τα χρόνια που πέρασαν την βελ­τί­ωση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Μόνο που -στις ίδιες μετρήσεις- οι τιμές στην ελλη­νική αγορά και στις εξα­γω­γές δεν ακο­λού­θη­σαν την πτώση εξη­γώ­ντας γιατί τα ελλη­νικά προ­ϊ­ό­ντα δεν βρήκαν τον δρόμο τους στις αγορές του εξω­τε­ρι­κού…

Ο δείκτης μονα­διαίου κόστους εργα­σίας στο σύνολο της οικο­νο­μίας βρέθηκε στις 86,9 μονάδες το τρίτο τρίμηνο του 2014, έναντι 86,7 μονάδων το δεύτερο τρίμηνο. Η αύξηση μάλιστα -εξηγούν αρμόδια στελέχη- μπορεί να απο­δει­χθεί συγκυ­ριακή καθώς στο κόστος εργα­σίας προ­σμε­τρή­θη­καν και έκτα­κτες αμοιβές γύρω από τον του­ρι­σμό και τα μεγάλα έργα που ξεκί­νη­σαν εκ νέου. Ο δείκτης βρί­σκε­ται ήδη σε ιστο­ρικά χαμηλά και δείχνει τη συγκρι­τική θέση ης Ελλάδας έναντι των κρατών της ευρω­ζώ­νης με έτος βάσης το 2005 να ισούται με 100.

Μόνο που στην Ελλάδα της κρίσης, της απώ­λειας ΑΕΠ πάνω από 25% και της καταρ­ρά­κω­σης των επεν­δυ­τι­κών κεφα­λαίων στο ήμισυ αυτών που υπήρχαν πριν από την κρίση, μόνο οι μισθοί μειώ­θη­καν. Κανένας άλλος από τους δείκτες που δια­μορ­φώ­νουν το «προφίλ» αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας της χώρας και παρα­κο­λου­θού­νται συστη­μα­τικά από οικο­νο­μο­λό­γους αλλά και από επεν­δυ­τές δεν κάμ­φθηκε ουσια­στικά.

Έκρηξη ακρί­βειας

Ο πλη­θω­ρι­σμός, ο δείκτης που μετρά την συγκρι­τική πορεία του Γενικού Δείκτη Τιμών Κατα­να­λωτή σε κάθε κράτος μέλος, ήταν τον Οκτώ­βριο του 2010 στις 108,27 μονάδες (δηλαδή στην Ελλάδα οι τιμές ήταν 8,27 πιο υψηλές από τον μέσο όρο της Ευρω­ζώ­νης). Ανάλογα στο 106,23 ήταν την ίδια στιγμή ο απο­πλη­θω­ρι­στής του ΑΕΠ και -πιο ψηλά- στις 109,35 μονάδες ένας πολύ σημα­ντι­κός δείκτης, των τιμών των προς εξαγωγή αγαθών.

Οι τιμές -αντίθετα με το εισό­δημα και τους μισθούς- άργησαν να πέσουν. Τον Απρίλιο του 2011 ήταν ο πλη­θω­ρι­σμός στις 108,14 μονάδες ο οποίος έχει -λίγο- μειωθεί έκτοτε στις 104,62 μονάδες και πάλι σε επίπεδα άνω του μέσου όρου της ευρω­ζώ­νης.

Τιμές εξα­γω­γών

Πολύ χει­ρό­τερα είναι τα πράγ­ματα στον απο­πλη­θω­ρι­στή των εξα­γω­γών. Τα χρόνια που μεσο­λά­βη­σαν αυξή­θηκε. Τον Απρίλιο του 2012 έφτασε στις 111,58 μονάδες για να αρχίσει να υπο­χω­ρεί πολύ αργά έκτοτε έως τις 108,81 μονάδες το τρίτο τρίμηνο (μετρή­σεις Ιουλίου 2014) δηλαδή σε επίπεδα παρό­μοια με αυτά του 2011…

Θεω­ρη­τικά μεσο­λά­βη­σαν οι παρεμ­βά­σεις του μνη­μο­νίου που θα περιό­ρι­ζαν το κόστος παρα­γω­γής (σημ. θεω­ρη­τικά πάντα όχι μόνο το μισθο­λο­γικό που καταρ­ρα­κώ­θηκε αλλά και το φορο­λο­γικό, το γρα­φειο­κρα­τικό κλπ) και θα τόνωναν την αντα­γω­νι­στική θέση των ελλη­νι­κών προς κατα­νά­λωση αλλά και προς εξαγωγή αγαθών. Μόνο που τα στοι­χεία δεί­χνουν ότι αυτό δεν συνέβη.

Τα ελλη­νικά προ­ϊ­ό­ντα κατα­γρά­φο­νται στις διε­θνείς μετρή­σεις ως ακριβά. Και πλέον μένει να φανεί τι περι­θώ­ρια θα έχουν στο μέλλον για βελ­τί­ωση της θέσης τους με την προσ­δο­κία να στα­μα­τή­σει από το 2015 ο απο­πλη­θω­ρι­σμός αλλά και η μισθο­λο­γική συρ­ρί­κνωση γιατί πλέον βλάπτει δομικά τις οικο­νο­μίες της ευρω­ζώ­νης…

Πηγή:capital.gr