Νομοσχέδιο για τίτλους σε καταπατητές: Oι διαχρονικοί έξυπνοι και τα μεγάλα κορόιδα

Τα λάθη του πα­ρελ­θό­ντος, η ολι­γω­ρία του κρά­τους, η δια­χρο­νι­κή κρα­τι­κή επι­βρά­βευ­ση του θρά­σους και της αυ­θαι­ρε­σί­ας και σε αρ­κε­τές πε­ρι­πτώ­σεις μη­χα­νι­σμοί που λει­τουρ­γού­σαν εντός  του ελ­λη­νι­κού δη­μο­σί­ου επι­τρέ­πο­ντας ανέ­γερ­ση οι­κο­δο­μών σε κρα­τι­κή γη είχε σαν απο­τέ­λε­σμα το ελ­λη­νι­κό δη­μό­σιο να απο­λέ­σει ση­μα­ντι­κή πε­ριου­σία. Και τώρα με νόμο που ψη­φί­στη­κε στις κα­θυ­στε­ρή­σεις της προη­γού­με­νης κυ­βερ­νη­τι­κής θη­τεί­ας οι πα­ρα­νο­μού­ντες, αυ­θαι­ρε­τού­ντες και κα­τα­πα­τη­τές δι­καιώ­νο­νται και παίρ­νουν και κρα­τι­κό τίτλο ιδιο­κτη­σί­ας.

Ο νόμος που ψη­φί­σθη­κε από την προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση για την από­δο­ση των κα­τα­πα­τη­μέ­νων εκτά­σε­ων του ελ­λη­νι­κού δη­μο­σί­ου, με όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις αλλά και εκ­πτώ­σεις που φθά­νουν έως και το 80%,  απο­κα­λύ­πτει ότι το κρά­τος δεν μπό­ρε­σε ακόμα και  στο κο­ντι­νό πα­ρελ­θόν να προ­στα­τεύ­σει την πε­ριου­σία του, αλλά έρ­χε­ται σή­με­ρα να απο­δε­χθεί και να “νο­μι­μο­ποι­ή­σει”, ένα­ντι κά­ποιου τι­μή­μα­τος, πρά­ξεις που το ζη­μιώ­νουν κα­τά­φο­ρα. Την ίδια ώρα με το συ­γκε­κρι­μέ­νο νο­μο­σχέ­διο οι νό­μι­μοι, όσοι αγό­ρα­σαν ένα οι­κό­πε­δο για να χτί­σουν με αι­μα­τη­ρές οι­κο­νο­μί­ες και κόπο παίρ­νουν το πα­ρά­ση­μο του με­γά­λου κο­ρόι­δου.

Οι πρά­ξεις και πα­ρα­λεί­ψεις της πο­λι­τεί­ας είχε σαν απο­τέ­λε­σμα ακόμη και να χτι­στούν σε πε­ριου­σία του δη­μο­σί­ου εγκα­τα­στά­σεις επι­χει­ρή­σε­ων ενώ σε άλλες πε­ρι­πτώ­σεις ανε­γέρ­θη­καν ακόμη και πο­λυ­κα­τοι­κί­ες. Βέ­βαια, δεν είναι όλες οι πε­ρι­πτώ­σεις ίδιες καθώς η εξα­γο­ρά σε κά­ποιες, λίγες πε­ρι­πτώ­σεις, εξυ­πη­ρε­τεί σκο­πούς δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος που συ­νί­στα­νται στην ορι­στι­κή διευ­θέ­τη­ση του ιδιο­κτη­σια­κού κα­θε­στώ­τος της ιδιω­τι­κής πε­ριου­σί­ας του Δη­μο­σί­ου, ακόμα και στην τα­κτο­ποί­η­ση των ανταλ­λά­ξι­μων κτη­μά­των.

Σή­με­ρα, υπο­λο­γί­ζε­ται σή­με­ρα ότι ένα με­γά­λο τμήμα της ιδιω­τι­κής πε­ριου­σί­ας του δη­μο­σί­ου βρί­σκε­ται σή­με­ρα στα “χέρια” κα­τα­πα­τη­τών (πε­ρί­που το 40% της γνω­στής δη­μό­σιας ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας). Οι κα­τα­πα­τη­τές, εμ­φα­νί­ζο­νται ως νό­μι­μοι ιδιο­κτή­τες των ακι­νή­των με τί­τλους ιδιο­κτη­σί­ας που είτε δη­μιούρ­γη­σαν οι ίδιοι ή δι­καιο­πά­ρο­χοί τους ή έχουν τί­τλους που δη­μιούρ­γη­σαν πριν ακόμα και 130 χρό­νια.

Είναι εντυ­πω­σια­κό ότι οι πε­ρί­ερ­γες κα­τα­στά­σεις οι­κο­δο­μι­κών αδειών δεν είναι πα­λαιό φαι­νό­με­νο καθώς τέ­τοιες πε­ρι­πτώ­σεις συ­να­ντά κά­ποιος και στις αρχές του 2.000. Συ­γκε­κρι­μέ­να, στο πλαί­σιο της δη­μό­σιας δια­βού­λευ­σης κά­ποιος ανα­ρω­τή­θη­κε εάν έχει δυ­να­τό­τη­τα εξα­γο­ράς της κα­τα­πα­τη­μέ­νης έκτα­σης στην οποία έχει χτί­σει πο­λυ­κα­τοι­κία με οι­κο­δο­μι­κή άδεια με­τα­γε­νέ­στε­ρη της 31ης Δε­κεμ­βρί­ου 1991. Πώς πήρε άδεια οι­κο­δο­μής σε έκτα­ση για την οποία δεν είχε καν τίτλο ιδιο­κτη­σί­ας;

Ένα άλλο εν­δια­φέ­ρον ση­μείο που συ­να­ντά­με στο νόμο και συ­γκε­κρι­μέ­να στο άρθρο 8 πα­ρά­γρα­φος 2, προ­βλέ­πει ότι ο αιτών που έχει ανα­γρα­φεί ως κύ­ριος του Δη­μο­σί­ου Ακι­νή­του στις πρώ­τες κτη­μα­το­λο­γι­κές εγ­γρα­φές και έχει ασκη­θεί αγωγή από το ελ­λη­νι­κό δη­μό­σιο ή δεν έχει πα­ρέλ­θει η προ­θε­σμία για άσκη­ση αγω­γής, δι­καιού­ται να υπο­βά­λει αί­τη­ση εξα­γο­ράς χωρίς να πλη­ρού­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις που ορί­ζουν το χρο­νι­κό διά­στη­μα κα­το­χής του ακι­νή­του (30 ή 40 έτη κατά πε­ρί­πτω­ση) με έκ­πτω­ση 50%. Δη­λα­δή, όποιος πήγε στο Κτη­μα­το­λό­γιο και δή­λω­σε ιδιο­κτή­της δη­μό­σιου ακι­νή­του και το Δη­μό­σιο τον αντι­λή­φθη­κε και κι­νή­θη­κε ενα­ντί­ον του, τώρα μπο­ρεί να το εξα­γο­ρά­σει και μά­λι­στα στη μισή του αξία.

Πα­ράλ­λη­λα αί­σθη­ση προ­κα­λούν και οι με­γά­λες εκ­πτώ­σεις που πα­ρέ­χο­νται. Συ­γκε­κρι­μέ­να, η τιμή εξα­γο­ράς των κα­τα­πα­τη­μέ­νων ακι­νή­των ορί­ζε­ται η αντι­κει­με­νι­κή αξία, επί της οποί­ας εφαρ­μό­ζε­ται σειρά εκ­πτώ­σε­ων που μπο­ρεί να φτά­σουν ακόμα και το 80%.

Προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σει κά­ποιος να αι­τη­θεί την εξα­γο­ρά του ακι­νή­του που δια­τη­ρεί θα πρέ­πει να το κα­τέ­χει αδια­λεί­πτως 40 έτη, ενώ στην πε­ρί­πτω­ση που δια­θέ­τει τίτλο αν και δη­μό­σιο ακί­νη­το θα πρέ­πει να το έχει στην κα­το­χή του 30 έτη. Ο νόμος ορί­ζει και το μέ­γε­θος της έκτα­σης που μπο­ρεί να εξα­γο­ρα­σθεί κατά πε­ρί­πτω­ση απα­γο­ρεύ­ο­ντας την εξα­γο­ρά άνω των 10 στρεμ­μά­των. Ωστό­σο, η έκτα­ση υπό συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις μπο­ρεί να φθά­σει και τα 30 στρέμ­μα­τα εφό­σον αυτή κα­λύ­πτε­ται από κτί­σμα­τα ή από ανα­γκαία έργα υπο­δο­μής ή εγκα­τα­στά­σεις. Στην πε­ρί­πτω­ση εφά­παξ κα­τα­βο­λής του τι­μή­μα­τος προ­βλέ­πε­ται επι­πλέ­ον έκ­πτω­ση 10% δια­φο­ρε­τι­κά το ποσό μπο­ρεί να κα­τα­βλη­θεί σε 60 άτο­κες μη­νιαί­ες δό­σεις.

Ση­μειώ­νε­ται ότι με την υπο­βο­λή της αί­τη­σης εξα­γο­ράς κα­τα­βάλ­λε­ται πα­ρά­βο­λο 300 ευρώ, το οποίο συμ­ψη­φί­ζε­ται με το τί­μη­μα εξα­γο­ράς. Μετά την υπο­βο­λή της αί­τη­σης και στην πε­ρί­πτω­ση που εγκρι­θεί από την αρ­μό­δια επι­τρο­πή εντός 5 ημε­ρών εκ­δί­δε­ται πι­στο­ποι­η­τι­κό απο­δο­χής το οποίο κοι­νο­ποιεί­ται στον αι­τού­ντα.

Στο πι­στο­ποι­η­τι­κό απο­δο­χής πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται η πε­ρι­γρα­φή του εξα­γο­ρα­ζό­με­νου ακι­νή­του (εμ­βα­δόν και όρια), τα στοι­χεία του αι­τού­ντος, το τί­μη­μα εξα­γο­ράς καθώς και το ποσό της εφά­παξ και τμη­μα­τι­κής κα­τα­βο­λής. Το τί­μη­μα εξα­γο­ράς εξο­φλεί­ται είτε εφά­παξ είτε τμη­μα­τι­κά σε 60 ισό­πο­σες άτο­κες μη­νιαί­ες δό­σεις.

Ο νόμος πα­ρέ­χει το δι­καί­ω­μα εξα­γο­ράς ακι­νή­των του δη­μο­σί­ου τα οποία χρη­σι­μο­ποιού­νται για επι­χει­ρη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες. Για τα ακί­νη­τα αυτά που ανή­κουν στην ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών μπο­ρούν να εξα­γο­ρα­σθούν στο δι­πλά­σιο της αντι­κει­με­νι­κής αξίας προ­σαυ­ξα­νό­με­νο κατά 25% για τις εγκα­τα­στά­σεις. Συ­γκε­κρι­μέ­να η διά­τα­ξη ορί­ζει ότι: “τμή­μα­τα ακι­νή­των που ανή­κουν στην ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του δη­μο­σί­ου και υπά­γο­νται στην αρ­μο­διό­τη­τα του υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών, σε όμορα προς τα οποία τμή­μα­τα των ιδίων ακι­νή­των έχουν ανε­γερ­θεί βιο­τε­χνι­κές, βιο­μη­χα­νι­κές αγρο­τι­κές, κτη­νο­τρο­φι­κές και του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις, εγκα­τα­στά­σεις πάσης φύ­σε­ως που απο­τε­λούν ενιαίο λει­τουρ­γι­κό σύ­νο­λο  με τις υπό­λοι­πες εγκα­τα­στά­σεις της επε­κτα­θεί­σας επι­χεί­ρη­σης, εκ­ποιού­νται απευ­θεί­ας στις επι­χει­ρή­σεις αυτές, κα­τό­πιν σχε­τι­κής τους αί­τη­σης με αντάλ­λαγ­μα ίσο με το 200% της αντι­κει­με­νι­κής αξίας προ­σαυ­ξα­νό­με­νο κατά 25% για τις εγκα­τα­στά­σεις”.  Οι εκ­ποι­ή­σεις αυτές επι­τρέ­πο­νται μόνον εφό­σον:

-το εκ­ποιού­με­νο τμήμα προς την όμορη επι­χεί­ρη­ση είναι μη άρτιο και μη οι­κο­δο­μή­σι­μο και εντάσ­σε­ται υπο­χρε­ω­τι­κά στο όμορο άρτιο και οι­κο­δο­μή­σι­μο ακί­νη­το της επι­χεί­ρη­σης.

-οι υφι­στά­με­νες εγκα­τα­στά­σεις επί των τμη­μά­των αυτών από τις όμο­ρες επι­χει­ρή­σεις έχουν ανε­γερ­θεί μέχρι την 28-7-2011

-η εκ­ποί­η­ση του τμή­μα­τος προς την όμορη επι­χεί­ρη­ση δεν είναι αντί­θε­τη στον ισχύ­ο­ντα χω­ρο­τα­ξι­κό σχε­δια­σμό

Πηγή capital.gr

Του Προ­κό­πη Χα­τζη­νι­κο­λά­ου