Μητσοτάκης: Εμβάθυνση της συνεργασίας με τη Γαλλία – Θα παραδώσω πιο ισχυρές ένοπλες δυνάμεις

Απο­κλει­στική συνέ­ντευξη παρα­χώ­ρησε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης στην Αντριάνα Παρα­σκευο­πού­λου και το Νίκο Αλιάγα, για την ΕΡΤ, στο Μουσείο του Λούβρου.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός στην ερώτηση για την αμυ­ντική συμ­φω­νία με τη Γαλλία είπε ότι οι σχε­τι­κές ανα­κοι­νώ­σεις θα γίνουν την Τρίτη 28 Σεπτεμ­βρίου. Ανέφερε ότι θα έχει εκτενή συζή­τηση με τον πρόεδρο Μακρόν, σημειώ­νο­ντας ότι υπάρχει «εμβά­θυνση της συνερ­γα­σίας μας με την Γαλλία».

Για τις σχέσεις με την Τουρκία ο κ. Μητσο­τά­κης είπε: «Είχα κάνει μια πρό­βλεψη την άνοιξη ότι θα έχουμε ένα ήσυχο καλο­καίρι και δεν βλέπω το λόγο γιατί να μην έχουμε ένα ήσυχο φθι­νό­πωρο και μετά έναν ήσυχο χειμώνα. Πιστεύω ότι και η Τουρκία έχει αντι­λη­φθεί ότι η ένταση στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο δεν εξυ­πη­ρε­τεί τελικά κανέναν». Και συμπλή­ρωσε ότι μόνο εργα­λείο επί­λυ­σης είναι το Διεθνές Δίκαιο.

Οι μεγάλες δια­φο­ρές μας μπορούν να λυθούν μόνο με πρό­σβαση στο Διεθνές Δίκαιο, σημεί­ωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Ερω­τη­θείς για την αντί­δραση της Ελλάδας σε ενδε­χό­με­νες νέες προ­κλή­σεις της Άγκυρας, απά­ντησε ότι «θα αντι­δρά­σουμε όπως αντι­δρά­σαμε πάντα», «με απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα και αυτο­πε­ποί­θηση», προ­σθέ­το­ντας ότι δεν του αρέσει να βλέπει πάντα το αρνη­τικό σενάριο.

«Η Τουρκία γνω­ρί­ζει πάρα πολύ καλά ποια είναι τα όριά μας, δεν είναι μόνο όρια της Ελλάδας, είναι όρια της Ευρώπης. Έχουμε αυτή τη στιγμή συγκε­κρι­μέ­νες απο­φά­σεις του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου που θέτουν την Τουρκία προ των ευθυνών της. Προτιμώ πάντα να βλέπω τη θετική πλευρά των πραγ­μά­των. Ταυ­τό­χρονα, όμως, η Ελλάδα έχει μια υπο­χρέ­ωση να ενι­σχύει την απο­τρε­πτική της δυνα­τό­τητα. Και το κάνουμε αυτό με τρόπο πολύ συστη­μα­τικό και ουσια­στικό, στα πλαίσια πάντα των δημο­σιο­νο­μι­κών περιο­ρι­σμών μας» δήλωσε ο κ. Μητσο­τά­κης.

«Δεν έχω καμία διάθεση να μπω σε μία κούρσα εξο­πλι­σμών με την Τουρκία. Δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου. Υπάρ­χουν όμως καίρια ζητή­ματα εκσυγ­χρο­νι­σμού των ενόπλων δυνά­μεων, μετά από μια δεκα­ε­τία κρίσης, τα οποία έχω την ευθύνη να αντι­με­τω­πίσω και να παρα­δώσω στη συνέ­χεια στον διάδοχό μου ή στην διάδοχό μου, γιατί ξέρετε ότι αυτές είναι οι μεγάλες απο­φά­σεις για τα εξο­πλι­στικά προ­γράμ­ματα που έχουν μεγάλο ορί­ζο­ντα υλοποίησης- Ένοπλες Δυνά­μεις πολύ πιο ισχυρές από αυτές που παρέ­λαβα εγώ» τόνισε ο πρω­θυ­πουρ­γός.

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης επι­σή­μανε το επι­τα­κτικό αίτημα για στρα­τη­γική αυτο­νο­μία της Ευρώπης και την ανάγκη να φυλάσ­σο­νται τα σύνορα ως ευρω­παϊκά.

Για τις διε­θνείς σχέσεις της χώρας μας, τόνισε ότι «έχουμε πετύχει να χτί­σουμε πλέγμα συμ­μα­χιών, πολυ­διά­στατο και ταυ­τό­χρονα ισχυρό».

Υπο­γράμ­μισε ότι «η Ελλάδα είναι μια χώρα η άποψη της οποίας μετρά στην Ευρώπη», μια χώρα που έχει «αυτο­πε­ποί­θηση και εμπι­στο­σύνη στις δυνα­τό­τη­τές της» και πως βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμμή διεθνώς για την αντι­με­τώ­πιση προ­κλή­σεων όπως η κλι­μα­τική αλλαγή.

Ερω­τη­θείς για το νέο Σύμφωνο Μετα­νά­στευ­σης και Ασύλου στην Ε.Ε, απά­ντησε ότι δεν είναι πολύ αισιό­δο­ξος ότι θα επι­τευ­χθεί εύκολα μια συμ­φω­νία, «γιατί υπάρ­χουν κράτη – μέλη, τα οποία δεν δέχο­νται επί της αρχής ότι πρέπει να εκφρά­ζουν οποια­δή­ποτε αλλη­λεγ­γύη και ότι πρέπει να υπάρχει οποιοσ­δή­ποτε κατα­με­ρι­σμός ευθυνών στη δια­χεί­ριση του προ­σφυ­γι­κού προ­βλή­μα­τος. Αυτό είναι ένα μεγάλο πρό­βλημα».

Ο κ. Μητσο­τά­κης τόνισε, επίσης, ότι οι μετα­να­στευ­τι­κές και προ­σφυ­γι­κές ροές έχουν μειωθεί κατά 90% στην Ελλάδα.

Ερω­τη­θείς κατά πόσο θα επη­ρε­ά­σει την Ελλάδα ενδε­χό­μενη ανάληψη της καγκε­λα­ρίας στη Γερ­μα­νία από τον Όλαφ Σολτς, έναν μετριο­παθή Σοσιαλ­δη­μο­κράτη, στο βασικό θέμα που την αφορά, που είναι το Σύμφωνο της Στα­θε­ρό­τη­τας και αν περι­μέ­νει να γίνει επα­να­δια­πραγ­μά­τευσή του, ο πρω­θυ­πουρ­γός απά­ντησε ότι η χώρα μας θα συνερ­γα­στεί με οποια­δή­ποτε γερ­μα­νική κυβέρ­νηση προ­κύ­ψει από τις δια­βου­λεύ­σεις των κομ­μά­των.

«Κυβέρ­νηση θα έχουμε ανάλογα με τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις που θα γίνουν μεταξύ των κομ­μά­των. Αν όμως ο κ. Σολτς είναι τελικά καγκε­λά­ριος προ­σβλέπω σε μια πολύ γόνιμη συνερ­γα­σία μαζί του» σημεί­ωσε, προ­σθέ­το­ντας: «Και ένα είναι βέβαιο: ότι το Σύμφωνο Στα­θε­ρό­τη­τας χρειά­ζε­ται επα­να­δια­πραγ­μά­τευση. Είναι αδύ­να­τον να επι­στρέ­ψουμε στους αυστη­ρούς – ανού­σιους τολμώ να πω – δημο­σιο­νο­μι­κούς κανόνες οι οποίοι έρχο­νται από μια εποχή η οποία έχει παρέλ­θει ανε­πι­στρε­πτί. Πιστεύω ότι ο κ. Σολτς το ανα­γνω­ρί­ζει αυτό. Πιστεύω ότι και η κυρία Μέρκελ το ανα­γνώ­ριζε αυτό, εξ ου και η στροφή της και η αποδοχή της σχετικά με το Ταμείο Ανά­καμ­ψης, την ανάγκη δηλαδή η Ευρώπη να δανεί­ζε­ται ευρω­παϊκά για να στη­ρί­ζει μέσα από επι­δο­τή­σεις τα κράτη-μέλη».

Ακο­λου­θεί ολό­κληρη η Συνέ­ντευξη του Πρω­θυ­πουρ­γού από το Μουσείο του Λούβρου, στο κεντρικό δελτίο ειδή­σεων της ΕΡΤ και στους δημο­σιο­γρά­φους Νίκο Αλιάγα και Αντριάνα Παρα­σκευο­πού­λου:

Α. Παρα­σκευο­πού­λου: Καλη­σπέρα σας κύριε Πρόεδρε. Βρι­σκό­μα­στε στο Μουσείο του Λούβρου μαζί με τον Νίκο Αλιάγα, όπου σε πολύ λίγο με τον Γάλλο Πρόεδρο θα εγκαι­νιά­σετε την έκθεση «Αθήνα – Παρίσι, Γέννηση της σύγ­χρο­νης Ελλάδος». Τα θέματα στο διεθνές προ­σκή­νιο είναι πολλά. Η νέα αμυ­ντική συνερ­γα­σία, γερ­μα­νι­κές εκλογές, τουρ­κική παρα­βα­τι­κό­τητα. Θα τα συζη­τή­σουμε στη συνέ­χεια για να δούμε πόσο μας αφορούν και πόσο μας επη­ρε­ά­ζουν. Θα ήθελα όμως να στα­θούμε εδώ, στη Νίκη της Σαμο­θρά­κης. Γιατί ουσια­στικά αυτή η έκθεση που γίνεται με αφορμή τα 200 χρόνια από την Ελλη­νική Επα­νά­σταση δεν αφορά μόνο στο παρελ­θόν μία χώρας, αλλά είναι η εδραί­ωση μία Ευρω­παϊ­κής συμ­μα­χίας. Τι συμ­βο­λί­ζει για εσάς και γιατί χρεια­ζό­μα­στε νέες συμ­μα­χίες;

Κ. Μητσο­τά­κης: Κατ’ αρχάς, δεν μπορώ να μην εκφράσω το θαυ­μα­σμό μου για το σημείο στο οποίο βρι­σκό­μα­στε μέσα στο μονα­δικό Μουσείο του Λούβρου με θέα αυτό το κατα­πλη­κτικό άγαλμα της Νίκης της Σαμο­θρά­κης. Θα έχουμε την ευκαι­ρία όντως, σε λίγο, να εγκαι­νιά­σουμε μια σημα­ντική έκθεση με τον Πρόεδρο Μακρόν, η οποία σημα­το­δο­τεί τους άρρη­κτους δεσμούς Ελλάδας και Γαλλίας και απο­τε­λεί μία δια­δρομή στο χρόνο, μία υπεν­θύ­μιση ότι η Ελλη­νική Επα­νά­σταση, η οποία οδήγησε στη γέννηση του Ελλη­νι­κού κράτους, υπήρξε ουσια­στικά μία Ευρω­παϊκή επα­νά­σταση, μία επα­νά­σταση των παναν­θρώ­πι­νων αξιών της ελευ­θε­ρίας, του κράτους δικαίου, της αξιο­πρέ­πειας του ανθρώ­που. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτές οι ιδέες γεν­νή­θη­καν εδώ στη Γαλλία, στη διάρ­κεια της Γαλ­λι­κής Επα­νά­στα­σης. Επο­μέ­νως οι σχέσεις Ελλάδος και Γαλλίας έρχο­νται από μακριά, πηγαί­νουν μακριά και ακριβώς αυτό σημα­το­δο­τεί και η κοινή μας παρου­σία με τον Πρόεδρο Μακρόν στα εγκαί­νια αυτής της Έκθεσης.

Ν. Αλιάγας: Κύριε Πρόεδρε, πού συν­δέ­ε­ται η Ελλάδα, η δια­χρο­νική Ελλάδα που ενέ­πνευσε τους Γάλλους με τη σύγ­χρονη Ελλάδα;

Κ. Μητσο­τά­κης: Ένα νήμα ιστο­ρίας συνδέει την αρχαία, την κλασική Ελλάδα, γενέ­τειρα της δημο­κρα­τίας, της φιλο­σο­φίας, της ομορ­φιάς, της τέχνης, με την Ελλάδα της επα­νά­στα­σης, στην οποία συνε­νώ­θη­καν από τη μία η ανάγκη της χώρας να βρει τον ευρω­παϊκό της

βημα­τι­σμό, χωρίς όμως να χάσει την ιδιαί­τερη εθνική της ταυ­τό­τητα. Το προϊόν, λοιπόν, αυτής της ώσμωσης είναι η σύγ­χρονη Ελλάδα, η Ελλάδα του 2021. Μία χώρα βαθιά Ευρω­παϊκή, όμως, μια χώρα εξαι­ρε­τικά υπε­ρή­φανη για τη δική της ξεχω­ρι­στή εθνική ταυ­τό­τητα και ακριβώς σε αυτή την ώσμωση νομίζω συνί­στα­ται και η πρό­κληση του πως μπο­ρούμε να είμαστε ταυ­τό­χρονα Έλληνες και Ευρω­παίοι.

Ν. Αλιάγας: Μιλή­σατε πριν για τις νέες συμ­μα­χίες, Ανδριάνα, με τη Γαλλία…

Α. Παρα­σκευο­πού­λου: Ακριβώς γιατί, κύριε Πρόεδρε, παραγ­γέλ­νουμε Rafale, συζη­τάμε για υπερ­σύγ­χρο­νες φρε­γά­τες. Τι σημαί­νουν όλα αυτά; Είμαστε πιο κοντά; Είμαστε ένα βήμα πριν την υπο­γραφή μiας αμυ­ντι­κής συμ­φω­νίας με τη Γαλλία;

Κ. Μητσο­τά­κης: Θα σας ζητούσα λίγη υπομονή. Θα έχω την ευκαι­ρία σήμερα το βράδυ να συνα­ντηθώ και να συζη­τήσω εκτενώς με τον Πρόεδρο Μακρόν και αύριο το πρωί θα υπάρ­χουν ανα­κοι­νώ­σεις οι οποίες θα γίνουν στο Μέγαρο των Ηλυσίων. Αυτό το οποίο μπορώ να σας πω είναι ότι κατευ­θυ­νό­μα­στε προς μία ουσια­στική εμβά­θυνση της στρα­τη­γι­κής συνερ­γα­σίας Ελλάδος – Γαλλίας. Τα υπό­λοιπα θα έχουμε την ευκαι­ρία να τα πούμε αύριο.

Α. Παρα­σκευο­πού­λου: Αυτό μπορεί να μετα­φρα­στεί πέρα από εξο­πλι­στικά προ­γράμ­ματα και σε συν­δρομή της Γαλλίας προς εμάς;

Κ. Μητσο­τά­κης: Κάντε λίγη υπομονή. Θα έχουμε την ευκαι­ρία αυτά να τα δούμε αύριο. Αυτό το οποίο μπορώ να πω, είναι αυτό το οποίο είχα την ευκαι­ρία να αναφέρω και στην ομιλία μου στον Οργα­νι­σμό Ηνω­μέ­νων Εθνών, στη Νέα Υόρκη: ότι το αίτημα για τη στρα­τη­γική αυτο­νο­μία της Ευρώπης είναι πια απο­λύ­τως επι­τα­κτικό. Μία Ευρώπη, δηλαδή, η οποία θα ευθυ­γραμ­μί­σει τη γεω­πο­λι­τική της ισχύ με την οικο­νο­μική της δύναμη. Πιστεύω ότι και η Ελλάδα και η Γαλλία είναι δυο χώρες οι οποίες θα βρεθούν τους επό­με­νους μήνες, τα επόμενα χρόνια, στην πρώτη γραμμή αυτής της ευρω­παϊ­κής προ­σπά­θειας. Η οποία -να τονίσω- δεν είναι μόνο μία προ­σπά­θεια η οποία καθ΄ οιον­δή­ποτε τρόπο υπο­νο­μεύει τις ευρω­α­τλα­ντι­κές σχέσεις, ούτε το ΝΑΤΟ. Όσο πιο ισχυρή είναι αμυ­ντικά η Ευρώπη, τόσο περισ­σό­τερα θα έχει να συνει­σφέ­ρει τελικά στο ΝΑΤΟ.

Ν. Αλιάγας: Εσείς λέτε μπορούν να συνυ­πάρ­ξουν λοιπόν και ιδιαί­τε­ρες σχέσεις με τους Γάλλους, τους Ευρω­παί­ους, και την Αμερική;

Κ. Μητσο­τά­κης: Είναι επι­βε­βλη­μένο να συνυ­πάρ­χουν, αλλά πάλι μπορεί να σκεφτεί κανείς απο­στο­λές, ενδε­χο­μέ­νως, στη Μέση Ανατολή ή στο Σαχέλ -το οποίο τόσο μας ενδια­φέ­ρει και την Ελλάδα και τη Γαλλία- στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Απο­στο­λές της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης στις οποίες δεν θα συμ­με­τέ­χει ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε ο Οργα­νι­σμός Ηνω­μέ­νων Εθνών. Και βέβαια η ανάγκη να φυλάσ­σο­νται τα ευρω­παϊκά σύνορα ως ταυ­τό­χρονα εθνικά και ευρω­παϊκά σύνορα είναι μία αρμο­διό­τητα, είναι μια ευθύνη η οποία βαραί­νει απο­κλει­στικά την Ευρώπη.

Ν. Αλιάγας: Η Γαλλία ξεκι­νάει την Προ­ε­δρία της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης σε λίγους μήνες. Ένα από τα θέματα είναι το αμυ­ντικό θέμα και για τη Γαλλία όχι μόνο για εμάς, και για την πραγ­μα­τι­κό­τητα της περιο­χής μας. Εσείς θεω­ρείτε ότι η πρόταση του κ. Μακρόν, κύριε Πρόεδρε, να στη­ρί­ξει, να οικο­δο­μη­θεί ένας ευρω­παϊ­κός στρατός, κάτι που δεν υπάρχει μέχρι στιγμής, είναι προ­τε­ραιό­τητα;

Κ. Μητσο­τά­κης: Είναι ώριμη πρόταση πια. Είναι ώριμη πρόταση διότι ανα­γνω­ρί­ζει την πολυ­πλο­κό­τητα των διεθνών σχέσεων. Και το γεγονός τελικά ότι εμείς οι Ευρω­παίοι είμαστε καθ’ ύλην αρμό­διοι να ασχο­λη­θούμε με την ασφά­λεια της περιο­χής μας. Τονίζω, η Ευρω­α­τλα­ντική Συμ­μα­χία απο­τε­λεί τον κεντρικό πυλώνα, αμυ­ντικό πυλώνα που θα ενώνει πάντα άρρηκτα τις δύο πλευρές του Ατλα­ντι­κού. Όμως, η Ευρώπη έχει την υπο­χρέ­ωση να μπορεί εφόσον το επι­θυ­μεί να μπορεί να δρα αυτό­νομα, χωρίς κατ’ ανάγκη να χρειά­ζε­ται την άδεια ή τη συναί­νεση οποιου­δή­ποτε άλλου, εάν κρί­νε­ται ότι η Ευρώπη, αν κρίνουν τα κράτη-μέλη της Ευρώπης ότι υπάρ­χουν ζωτικά συμ­φέ­ρο­ντα της Ευρώπης, άρα των κρατών-μελών της Ευρώπης τα οποία η Ευρώπη πρέπει να υπε­ρα­σπι­στεί.

Α. Παρα­σκευο­πού­λου: Σε αυτή την ώριμη απόφαση σε τι επίπεδο θα συμ­με­τείχε η Ελλάδα;

Κ. Μητσο­τά­κης: Σε πολύ ενεργό επίπεδο. Ξέρετε, δεν μπο­ρούμε να απαι­τούμε ευρω­παϊκή αλλη­λεγ­γύη, χωρίς να είμαστε εμείς οι ίδιοι δια­τε­θει­μέ­νοι να συμ­με­τέ­χουμε σε προ­σπά­θειες ευρω­παϊ­κές, έκφρα­σης αλλη­λεγ­γύης προς την Ευρώπη ή προς άλλα κράτη-μέλη. Μια ενεργή εξω­τε­ρική και αμυ­ντική πολι­τική επι­βάλ­λει να μην ζητάμε μόνο στήριξη, αλλά και να είμαστε σε θέση -και πρέπει να είμαστε σε θέση, γιατί θυμίζω ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα η οποία ξοδεύει άνω του 2% του ΑΕΠ της στην άμυνα- να μπορεί αυτήν την ισχύ της να την αξιο­ποιεί προς όφελος της Ευρώπης.

Και βέβαια, μια μεγάλη συζή­τηση στην Ευρώπη είναι η συζή­τηση περί της δια­λει­τουρ­γι­κό­τη­τας των οπλικών συστη­μά­των. Εμείς επι­λέ­ξαμε, παρα­δείγ­μα­τος χάρη, να αγο­ρά­σουμε αερο­σκάφη Rafale από τη Γαλλία. Αυτό σημαί­νει ότι η συνερ­γα­σία η δική μας με τη Γαλλία, με άλλες χώρες -όπως είναι η Κροατία ας πούμε η οποία και αυτή πρό­σφατα αποκτά αερο­σκάφη Rafale- θα είναι πολύ πιο εύκολη, διότι ουσια­στικά θα χρη­σι­μο­ποιούμε κοινά οπλικά συστή­ματα.

Ν. Αλιάγας: Πάντως μιλή­σατε για αλλη­λεγ­γύη. Είναι δεδο­μένη στα αλήθεια σήμερα όταν εμείς ζούσαμε επει­σό­δια θερμά στην περιοχή μας στο Αιγαίο όλα τα κράτη-μέλη της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης κατα­δί­κα­ζαν κατά κάποιο τρόπο, αλλά, κάποιοι έμεναν ουδέ­τε­ροι.

Μήπως τελικά χτίσαμε μια Ευρώπη και άλλαξε πρόσωπο γιατί στην ουσία τα πρώτα, τα θεμέλια ήταν για ειρήνη και αλλη­λεγ­γύη.

Κ. Μητσο­τά­κης: Θα έλεγα ότι οι απο­φά­σεις του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου σχετικά με το τι έγινε στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο τους τελευ­ταί­ους 18 μήνες και συγκε­κρι­μένα ως προς τις σχέσεις Ευρώπης-Τουρκίας απο­τε­λούν τον ελά­χι­στο κοινό παρο­νο­μα­στή. Απο­τε­λούν σημα­ντι­κές απο­φά­σεις, διότι θέτουν το πλαίσιο των σχέσεων στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο μέσα από το πρίσμα το ευρω­παϊκό.

Οι ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις έγιναν ουσια­στικά ευρω­τουρ­κι­κές και αυτό είναι κάτι το οποίο είναι πολύ σημα­ντικό. Δεν μπορώ, όμως, να μην ανα­γνω­ρίσω ότι υπήρχαν χώρες όπως η Γαλλία, οι οποίες προ­σέ­φε­ραν απτή στήριξη στην πατρίδα μας όταν την χρειά­στηκε και μέσα από γαλλική στρα­τιω­τική παρου­σία στην Ελλάδα, στην ξηρά, στον αέρα και στις θάλασ­σές μας.

Ν. Αλιάγας: Άρα, το μότο κύριε Πρόεδρε της εθνικής μονα­ξιάς, που επα­νέρ­χε­ται, που ακούμε, είναι μυθο­πλα­σία ή πραγ­μα­τι­κό­τητα;

Κ. Μητσο­τά­κης: Δεν υπάρχει εθνική μοναξιά. Και όσο εμείς περι­χα­ρα­κω­νό­μα­στε σε μια αντί­ληψη εθνικής μονα­ξιάς, τόσο η εθνική μοναξιά γίνεται αυτο­εκ­πλη­ρού­μενη προ­φη­τεία.

Μια Ελλάδα με αυτο­πε­ποί­θηση, μια Ελλάδα ισχυρή, η οποία πατάει καλά στα πόδια της δεν θα έπρεπε να αντι­με­τω­πί­ζει τις προ­κλή­σεις της μέσα από αυτό το πλέγμα. Αν κάτι, πιστεύω, έχουμε πετύχει αυτούς τους 26 μήνες που ο ελλη­νι­κός λαός μας έχει εμπι­στευ­τεί τις τύχες του τόπου, είναι ακριβώς να χτί­σουμε ένα πλέγμα συμ­μα­χιών το οποίο είναι εξαι­ρε­τικά πολυ­διά­στατο αλλά και ταυ­τό­χρονα ισχυρό.

Εξαι­ρε­τι­κές σχέσεις με τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες, ανά­μειξη της Ευρώπης στα θέματα της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου, νέες συμ­μα­χίες με χώρες της Μέσης Ανα­το­λής, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Σαου­δική Αραβία, ισχυ­ρο­ποί­ηση της συμ­μα­χίας μας με την Αίγυπτο. Αρχί­ζουμε να έχουμε μια παρου­σία στην Αφρική- μια ήπειρο η οποία είναι τόσο κοντά μας- σε πρώτη φάση μέσα από μια διπλω­μα­τία των εμβο­λίων. Ανοίγ­ματα μεγάλα τα οποία κάνουμε προς την Ινδία.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα η γνώμη και η άποψη της οποίας σήμερα μετρά. Μετρά στην Ευρώπη. Βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμμή στην αντι­με­τώ­πιση προ­κλή­σεων όπως η κλι­μα­τική αλλαγή με τολ­μη­ρές πολι­τι­κές οι οποίες, νομίζω, ότι έχουν τύχει της προ­σο­χής όλων των χωρών που ενδια­φέ­ρο­νται για την αντι­με­τώ­πιση αυτής της μεγάλης πρό­κλη­σης. Είναι με άλλα λόγια μια χώρα η οποία πάνω από όλα έχει αυτο­πε­ποί­θηση και εμπι­στο­σύνη στις δυνα­τό­τη­τές της.

Α. Παρα­σκευο­πού­λου: Κύριε Πρόεδρε, δεν συνα­ντη­θή­κατε στην Αμερική, τελικά με τον Τούρκο Πρόεδρο, όπως προϊ­δέ­αζε του­λά­χι­στον ο ίδιος γι’ αυτή τη συνά­ντηση. Και μετά από ένα σύντομο -η αλήθεια είναι- χρονικό διά­στημα νηνε­μίας, η Τουρκία επα­νέρ­χε­ται στη γνωστή της τακτική. Στην τακτική των προ­κλή­σεων. Σας ανη­συ­χεί το ενδε­χό­μενο να έχουμε ένα θερμό επει­σό­διο;

Κ. Μητσο­τά­κης: Είχα κάνει μια πρό­βλεψη την άνοιξη ότι θα έχουμε ένα ήσυχο καλο­καίρι και δεν βλέπω το λόγο γιατί να μην έχουμε ένα ήσυχο φθι­νό­πωρο και μετά έναν ήσυχο χειμώνα. Πιστεύω ότι και η Τουρκία έχει αντι­λη­φθεί ότι η ένταση στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο δεν εξυ­πη­ρε­τεί τελικά κανέναν.

Η Ελλάδα έχει απο­δεί­ξει ότι υπε­ρα­σπί­ζε­ται την κυριαρ­χία και τα κυριαρ­χικά της δικαιώ­ματα με απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα και με αυτο­πε­ποί­θηση. Και προτιμώ πάντα να βλέπω το ποτήρι μισο­γε­μάτο και όχι μισο­ά­δειο. Και μισο­γε­μάτο σημαί­νει ότι υπάρ­χουν κοινές προ­κλή­σεις όπως τα ζητή­ματα -ας πούμε- της κλι­μα­τι­κής αλλαγής ή της μετα­νά­στευ­σης, όπου μπο­ρούμε να συνερ­γα­στούμε με την Τουρκία. Υπάρ­χουν ζητή­ματα οικο­νο­μι­κής συνερ­γα­σίας, τα οποία μπορούν να προ­χω­ρή­σουν μέσα από μια καλή διάθεση.

Αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει βέβαια -πάνω από όλα- σεβασμό του γείτονα, σχέσεις καλής γει­το­νίας. Και μια επί της αρχής συμ­φω­νία ότι οι μεγάλες δια­φο­ρές μας με σημα­ντι­κό­τερη, κυριό­τερη, το ζήτημα της οριο­θέ­τη­σης των Θαλασ­σίων Ζωνών στο Αιγαίο και στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο μπορούν να λυθούν μόνο με πρό­σβαση στο ένα εργα­λείο που έχουμε στη διάθεσή μας για την επίλυση τέτοιων θεμάτων, που είναι το Διεθνές Δίκαιο.

Δεν υπάρ­χουν άλλοι κανόνες για να λύνο­νται αυτά τα ζητή­ματα, παρά μόνο το Διεθνές Δίκαιο. Εμείς απο­δεί­ξαμε και στην περί­πτωση της Ιταλίας, και στην περί­πτωση της Αιγύ­πτου ότι μπο­ρούμε να κάνουμε τέτοιου είδους συμ­φω­νίες. Συμ­φω­νίες που απαι­τούν, ναι, θα το πω ανοιχτά και κάποιες αμοι­βαίες υπο­χω­ρή­σεις, προ­κει­μέ­νου να μπο­ρούμε να πετύ­χουμε τελικά λύσεις που θα είναι προς όφελος όλων.

Α. Παρα­σκευο­πού­λου: Πάντως, αυτή η καλή διάθεση εκ μέρους της Τουρ­κίας δεν εκδη­λώ­νε­ται ούτε με το να αμφι­σβη­τεί τα κυριαρ­χικά μας δικαιώ­ματα, ούτε με τις αυξη­μέ­νες παρα­βιά­σεις που έχουμε, του­λά­χι­στον τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες, ούτε με την εκτό­ξευση απειλών για έρευνες στην ΑΟΖ. Εμείς πως θα αντι­δρά­σουμε; Θα αντι­δρά­σουμε δια­φο­ρε­τικά;

Κ. Μητσο­τά­κης: Θα αντι­δρά­σουμε όπως αντι­δρά­σαμε πάντα και πιστεύω ότι το κάναμε μέχρι στιγμής με απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα και αυτο­πε­ποί­θηση όπως σας είπα. Πλην όμως δεν μου αρέσει- το τονίζω- να βλέπω πάντα το αρνη­τικό σενάριο. Η Τουρκία γνω­ρί­ζει πάρα πολύ καλά ποια είναι τα όριά μας, τα οποία όπως σας είπα δεν είναι μόνο όρια της Ελλάδος, είναι όρια της Ευρώπης. Έχουμε αυτή τη στιγμή πολύ συγκε­κρι­μέ­νες απο­φά­σεις του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου που θέτουν την Τουρκία προ των ευθυνών της. Προτιμώ πάντα να βλέπω τη θετική πλευρά των πραγ­μά­των, ταυ­τό­χρονα όμως η Ελλάδα έχει μια υπο­χρέ­ωση: να ενι­σχύει την απο­τρε­πτική της δυνα­τό­τητα. Και το κάνουμε αυτό με τρόπο πολύ συστη­μα­τικό και ουσια­στικό, στα πλαίσια πάντα των δημο­σιο­νο­μι­κών περιο­ρι­σμών μας. Δεν έχω καμία διάθεση να μπω σε μια κούρσα εξο­πλι­σμών με την Τουρκία. Δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου.

Υπάρ­χουν όμως καίρια ζητή­ματα εκσυγ­χρο­νι­σμού των Ενόπλων Δυνά­μεων μετά από μια δεκα­ε­τία κρίσης, την οποία έχω την ευθύνη να αντι­με­τω­πίσω και να παρα­δώσω στη συνέ­χεια στον διάδοχό μου ή στη διάδοχό μου- γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι αυτές είναι απο­φά­σεις, μεγάλες απο­φά­σεις για τα εξο­πλι­στικά προ­γράμ­ματα που έχουν μεγάλο ορί­ζο­ντα υλοποίησης- Ένοπλες Δυνά­μεις πολύ πιο ισχυρές από αυτές που παρέ­λαβα εγώ.

Ν. Αλιάγας: Κύριε Πρόεδρε, τι περι­μέ­νετε από την Ευρω­παϊκή Ένωση ως προς το νέο Σύμφωνο για το μετα­να­στευ­τικό;

Κ. Μητσο­τά­κης: Δεν είμαι πολύ αισιό­δο­ξος κ. Αλιάγα, αγαπητέ μου Νίκο, ότι θα μπο­ρέ­σουμε να βρούμε εύκολα μία συμ­φω­νία με την Ευρώπη.

Ν. Αλιάγας: Γιατί;

Κ. Μητσο­τά­κης: Διότι υπάρ­χουν κράτη-μέλη τα οποία δεν δέχο­νται επί της αρχής ότι πρέπει να εκφρά­ζουν οποια­δή­ποτε αλλη­λεγ­γύη και δεν δέχο­νται επί της αρχής, ότι πρέπει να υπάρχει οποιοσ­δή­ποτε κατα­με­ρι­σμός ευθυνών στη δια­χεί­ριση του προ­σφυ­γι­κού προ­βλή­μα­τος. Και αυτό είναι μεγάλο πρό­βλημα αυτή στιγμή για την Ευρώπη. Διότι όπως ξέρετε, απαι­τεί­ται ομο­φω­νία για επί­τευξη τέτοιων σημα­ντι­κών απο­φά­σεων, η οποία σήμερα πολύ απλά θα σας το πω, στο Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο δεν υπάρχει. Αυτό σημαί­νει ότι εμείς έχουμε μία υπο­χρέ­ωση να κάνουμε αυτό το οποίο πρέπει να κάνουμε. Να φυλάμε τα σύνορά μας.

Ν. Αλιάγας: Άρα εκεί είμαστε μόνοι.

Κ. Μητσο­τά­κης: Όχι, δεν είμαστε μόνοι, διότι…

Ν. Αλιάγας: Ήρθαν και Αυστρια­κοί, μας βοή­θη­σαν.

Κ. Μητσο­τά­κης: Όχι, δεν είμαστε μόνοι. Υπάρ­χουν πολλές χώρες οι οποίες μας υπο­στη­ρί­ζουν σε διμερές επίπεδο. Υπάρχει η Frontex, η οποία και αυτή μας υπο­στη­ρί­ζει, υπάρ­χουν ευρω­παϊ­κοί πόροι. Παρα­δείγ­μα­τος χάριν, θα βρεθώ τις επό­με­νες μέρες στη Σάμο. Στη Σάμο εγκαι­νιά­σαμε προ ημερών ένα υπο­δειγ­μα­τικό κέντρο υπο­δο­χής και ταυ­το­ποί­η­σης προ­σφύ­γων το οποίο παρέχει συν­θή­κες δια­βί­ω­σης αξιο­πρε­πείς στους ανθρώ­πους οι οποίοι φτάνουν στην πατρίδα μας. Και κλεί­νουμε αυτό τον άθλιο χώρο στο Βαθύ που απο­τε­λούσε ντροπή, προ­σβολή για τη χώρα, για τους Σαμιώ­τες αλλά και για τους ίδιους τους πρό­σφυ­γες οι οποίοι έμεναν σε αυτό τον ανορ­γά­νωτο χώρο, χωρίς ζεστό νερό, χωρίς βασικές υπο­δο­μές.

Άρα η Ελλάδα είναι μία χώρα η οποία υπε­ρα­σπί­ζε­ται τα σύνορά της. Το κάνει με πολύ ξεκά­θα­ρους κανόνες. Σέβεται πάνω από όλα την προ­στα­σία της ανθρώ­πι­νης ζωής, σώζει ανθρώ­πους στη θάλασσα. Έχει πια γρή­γο­ρες δια­δι­κα­σίες απο­νο­μής ασύλου. Και έχει τη δυνα­τό­τητα να φιλο­ξε­νεί αιτού­ντες άσυλο στα νησιά της, σε χώρους οι οποίοι έχουν χρη­μα­το­δο­τη­θεί από την Ευρω­παϊκή Ένωση, οι οποίοι τολμώ να πω ότι είναι υπο­δειγ­μα­τι­κοί και σίγουρα παρέ­χουν αξιο­πρε­πείς συν­θή­κες δια­βί­ω­σης σε κατα­τρεγ­μέ­νους ανθρώ­πους.

Ν. Αλιάγας: Αν έρθουν αύριο όμως δεκάδες χιλιά­δες ή εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες μετα­νά­στες μετά τα γεγο­νότα τα γεω­πο­λι­τικά στο Αφγα­νι­στάν και αλλού, είμαστε έτοιμοι;

Κ. Μητσο­τά­κης: Δεν πιστεύω ότι θα βρε­θούμε αντι­μέ­τω­ποι μ’ ένα τέτοιο γεγονός. Σε κάθε περί­πτωση αυτό το οποίο θέλω να τονίσω είναι ότι οι μετα­να­στευ­τι­κές και προ­σφυ­γι­κές ροές έχουν μειωθεί κατά 90%. Θα επα­να­λάβω: κατά 90%.

Παρα­λά­βαμε ένα πρό­βλημα σε έξαρση και σήμερα βρί­σκε­ται σε απόλυτη ύφεση. Δεν μπορώ να είμαι προ­φή­της να ξέρω τι θα γίνει, αλλά σίγουρα δεν υπάρχει καμία σχέση σήμερα, αν πάτε στα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου, με αυτό το οποίο παρα­λά­βαμε όταν ήρθαμε στα πράγ­ματα πριν από 26 μήνες.

Α. Παρα­σκευο­πού­λου: Κύριε Πρόεδρε, οι γερ­μα­νι­κές κάλπες βάζουν σε δεύτερο πλάνο τον Συνα­σπι­σμό της Κεντρο­δε­ξιάς μετά από 16 χρόνια που βρι­σκό­ταν στο τιμόνι η Άγκελα Μέρκελ. Όλα δεί­χνουν, λοιπόν, ότι ο Όλαφ Σολτς, ένας μετριο­πα­θής σοσιαλ­δη­μο­κρά­της θα είναι ο νέος Καγκε­λά­ριος της Γερ­μα­νίας. Αυτό πόσο θα επη­ρε­ά­σει εμάς στο βασικό θέμα που μας αφορά που είναι το Σύμφωνο της Στα­θε­ρό­τη­τας. Περι­μέ­νετε να γίνει επα­να­δια­πραγ­μά­τευσή του;

Κ. Μητσο­τά­κης: Κατ’ αρχάς πρέπει να πω ότι θα συνερ­γα­στούμε με οποια­δή­ποτε γερ­μα­νική Κυβέρ­νηση προ­κύ­ψει μέσα από τις δια­βου­λεύ­σεις των κομ­μά­των. Διότι, όπως ξέρετε πράγ­ματι με βραχεία κεφαλή κέρδισε ο κ. Σολτς, αλλά δεν υπάρχει στη Γερ­μα­νία συνταγ­μα­τική υπο­χρέ­ωση να λάβει εντολή σχη­μα­τι­σμού Κυβέρ­νη­σης το πρώτο κόμμα.

Κυβέρ­νηση θα έχουμε ανάλογα με τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις που θα γίνουν μεταξύ των κομ­μά­των. Αν όμως ο κ. Σολτς είναι τελικά Καγκε­λά­ριος προ­σβλέπω σε μια πολύ γόνιμη συνερ­γα­σία μαζί του.

Και ένα είναι βέβαιο: ότι το Σύμφωνο Στα­θε­ρό­τη­τας χρειά­ζε­ται επα­να­δια­πραγ­μά­τευση. Είναι αδύ­να­τον να επι­στρέ­ψουμε στους αυστηρούς- ανού­σιους τολμώ να πω- δημο­σιο­νο­μι­κούς κανόνες οι οποίοι έρχο­νται από μια εποχή η οποία έχει παρέλ­θει ανε­πι­στρε­πτί. Πιστεύω ότι ο κ. Σολτς το ανα­γνω­ρί­ζει αυτό. Πιστεύω ότι και η κυρία Μέρκελ το ανα­γνώ­ριζε αυτό, εξ ου και η στροφή της και η αποδοχή της σχετικά με το Ταμείο Ανά­καμ­ψης, την ανάγκη δηλαδή η Ευρώπη να δανεί­ζε­ται ευρω­παϊκά για να στη­ρί­ζει μέσα από επι­δο­τή­σεις τα κράτη-μέλη.

Αυτή η συζή­τηση, λοιπόν, θα ανοίξει στα σοβαρά στην Ευρώπη το 2022 και είμαι βέβαιος ότι όποιος κι αν είναι καγκε­λά­ριος θα δεχθεί τη βασική αρχή ότι το Σύμφωνο Στα­θε­ρό­τη­τας χρειά­ζε­ται αλλαγές.

Α. Παρα­σκευο­πού­λου: Είναι η σωστή ώρα τώρα να αλλάξει; Και θεω­ρείτε ότι είναι και εφικτό και ρεα­λι­στικό να αλλάξει στο προ­σε­χές διά­στημα;

Κ. Μητσο­τά­κης: Είναι απο­λύ­τως επι­βε­βλη­μένο να αλλάξει, δεν μπορεί να μείνει έτσι. Αυτό νομίζω ότι είναι κάτι το οποίο ανα­γνω­ρί­ζε­ται από όλους. Το πώς θα αλλάξει ακριβώς, το ποιο θα είναι το πλαίσιο το οποίο ταυ­τό­χρονα θα δίνει μεγα­λύ­τε­ρους βαθμούς ευε­λι­ξίας για να αντι­με­τω­πί­ζουμε μια κρίση χωρίς να θέτει σε κίνδυνο όμως την δημο­σιο­νο­μική στα­θε­ρό­τητα μιας ζώνης όπου όλα τα κράτη-μέλη που συμ­με­τέ­χουν σε αυτή μοι­ρά­ζο­νται το ίδιο νόμισμα, αυτή είναι η μεγάλη πρό­κληση και αυτή είναι η δυσκο­λία αυτής της άσκησης.

Ν. Αλιάγας: Τι σας ενώνει με τον κ. Εμα­νουέλ Μακρόν, κύριε Πρόεδρε; Με τον Γάλλο Πρόεδρο πού τα έχετε βρει, πέρα από τη συνερ­γα­σία των δύο χωρών;

Κ. Μητσο­τά­κης: Καταρ­χάς πρέπει να σας πω ότι έχουμε μια πολύ ανθρώ­πινη, τολμώ να πω φιλική σχέση με τον Εμα­νουέλ Μακρόν. Τον εκτιμώ πολύ, είναι ένας άνθρω­πος με βαθιά σκέψη, που σκέ­φτε­ται πριν μιλήσει, με βαθιά παιδεία.

Είχαμε μια πολύ όμορφη επίσκεψη- την οποία κρα­τή­σαμε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας- την προη­γού­μενη Παρα­σκευή όπου ανε­βή­καμε μαζί με τις συζύ­γους μας στην Ακρό­πολη, αργά το βράδυ. Μια πολύ δυνατή εμπει­ρία.

Είναι ένας άνθρω­πος τον οποίο αισθά­νο­μαι ότι μπορώ ανά πάσα στιγμή να πάρω τηλέ­φωνο και ξέρω ότι θα αντα­πο­κρι­θεί. Αντα­πο­κρί­θηκε ας πούμε το καλο­καίρι όταν τον κάλεσα στο τηλέ­φωνο και ζήτησα βοήθεια για τις κατα­στρο­φι­κές πυρ­κα­γιές. Και πιστεύω ότι μπο­ρούμε να κάνουμε πράξη το επόμενο βήμα. Και θα είναι ένα σημα­ντικό βήμα στη στρα­τη­γική συμ­μα­χία μεταξύ των δύο χωρών μας.

Ν. Αλιάγας: Σας ευχα­ρι­στούμε κύριε Πρω­θυ­πουργέ για τη συνέ­ντευξη που μας παρα­χω­ρή­σατε, εδώ, στο Μουσείο του Λούβρου, για την Ελλη­νική Τηλε­ό­ραση με την Αντριάνα.

Α. Παρα­σκευο­πού­λου: Σας ευχα­ρι­στούμε πολύ γιατί ήταν και περιο­ρι­σμέ­νος ο χρόνος λόγω των εγκαι­νίων που ακο­λου­θούν σε πολύ λίγο. Και γι’ αυτό επειδή περισ­σό­τερο συζη­τή­σαμε τα διεθνή θέματα και τα γεω­στρα­τη­γικά θα ήθελα να δεσμευ­τείτε και στους δυο μας ότι όλα αυτά τα τεκται­νό­μενα που αφορούν την εσω­τε­ρική επι­και­ρό­τητα θα έχουμε την ευκαι­ρία να τα συζη­τή­σουμε την επόμενη φορά στην Αθήνα.

Κ. Μητσο­τά­κης: Με μεγάλη χαρά. Σας ευχα­ρι­στώ πολύ.

Ν. Αλιάγας : Και ένα τελευ­ταίο κύριε Πρόεδρε. Τι μας λέει σήμερα η Νίκη της Σαμο­θρά­κης; Το 2021, τι μας λέει;

Κ. Μητσο­τά­κης: Νομίζω είναι η νίκη της ελπίδας απέ­να­ντι στον φόβο. Ένα άγαλμα που παρότι δεν βρήκαμε ποτέ το πρόσωπό του νομίζω από την ίδια τη στάση του σώματος εκπέ­μπει μια έμφυτη αισιο­δο­ξία που νομίζω ότι πρέπει όλους μας να μας δια­κρί­νει παρά τα μεγάλα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουμε.

Ν. Αλιάγας: Ευχα­ρι­στώ.