Χαλάρωση για capital controls και επανακαθορισμό των τραπεζικών χρεώσεων ζητεί η ΕΣΕΕ

Τον επα­να­κα­θο­ρι­σμό των χρε­ώ­σεων των εμπο­ρι­κών συναλ­λα­γών με τις συστη­μι­κές ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες ζητεί η Εθνική Συνο­μο­σπον­δία Εμπο­ρίου και Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας.

Όπως ανα­φέ­ρει σε δήλωσή του ο πρό­ε­δρος της ΕΣΕΕ Βασίλης Κορ­κί­δης: “…Εκτός από τη στα­διακή χαλά­ρωση των “capital controls”, απαι­τεί­ται χαλά­ρωση των τρα­πε­ζι­κών χρε­ώ­σεων και προ­μη­θειών για τις συνή­θεις συναλ­λα­γές μας με τις ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες. Το κόστος των εμβα­σμά­των μέσω e-banking θα πρέπει ανα­λό­γως να μειώ­νε­ται όσο αυξά­νε­ται ο όγκος, των υπο­χρε­ω­τι­κών πλέον, λόγω capital controls, δια­δι­κτυα­κών συναλ­λα­γών. Τα παρά­πονα εμπόρων από όλη την Ελλάδα, που δεχό­μα­στε για υπερ­βο­λι­κές χρε­ώ­σεις από τις τρά­πε­ζες, συνεχώς πλη­θαί­νουν ιδιαί­τερα για μικρά ποσά συναλ­λα­γής, όπου πολλές φορές το κόστος της χρέωσης είναι δυσα­νά­λογο με την αξία. Η ΕΣΕΕ ήδη προ­γραμ­μα­τί­ζει νέο κύκλο συνα­ντή­σεων τόσο με τους αρμό­διους υπουρ­γούς, όσο και με την ΕΕΤ και την ΤτΕ με απο­κλει­στικό θέμα την απο­μεί­ωση των χρε­ώ­σεων και προ­μη­θειών των ελλη­νι­κών τρα­πε­ζών σε ευρω­παϊκά επίπεδα…”

Οι χρε­ώ­σεις

Σε ανα­κοί­νωσή της η ΕΣΕΕ σημειώ­νει ότι οι χρε­ώ­σεις των τρα­πε­ζών για συνή­θεις συναλ­λα­γές και το κόστος των εμβα­σμά­των μέσω e-banking και ΑΤΜ ανάλογα με το ελά­χι­στο και μέγιστο ποσό, αντλού­νται από τους τιμο­κα­τα­λό­γους που έχουν αναρ­τή­σει οι τρά­πε­ζες στο δια­δί­κτυο. Ωστόσο, υπάρχει περί­πτωση οι πραγ­μα­τι­κές χρε­ώ­σεις και τα μέγιστα όρια να δια­φέ­ρουν και αυτό συμ­βαί­νει στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, όπως ανα­φέ­ρει στην ανα­κοί­νωσή της η ΕΣΕΕ.

Σύμφωνα με τον Ευρω­παϊκό Οικο­νο­μικό Χώρο (ΕΟΧ) που απο­τε­λεί­ται από τις χώρες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και επι­πλέον την Ισλαν­δία, το Λιχτεν­στάιν και την Νορ­βη­γία, οι διά­φο­ρες κατη­γο­ρίες εμβα­σμά­των είναι οι παρα­κάτω:

•Έμβασμα εντός Ελλάδας: έμβασμα σε ευρώ με e-banking προς άλλη τράπεζα εσω­τε­ρι­κού με κοινά έξοδα και με δήλωση λογα­ρια­σμού παρα­λή­πτη σε μορφή ΙΒΑΝ και Swift BIC.

•Έμβασμα εντός ΕΟΧ: έμβασμα σε ευρώ με e-banking προς άλλη τράπεζα εντός ΕΟΧ με κοινά έξοδα και με δήλωση λογα­ρια­σμού παρα­λή­πτη σε μορφή ΙΒΑΝ και Swift BIC (SEPA).

•Έμβασμα εκτός ΕΟΧ: έμβασμα με e-banking προς άλλη τράπεζα εξω­τε­ρι­κού εκτός ΕΟΧ με κοινά έξοδα και δήλωση Swift BIC της τρά­πε­ζας του παρα­λή­πτη. Σε περί­πτωση που μεσο­λα­βεί ενδιά­μεση τράπεζα ο παρα­λή­πτης πλη­ρώ­νει επι­πλέον έξοδα.

•Εισερ­χό­μενο έμβασμα: έμβασμα από Ελλάδα εισερ­χό­μενο στον λογα­ρια­σμό μας. Συνήθως έχουμε το ίδιο κόστος για εισερ­χό­μενο σε ευρώ από Ε.Ε.

Οι πλη­ρω­μές και μετα­φο­ρές χρη­μά­των με ATM εντός ΕΕ σύμφωνα με τον ΕΟΧ αφορούν:

•Ανάληψη ΑΤΜ εντός Ελλάδας: ανάληψη μετρη­τών από λογα­ρια­σμό κατα­θέ­σεων μέσω ΑΤΜ άλλης τρά­πε­ζας εντός Ελλάδας.

•Ανάληψη ΑΤΜ εντός ΕΕ: ανάληψη μετρη­τών από λογα­ρια­σμό κατα­θέ­σεων μέσω ΑΤΜ άλλης τρά­πε­ζας εντός Ευρω­ζώ­νης.

•Ανάληψη ΑΤΜ εκτός ΕΕ: ανάληψη μετρη­τών από λογα­ρια­σμό κατα­θέ­σεων μέσω ΑΤΜ άλλης τρά­πε­ζας εκτός Ευρω­ζώ­νης.

Για δια­συ­νο­ρια­κές πλη­ρω­μές σε ευρώ εντός της ΕΕ, οι τρά­πε­ζες δεν πρέπει να χρε­ώ­νουν μεγα­λύ­τερη προ­μή­θεια από αυτή που θα χρέωναν αν η ισόποση συναλ­λαγή σε ευρώ πραγ­μα­το­ποιού­νταν εντός της χώρας. Ο κανόνας αυτός ισχύει για όλες τις ηλε­κτρο­νι­κές πλη­ρω­μές σε ευρώ. Αυτές αφορούν μεταξύ άλλων:

-τη μετα­φορά ποσών μεταξύ τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών που τηρού­νται σε δια­φο­ρε­τι­κές χώρες της ΕΕ,

-τις ανα­λή­ψεις από μηχα­νή­ματα ανά­λη­ψης μετρη­τών/ΑΤΜ σε χώρες της ΕΕ,

-τις πλη­ρω­μές με χρε­ω­στική ή πιστω­τική κάρτα σε όλη την ΕΕ,

-τις συναλ­λα­γές άμεσης χρέωσης,

-τα εμβά­σματα.

Οι διε­θνείς πλη­ρω­μές σε νομί­σματα εκτός του ευρώ δεν υπό­κει­νται στους κανόνες αυτούς. Οι τρά­πε­ζες στην ΕΕ που δεν χρη­σι­μο­ποιούν το ευρώ πρέπει επίσης να χρε­ώ­νουν τις ίδιες προ­μή­θειες για συναλ­λα­γές εντός ΕΕ όπως θα έκαναν σε περί­πτωση εγχώ­ριας μετα­φο­ράς χρη­μά­των, εφόσον η πληρωμή ή η μετα­φορά του ποσού γίνεται σε ευρώ. Η αλήθεια που θα πρέπει να γνω­ρί­ζουμε είναι ότι οι τρά­πε­ζες μπορούν να χρε­ώ­νουν “εγχώ­ριες” προ­μή­θειες για διε­θνείς πλη­ρω­μές, ενώ οι τρα­πε­ζι­κές προ­μή­θειες ποι­κί­λουν σε μεγάλο βαθμό τόσο μεταξύ τρα­πε­ζών όσο και μεταξύ χωρών.

Τον Μάρτιο του 2015 το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο υπερ­ψή­φισε τον καθο­ρι­σμό πλαφόν στις χρε­ώ­σεις που επι­βάλ­λουν οι τρά­πε­ζες για χρήση χρε­ω­στι­κών και πιστω­τι­κών καρτών. Ο νέος ευρω­παϊ­κός κανο­νι­σμός αφορά τα κατα­στή­ματα λια­νι­κής και τις συναλ­λα­γές που γίνο­νται σε οποια­δή­ποτε χώρα μέλος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Όταν θα τεθεί σε εφαρ­μογή, τα επόμενα πέντε χρόνια, οι τρά­πε­ζες δε θα μπορούν να χρε­ώ­νουν τα κατα­στή­ματα πάνω από 0,2% για την αποδοχή χρε­ω­στι­κής κάρτας και πάνω από 0,3% για την πιστω­τική κάρτα.

Όπως σημειώ­νει η ΕΣΕΕ, σήμερα, οι δια­τρα­πε­ζι­κές προ­μή­θειες που κατα­βάλ­λο­νται από την τράπεζα του λια­νο­πω­λητή στην τράπεζα που εξέδωσε την κάρτα, δεν είναι απόλυτα δια­φα­νείς και δια­φέ­ρουν από χώρα σε χώρα. Χρε­ώ­νο­νται από τρά­πε­ζες που ανήκουν σε συστή­ματα καρτών όπως η Visa και η MasterCard (τα λεγό­μενα τετρα­μερή συστή­ματα, που περι­λαμ­βά­νουν την τράπεζα που εξέδωσε την κάρτα, την τράπεζα του λια­νο­πω­λητή, τον ίδιο το λια­νο­πω­λητή και τον χρήστη της κάρτας), οι οποίες ελέγ­χουν το μεγα­λύ­τερο μερίδιο της αγοράς. Οι έμποροι χρε­ώ­νο­νται για κάθε συναλ­λαγή με κάρτα και προ­σθέ­τουν το κόστος αυτό στις τιμές των αγαθών ή των υπη­ρε­σιών που προ­σφέ­ρουν. Σύμφωνα με τις εκτι­μή­σεις, αυτές οι προ­μή­θειες στοι­χί­ζουν στις ευρω­παϊ­κές επι­χει­ρή­σεις περίπου 6 δις ευρώ ετησίως, ποσό που, στο τέλος, το πλη­ρώ­νουν οι ίδιοι οι κατα­να­λω­τές. Η απόφαση του ΕΚ δεν αφορά τις ανα­λή­ψεις από ATM και ο κανο­νι­σμός δεν ισχύει για κάρτες πλη­ρω­μής που έχουν εκδοθεί από τριμερή συστή­ματα καρτών πλη­ρω­μής, όπως η Diners και η American Express (που αφορούν μόνο μία τράπεζα), εφόσον η κάρτα έχει εκδοθεί και υφί­στα­νται επε­ξερ­γα­σία εντός του ιδίου συστή­μα­τος, ενώ επίσης εξαι­ρού­νται οι εται­ρι­κές κάρτες.

Επι­τα­γές

Τέλος, ανα­φο­ρικά με τις επι­τα­γές, η νομο­θε­σία της Ε.Ε. σχετικά με τις τρα­πε­ζι­κές επι­βα­ρύν­σεις για διε­θνείς και εθνικές πλη­ρω­μές σε ευρώ δεν ισχύουν για τις επι­τα­γές. Επι­πλέον, μερικές φορές οι προ­μή­θειες για την εξαρ­γύ­ρωση επι­τα­γής από άλλη χώρα της Ε.Ε. είναι πολύ υψηλές, ενώ σε πολλές χώρες της Ε.Ε. οι επι­τα­γές δεν γίνο­νται πλέον απο­δε­κτές ως μέσο πλη­ρω­μής. Είναι λοιπόν προ­τι­μό­τερο, πέραν του περιο­ρι­σμού των capital controls και λόγω κόστους, να μην χρη­σι­μο­ποιού­νται επι­τα­γές για διε­θνείς πλη­ρω­μές εντός της Ε.Ε.

ΑΠΕ-ΜΠΕ