Oι πόλεις πρέπει να προσαρμοστούν στους καύσωνες-Το φαινόμενο των «αστικών θερμονησίδων»

Το πρό­βλη­μα του πα­ρα­τε­τα­μέ­νου καύ­σω­να τα κα­λο­καί­ρια απα­ντά­ται πλέον ολο­έ­να συ­χνό­τε­ρα σε πολ­λές πό­λεις ανά τον κόσμο. Το ερώ­τη­μα που τί­θε­ται είναι τι πρέ­πει να κά­νουν για να αντε­πε­ξέλ­θουν στην αύ­ξη­ση της θερ­μο­κρα­σί­ας.

Το Ιν­στι­τού­το Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Αν­θρώ­πι­νης Ασφά­λειας του ΟΗΕ με έδρα τη Βόννη φέτος το κα­λο­καί­ρι έχει με­γά­λο φόρτο ερ­γα­σί­ας. Με αφορ­μή την αυ­ξη­τι­κή τάση στις μέσες θερ­μο­κρα­σί­ες πα­γκο­σμί­ως, οι ερευ­νη­τές του ΟΗΕ εκ­πο­νούν με­γά­λη έρευ­να για το πώς τα αστι­κά κέ­ντρα θα μπο­ρού­σαν μελ­λο­ντι­κά να προ­σαρ­μο­στούν κα­λύ­τε­ρα στο ολο­έ­να και πιο θερμό κλίμα. Σε πρώτη φάση οι ερευ­νη­τές συλ­λέ­γουν πλη­ρο­φο­ρί­ες μέσα από ερω­τη­μα­το­λό­για που μοι­ρά­ζουν στους κα­τοί­κους της Βόν­νης ανα­φο­ρι­κά με τις συ­νή­θειές τους όταν έχει ακραία ζέστη αλλά και το πώς οι ίδιοι αντι­λαμ­βά­νο­νται την αύ­ξη­ση της θερ­μο­κρα­σί­ας.

Και οι χώρες με ψυ­χρό­τε­ρο κλίμα είναι ευά­λω­τες

Στη Γερ­μα­νία φέτος το κα­λο­καί­ρι ο υδράρ­γυ­ρος ανε­βαί­νει σε πολύ υψη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες

Παρά το ότι η ακραία ζέστη είναι ένα φαι­νό­με­νο που δεν εί­θι­σται να συ­σχε­τί­ζου­με με χώρες της Βό­ρειας Ευ­ρώ­πης, όπως η Γερ­μα­νία, εντού­τοις και εκεί τα τε­λευ­ταία χρό­νια πα­ρα­τη­ρεί­ται άνο­δος της θερ­μο­κρα­σί­ας. Το 2003 πε­ρί­που 7000 άν­θρω­ποι πέ­θα­ναν στη Γερ­μα­νία εξαι­τί­ας του καύ­σω­να. Ο πρω­το­φα­νής καύ­σω­νας του 2003 είχε πλή­ξει όλη την Ευ­ρώ­πη και είχε κο­στί­σει τη ζωή σε συ­νο­λι­κά 70.000. Παρά το ότι λίγες μέρες καύ­σω­να δεν είναι για τους πε­ρισ­σό­τε­ρους αν­θρώ­πους δυ­σβά­στα­χτες, εντού­τοις για ευ­πα­θείς ομά­δες, όπως τους ηλι­κιω­μέ­νους, τις εγκύ­ους, τα μωρά και τους αρ­ρώ­στους μπο­ρεί να είναι εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λες.

Όπως ανέ­φε­ρε στη DW o κλι­μα­το­λό­γος του ΟΗΕ Μα­τί­ας Γκάρ­σα­γκεν ένας από τους με­γα­λύ­τε­ρους κιν­δύ­νους που εγκυ­μο­νεί ο καύ­σω­νας είναι ότι πολ­λοί άν­θρω­ποι δεν αντι­λαμ­βά­νο­νται τους εν­δε­χό­με­νους κιν­δύ­νους των υψη­λών θερ­μο­κρα­σιών. Ναι μεν κα­τα­νο­ούν ότι οι πολύ υψη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες απο­τε­λούν πρό­βλη­μα, από την άλλη πλευ­ρά όμως δεν δεί­χνουν να έχουν καλή ει­κό­να για το πώς η αύ­ξη­ση της θερ­μο­κρα­σί­ας επη­ρε­ά­ζει τη ζωή και τις συ­νή­θειές τους.

Το φαι­νό­με­νο των «αστι­κών θερ­μο­νη­σί­δων»

Η άσφαλ­τος και το τσι­μέ­ντο στις πό­λεις δεν συ­γκρα­τούν το νερό

Τα κύ­μα­τα καύ­σω­να είναι ιδιαί­τε­ρα επι­κίν­δυ­να για τα αστι­κά κέ­ντρα, τα οποία θερ­μαί­νο­νται μά­λι­στα πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο σε σχέση με άλλες πε­ριο­χές κοντά στη φύση. Αυτό οφεί­λε­ται στο φαι­νό­με­νο των «αστι­κών θερ­μο­νη­σί­δων», όπως το απο­κα­λούν οι ει­δι­κοί. Οι αστι­κές πε­ριο­χές κα­λύ­πτο­νται από άσφαλ­το και τσι­μέ­ντο κι έτσι δεν μπο­ρούν να συ­γκρα­τή­σουν το νερό, όπως το έδα­φος ή η βλά­στη­ση, εξη­γεί ο Γκάρ­σα­γκεν. Σύμ­φω­να με έρευ­να της ομά­δας με­λέ­της κλι­μα­τι­κών φαι­νο­μέ­νων C40, το 2050 πάνω από 970 πό­λεις υπο­λο­γί­ζε­ται να έχουν μέσες υψη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες το κα­λο­καί­ρι γύρω στους 35 βαθ­μούς. Μέχρι στιγ­μής μόνο το ένα τρίτο αυτών πα­ρου­σιά­ζουν τέ­τοιες θερ­μο­κρα­σί­ες. Αξί­ζει επί­σης να ση­μειω­θεί ότι σύμ­φω­να με τον ΟΗΕ ως το 2050 πάνω από τα δύο τρίτα του πα­γκό­σμιου πλη­θυ­σμού θα ζει σε πό­λεις, κάτι που εν­δέ­χε­ται να επι­τεί­νει το πρό­βλη­μα.

Προ­κει­μέ­νου λοι­πόν να προ­σαρ­μο­στούν οι με­γα­λου­πό­λεις στις υψη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες απαι­τού­νται αλ­λα­γές στον αστι­κό σχε­δια­σμό. Σύμ­φω­να με τον γερ­μα­νό ει­δι­κό αυτό μπο­ρεί να ση­μαί­νει αλ­λα­γή στον τρόπο κα­τα­σκευ­ής, στα κα­τα­σκευα­στι­κά υλικά, στην αύ­ξη­ση των χώρων πρα­σί­νου αλλά και στη δη­μιουρ­γία δια­δρό­μων αέρα μέσα στις πό­λεις. «Ο αστι­κός σχε­δια­σμός βέ­βαια μπο­ρεί να δώσει τε­χνι­κές λύ­σεις, ωστό­σο για την υιο­θέ­τη­ση με­γά­λων αλ­λα­γών απαι­τεί­ται διά­λο­γος με τους κα­τοί­κους των πό­λε­ων» εκτι­μά ο Γκάρ­σα­γκεν. Ο διά­λο­γος με τους πο­λί­τες είναι ση­μα­ντι­κός, ώστε να αντι­λη­φθούν το πρό­βλη­μα και να ανα­ζη­τή­σουν μαζί με τους ιθύ­νο­ντες λύ­σεις. Ο Γερ­μα­νός ει­δι­κός πά­ντως εκτι­μά ότι είναι και­ρός να γίνει αντι­λη­πτό ότι η δη­μιουρ­γία πό­λε­ων, όπως τις γνω­ρί­ζου­με σή­με­ρα, δεν μπο­ρεί να συ­νε­χι­στεί και στο μέλ­λον.

Πηγή Deutsche Welle