Ελευθερώστε τα παιδιά…

Δεν μπορώ να σκεφθώ κάτι πιο  κατα­στρο­φικό, πιο συντρι­πτικό της προ­σω­πι­κό­τη­τας, πιο αγχο­γόνο και για τους εφήβους και για όλη την οικο­γέ­νεια τους από το σύστημα των εισα­γω­γι­κών για τα ΑΕΙ. Ακόμα με πιάνει τρομερό άγχος κάθε χρόνο, όταν ακούω ότι πλη­σιά­ζει η περί­ο­δος για τις πανελ­λή­νιες, όπως όταν έδινα εγώ εξε­τά­σεις ή αργό­τερα τα παιδιά μου.  Και προ­χω­ράμε στον ίδιο δρόμο αδιά­κοπα. Αλλά τώρα λέει  θα κάνουν γραμμή ψυχο­λο­γι­κής υπο­στή­ρι­ξης, για μαθητές και γονείς. Δεν ξέρω να συμ­βαί­νει πουθενά αλλού αυτό. Σχολεία, υπουρ­γεία, επι­τρο­πές, φρο­ντι­στή­ρια, γονείς, συγ­γε­νείς, όλοι «δίνουν» εξε­τά­σεις. Κι από δίπλα,  άρθρα και τηλε­ο­πτικά πάνελ με συμ­βου­λές από δια­τρο­φο­λό­γους και ψυχο­λό­γους, τώρα και με τη σφρα­γίδα του Υπουρ­γείου Παι­δείας.  Η κορύ­φωση της υστε­ρίας. Ελευ­θε­ρώ­στε  τα  παιδιά από το άγχος  και μην τα χαντα­κώ­νετε στη κακο­μοι­ριά και την απελ­πι­σία. Να βρείτε τρόπο να απε­λευ­θε­ρώ­σετε το σύστημα πρέπει.  Να απε­λευ­θε­ρώ­σετε τους δασκά­λους από τη μιζέρια των ωρο­λο­γίων προ­γραμ­μά­των. Τολ­μή­στε να καταρ­γή­σετε τις εξε­τά­σεις της απο­στή­θι­σης και δώστε μια άλλη πνοή στο ψεύτικο και μουντό Παι­δα­γω­γικό Σύστημα. Ο κόσμος άλλαξε αλλά το σχολείο δεν θέλει να αλλάξει. Το ζήτημα είναι πως έξω έχει καλο­καίρι, πως τα δέντρα, οι θάλασ­σες, το μυαλό των παιδιών τρέχουν ασυ­γκρά­τητα σε εικόνες και ήχους. Την ίδια στιγμή, ένα ολό­κληρο σύστημα δίνει αγώνα να τις φυλα­κί­σει. Αλλο πράγμα θέλουν τα παιδιά σήμερα.