Παυλόπουλος: Αμφισβήτηση των Συνθηκών Λωζάνης- Παρισίων οδηγεί σε αμφισβήτηση των συνόρων της Ελλάδας και της ΕΕ

«Εμείς οι Έλληνες δια­χρο­νι­κώς θα υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε την Ελευ­θε­ρία έναντι παντός και με κάθε τίμημα»: το μήνυμα αυτό έστειλε ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας Προ­κό­πης Παυ­λό­που­λος, από το Ορο­πέ­διο Λασι­θίου και τις εκδη­λώ­σεις για τη συμπλή­ρωση 151 χρόνων από την ομώνυμη μάχη.

Στη δήλωσή του ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας τόνισε, «η επική μάχη του Λασι­θίου είναι ένας ύμνος των Κρητών και όλων των Ελλήνων στο βωμό της Ελευ­θε­ρίας. Οι ηρωικοί αγω­νι­στές του Λασι­θίου διδά­σκουν ότι εμείς οι Έλληνες, άξιοι από­γο­νοι μεγάλων προ­γό­νων δια­χρο­νι­κώς θα υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε την Ελευ­θε­ρία έναντι παντός και με κάθε τίμημα. Όλα αυτά, όλους αυτούς τους μεγά­λους αγώνες των Κρητών, των Ελλήνων τα συμπυ­κνώ­νει η ακό­λουθη φράση του Νίκου Καζαν­τζάκη, στην οποίαν και μένω, σε αυτόν τον ιερό χώρο:

“Εγώ μοναχός μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δεν την σώσω, εγώ θα φταίω”».

Την κυβέρ­νηση εκπρο­σώ­πησε ο υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης Σταύρος Κοντο­νής.

Στην αντι­φώ­νησή του κατά την ανα­κή­ρυξή του ως επί­τι­μου δημότη του Δήμου Ορο­πε­δίου Λασι­θίου, ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας παίρ­νο­ντας αφορμή από την 151ή επέτειο από την εμβλη­μα­τική Μάχη του Λασι­θίου, η οποία «σημα­το­δό­τησε τους αγώνες των Κρητών αλλά και Ευρω­παίων εθε­λο­ντών για την απε­λευ­θέ­ρωση της Κρήτης από τους οθω­μα­νούς κατα­κτη­τές τον Μάιο του 1867», και μετά την εκτενή αναφορά του στα ιστο­ρικά εκείνα γεγο­νότα, κατέ­ληξε με τα συμπε­ρά­σματα. Συμπε­ρά­σματα, τα οποία, όπως επε­σή­μανε, «συνά­γο­νται από τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα ηρωικά γεγο­νότα και την αυτο­θυ­σία των Προ­γό­νων σας, στην ιερή μνήμη των οποίων κλί­νουμε πάντοτε ευλα­βικά το γόνυ, είναι πολλά και πολ­λα­πλώς χρήσιμα».

Περιο­ρι­ζό­με­νος σε δύο από αυτά, που όμως «είναι απο­λύ­τως καίριας σημα­σίας, καθώς περιέ­χουν και αντί­στοιχα σημα­ντικά μηνύ­ματα», ο κ. Παυ­λό­που­λος τόνισε: «Εμείς, οι Έλληνες, όπως έχουμε απο­δεί­ξει ιστο­ρι­κώς, θεω­ρούμε υπαρ­ξιακή, κυριο­λε­κτι­κώς, αξία την Ελευ­θε­ρία, αφού μόνον ελεύ­θε­ροι μπο­ρούμε να ζήσουμε, να δημιουρ­γή­σουμε και ν’ ανα­πτύ­ξουμε την προ­σω­πι­κό­τητά μας. Για τούτο και είμαστε, ανά πάσα στιγμή, έτοιμοι να υπε­ρα­σπι­σθούμε, με κάθε θυσία, το έδαφος, τα σύνορα και την κυριαρ­χία της Πατρί­δας μας, τα οποία απο­τε­λούν συγ­χρό­νως και έδαφος και σύνορα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Αυτό δεν πρέπει κανείς να το υποτιμά και, πολύ περισ­σό­τερο, να το αγνοεί».

Το δεύτερο συμπέ­ρα­σμα είναι ότι «απο­τε­λούμε δύναμη Ειρήνης και Δημο­κρα­τίας στην περιοχή και επι­διώ­κουμε καλές σχέσεις με όλους τους γεί­το­νές μας. Ειδικώς, ως προς τις σχέσεις μας με την Τουρκία, επα­να­λαμ­βάνω, για πολ­λο­στή φορά, ότι επι­διώ­κουμε σχέσεις ειλι­κρι­νούς φιλίας και καλής γει­το­νίας μαζί της και ευνο­ούμε την ευρω­παϊκή προ­ο­πτική της.

Τούτο, όμως», υπο­γράμ­μισε ο κ. Παυ­λό­που­λος, «προ­ϋ­πο­θέ­τει εκ μέρους της γεί­το­νος χώρας ειλι­κρινή σεβασμό του Ευρω­παϊ­κού Κεκτη­μέ­νου και του συνόλου του Διε­θνούς Δικαίου. Άρα οι δια­τά­ξεις της Συν­θή­κης της Λωζάνης, όπως και της Συν­θή­κης των Παρι­σίων του 1947-οι οποίες δεν ανα­θε­ω­ρού­νται ούτε επι­και­ρο­ποιού­νται και είναι απο­λύ­τως σαφείς και πλήρεις, δίχως ν’ αφήνουν, ούτε κατ’ ελά­χι­στο, περι­θώ­ριο για «γκρίζες ζώνες»- πρέπει να γίνο­νται απ’ όλους πλήρως σεβα­στές, οπότε και από την Τουρκία.

Πολλώ μάλλον», συνέ­χισε ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, «όταν η αμφι­σβή­τησή τους οδηγεί σε αμφι­σβή­τηση των συνόρων όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Επι­πλέον, ιδίως ως προς την Απο­κλει­στική Οικο­νο­μική Ζώνη, η Τουρκία οφείλει να σέβεται το Δίκαιο της Θάλασ­σας κατά την Συνθήκη του Montego Bay του 1982. Το οποίο την δεσμεύει, μολο­νότι δεν έχει προ­σχω­ρή­σει σ’ αυτό, διότι, κατά τη νομο­λο­γία του Διε­θνούς Δικα­στη­ρίου της Χάγης, παράγει πλέον γενικώς παρα­δε­δεγ­μέ­νους κανόνες του Διε­θνούς Δικαίου».

Κλεί­νο­ντας, ο Πρ. Παυ­λό­που­λος επι­κα­λέ­στηκε και πάλι -μετά την προη­γη­θείσα δήλωσή του- τα λόγια του μεγάλου Νίκου Καζαν­τζάκη: «Εγώ, εγώ μοναχός μου έχω χρέος να σώσω την Γης. Αν δεν σωθεί, εγώ θα φταίω».

Για να κατα­λή­ξει ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, «αυτά τα διδάγ­ματα, να είσθε βέβαιοι, θα οδηγούν τα έργα μου κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων μου ως το τέλος της θητείας μου, και όχι μόνον».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ