Εισέπρατταν τη σύνταξη αποθανόντων συγγενών τους!

Aκόμη δύο υπο­θέ­σεις απάτης με φερό­με­νους ως δράστες έναν κάτοικο της Ρόδου και μία κάτοικο της Τήλου, που εισέ­πρατ­ταν παρα­νό­μως τη σύνταξη απο­θα­νό­ντων συγ­γε­νών τους, εξε­τά­ζο­νται από την Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, μετά την υποβολή σχε­τι­κής δικο­γρα­φίας από τη Διεύ­θυνση Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων της ΕΛΑΣ!.

Στην πρώτη περί­πτωση ελέγ­χε­ται ένας 60χρονος, κάτοι­κος Ρόδου, ο οποίος φέρεται να εισέ­πραξε από τον Μάιο του 2010 έως τον Ιούλιο του 2012 συντά­ξεις ύψους 34.578,30 ευρώ από το λογα­ρια­σμό γυναί­κας, στον οποίο ήταν συν­δι­καιού­χος, η οποία είχε πεθάνει όμως την 20ή Απρι­λίου 2010.

Στην δεύτερη περί­πτωση ελέγ­χε­ται μια 60χρονη κάτοι­κος Λει­βα­δίων Τήλου, η οποία φέρεται ομοίως να εισέ­πραξε από τον Φεβρουά­ριο του 2003 έως την 17η Σεπτεμ­βρίου 2012 συντά­ξεις ύψους 102.272,66 ευρώ από λογα­ρια­σμό γυναί­κας στον οποίο ήταν συν­δι­καιού­χος, η οποία όμως είχε απο­βιώ­σει την 13η Ιανουα­ρίου 2003.

Θυμί­ζουμε ότι μόλις πρό­σφατα υπο­βλή­θη­καν για έλεγχο στην Εισαγ­γε­λία δύο ακόμη υπο­θέ­σεις από το ΙΚΑ ΕΤΑΜ Ρόδου.

Στην πρώτη υπόθεση ελέγ­χε­ται ένας κάτοι­κος του Θεο­λό­γου. Συγκε­κρι­μένα, με την από 15-06-1995 απόφαση του Διευ­θυ­ντή του ΙΚΑ ΕΤΑΜ Ρόδου απο­νε­μή­θηκε σύνταξη λόγω γήρατος ΙΚΑ-ΕΤΑΜ σε μια κάτοικο του νησιού, από την 1/11/1994 και επ’ αόρι­στον, ενώ την 15-06-1995 με νέα απόφαση χορη­γή­θηκε στην δικαιούχο σύνταξη, λόγω γήρατος ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ (επι­κου­ρική) από 1/11/1994 και επ’ αόρι­στον και από 23-02-1979 της χορη­γή­θηκε σύνταξη, λόγω θανάτου του συζύγου της, από 1/10/1978 και επ΄α­ό­ρι­στον. Ακο­λού­θως, στις 14/11/2007 απε­βί­ωσε, όπως προ­κύ­πτει από ληξιαρ­χική πράξη θανάτου του Ληξιαρ­χείου Ρόδου (Δημο­τική Ενότητα Πετα­λού­δων).

Από έρευνα που διε­νερ­γή­θηκε στις κατα­στά­σεις πλη­ρω­μής και το Ολο­κλη­ρω­μένο Πλη­ρο­φο­ριακό Σύστημα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, προ­έ­κυψε ότι δεν αναγ­γέλ­θηκε ο θάνατος της ως άνω συντα­ξιού­χου, ώστε να δια­κο­πεί η χορή­γηση των συντά­ξεων, λόγω γήρατος και θανάτου, που ελάμ­βανε και ως εκ τούτου συνε­χί­στηκε η κατά­θεση των ποσών της κύριας και επι­κου­ρι­κής σύντα­ξής της σε λογα­ρια­σμό της Εθνικής Τρά­πε­ζας, στον οποίο συν­δι­καιού­χος ήταν ο μηνυό­με­νος.

Ειδι­κό­τερα, μετά τον θάνατο της ανωτέρω συντα­ξιού­χου, κατα­τέ­θη­καν στον ως άνω λογα­ρια­σμό οι συντά­ξεις των μηνών από 01/12/2007 έως 31/10/2011 και συνο­λικά το ποσό των 50.804.29 ευρώ (Ημε­ρο­μη­νία λήξης του δικαιώ­μα­τος σύντα­ξης 17/11/2007 με την σύνταξη μηνός Νοεμ­βρίου 2007).

Η συνο­λική ζημία του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ανέρ­χε­ται στο ποσό των 61.811,89 ευρώ αφού οι αχρε­ω­στή­τως κατα­βλη­θεί­σες παροχές επι­στρέ­φο­νται εντόκως προς 5% σύμφωνα με το άρθρο 40 παρ.4 εδ. α του Α.Ν 15846/1951.

Στη δεύτερη περί­πτωση ελέγ­χε­ται ένας κάτοι­κος Μασάρων. Με την από 15-10-1993 απόφαση του Δ/ντή ΙΚΑ ΕΤΑΜ Ρόδου χορη­γή­θηκε σύνταξη λόγω γήρατος σε ένα συγγενή του, από 25/01/1993 και επ’ αόρι­στον, ενώ με την από 1-04-1994 απόφαση απο­νε­μή­θηκε στον δικαιούχο σύνταξη λόγω γήρατος ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ (επι­κου­ρική) από 25/01/1993 και επ’αόρι­στον. Ακο­λού­θως στις 15/01/2002/ απε­βί­ωσε. Από έρευνα που διε­νερ­γή­θηκε στις κατα­στά­σεις πλη­ρω­μής και το Ολο­κλη­ρω­μένο Πλη­ρο­φο­ριακό Σύστημα του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ προ­έ­κυψε ότι δεν αναγ­γέλ­θηκε ο θάνατός του, ώστε να δια­κο­πεί η χορή­γηση της σύντα­ξης γήρατος και ως εκ τούτου συνε­χί­στηκε η κατά­θεση των ποσών της κύριας και επι­κου­ρι­κής σύντα­ξης στον σχετικό λογα­ρια­σμό της ETE στον οποίο συν­δι­καιού­χος ήταν ο μηνυό­με­νος.

Ειδι­κό­τερα μετά το θάνατο του συντα­ξιού­χου, κατα­τέ­θη­καν στον λογα­ρια­σμό οι συντά­ξεις των μηνών 01/02/2002 έως 31/10/2011 και συνο­λικά το ποσό των 153.809.89 ευρώ (Ημε­ρο­μη­νία λήξης του δικαιώ­μα­τος σύντα­ξης 15/01/2002 με την σύνταξη μηνός Ιανουα­ρίου 2002).

Η συνο­λική ζημία του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ανέρ­χε­ται στο ποσό των 209.564,61 ευρώ αφού οι αχρε­ω­στή­τως κατα­βλη­θεί­σες παροχές επι­στρέ­φο­νται εντόκως προς 5%. Το Γενικό Λογι­στή­ριο του Κράτους έχει προ­χω­ρή­σει εξάλλου πρό­σφατα σε κατα­λο­γι­σμό ποσού 38.089,39 € σε έναν κάτοικο της Ρόδου, που εισέ­πραξε από το λογα­ρια­σμό νεκρού συγγενή του, στον οποίο ήταν συν­δι­καιού­χος, τη σύνταξη που ελάμ­βανε παρά­νομα.

Ο καταγ­γελ­λό­με­νος προέβη συγκε­κρι­μένα σε ανάληψη από τον τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό της Εθνικής Τρά­πε­ζας, στον οποίο ήταν συν­δι­καιού­χος και στον οποίο κατε­τί­θετο η σύνταξη της θανού­σης συντα­ξιού­χου του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, συγ­γε­νούς του.

Στον λογα­ρια­σμό αυτό κατα­τέ­θηκε ποσό 34.572,34 €, για το διά­στημα από 1 Μαΐου 2010 έως 30 Ιουλίου 2012, το οποίο δεν εδι­καιούτο, γιατί η συντα­ξιού­χος απε­βί­ωσε την 20ή Απρι­λίου 2010.

Το ποσό των 34.578,30 € ανα­ζη­τή­θηκε από το Γενικό Λογι­στή­ριο του Κράτους μέσω του συστή­μα­τος ΔΙΑΣ και ανευ­ρέ­θη­σαν μόνο 5,96 € καθώς το υπό­λοιπο ποσό 34.572,34 € είχε ανα­λη­φθεί.