Πτώση του βιοτικού μας επιπέδου

Ο δια­πρε­πής καθη­γη­τής Οικο­νο­μι­κών Επι­στη­μών στο University College London σερ Ρίτσαρντ Μπλά­ντελ μιλάει στο «Βήμα» με ην ευκαι­ρία της ανα­γό­ρευ­σής του σε επίτιμο διδά­κτορα του Οικο­νο­μι­κού Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών, για τις συνέ­πειες της παν­δη­μίας και του πολέμου. Περι­γρά­φει, ανα­τροπή των πολι­τι­κών μας «ταυ­το­τή­των», αύξηση των ανι­σο­τή­των, φόβο απέ­να­ντι στην παγκο­σμιο­ποί­ηση, χάσμα σε εκπαι­δευ­τικό επίπεδο και σε επίπεδο κοι­νω­νι­κών παροχών των ευρω­παϊ­κών (ή άλλων) κρατών… «Η «συγκο­μιδή» της υγειο­νο­μι­κής κρίσης αλλά και οι γεω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις που την ακο­λού­θη­σαν, σε συν­δυα­σμό με την αβε­βαιό­τητα που δημιουρ­γούν ακρί­βεια και κλι­μα­τική κρίση, φοβί­ζουν. Ολες αυτές οι προ­κλή­σεις υπο­δη­λώ­νουν ότι θα αντι­με­τω­πί­σουμε μια περίοδο πτώσης του βιο­τι­κού επι­πέ­δου τόσο λόγω των υψη­λό­τε­ρων φόρων όσο και λόγω των υψη­λό­τε­ρων τιμών. Το πώς θα πλοη­γη­θούμε τα επόμενα 5-10 χρόνια θα είναι κρίσιμο. Τα υψηλά επίπεδα συσ­σω­ρευ­μέ­νου χρέους που αντι­με­τω­πί­ζουν όλες οι χώρες μετά την παν­δη­μία θα κάνουν αυτή την πλο­ή­γηση ακόμη πιο δύσκολη».Και κατα­λή­γει ελπί­ζο­ντας: « Οταν υπάρ­χουν προ­κλή­σεις τέτοιου μεγέ­θους, είναι δύσκολο να μη μελαγ­χο­λούμε περι­στα­σιακά, ωστόσο υπάρχει επίσης κάποια αισιο­δο­ξία. Δεί­χνο­ντας ότι αντα­πο­κρι­νό­μα­στε στην πρό­κληση, μπο­ρούμε να εργα­στούμε όλοι μαζί για να οικο­δο­μή­σουμε έναν κόσμο πιο δίκαιο και χωρίς απο­κλει­σμούς».