Σκοτώνουν τα’ άλογα όταν γεράσουν;

Oμάδα νέων σε πόλη της νότιας Ισπα­νίας επι­τέ­θηκε σε ασθε­νο­φόρα που μετέ­φε­ραν 28 ηλι­κιω­μέ­νους ασθε­νείς από κορο­ναϊό. Εκτό­ξευ­σαν πέτρες και μολότοφ, εξύ­βρι­σαν τα πλη­ρώ­ματα, έβαλαν φωτιές ενώ τοπο­θέ­τη­σαν και αυτο­κί­νητο στη μέση του δρόμου για να εμπο­δί­σουν την πορεία τους. Μεσαί­ω­νας… Δεν ξέρω τι έφταιξε στην Ισπανία και μετρά περισ­σό­τε­ρους νεκρούς από την Κίνα. Αυτό που ξέρω είναι ότι δεν πρέπει στην Ελλάδα να ζήσουμε παρό­μοια σκηνικά. Το λέμε όλοι από την πρώτη στιγμή, η δια­σπορά του ιού θα σκο­τώ­σει εκα­το­ντά­δες, Το σύστημα υγείας δεν θ’ αντέξει. Πολλοί κατέ­κρι­ναν τον Σωτήρη Τσιόδρα γιατί μιλώ­ντας για τους ηλι­κιω­μέ­νους που πρέπει να προ­στα­τέ­ψουμε όλοι, «έσπασε», δάκρυσε. Γιατί προ­φα­νώς σκέ­φτηκε τους δικούς του γονείς και συγκι­νή­θηκε στην ιδέα και μόνο ότι κάποιοι ανεύ­θυ­νοι θα τους κολ­λή­σουν κορο­ναϊό και οι εντα­τι­κο­λό­γοι ίσως θα χρεια­στεί να επι­λέ­ξουν, όπως κάνουν στην Ιταλία και στην Ισπανία… Οι καιροί είναι δύσκο­λοι, επι­κίν­δυ­νοι, σκληροί. Του­λά­χι­στον να μη χάσουμε την ανθρω­πιά μας. Του­λά­χι­στον να μη γίνουμε κακό­ψυ­χοι και να πρέπει να επι­λέ­ξουμε ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε τη λαϊκή σοφία που λέει: «Εκεί που είσαι ήμουνα, εδώ που είμαι θα’ ρθεις». Και θα γίνουμε κι εμείς κι  εμείς ηλι­κιω­μέ­νοι, μ’ εκείνο το φοβι­σμένο, πονε­μένο και κου­ρα­σμένο βλέμμα, το γεμάτο αγωνία…