Οσο είναι καιρός

Η Ελ­λά­δα έχει μπει στο μάτι του κυ­κλώ­να της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής. Όλα δεί­χνουν ότι η κα­θη­με­ρι­νή μας ζωή , που ήταν κά­πο­τε ξέ­νοια­στη μέσα στο εύ­κρα­το και με­σο­γεια­κό κλίμα της χώρας μας, θα γί­νε­ται από χρόνο σε χρόνο όλο και πιο δύ­σκο­λη, εξαι­τί­ας άγριων και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων. Οι εξε­λί­ξεις αυτές απαι­τούν με­γα­λύ­τε­ρη προ­σο­χή, σο­βα­ρό­τη­τα, ανα­σχε­δια­σμό προ­τε­ραιο­τή­των και πρό­λη­ψης. Συ­νη­θί­ζε­ται να λέ­γε­ται μια κα­τα­στρο­φή από και­ρι­κά φαι­νό­με­να βι­βλι­κή ή θε­ο­μη­νία. Όλες αυτές οι κα­τα­στρο­φές που πα­ρα­κο­λου­θού­με να συμ­βαί­νουν, να πλημ­μυ­ρί­ζουν εκτά­σεις και δρό­μοι πό­λε­ων να γί­νο­νται πο­τά­μια, λέ­γο­νται γυ­μνές κο­ρυ­φές των βου­νών και των λόφων, λέ­γε­ται υπερ­βό­σκι­ση χωρίς σχέ­διο, λέ­γε­ται χά­ρα­ξη δρό­μων και αγω­γών απορ­ρο­ών χωρίς καμία γνώση γε­ω­φυ­σι­κής, ροής των υδά­των και του κύ­κλου του νερού. Λέ­γε­ται επί­σης χτί­σι­μο και μπά­ζω­μα χωρίς γνώση του ανά­γλυ­φου της πε­ριο­χής, καθώς και κα­τα­στρο­φή της φυ­σι­κής βλά­στη­σης.  Λέ­γε­ται ανά­γκη για νέα τσι­με­ντώ­μα­τα  και νέα φα­ρα­ω­νι­κά σχέ­δια.Πα­νη­γυ­ρί­ζου­με για την επάρ­κεια νερού μετά τις βρο­χο­πτώ­σεις. Σε 2-3 κα­λο­καί­ρια θα μι­λά­με πάλι για ανομ­βρία και για την ανά­γκη για νέες γε­ω­τρή­σεις,  φράγ­μα­τα και λι­μνο­δε­ξα­με­νές που δεν γε­μί­ζουν ποτέ αλλά κο­στί­ζουν εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια και οι ανά­γκες κάθε χρόνο αυ­ξά­νο­νται. Χωρίς να υπάρ­χει ένα ολο­κλη­ρω­μέ­νο σχέ­διο δια­χεί­ρι­σης των υδά­τι­νων πόρων, ώστε να αυ­ξη­θούν τα απο­θέ­μα­τα και να λει­τουρ­γούν ως “μα­ξι­λά­ρι” του φράγ­μα­τος. Και­ρός όλοι, κε­ντρι­κό κρά­τος και κυ­ρί­ως οι το­πι­κές αυ­το­διοι­κή­σεις, να ασχο­λη­θούν σο­βα­ρά με το νέο μας σο­βα­ρό πρό­βλη­μα και να θω­ρα­κι­στού­με όσο υπάρ­χει και­ρός ακόμη.