«Η κοπέλα φώναζε, όποιος έχει καλή ακοή θα άκουγε τις κραυγές της» κατέθεσε ο λιμενικός στη δίκη Τοπαλούδη

Σε φορ­τι­σμένο κλίμα συνε­χί­ζε­ται η δεύτερη ημέρα της δίκης για την απο­τρό­παιη δολο­φο­νία της φοι­τή­τριας Ελένης Τοπα­λούδη, η οποία βρήκε φρικτό θάνατο αφού βιά­στηκε από τους δύο κατη­γο­ρού­με­νους, τον Νοέμ­βριο του 2018 στη Ρόδο.

Η δια­δι­κα­σία ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου συνε­χί­ζε­ται με την ολο­κλή­ρωση της εξέ­τα­σης του επι­κε­φα­λής του κλι­μα­κίου Ειδικών Απο­στο­λών του Λιμε­νι­κού, Θωμά Ζόβα, ο οποίος εξι­χνί­ασε ταχύ­τατα το φρικτό έγκλημα.

Ο μάρ­τυ­ρας επα­νέ­λαβε ότι το πτώμα της φοι­τή­τριας εντο­πί­στηκε να επι­πλέει σε από­κρη­μνη παραλία και πως τα πράγ­ματά της βρέ­θη­καν σε διάφορα σημεία. Όπως σημεί­ωσε ο κ. Ζόβας, το εσώ­ρουχο της 19χρονης ήταν σκι­σμένο, γεγονός που κατα­δει­κνύει ότι η κοπέλα υπέστη βία. «Κάποιος το τράβηξε για το σκίσει», ισχυ­ρί­στηκε ο λιμε­νι­κός.

Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο 20χρονος αλβα­νι­κής κατα­γω­γής κατη­γο­ρού­με­νος υπήρξε συνερ­γά­σι­μος, «καθόλου φοβι­σμέ­νος και ψύχραι­μος» κατά την εξέτασή του, εν αντι­θέ­σει με τον 21χρονο Ροδίτη, ο οποίος δεν ήταν συνερ­γά­σι­μος «είχε έντονο χαρα­κτήρα και έδειχνε ότι ήταν ένας άνθρω­πος που επι­θυ­μούσε τον καβγά». Ο λιμε­νι­κός, ανα­φε­ρό­με­νος στους γονείς του 21χρονου είπε πως ο πατέρας του δεν έλεγε πού είναι ο γιος του, ενώ η μητέρα του, αν και είχε αρχικά άριστη συνερ­γα­σία με τις Αρχές, είχε εξα­φα­νι­στεί στη συνέ­χεια για ένα τετρά­ωρο.

Ο λιμε­νι­κός επα­νέ­λαβε πως η φοι­τή­τρια φώναζε όσο την βασά­νι­ζαν οι δύο δράστες στο εξοχικό του Ροδίτη κατη­γο­ρού­με­νου και απα­ντώ­ντας σε ερω­τή­σεις της πολι­τι­κής αγωγής είπε ξανά ότι αν η γιαγιά του 21χρονου έχει καλή ακοή θα άκουγε τις κραυγές της Ελένης Τοπα­λούδη από το ισόγειο όπου έμενε, όταν η φοι­τή­τρια βασα­νι­ζό­ταν από τους δύο δράστες στον επάνω όροφο.

Και σήμερα η δια­δι­κα­σία διε­ξά­γε­ται με την παρου­σία δεκάδων ατόμων εντός της αίθου­σας, ενώ εκτός του δικα­στη­ρίου βρί­σκο­νται μέλη γυναι­κείων οργα­νώ­σεων, τα οποία, κρα­τώ­ντας πανό, καταγ­γέλ­λουν την ανοχή που επι­δει­κνύ­ουν οι Αρχές σε δράστες βιασμών, αγνο­ώ­ντας ή μη ερευ­νώ­ντας διε­ξο­δικά καταγ­γε­λίες θυμάτων.

^{Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ}