Δωρεάν Χριστουγεννιάτικες περιηγήσεις με ηλεκτροκίνητα στον εορταστικό διάκοσμο του ιστορικού τόπου της Ρόδου

Τα ηλε­κτρο­κί­νη­τα του Δήμου Ρόδου και της ΔΕΣ ΡΟΔΑ έβα­λαν τα γιορ­τι­νά τους και σας «τα­ξι­δεύ­ουν» ΔΩ­ΡΕ­ΑΝ στον εορ­τα­στι­κό διά­κο­σμο του ιστο­ρι­κού κέ­ντρου σε προ­κα­θο­ρι­σμέ­νες δια­δρο­μές, ημέ­ρες και ώρες.

Με πρω­το­βου­λία του Δη­μάρ­χου Ρόδου Αντώ­νη Β. Κα­μπου­ρά­κη και του Αντι­δη­μάρ­χου Πο­λι­τι­στι­κών Μνη­μεί­ων και Υπη­ρε­σί­ας Δό­μη­σης Δρα. Στέ­φα­νου Ι. Δρά­κου, θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν στις 28, 29 και 30 Δε­κεμ­βρί­ου 2022 και στις 4, 5 και 6 Ια­νουα­ρί­ου 2023 από τις 18.30 έως και τις 22.00 προ­κα­θο­ρι­σμέ­νες πε­ρι­η­γή­σεις στον εορ­τα­στι­κό διά­κο­σμο του ιστο­ρι­κού κέ­ντρου ανά πε­ρί­που 40’.

Οι πο­λί­τες που θέ­λουν να πε­ρι­η­γη­θούν στον ιστο­ρι­κό διά­κο­σμο με τα ηλε­κτρο­κί­νη­τα οχή­μα­τα, πρέ­πει απα­ραι­τή­τως: α) να κλεί­σουν θέση στο τη­λέ­φω­νο 2241038077 (Εσωτ. 100) κα­θη­με­ρι­νά από τις 9 το πρωί έως τη 1 το με­ση­μέ­ρι, δη­λώ­νο­ντας όνομα κρά­τη­σης και αριθ­μό επι­σκε­πτών, β) να ντυ­θούν ζεστά, εκεί­νοι και τυχόν παι­διά που θα έχουν μαζί τους και γ) να έχουν ευ­χά­ρι­στη διά­θε­ση (!). Ο μέ­γι­στος αριθ­μός ατό­μων ανά δια­δρο­μή είναι εννέα (9) και τα δρο­μο­λό­για θα εκτε­λού­νται ανά 40’ από τις 18:30 έως και τις 22:00, ώστε να έχουν τη δυ­να­τό­τη­τα να κά­νουν χρήση των ηλε­κτρο­κί­νη­των και άν­θρω­ποι που ερ­γά­ζο­νται έως αργά.

Ση­μείο έναρ­ξης της δια­δρο­μής είναι το Πάρκο Βύ­ρω­νος. Οι πο­λί­τες προς εξυ­πη­ρέ­τη­σή τους, μπο­ρούν να σταθ­μεύ­ουν τα οχή­μα­τά τους στον ει­δι­κά δια­μορ­φω­μέ­νο χώρο στάθ­μευ­σης στο λι­μέ­να της Ακα­ντιάς και να επι­βι­βά­ζο­νται στα ηλε­κτρο­κί­νη­τα στο Πάρκο Βύ­ρω­νος (έξω από την Τάφρο της Με­σαιω­νι­κής πόλης).

Το πρό­γραμ­μα της εορ­τα­στι­κής πε­ρι­ή­γη­σης

Χώρος στάθ­μευ­σης οχη­μά­των επι­σκε­πτών: Λι­μά­νι Ακα­ντιάς.

1. Φάτνη Χρι­στου­γέν­νων, Πάρκο Βύ­ρω­νος, (Ση­μείο Έναρ­ξης Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κης Δια­δρο­μής).

Η πρώτη προ­σέγ­γι­ση νο­μο­θε­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα από την ιτα­λι­κή διοί­κη­ση των θε­μά­των που σχε­τί­ζο­νται με τις ζώνες πρα­σί­νου του ιστο­ρι­κού συ­νό­λου, τέ­θη­κε με το διά­ταγ­μα της 22.04.1920. Το διά­ταγ­μα αυτό, ορί­ζει ως μνη­μεια­κή ζώνη τα τείχη και την πε­ριο­χή πε­ρι­με­τρι­κά της Με­σαιω­νι­κής πόλης. Η πε­ριο­χή, με­τα­τρέ­πε­ται σε δη­μό­σιο πάρκο, συμ­βάλ­λο­ντας στην προ­σπά­θεια ορι­σμού προ­στα­τευ­μέ­νης ζώνης με­τα­ξύ του ιστο­ρι­κού τει­χι­σμέ­νου συ­νό­λου και της ανα­πτυσ­σό­με­νης νέας πόλης. Στο συ­γκε­κρι­μέ­νο ση­μείο επι­λέ­χθη­κε να το­πο­θε­τη­θεί η φάτνη των Χρι­στου­γέν­νων ως ση­μείο έναρ­ξης του ιστο­ρι­κού τόπου και λόγω του ιδιαί­τε­ρου φυ­σι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος που συ­να­ντά­ται στην πε­ριο­χή και συ­νά­δει με το ση­μείο γέν­νη­σης του θε­αν­θρώ­που.

2. Φω­τει­νό Αστέ­ρι, Θα­λασ­σι­νή πύλη.

Η κα­τα­σκευή της θα­λασ­σι­νής πύλης ολο­κλη­ρώ­θη­κε το 1478 και απο­τε­λεί μία κομψή και εξε­λιγ­μέ­νη προ­σαρ­μο­γή του τύπου της «κα­στρό­πορ­τας», θε­ω­ρεί­ται δε η ωραιό­τε­ρη του κά­στρου της Ρόδου. Το άνοιγ­μα της, το πε­ρι­βάλ­λουν εσω­τε­ρι­κά και εξω­τε­ρι­κά δύο ψηλοί ημι­κυ­λιν­δρι­κοί πύρ­γοι, σκαρ­πω­τοί στη βάση τους με πο­λε­μί­στρες στην κο­ρυ­φή τους. Πάνω από το άνοιγ­μα της κυ­ρί­ας όψης της είχε το­πο­θε­τη­θεί με­γά­λη ανά­γλυ­φη σύν­θε­ση με τις μορ­φές της Πα­να­γί­ας με το θείο βρέ­φος, του Αγίου Ιω­άν­νη και του Αγίου Πέ­τρου, με τους θυ­ρε­ούς της Γαλ­λί­ας του Τάγ­μα­τος και του d’ Aubusson. Το ση­μείο δια­κο­σμή­θη­κε με ένα φω­τει­νό επι­δα­πέ­διο αστέ­ρι.

3. Ενα­έ­ριος διά­κο­σμος Ιστο­ρι­κού Κέ­ντρου.

Στον ενα­έ­ριο διά­κο­σμο της ιστο­ρι­κής πόλης, το­πο­θε­τή­θη­κε το ελάφι dama-dama της Ρόδου, σύμ­βο­λο του νη­σιού. Σύμ­φω­να με τον μύθο, τα ελά­φια ήρθαν στη Ρόδο σαν προ­στά­τες του νη­σιού και των αν­θρώ­πων κα­τό­πιν εντο­λής Θεού για να απαλ­λά­ξει τον τόπο από τα φίδια (!) αφού η Ρόδος ήταν γνω­στή και ως οφιού­σα. Από τότε το νησί απο­κα­λεί­ται και ελα­φού­σα.

4. Ο λα­μπε­ρός τρού­λος της Νέας Αγο­ράς.

Ο Ιτα­λός αρ­χι­τέ­κτο­νας Florestano di Fausto κα­τό­πιν εντο­λής του κυ­βερ­νή­τη Mario Lago έκανε τα πρώτα σχέ­δια για την αγορά το 1924, το έργο ξε­κί­νη­σε το 1925 και ολο­κλη­ρώ­θη­κε μέσα σε ένα χρόνο (!). Ο τρού­λος της, φω­τί­ζε­ται σή­με­ρα επί δη­μαρ­χί­ας Αντώ­νη Β. Κα­μπου­ρά­κη σε συ­νερ­γα­σία με τον αντι­δή­μαρ­χο Δρ. Στέ­φα­νο Ι. Δράκο, στα πρό­τυ­πα του αρ­χι­κού της στο­λι­σμού.

5. Τα ελά­φια dama – dama της Ρόδου, Ευαγ­γε­λι­σμός.

Το πλα­τώ­νι ή επι­στη­μο­νι­κά dama – dama δια­φέ­ρει από το κοινό ελάφι, που είναι δια­φο­ρε­τι­κό είδος. Το πλα­τώ­νι της Ρόδου είναι ιδιαί­τε­ρο γιατί προ­έρ­χε­ται από έναν αρ­χαίο πλη­θυ­σμό ο οποί­ος ζώ­ντας απο­μο­νω­μέ­νος στο νησί απέ­κτη­σε ένα δια­κρι­τό DNA (γε­νε­τι­κό υλικό). Τα πλα­τώ­νια της Ρόδου, είναι σύμ­βο­λο του νη­σιού και απο­τε­λούν κομ­μά­τι της ιστο­ρί­ας του. Στο ση­μείο που το­πο­θε­τή­θη­καν τα εορ­τα­στι­κά ελά­φια, ένα θη­λυ­κό και ένα αρ­σε­νι­κό, βρί­σκε­ται ο

ναός του Ευαγ­γε­λι­σμού της Θε­ο­τό­κου που οι­κο­δο­μή­θη­κε την πε­ρί­ο­δο 1925-1929 και απο­τε­λεί μία πιο σύγ­χρο­νη από­δο­ση του ναού του Αγίου Ιω­άν­νη των ιπ­πο­τών της Με­σαιω­νι­κής πόλης Ρόδου. Νότια της ει­σό­δου του ναού – στον ελεύ­θε­ρο χώρο της πλα­τεί­ας – βρί­σκε­ται το σι­ντρι­βά­νι, αντί­γρα­φο της με­σαιω­νι­κής κρή­νης (1279) Fontana grande της πόλης Viterbo της Ιτα­λί­ας. Το Ιτα­λι­κό Υπουρ­γείο Παι­δεί­ας δώ­ρι­σε το σι­ντρι­βά­νι στην πόλη της Ρόδου το 1925. Όπι­σθεν, στην εί­σο­δο του πα­λιού λι­μέ­να της Ρόδου, βρί­σκο­νται δύο κί­ο­νες με χάλ­κι­να αγάλ­μα­τα ελα­φιών στην κο­ρυ­φή τους, επί­σης ένα θη­λυ­κό και ένα αρ­σε­νι­κό.

6. Χρι­στού­γεν­να στην Πλα­τεία Δη­μαρ­χεί­ου.

Το συ­γκρό­τη­μα του Δη­μαρ­χια­κού Με­γά­ρου και του Δη­μο­τι­κού Θε­ά­τρου της Ρόδου κα­τα­σκευά­στη­κε στα μέσα της δε­κα­ε­τί­ας του 1930, στη δυ­τι­κή πλευ­ρά της πλα­τεί­ας Αυ­το­κρα­το­ρί­ας (piazza impero) ση­με­ρι­νή πλα­τεία Ελευ­θε­ρί­ας. Η έναρ­ξη των ερ­γα­σιών έγινε στις 15 Νο­εμ­βρί­ου 1937, με αρ­χι­τέ­κτο­να τον Armando Bernabiti και το κτί­ριο πα­ρα­δό­θη­κε στις 28 Ιου­λί­ου 1939. Κατά τη διάρ­κεια των εορ­τών, η πλα­τεία βάζει τα γιορ­τι­νά της, συ­γκε­ντρώ­νο­ντας τα βλέμ­μα­τα πλή­θους κό­σμου.

7. Το πα­ρα­δο­σια­κό κα­ρά­βι των εορ­τών, Ενυ­δρείο.

Το 1934 κατά την Ιτα­λι­κή κα­το­χή της Ρόδου και με από­φα­ση του κυ­βερ­νή­τη Mario Lago ξε­κί­νη­σε η κα­τα­σκευή του «Reale istituto di Ricerche Biologiche di Rodi» (Βα­σι­λι­κό Ιν­στι­τού­το Θα­λάσ­σιας Βιο­λο­γί­ας Ρόδου), η οποία ολο­κλη­ρώ­θη­κε το 1935 και ήταν έργο του ιτα­λού αρ­χι­τέ­κτο­να Armando Bernabiti. Από το 1963 λει­τουρ­γεί ως ενυ­δρείο-μου­σείο με την ονο­μα­σία «Υδρο­βιο­λο­γι­κός Σταθ­μός Ρόδου» και ως ερευ­νη­τι­κή μο­νά­δα του Ελ­λη­νι­κού κέ­ντρου θα­λασ­σί­ων ερευ­νών (ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε). Το ση­μείο επι­λέ­χθη­κε να δια­κο­σμη­θεί με ένα εορ­τα­στι­κό κα­ρά­βι, πα­ρα­δο­σια­κό σύμ­βο­λο εορ­τα­σμού των Χρι­στου­γέν­νων των Ελ­λή­νων, που επί­σης συν­δέ­ε­ται άρ­ρη­κτα με το φυ­σι­κό πε­ρι­βάλ­λον της πε­ριο­χής που αφορά στο θα­λάσ­σιο πλού­το.

8. Μα­θη­τι­κά Χρι­στού­γεν­να, πλα­τεία Ακα­δη­μί­ας.

Το κτί­ριο “INSTITUTO MAGISTRALE” ήταν έργο του αρ­χι­τέ­κτο­να Florestano di Fausto και ολο­κλη­ρώ­θη­κε το 1926. Κατά τη διάρ­κεια της ιτα­λι­κής κα­το­χής στέ­γα­σε το βα­σι­λι­κό σχο­λείο αρ­ρέ­νων. Μετά την απε­λευ­θέ­ρω­ση της Δω­δε­κα­νή­σου η Ελ­λη­νι­κή διοί­κη­ση με­ρί­μνη­σε για την ίδρυ­ση της Παι­δα­γω­γι­κής Ακα­δη­μί­ας Ρόδου και των Προ­τύ­πων Δη­μο­τι­κών Σχο­λεί­ων. Στο ση­μείο για την πε­ρί­ο­δο των εορ­τών, το­πο­θε­τή­θη­κε μία μα­θή­τρια με τη σχο­λι­κή της τσά­ντα και τα κο­τσι­δά­κια της, η οποία κρα­τά­ει ένα αστέ­ρι, επι­χει­ρώ­ντας να το το­πο­θε­τή­σει στην κο­ρυ­φή ενός χρι­στου­γεν­νιά­τι­κου δέ­ντρου που στέ­κε­ται δίπλα της, πίσω της, δεξιά της, γύρω της, λα­μπε­ρά φω­τά­κια για … το παιδί που με­τρά­ει τ’ άστρα, (Λου­ντέ­μης Με­νέ­λα­ος, Ελ­λη­νι­κή Λο­γο­τε­χνία).

9. Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κο χωριό, ΘΕΡ­ΜΑΙ.

Το «ΘΕΡ­ΜΑΙ» χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε ως δια­τη­ρη­τέο με την ΥΑ ΥΠΕ­ΧΩ­ΔΕ/80837/5125/02.12.1986 – ΦΕΚ 40/Δ/30.01.1987, διότι: «πα­ρου­σιά­ζει ιδιαί­τε­ρο μορ­φο­λο­γι­κό αρ­χι­τε­κτο­νι­κό εν­δια­φέ­ρον και πι­στο­ποιεί την εν γένει πο­λε­ο­δο­μι­κή και κοι­νω­νι­κοϊ­στο­ρι­κή εξέ­λι­ξη της πε­ριο­χής». Φέτος στο πάρκο του «ΘΕΡ­ΜΑΙ» φι­λο­ξε­νεί­ται το χρι­στου­γεν­νιά­τι­κο χωριό με πλή­θος εκ­δη­λώ­σε­ων.

10. Ο Ιβί­σκος της Ρόδου, ΗΧΟΣ και ΦΩΣ.

Ο Ιβί­σκος της Ρόδου, που κο­σμεί το ΗΧΟΣ και ΦΩΣ, απο­τε­λεί λου­λού­δι – σύμ­βο­λο της Ρόδου και δια­θέ­τει πέντε (5) με­γά­λα πέ­τα­λα σε κόκ­κι­νο χρώμα. Το ΗΧΟΣ και ΦΩΣ, θέ­α­τρο και αν­θό­κη­πος, δη­μιουρ­γή­θη­κε στη διάρ­κεια της ιτα­λι­κής κα­το­χής στον κήπο της βό­ρειας πλευ­ράς του πα­λα­τιού του με­γά­λου μα­γί­στρου.

11. Η μο­να­δι­κό­τη­τα της Με­σαιω­νι­κής πόλης.

Η με­σαιω­νι­κή πόλη της Ρόδου άρ­χι­σε να δια­μορ­φώ­νε­ται τον 7ο αιώνα μ.Χ. πάνω στα λεί­ψα­να του λα­μπρού ελ­λη­νι­στι­κού οι­κι­σμού την τε­λι­κή μορφή της όμως την παίρ­νει την πε­ρί­ο­δο της ιπ­πο­το­κρα­τί­ας (1309-1522), οπότε και παίρ­νει ένα σχε­δόν κυ­κλι­κό σχήμα με τα τείχη και την τάφρο να την πε­ρι­κλεί­ουν. Από το 1985 μέχρι σή­με­ρα εξε­λίσ­σε­ται ένα πρό­γραμ­μα πα­ρέμ­βα­σης στα μνη­μεία, τις οχυ­ρώ­σεις, την κα­τοι­κία και τους ελεύ­θε­ρους αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους στη Με­σαιω­νι­κή πόλη της Ρόδου. Το 1988 έχει εντα­χθεί στον κα­τά­λο­γο των πό­λε­ων Πα­γκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO. Σή­με­ρα έχει περί τους 2.500 κα­τοί­κους και δια­θέ­τει γύρω στις 700 του­ρι­στι­κές και εμπο­ρι­κές επι­χει­ρή­σεις. Σε­βό­με­νοι την ιστο­ρία της, ο διά­κο­σμός της είναι ήπιος και σε χρω­μα­τι­κές απο­χρώ­σεις θερ­μού λευ­κού. Για τον στο­λι­σμό της, αξιο­ποιεί­ται ο φυ­σι­κός της πλού­τος (φω­τι­σμός δέ­ντρων), οι αρ­χι­τε­κτο­νι­κές της γραμ­μές, ενώ την κε­ντρι­κή της πλα­τεία κο­σμεί ένα χρι­στου­γεν­νιά­τι­κο δέ­ντρο. Στον επι­στύ­λιο διά­κο­σμο της, το­πο­θε­τεί­ται το άστρο της Βη­θλε­έμ.

12. Φάτνη Χρι­στου­γέν­νων, Πάρκο Βύ­ρω­νος (Ση­μείο Λήξης Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κης Δια­δρο­μής).

Σε ότι αφορά στη συ­γκε­κρι­μέ­νη πρω­το­βου­λία ευ­χα­ρι­στού­με για τη συ­νερ­γα­σία τον πρό­ε­δρο της ΔΕΣ ΡΟΔΑ Γιάν­νης Κα­μπού­ρης και ιδιαί­τε­ρα τους ερ­γα­ζό­με­νους όπως αυτοί εκ­προ­σω­πού­νται από το Συν­δι­κά­το Ερ­γα­ζο­μέ­νων της Επι­χεί­ρη­σης.

 

Ο Αντι­δή­μαρ­χος Πο­λι­τι­στι­κών Μνη­μεί­ων και Υπη­ρε­σί­ας Δό­μη­σης

Δρ. Στέ­φα­νος Ι. Δρά­κος

Δρ. Πο­λι­τι­κός Μη­χα­νι­κός ΑΠΘ