Θεοδωράκης κατά Καμμένου: Δεν είναι γραφικός, είναι επικίνδυνος-Τι απαντούν οι ΑΝΕΛ

Δριμεία κριτική όσον αφορά στο φερό­μενο σχέδιο του υπουρ­γού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Καμ­μέ­νου, για υπο­χρε­ω­τική στρα­τιω­τική θητεία στις γυναί­κες, για τα αστικά σώματα προ­στα­σίας, αλλά και για στρα­τιω­τικά λύκεια στην Ελλάδα, ασκεί το Ποτάμι με ανα­κοί­νωσή του.

“Είναι η συνέ­χεια των παρα­λη­ρη­μά­των του κυβερ­νη­τι­κού εταίρου” ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά στην ανα­κοί­νωση.

“Ο υπουρ­γός Καμ­μέ­νος γίνεται όλο και πιο επι­κίν­δυ­νος. Και κάνουν λάθος όσοι τον αντι­με­τω­πί­ζουν ως γραφικό. Ο πολι­τι­κός επι­κε­φα­λής των Ενόπλων Δυνά­μεων φοράει όλο και περισ­σό­τερο στρα­τιω­τι­κές στολές και σκη­νο­θε­τεί επισκέψεις-τελετές όπου πρόσωπα και απόψεις υπο­χρε­ού­νται σε πολε­μική αμφίεση” επι­ση­μαί­νε­ται στη συνέ­χεια.

“Ο λόγος του γίνεται όλο και πιο επι­κίν­δυ­νος. Ακόμη και οι προ­φα­νείς ανοη­σίες περί ιδρύ­σεως λυκείων πεζικού αερο­πο­ρίας και ναυ­τι­κού έχουν τον ρόλο τους στον ιστό της ιδε­ο­λο­γίας του Καμ­μέ­νου. Ο ίδιος δεν απέχει πολύ από το να επα­να­συ­στή­σει γιορτές για την «πολε­μική αρετή». Ο ΣΥΡΙΖΑ τον καλύ­πτει με τη σιωπή του, του αφήνει μεγάλο χώρο στη δια­μόρ­φωση της νέας «κυρί­αρ­χης» ιδε­ο­λο­γίας του εθνο­λαϊ­κι­σμού. Αυτή η μεγάλη πολι­τική ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ θα απο­δο­θεί από την κοι­νω­νία. Και κυρίως απ’ όσους αντι­λαμ­βά­νο­νται πλέον ότι από επαγ­γελ­μα­τίες της αρι­στε­ράς τείνουν να μεταλ­λα­χθούν πλήρως σε επαγ­γελ­μα­τίες της εξου­σίας. Ακόμη και με τους παιάνες του Καμ­μέ­νου” κατα­λή­γει το Ποτάμι.

Η απά­ντηση των ΑΝΕΛ

Έντονα αντέ­δρα­σαν οι ΑΝΕΛ, διά της εκπρο­σώ­που τους, Μαρίνας Χρυ­σο­βε­λώνη.

«Μας έχει συνη­θί­σει το Ποτάμι και ο αρχηγός του σε άναρ­θρες και υστε­ρι­κές κραυγές, που αφήνουν όμως παγερά αδιά­φορη τη συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των Ελλήνων πολιτών» ανέφερε.

Και συμπλή­ρωσε: «Μετά το στρα­πά­τσο που του επι­φύ­λαξε ο ελλη­νι­κός λαός στις τελευ­ταίες εκλογές, το μένος του κατά φαντα­σίαν… πρω­τα­γω­νι­στή ενα­ντίον του υπουρ­γού Εθνικής Άμυνας κ. Πάνου Καμ­μέ­νου, σε συνάρ­τηση με τις ιδε­ο­λη­πτι­κές εμμονές του και το άγχος του να δείξει ότι υπάρχει, παρά τον εγγενή τυχο­διω­κτι­σμό του, τον καθι­στούν ολοένα και πιο γραφικό. Εκτός του ότι είναι απο­δε­δειγ­μένα ανι­στό­ρη­τος και εθε­λό­δου­λος».