Το ΣτΕ αναθεωρεί αποζημίωση 800.000 ευρώ – Πόσο κοστίζει μια ζωή στην Ελλάδα της κρίσης

Το 2000 ένας νεαρός που περ­νούσε με τη βέσπα του έξω από στρα­τό­πεδο στο Σχιστό δέχθηκε μια αδέ­σποτη σφαίρα με απο­τέ­λε­σμα να χάσει τη ζωή του

Ένα βράδυ του Ιουλίου του 2000, δύο ώρες περίπου μετά τα μεσά­νυ­χτα, ένας 22χρονος φοι­τη­τής των ΤΕΙ επέ­στρεφε με τη βέσπα του από την Ελευ­σίνα στο σπίτι του στη Νίκαια, αλλά δυστυ­χώς δεν κατά­φερε να φτάσει ποτέ. Μια αδέ­σποτη σφαίρα από πολε­μικό όπλο τύπου G3-A3, έξω από το στρα­τό­πεδο Στε­φα­νάκη στη λεωφόρο Σχιστού στον Σκα­ρα­μα­γκά, του αφαί­ρεσε τη ζωή.

Η σφαίρα έφυγε από το όπλο του 33χρονου επι­λο­χία Πυρο­βο­λι­κού της 180 Μοίρας Κατευ­θυ­νό­με­νων Βλη­μά­των (HAWK), ο οποίος εκείνη τη μοιραία νύχτα εκτε­λούσε καθή­κο­ντα αξιω­μα­τι­κού υπη­ρε­σίας στρα­το­πέ­δου.

Εκείνη την τραγική νύχτα της 24ης προς 25η Ιουλίου 2000, ο επι­λο­χίας (εθε­λο­ντής μακράς θητείας) Γ.Δ. ήταν αξιω­μα­τι­κός υπη­ρε­σίας στο στρα­τό­πεδο Στε­φα­νάκη στο Σχιστό και ο λοχίας Γ.Κ. εκτε­λούσε καθή­κο­ντα αρχι­φύ­λακα φρουράς στρα­το­πέ­δου και περι­πό­λου.

Ο σκοπός της κεντρι­κής πύλης του στρα­το­πέ­δου, 45 λεπτά μετά τα μεσά­νυ­χτα ειδο­ποί­ησε τον αξιω­μα­τικό υπη­ρε­σίας ότι από τη βορειο­δυ­τική πλευρά του στρα­το­πέ­δου ακού­στη­καν σφυ­ρίγ­ματα.

Ενη­με­ρώ­θηκε ο Γ.Κ. για το συμβάν και αμέσως πήγε στη σκοπιά από την οποία είχαν ακου­στεί τα σφυ­ρίγ­ματα. Δεν δια­πι­στώ­θηκε κάτι το ύποπτο και ενη­μέ­ρωσε τον Γ.Δ.

Ωστόσο, ο αξιω­μα­τι­κός υπη­ρε­σίας πήρε το όπλο του, τύπου G3-A3, τοπο­θέ­τησε γεμι­στήρα 18 φυσιγ­γίων, από τα οποία τα δύο πρώτα ήταν αβο­λί­δωτα, και μαζί με τον Γ.Κ. κατευ­θύν­θη­καν προς τη βορειο­δυ­τική πλευρά του στρα­το­πέ­δου που είχαν ακου­στεί τα σφυ­ρίγ­ματα.

Και οι δύο άνδρες, καλυ­πτό­με­νοι πίσω από δένδρα, παρα­κο­λου­θού­σαν την περιοχή, χωρίς τελικά να αντι­λη­φθούν κάτι ύποπτο.

Στη 01.50 ο αρχι­φύ­λα­κας έφυγε για να κάνει αλλαγή στους σκοπούς και σε 15 λεπτά επέ­στρεψε.

Ξαφνικά στις 02.10 ο Γ.Δ., και ενώ δεν είχε υπο­πέ­σει στην αντί­ληψή τους κάτι το ύποπτο, κατευ­θύν­θηκε προς το συρ­μα­τό­πλεγμα του στρα­το­πέ­δου που βρί­σκε­ται παράλ­ληλα προς τη νέα λεωφόρο Σχιστού. Εκεί φώναξε δύο φορές «Αλτ, τις ει;», χωρίς όμως να λάβει απά­ντηση.

Τότε όπλισε το G3-A3 και πάτησε τη σκαν­δάλη για να πυρο­δο­τη­θούν τα δύο αβο­λί­δωτα φυσίγ­για που ήταν στον γεμι­στήρα, αλλά το όπλο παρου­σί­ασε και τις δύο φορές εμπλοκή.

Τότε ζήτησε το όπλο του λοχία το οποίο και αυτό ήταν G3-A3 και επειδή δεν πυρο­δο­τή­θη­καν τα δύο πρώτα αβο­λί­δωτα φυσίγ­για, όπλισε και πυρο­δό­τησε κρα­τώ­ντας το όπλο προς την κατεύ­θυνση του δρόμου.

Από τις σφαίρες έσπασαν κλαδιά δένδρων έξω από το στρα­τό­πεδο, ενώ άρχισε να φωνάζει δυνατά αν υπάρχει κάποιος έξω από το στρα­τό­πεδο.

Δεν έλαβε καμία απά­ντηση και παρ’ όλα αυτά άρχισε να πυρο­βο­λεί και πάλι προς την κατεύ­θυνση του δρόμου.

Μόλις στα­μά­τησε το «κρο­τά­λι­σμα» του G3-A3, από την πλευρά της λεω­φό­ρου Σχιστού ακού­στηκε μια δυνατή κραυγή πόνου.

Ηταν του 22χρονου φοιτητή Οινο­λο­γίας του ΤΕΙ ο οποίος εκείνη την άτυχη στιγμή περ­νούσε με τη βέσπα του έξω από το στρα­τό­πεδο πηγαί­νο­ντας σπίτι του.

Όταν ο άτυχος φοι­τη­τής ήταν στο φανάρι στη συμβολή της παλαιάς με τη νέα λεωφόρο Σχιστού και σε από­σταση 170 μέτρων από το στρα­τό­πεδο δέχθηκε τα πυρά από το όπλο του αξιω­μα­τι­κού υπη­ρε­σίας, τα οποία του αφαί­ρε­σαν τη ζωή.

Από το Ανα­θε­ω­ρη­τικό Δικα­στή­ριο ο επι­λο­χίας Γ.Δ. κατα­δι­κά­στηκε σε κάθειρξη 13 ετών (πρω­τό­δικα είχε κατα­δι­κα­στεί σε κάθειρξη 16 ετών) για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση με ενδε­χό­μενο δόλο σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση και για οπλο­χρη­σία.

Μετά την κατα­δίκη του από το Γενικό Επι­τε­λείο Στρατού εξέπεσε του βαθμού του, υπο­βι­βά­στηκε σε απλό στρα­τιώτη και τελικά απο­λύ­θηκε.

Ο εργάτης σε ανώνυμη εται­ρεία πατέρας του άτυχου φοιτητή, η καθα­ρί­στρια σπιτιών και γρα­φείων μητέρα του, καθώς και τα δύο αδέλφια του προ­σέ­φυ­γαν στα Διοι­κη­τικά Δικα­στή­ρια διεκ­δι­κώ­ντας χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω της ψυχικής οδύνης από τον απροσ­δό­κητο θάνατο του γιου και αδελφού τους.

Οι γονείς ζήτησαν να τους επι­δι­κα­στεί το ποσό των 1.399.920 ευρώ (699.960 ο καθένας) και τα δύο αδέλφια το ποσό των 799.920 ευρώ (399.960 έκαστος). Η οικο­γέ­νεια του φοιτητή υπο­στή­ριξε ότι είναι εξαι­ρε­τικά περιο­ρι­σμέ­νης οικο­νο­μι­κής δυνα­τό­τη­τας και είχαν όλοι μεταξύ τους ιδιαί­τερο συναι­σθη­μα­τικό δεσμό.

Τα διοι­κη­τικά δικα­στή­ρια σε πρώτο και δεύτερο βαθμό επι­δί­κα­σαν από 300.000 ευρώ σε κάθε ένα από τους δύο γονείς και από 100.000 ευρώ σε κάθε ένα από τα δύο αδέλφια (συνο­λικά 800.000 ευρώ) συν τους νόμι­μους τόκους.

Το Ελλη­νικό Δημόσιο, όμως, είχε αντί­θετη άποψη και κατέ­θεσε στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας αναί­ρεση κατά της εφε­τεια­κής από­φα­σης που επι­δί­καζε το επίμαχο ποσό των 800.000 ευρώ.

Το Δημόσιο υπο­στή­ριξε ότι το ποσό είναι υπέρ­με­τρα υψηλό και αντί­θετο στη συνταγ­μα­τική αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας και ότι η χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση δεν μπορεί να έχει τον χαρα­κτήρα κύρωσης ή αντα­πό­δο­σης της επί­μεμ­πτης συμπε­ρι­φο­ράς των οργάνων του Δημο­σίου.

Οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τείας έκριναν ότι η απο­ζη­μί­ωση είναι μεγάλη υπό τις παρού­σες δημο­σιο­νο­μι­κές συν­θή­κες της χώρας και τις οικο­νο­μι­κές δυνα­τό­τη­τες του Δημο­σίου και πρέπει να προσ­διο­ρι­στεί εκ νέου το ύψος της χρη­μα­τι­κής ικα­νο­ποί­η­σης (προς τα κάτω) που πρέπει να επι­δι­κα­στεί στους συγ­γε­νείς του άτυχου φοιτητή.

Ετσι ανέ­πεμψε την υπόθεση και πάλι στο Διοι­κη­τικό Εφετείο Αθηνών για να καθο­ρί­σει το ποσό της χρη­μα­τι­κής ικα­νο­ποί­η­σης.

protothema.gr