Εκρυθμη η κατάσταση στις φυλακές της Κω

Εκρυθμη είναι η κατά­σταση μεταξύ των κρα­του­μέ­νων στις δικα­στι­κές φυλακές της Κω αφού η τρι­το­κο­σμική κατά­σταση εξαι­τίας του “οverbooking” στους τρείς θαλά­μους κρά­τη­σης συνο­δεύ­ε­ται πλέον και με επι­δη­μία γρίπης, αλλά και με κρούσμα… φυμα­τί­ω­σης.

Κρα­τού­με­νοι, που ζουν κάτω από τρι­το­κο­σμι­κές συν­θή­κες, σε άθλιες συν­θή­κες υγιει­νής και ασφά­λειας, ανα­γκα­ζό­με­νοι μάλιστα να κοι­μού­νται ακόμη και σε στρώ­ματα θαλάσ­σης στο πάτωμα αλλά και σε πατάρι πάνω από τουα­λέ­τες, επι­κοι­νώ­νη­σαν χθες με συντά­κτη της «δημο­κρα­τι­κής» και απηύ­θυ­ναν έκκληση για τη λήψη μέτρων.

Mόνο το άκουσμα της λέξης «φυλακή» αρκεί για τους περισ­σό­τε­ρους ανθρώ­πους να προ­κα­λέ­σει άσχη­μους συνειρ­μούς ή ακόμα και πανικό στην σκέψη στέ­ρη­σης της προ­σω­πι­κής ελευ­θε­ρίας. Όλοι μας λίγο πολύ έχουμε ακούσει περί­ερ­γες ιστο­ρίες να συμ­βαί­νουν εκεί ή έχουμε παρα­κο­λου­θή­σει κινη­μα­το­γρα­φι­κές ταινίες που ενερ­γο­ποιούν το φόβο.

Αν περάσει μάλιστα στο μυαλό του καθενός η ιδέα του πόσο εύκολο είναι στις μέρες μας να βρεθεί έγκλει­στος, έστω και για χρέος λίγων ευρώ, η ανη­συ­χία μεγα­λώ­νει.

Ο εγκλει­σμός από μόνος του απο­τε­λεί βαρύ­τατη ποινή μιας και το αγαθό της ελευ­θε­ρίας δεν ανα­πλη­ρώ­νε­ται με τίποτα. Το να τιμω­ρεί­σαι όμως να κοι­μά­σαι στο πάτωμα, αγκαλιά με τις παντό­φλες του διπλα­νού σου, δεν συνιστά απλώς τιμωρία αλλά κάτι πολύ περισ­σό­τερο.

Οι φυλακές Κω δεν είναι παρά ένα παλιό ιταλικό κτίσμα, που χρη­σι­μο­ποιού­σαν οι κατα­κτη­τές για στρα­τιω­τι­κές ανάγκες, σε μια έκταση 7-8 στρεμ­μά­των. Η στε­νό­τητα χώρων είναι χαρα­κτη­ρι­στική από το γραφείο του διευ­θυ­ντή, τους προ­θα­λά­μους, τα μαγει­ρεία, τις τουα­λέ­τες, τους θαλά­μους και το προ­αύ­λιο, όπου οι κρα­τού­με­νοι περνούν τον ελεύ­θερο χρόνο τους.

Δια­βαί­νο­ντας την κεντρική πύλη ο επι­σκέ­πτης νιώθει κιόλας το πρώτο σφίξιμο στην καρδιά.

Στις φυλακές της Κω δεν υπάρχει καθόλου υγειο­νο­μικό προ­σω­πικό, όπως προ­βλέ­πε­ται από τον κανο­νι­σμό δηλαδή ούτε γιατρός, ούτε ψυχί­α­τρος, ούτε ψυχο­λό­γος ούτε καν νοση­λευ­τής. Το απο­τέ­λε­σμα είναι να υπο­χρε­ώ­νο­νται οι σωφρο­νι­στι­κοί υπάλ­λη­λοι να ανα­λαμ­βά­νουν αυτούς τους δύσκο­λους ρόλους με τη βοήθεια κάποιων εξω­τε­ρι­κών συνερ­γα­τών ή εθε­λο­ντών.

Οι φυλακές δεν μπορούν από την άλλη πλευρά να υλο­ποι­ή­σουν κάποιο πρό­γραμμα επα­νέ­ντα­ξης λόγω στε­νό­τη­τας χώρου.

Όπως κατήγ­γει­λαν κρα­τού­με­νοι στη «δημο­κρα­τική», σε 90 δια­θέ­σιμα κρε­βά­τια στους τρείς θαλά­μους κρά­τη­σης καλού­νται να κοι­μη­θούν 187 κρα­τού­με­νοι (σε 177 ανα­φέ­ρε­ται η δύναμη αρμο­δίως). Σε καθένα από τους τρείς θαλά­μους μένουν επι­πλέον 26 άτομα, ορι­σμένα εκ των οποίων κοι­μού­νται σε πρό­χειρα στρώ­ματα σε πατάρι πάνω από την τουα­λέτα.

Εκ των 187 κρα­του­μέ­νων μόλις 30 είναι ημε­δα­ποί (6 Ροδίτες). Δεκάδες Τούρκοι δια­κι­νη­τές μετα­να­στών, Έλληνες και αλλο­δα­ποί, κατη­γο­ρού­με­νοι για εμπορία ναρ­κω­τι­κών, Πακι­στα­νοί και Αφγανοί, που βρέ­θη­καν παρά­νομα στη χώρα, σκλη­ρο­τρά­χη­λοι Γεωρ­για­νοί και αγαθοί Βορειο­α­φρι­κά­νοι, όλοι μαζί, ο ένας πάνω στον άλλον.

Σημειώ­νε­ται ότι σύμφωνα με το οργα­νό­γραμμα λει­τουρ­γίας της η δικα­στική φυλακή της Κω επι­τρέ­πε­ται να φιλο­ξε­νεί μόλις 45 κρα­τού­με­νους.

Σαν να μην έφταναν όμως αυτά, οι κρα­τού­με­νοι έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν και επι­δη­μία γρίπης εντός των φυλακών.

Όπως καταγ­γέλ­θηκε στη «δημο­κρα­τική», σε θάλαμο κρά­τη­σης που «μοι­ρά­ζο­νται» 56 κρα­τού­με­νοι οι 34 εξ’ αυτών είναι ασθε­νείς ενώ παρου­σιά­στηκε και ένα κρούσμα φυμα­τί­ω­σης σε Τούρκο κρα­τού­μενο που έχει προ­κα­λέ­σει εύλογη ανη­συ­χία.

Η ιατρική φρο­ντίδα είναι ανε­παρ­κέ­στατη, καθώς οι ανάγκες τόσων ανθρώ­πων δεν είναι δυνατόν να καλυ­φθούν με την επί­σκεψη ενός γιατρού μια φορά την εβδο­μάδα. Δεν υπάρχει νοση­λευ­τής ενώ μία κοι­νω­νική λει­τουρ­γός προ­σπα­θεί να καλύψει τις ανάγκες ψυχο­κοι­νω­νι­κής στή­ρι­ξης των κρα­του­μέ­νων.

Παρά­πονα εκφρά­ζο­νται και για τις μερίδες του φαγητού αλλά και στη διανομή τηλε­καρ­τών.

Ανα­φέρ­θηκε μάλιστα ότι παρότι ο κανο­νι­σμός προ­βλέ­πει ότι από την 12.30 έως και την 14.00 οι κρα­τού­με­νοι οφεί­λουν να βρί­σκο­νται εντός των θαλάμων οι ίδιοι αρνού­νται να βρί­σκο­νται στοι­βαγ­μέ­νοι και παρα­μέ­νουν σε μικρό προ­αύ­λιο χώρο.

Η κατά­σταση γίνεται ακόμα χει­ρό­τερη αν ανα­λο­γι­στεί οποιοσ­δή­ποτε ότι για κάθε 50 άτομα ανα­λο­γούν ένα μπάνιο και δύο τουα­λέ­τες. Η αναμονή στην πρωϊνή ουρά μάλλον θυμίζει τις ουρές ανέργων στα γραφεία του ΟΑΕΔ. Η δυστυ­χία σε όλο το μεγα­λείο της. Καθη­με­ρινή τυραν­νία ακόμα και για τα αυτο­νό­ητα.

Κάτω από αυτές τις συν­θή­κες δεν είναι δυνατός ο δια­χω­ρι­σμός των κρα­του­μέ­νων ανάλογα με την ποινή ή την βαρύ­τητα του αδι­κή­μα­τος.

Παλαιό­τερα οι συν­θή­κες περι­γρά­φο­νταν ως και ιδα­νι­κές για φυλακή. Τότε που οι τρείς θάλαμοι είχαν από δεκα­πέ­ντε κρε­βά­τια και οι τρό­φι­μοι, σχεδόν όλοι από νησιά της Δωδε­κα­νή­σου, με κοινές αφε­τη­ρίες και δια­δρο­μές στις διη­γή­σεις τους. Αλλά και μετά, όταν αυξή­θηκε ο αριθμός των τρο­φί­μων και τα μονά κρε­βά­τια έγιναν διώροφα, ακόμα και τότε η κατά­σταση ήταν ανεκτή.