Το λάδι αναδεικνύεται σε είδος πολυτελείας για το οικογενειακό τραπέζι

Στην καλ­λιέρ­γεια ξεχα­σμέ­νων… ελαιό­δε­ντρων και σε χωράφια που οι ιδιο­κτή­τες τους μέχρι πρό­τι­νος είχαν παρα­τη­μένα, στρέ­φο­νται οι κατα­να­λω­τές προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σουν έστω και λίγο ελαιό­λαδο η τιμή του οποίου έχει εκτο­ξευ­θεί στα ύψη!

Πολλοί Ροδίτες επι­στρέ­φουν στην καλ­λιέρ­γεια και στη συγκο­μιδή της ελιάς αφού η αγορά του ελαιό­λα­δου κοστί­ζει πλέον μια μικρή περιου­σία και το αγαθό που μέχρι πρό­τι­νος έρεε άφθονο και ξοδευό­ταν αλό­γι­στα, τώρα ανα­δει­κνύ­ε­ται σε είδος πολυ­τε­λείας για το καθη­με­ρινό οικο­γε­νειακό τραπέζι. Με την τιμή του ελαιό­λα­δου να τραβά την ανηφόρα, τα ακαλ­λιέρ­γητα πατρο­γο­νικά χωράφια απέ­κτη­σαν ξανά «αξία» και ο προ­γραμ­μα­τι­σμός για το μάζεμα της ελιάς έχει ήδη ξεκι­νή­σει, θυμί­ζο­ντας εικόνες μιας άλλης εποχής στη Ρόδο, τότε που η ελαιο­κο­μική περί­ο­δος σημα­το­δο­τούσε τον κάματο των οικο­γε­νειών για να μαζέ­ψουν το λάδι της χρονιάς. Ειδικά στα χωριά, στη Ρόδο των περα­σμέ­νων δεκα­ε­τιών ακόμα και τα παιδιά στα­μα­τού­σαν από το σχολείο για να βοη­θή­σουν στη συγκο­μιδή. Κι ενώ το φαι­νό­μενο αυτό στα τελευ­ταία χρόνια αφο­ρούσε κυρίως στους παρα­γω­γούς αλλά και σε όσους καλ­λιερ­γη­τές έχουν πολλά ελαιό­δε­ντρα, οι συν­θή­κες έχουν ανα­τρέ­ψει αυτό το καθε­στώς και οδηγούν ξανά τους Ροδίτες πίσω στη γη προ­κει­μέ­νου να εκμε­ταλ­λευ­τούν ένα προ­νό­μιο το οποίο είχαν παρα­με­λή­σει. Με δεδο­μένο μάλιστα το γεγονός ότι η φετινή ελαιο­κο­μική περί­ο­δος, σε αντί­θεση με την περσινή, δεν είναι καθόλου καλή, αφενός λόγω των και­ρι­κών συν­θη­κών και αφε­τέ­ρου λόγω της πυρ­κα­γιάς που κατέ­στρεψε περισ­σό­τερα από 50.000 ελαιό­δε­ντρα -για τα οποία δεν έχουν κατα­βλη­θεί ακόμα οι αποζημιώσεις- η τιμή του ελαιο­λά­δου στη Ρόδο ανα­μέ­νε­ται να «τσι­μπή­σει» κι άλλο, με την τιμή του έξτρα παρ­θέ­νου ελαιό­λα­δου, να είναι σαφώς υψη­λό­τερη σε σχέση με άλλες χρονιές. Ο βαθμός δυσκο­λίας ωστόσο ανε­βαί­νει με δεδο­μένο το γεγονός πως η ανομ­βρία έχει ως απο­τέ­λε­σμα να μην υπάρχει καρπός στις ελιές, γεγονός που θα πυρο­δο­τή­σει και νέες αυξή­σεις με τις πρώτες εκτι­μή­σεις να θέλουν την τιμή του ελαιό­λα­δου να ξεκινά από τα 8 ευρώ ενώ η τιμή στο ράφι ανα­μέ­νε­ται να ξεπε­ρά­σει τα 12 – 14 ευρώ ανά λίτρο. Το «πρώτο» ελαιό­λαδο νέας σοδειάς έφυγε από τους παρα­γω­γούς με τιμή αυξη­μένη κατά 120% σε σύγκριση με το 2021, «αγγί­ζο­ντας» τα 9,25 ευρώ ανά λίτρο και επι­βε­βαιώ­νο­ντας τα σενάρια που θέλουν το προϊόν να πωλεί­ται εφέτος στα 10 ευρώ το λίτρο, όσον αφορά στην αγορά χον­δρι­κής Την ίδια ώρα, κατα­γρά­φε­ται έντονη ανη­συ­χία των ιδιο­κτη­τών ελαιό­δε­ντρων και των παρα­γω­γών στη Ρόδο για το μάζεμα καρπών της ελιάς από… επι­τή­δειους που μπαί­νουν σε ξένα χωράφια και κλέβουν τον καρπό αλλά και τον κόπο των ιδιο­κτη­τών, για να επω­φε­λη­θούν! Επί του παρό­ντος, δεν έχει παρα­τη­ρη­θεί ακόμα αυτό το φαι­νό­μενο στη Ρόδο, αλλά υπάρχει ο φόβος ότι αν δεν ληφθούν μέτρα εγκαί­ρως δεν απο­κλεί­ε­ται να συμβεί αυτό που σε άλλες περιο­χές της ηπει­ρω­τι­κής χώρας με μεγα­λύ­τερη παρα­γωγή είναι ήδη γεγονός, να κλέβουν δηλαδή είτε ελιές από τα χωράφια είτε ελαιό­λαδο από απο­θή­κες σε χωριά. Η φετινή κατά­σταση δεν θυμίζει σε τίποτα, το 2020 που η παρα­γωγή ελαιο­λά­δου στη Ρόδο και γενι­κό­τερα στα Δωδε­κά­νησα είχε κατα­γρά­ψει ρεκόρ 15ετίας. Στη Ρόδο μόνο το 2020 είχαν παρα­χθεί 1.478.928,8 κιλά έξτρα παρθένο ελαιό­λαδο και 647.466,1 κιλά παρθένο ελαιό­λαδο. Η περί­ο­δος αυτή, μόλις τρία χρόνια πριν, φαντά­ζει πολύ μακριά από την σημε­ρινή πραγ­μα­τι­κό­τητα. Από την παν­δη­μική κρίση, περά­σαμε στην ενερ­γειακή και πλέον στην «κρίση του ελαιο­λά­δου» που είναι ο όρος που χρη­σι­μο­ποιεί­ται για να περι­γρά­ψει την κατά­σταση κατά την οποία το ελαιό­λαδο αυξά­νε­ται με εκρη­κτι­κούς ρυθμούς, με απο­τέ­λε­σμα πλέον το λάδι να είναι ένα πανά­κριβο αγαθό στα ράφια της ελλη­νι­κής αγοράς. Το ελλη­νικό ράφι είναι σημα­ντικά ακρι­βό­τερο, 2,245 €/λίτρο, 30% κατά μέσο όρο, σε σύγκριση με τις άλλες μεσο­γεια­κές χώρες. Η διαφορά επι­βα­ρύ­νε­ται και λόγω του σημα­ντικά υψη­λό­τε­ρου ΦΠΑ, ύψους 13%, που ισχύει στην Ελλάδα. Η έκφραση ότι «πλη­ρώ­νουμε χρυσό το λάδι» παύει να είναι ένα κλισέ υπερ­βο­λής. Με μέση τιμή στα 8.500 δολάρια -125% ακρι­βό­τερο σε σχέση με πέρυσι- ένας μετρι­κός τόνος ελαιο­λά­δου κοστί­ζει σήμερα του­λά­χι­στον 10 φορές περισ­σό­τερο από έναν μετρικό τόνο «μαύρου χρυσού», αργού πετρε­λαίου δηλαδή, και είναι ακρι­βό­τε­ρος κατά 6 φορές σε σχέση με το 2019. Αν τα πράγ­ματα συνε­χί­σουν έτσι, θα εκτο­ξευ­τεί σε τόσο δυσθε­ώ­ρητα ύψη που θα μετα­τρέ­ψει τον «υγρό χρυσό», όπως απο­κα­λεί­ται ξανά πια (αλλά για άλλους λόγους) το ελαιό­λαδο, σε σπάνιο προϊόν υπερ­πο­λυ­τε­λείας, καθώς οι παρα­γω­γοί δεν βλέπουν βελ­τί­ωση των συν­θη­κών για την επόμενη διετία – τριετία!