Μειώθηκε αισθητά ο αριθμός των Αλβανών που διαμένουν στη Ρόδο

Σχεδόν στο μισό έχει μειωθεί ο πλη­θυ­σμός της αλβα­νι­κής κοι­νό­τη­τας στα Δωδε­κά­νησα στα τελευ­ταία χρόνια, ιδιαι­τέ­ρως από την περίοδο της παν­δη­μίας και μετά, ανα­ζη­τώ­ντας καλύ­τερη τύχη σε χώρες του εξω­τε­ρι­κού.

Η έλλειψη εργα­τι­κών χεριών είναι πλέον έντονη κυρίως στα μικρά νησιά αλλά και στη Ρόδο απ΄όπου ένας μεγάλος αριθμός Αλβανών έφυγε κυρίως στην τελευ­ταία διετία με κύριο κίνητρο τις καλύ­τε­ρες συν­θή­κες εργα­σίας.

Όπως προ­κύ­πτει από το ρεπορ­τάζ, περίπου 800 Αλβανοί που διέ­με­ναν και εργά­ζο­νταν στη Ρόδο έφυγαν στα τελευ­ταία δύο χρόνια με προ­ο­ρι­σμό χώρες της Ευρώπης, ωστόσο είναι δύσκολο να γίνει ακριβής υπο­λο­γι­σμός επειδή ένας μεγάλος αριθμός ακόμα δεν δια­θέ­τει νόμιμα έγγραφα παρα­μο­νής και εργα­σίας.

Πολλοί Αλβανοί που ζούσαν για χρόνια στα Δωδε­κά­νησα, επέ­λε­ξαν να φύγουν προς χώρες της βόρειας Ευρώπης και στην Βρε­τα­νία, ενώ είναι μικρός ο αριθμός εκείνων που επέ­λε­ξαν να γυρί­σουν στην πατρίδα τους.

Οι περισ­σό­τε­ροι ήταν εργάτες γης, επο­χιακά απα­σχο­λού­με­νοι στον ευρύ­τερο κλάδο του του­ρι­σμού ως εργα­τικό και βοη­θη­τικό προ­σω­πικό όπως επίσης πολλοί είχαν απορ­ρο­φη­θεί στον κλάδο της οικο­δο­μής. Σημα­ντική ήταν η συνει­σφορά των γυναι­κών από την Αλβανία στην φρο­ντίδα ηλι­κιω­μέ­νων αλλά και στην καθα­ριό­τητα σπιτιών και επι­χει­ρή­σεων.

Η δυνα­μική μετα­κί­νηση που κατα­γρά­φε­ται στα τελευ­ταία χρόνια, δημιουρ­γεί πολλές κενές θέσεις εργα­σίας κυρίως στη γεωργία και στην κτη­νο­τρο­φία, στον του­ρι­σμό, στην οικο­δομή αλλά και στη φρο­ντίδα ηλι­κιω­μέ­νων.

Επειτα από περίπου 30 χρόνια που ξεκί­νησε η μετα­νά­στευση των Αλβανών στην Ελλάδα, σήμερα απο­τε­λούν την πολυ­πλη­θέ­στερη ομάδα μετα­να­στών στη χώρα αλλά και την ομάδα μετα­να­στών εκείνη που ενσω­μα­τώ­θηκε περισ­σό­τερο στον κοι­νω­νικό ιστό.

Η πρώτη γενιά Αλβανών μετα­να­στών απο­τέ­λεσε ένα μεγάλο μέρος της εργα­τι­κής τάξης στα Δωδε­κά­νησα. Η δεύτερη γενιά, τα παιδιά δηλαδή των μετα­να­στών που ήρθαν πριν από 30 χρόνια στα νησιά μας, σήμερα θεω­ρού­νται πλήρως ενταγ­μένα στην τοπική κοι­νω­νία, με εφαλ­τή­ριο την φοίτησή τους στα σχολεία παρότι αντι­με­τω­πί­ζουν ακόμα σοβαρά προ­βλή­ματα όπως η από­κτηση της ελλη­νι­κής ιθα­γέ­νειας. Η αλβα­νική κοι­νό­τητα στη Ρόδο αριθμεί περίπου 5.000 άτομα, αριθμός που υπο­λο­γί­ζε­ται κατά προ­σέγ­γιση εξαι­τίας εκείνων που δεν δια­θέ­τουν νομι­μο­ποι­η­τικά έγγραφα. Πολλοί από αυτούς σήμερα είναι επι­χει­ρη­μα­τίες, που δίνουν δουλειά σε πολλούς εργα­ζό­με­νους συμπα­τριώ­τες τους, αλλά και Ρόδιους.

Πολλοί προ­σπα­θούν να απο­κτή­σουν ελλη­νική ιθα­γέ­νεια αλλά η δια­δι­κα­σία είναι εξαι­ρε­τικά δύσκολη και χρο­νο­βόρα. Οι περισ­σό­τε­ροι, νομι­μο­ποιούν τη διαμονή τους με άδειες παρα­μο­νής τριε­τούς διάρ­κειας.

Οσοι ζουν εδώ με τα παιδιά τους τα οποία έχουν ανοίξει τα φτερά τους και ως δεύ­τε­ρης γενιάς μετα­νά­στες είναι ανα­πό­σπα­στο κομμάτι της τοπικής κοι­νω­νίας, δύσκολα παίρ­νουν την απόφαση να μετα­να­στεύ­σουν ξανά παρότι κάποιοι το έχουν τολ­μή­σει. Πλέον στη Ρόδο, όπως και στην υπό­λοιπη Ελλάδα ανα­πτύσ­σε­ται και η τρίτη γενιά Αλβανών.

Οι περισ­σό­τε­ροι Αλβανοί που ανα­ζη­τούν καλύ­τε­ρες συν­θή­κες εργα­σίας αλλά και ζωής σε άλλες χώρες, είτε δεν έχουν δημιουρ­γή­σει οικο­γέ­νεια στη Ρόδο, είτε ακριβώς εγκα­τα­λεί­πουν την Ελλάδα για να μπο­ρέ­σουν να δια­σφα­λί­σουν ένα καλύ­τερο μέλλον και να κάνουν οικο­γέ­νεια αλλού.

Όπως έπραξαν εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες Έλληνες, έτσι και οι Αλβανοί, στην περίοδο της κρίσης, έφυγαν ως οικο­νο­μι­κοί μετα­νά­στες από την Ελλάδα προς χώρες με καλύ­τε­ρες προ­ο­πτι­κές, με απο­κο­ρύ­φωμα την περίοδο της υγειο­νο­μι­κής κρίσης που συντά­ραξε τον του­ρι­σμό και δημο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμοί όπως η Ρόδος, δοκι­μά­στη­καν, με τις επι­χει­ρή­σεις του του­ρι­σμού να κλεί­νουν αφή­νο­ντας άνερ­γους χιλιά­δες εργα­ζό­με­νους.

Οι περισ­σό­τε­ροι, μετά τον κλυ­δω­νι­σμό του του­ρι­στι­κού οικο­δο­μή­μα­τος εξαι­τίας της παν­δη­μίας και στη συνέ­χεια την ενερ­γειακή κρίση που εκτό­ξευσε το κόστος ζωής κυρίως στη νησιω­τική Ελλάδα, ανα­ζή­τη­σαν θέσεις στο εξω­τε­ρικό που τους δια­σφα­λί­ζουν εργασία όλο τον χρόνο.

Η ανά­πτυξη της Αλβα­νίας στα τελευ­ταία χρόνια, απο­τε­λεί ισχυρό κίνητρο για την επι­στροφή πολλών Αλβανών πίσω στην πατρίδα τους, παρότι ακόμα θεω­ρεί­ται ένα δύσκολο εγχεί­ρημα λόγω της οικο­νο­μι­κής κρίσης. Ωστόσο πολλοί νέοι Αλβανοί, που δεν κατά­φε­ραν να εισα­χθούν στην τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση, επι­λέ­γουν να σπου­δά­σουν στη χώρα κατα­γω­γής τους παρότι είναι δύσκολο για πολλούς που γεν­νή­θη­καν και μεγά­λω­σαν στην Ελλάδα, ακόμα και λόγω γλώσσας, αφού φοί­τη­σαν στα ελλη­νικά σχολεία.

Με την ολο­κλή­ρωση των σπουδών τους κάποιοι επι­στρέ­φουν στην Ελλάδα και πολλοί περισ­σό­τε­ροι στρέ­φο­νται σε άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες.

Πλέον, με βάση και τα επίσημα στα­τι­στικά στοι­χεία της ΕΛΣΤΑΤ κατα­γρά­φε­ται ραγδαία συρ­ρί­κνωση των οικο­νο­μι­κών μετα­να­στών, οι οποίοι επι­λέ­γουν τον δρόμο της φυγής ή του επα­να­πα­τρι­σμού, λόγω της ζοφερής ελλη­νι­κής οικο­νο­μι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας.