ΕΣΕΕ: Μεγάλη η σημασία του 13ου και 14ου μισθού

Σύμ­φω­να με σχε­τι­κή ανα­κοί­νω­ση, επι­βε­βαιώ­νε­ται ότι η ξε­χω­ρι­στή κα­τα­βο­λή των δώρων και του επι­δό­μα­τος αδεί­ας, αφε­νός έχει ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία στη “ροπή κα­τα­νά­λω­σης” της εγ­χώ­ριας αγο­ράς και αφε­τέ­ρου δεν επι­βα­ρύ­νει με επι­πλέ­ον μη μι­σθο­λο­γι­κό κό­στος, ερ­γο­δό­τες και ερ­γα­ζό­με­νους. Στο πλαί­σιο αυτό, πρό­σφα­τα η Επί­τρο­πος Απα­σχό­λη­σης Marianne Thyssen δή­λω­σε ότι δεν εν­δια­φέ­ρει την Ε.Ε. εάν οι αμοι­βές κα­τα­βάλ­λο­νται σε 12 ή σε 14 μι­σθούς ή ακόμα ανά 15νθή­με­ρο σε 27 κα­τα­βο­λές, αλλά η συ­νο­λι­κή ετή­σια αμοι­βή του ερ­γα­ζό­με­νου και η αντί­στοι­χη δα­πά­νη για τον ερ­γο­δό­τη. Αυτός είναι άλ­λω­στε και ο λόγος που η Ε.Ε., στη λίστα της δεν ανα­φέ­ρει ως κα­τώ­τε­ρο μισθό τα 586 ευρώ, αλλά τα 684, γιατί εν­σω­μα­τώ­νει το 13ο και 14ο μισθό.

Για το ζή­τη­μα των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων, σημειώ­νε­ται ότι στην Ελ­λά­δα το θέμα έχει μικρή ση­μα­σία, καθώς αφορά με­γέ­θη επι­χει­ρή­σε­ων από 150 ερ­γα­ζό­με­νους και πάνω, ενώ ίσως  θα πρέ­πει να δε­χθού­με την εν­σω­μά­τω­ση της ευ­ρω­παϊ­κής οδη­γί­ας στην ελ­λη­νι­κή νο­μο­θε­σία, για αύ­ξη­ση του πο­σο­στού των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων από 5% σε 10%. Επι­πλέ­ον, ανα­φο­ρι­κά με τις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις και τα “lock out”, ως γνω­στό στην Ελ­λά­δα συ­νη­θί­ζε­ται πρώτα να κλεί­νουν οι επι­χει­ρή­σεις και μετά να απο­λύ­ουν, ενώ ως γνω­στόν στις πε­ρι­πτώ­σεις της χρε­ω­κο­πί­ας, η έν­νοια της από­λυ­σης λαμ­βά­νει “συμ­βο­λι­κό” χα­ρα­κτή­ρα, αφού οι απο­ζη­μιώ­σεις δεν κα­τα­βάλ­λο­νται. Είναι προ­φα­νές πως αυτά τα δύο θέ­μα­τα δεν αφο­ρούν το 98% της ελ­λη­νι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, που η ΕΣΕΕ εκ­προ­σω­πεί, παρά μόνο φω­το­γρα­φι­κά, τις συ­στη­μι­κές  τρά­πε­ζες και τις ΔΕΚΟ υπό ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση. Ως προς τον συν­δι­κα­λι­στι­κό νόμο, η ΕΣΕΕ πι­στεύ­ει ότι έχει έρθει ο και­ρός να υπάρ­ξει επι­και­ρο­ποί­η­ση και εκ­συγ­χρο­νι­σμός του, με δε­δο­μέ­νο ότι έχουν κα­τα­γρα­φεί στρε­βλώ­σεις και υπερ­βο­λές που πρέ­πει να ανα­θε­ω­ρη­θούν, χωρίς να ση­μαί­νει ότι θα αμ­φι­σβη­τη­θούν βα­σι­κά κε­κτη­μέ­να της συλ­λο­γι­κής δρά­σης των ερ­γα­ζό­με­νων.

Βα­σι­κός ρόλος των πέντε (5) θε­σμο­θε­τη­μέ­νων κοι­νω­νι­κών εταί­ρων είναι η δια­τή­ρη­ση της κοι­νω­νι­κής συ­νο­χής και των απα­ραί­τη­των ισορ­ρο­πιών.  Άλ­λω­στε θα πρέ­πει να επι­ση­μαν­θεί ότι η σχέση ερ­γο­δο­τών-ερ­γα­ζο­μέ­νων το διά­στη­μα των επτά ετών της κρί­σης και των μνη­μο­νί­ων έπαι­ξε ση­μα­ντι­κό ρόλο, αφού κρά­τη­σε ζω­ντα­νή την ΕΓΣΣΕ και δια­τή­ρη­σε ερ­γα­σια­κή ει­ρή­νη σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις. Εάν λοι­πόν δεν υπάρ­χει αυτή η ισορ­ρο­πία και μια ρε­α­λι­στι­κή προ­σέγ­γι­ση τα πράγ­μα­τα θα γί­νουν πολύ χει­ρό­τε­ρα και οι επι­χει­ρη­σια­κές συμ­βά­σεις θα επι­κρα­τή­σουν ορι­στι­κά και αμε­τά­κλη­τα των κλα­δι­κών, με απο­τέ­λε­σμα η επε­κτα­σι­μό­τη­τα να απο­τε­λέ­σει πα­ρελ­θόν. Απαι­τεί­ται, λοι­πόν, και αυτή τη φορά να δια­τη­ρη­θεί το κοινό μέ­τω­πο στις συ­ζη­τή­σεις για τα ερ­γα­σια­κά τον Σε­πτέμ­βριο. Είναι σαφές ότι δεν είναι απα­ραί­τη­το να υπάρ­χει πάντα κοινό μέ­τω­πο κυ­βέρ­νη­σης – κοι­νω­νι­κών εταί­ρων, αλλά είναι επι­βε­βλη­μέ­νο ένα κοινό μέ­τω­πο με­τα­ξύ των κοι­νω­νι­κών εταί­ρων, που να μπο­ρεί να αξιο­ποι­η­θεί από την Κυ­βέρ­νη­ση στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. Η ΕΣΕΕ εμ­μέ­νει και επι­μέ­νει στην τρι­με­ρή συμ­φω­νία της Γε­νεύ­ης, της 30ής Σε­πτεμ­βρί­ου 2014, στη συμ­φω­νία του Ζαπ­πεί­ου της 26ης Νο­εμ­βρί­ου 2015 με­τα­ξύ ερ­γο­δο­τών, ερ­γα­ζο­μέ­νων και Υπουρ­γεί­ου, υπό την ομπρέ­λα του ILO. Οι βελ­τιώ­σεις εφό­σον χρειά­ζο­νται, μπο­ρούν να πη­γά­ζουν από τη σύμ­βα­ση που υπο­γρά­φτη­κε σε επί­πε­δο Ε.Ε. στις 27 Ιου­νί­ου 2016 και είναι η πιο πρό­σφα­τη τρι­με­ρής Ευ­ρω­παϊ­κή συμ­φω­νία κοι­νω­νι­κού δια­λό­γου, με­τα­ξύ όλων των συν­δι­κά­των των ερ­γα­ζο­μέ­νων, των βιο­μη­χά­νων, των ΜμΕ (UEAPME όπου εκ­προ­σω­πεί­ται και η ΕΣΕΕ), με την Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή, με υπο­γρα­φή της Επι­τρό­που Απα­σχό­λη­σης Marianne Thyssen αλλά και του Αντι­προ­έ­δρου της Κο­μι­σιόν κ. Ντο­μπρόβ­σκις.

Τέλος, επι­ση­μαί­νε­ται ότι το ΔΣ της ΕΣΕΕ θα συ­νε­χί­σει να αντι­με­τω­πί­ζει τα ερ­γα­σια­κά όχι ως υπό­θε­ση λίγων, αλλά ως υπό­θε­ση πολ­λών, αφού αφορά όλους τους ερ­γο­δό­τες, ερ­γα­ζό­με­νους και ανέρ­γους στην ελ­λη­νι­κή αγορά ερ­γα­σί­ας.

Ο πρό­ε­δρος της ΕΣΕΕ κ. Βα­σί­λης Κορ­κί­δης επε­σή­μα­νε: “…Στην πρό­σφα­τη κοινή δή­λω­ση των κοι­νω­νι­κών εταί­ρων της 19/7/16, κατά την οποία επήλ­θε, σε γε­νι­κές γραμ­μές, συμ­φω­νία σε πέντε βα­σι­κά ση­μεία ενό­ψει της φθι­νο­πω­ρι­νής δια­πραγ­μά­τευ­σης κυ­βέρ­νη­σης – θε­σμών για τα ερ­γα­σια­κά, εκτός των ολι­γά­ριθ­μων με­γά­λων ερ­γο­δο­τών του ΣΕΒ, υπάρ­χουν και έπαι­ξαν κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο και οι άλλοι τρεις φο­ρείς ερ­γο­δο­τών, όπως ο ΣΕΤΕ, αλλά κυ­ρί­ως οι πο­λυά­ριθ­μοι μι­κρό­τε­ροι ερ­γο­δό­τες της ΕΣΕΕ και της ΓΣΕ­ΒΕΕ. Θα ήταν προ­τι­μό­τε­ρο να πε­ριο­ρι­στούν οι “πα­λιο­μο­δί­τι­κες” επι­μέ­ρους συ­ζη­τή­σεις και κά­ποιοι να προ­σαρ­μο­στούν στο πλαί­σιο της “νέας αρχής κοι­νω­νι­κού δια­λό­γου” της Ε.Ε., ώστε να μά­θουν να υπο­λο­γί­ζουν όλους τους φο­ρείς ερ­γο­δο­τών ως ίσους θε­σμι­κούς συ­νο­μι­λη­τές τους. Θεωρώ πως δεν μπο­ρεί πλέον να υπάρ­χουν δύο μέτρα και δύο σταθ­μά, ούτε μπο­ρεί η Ελ­λά­δα να απο­τε­λεί για πάντα και σε όλα μια μό­νι­μη Ευ­ρω­παϊ­κή εξαί­ρε­ση. Επα­νει­λημ­μέ­νως και απο­δε­δειγ­μέ­να η ΕΣΕΕ έχει βάλει πλάτη για τη διά­σω­ση του κοι­νω­νι­κού δια­λό­γου, αλλά σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν επι­τρέ­πει ο μέχρι σή­με­ρα ρόλος της, ως θε­σμο­θε­τη­μέ­νος φο­ρέ­ας μι­κρο­με­σαί­ων ερ­γο­δο­τών, να θε­ω­ρη­θεί υπο­δε­έ­στε­ρος, ούτε οι μελ­λο­ντι­κές απο­φά­σεις της ως δε­δο­μέ­νες. Η ΕΣΕΕ σέ­βε­ται την υπο­γρα­φή της στην κοινή δή­λω­ση και καλεί όσους με­μο­νω­μέ­να δια­φω­νούν, του­λά­χι­στον να σε­βα­στούν την υπο­γρα­φή στα συμ­φω­νη­θέ­ντα από τον ΣΕΒ, ως επί­ση­μου φορέα εκ­προ­σώ­πη­σής τους …”