Ομιλία του Βουλευτή Δωδεκανήσου Βασ. Υψηλάντη για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης

Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης: «… Το περι­στα­τικό της νεαρής κοπέλας στη Ρόδο δείχνει ότι η ύφεση και η φτώχεια, μετά από αυτή την μεγάλη κρίση θα χτυ­πή­σει τις πόρτες πολλών ελλη­νι­κών σπιτιών, μας καλεί όλους μας -και κυρίως την πολι­τική τάξη- να είμαστε πιο ευαί­σθη­τοι και να επα­γρυ­πνούμε σε αυτά τα φαι­νό­μενα, για να τα αντι­με­τω­πί­σουμε…»

Ο Κοσμή­το­ρας της Βουλής και Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Βασίλης Α. Υψη­λά­ντης σε ομιλία του στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής επί του Νομο­σχε­δίου για το Ελεγ­κτικό

Συνέ­δριο ανα­φέρ­θηκε στο δυσά­ρε­στο γεγονός της λιπο­θυ­μίας του μικρού κορι­τσιού στη Ρόδο και τόνισε ότι « .. Το περι­στα­τικό, της νεαρής κοπέλας στη Ρόδο, δείχνει ότι η ύφεση και η φτώχεια, μετά από αυτή την μεγάλη κρίση θα χτυ­πή­σει τις πόρτες πολλών ελλη­νι­κών σπιτιών, μας καλεί όλους μας -και κυρίως την πολι­τική τάξη- να είμαστε πιο ευαί­σθη­τοι και να επα­γρυ­πνούμε σε αυτά τα φαι­νό­μενα, για να τα αντι­με­τω­πί­σουμε…».

Σχετικά με το νομο­σχέ­διο επι­σή­μανε τα σταθερά βήματα που γίνο­νται στον χώρο της δικαιο­σύ­νης με σκοπό την άρση χρόνιων παθο­γε­νειών και την επι­τά­χυνση της απο­νο­μής της δικαιο­σύ­νης.

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του κ. Υψη­λά­ντη είναι το ακό­λουθο:

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι,

Κυριε Υπουργέ,

είναι αλήθεια ότι θα ήθελα να συνε­χίσω στον ίδιο ρυθμό του υπέ­ρο­χου λόγου του κ. Καστα­νίδη, σχετικά με τις εμπει­ρίες και τους προ­βλη­μα­τι­σμούς που κατέ­θεσε εδώ και όχι βεβαίως, με την αντί­δραση του κ. Τζα­να­κό­που­λου στην εισα­γω­γική του ομιλία, ο όποιος φαί­νε­ται ταραγ­μέ­νος από τα όσα έρχο­νται στη δημο­σιό­τητα. Φαί­νε­ται ταραγ­μέ­νος ο ίδιος και το κόμμα του, ο ΣΥΡΙΖΑ από την αντί­δραση της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας που άναυδη παρα­κο­λου­θεί όλα αυτά τα πράγ­ματα. Δεν θα ήθελα σε καμία περί­πτωση, ούτε να συνε­χίσω ούτε να τα σχο­λιάσω.

Αντι­θέ­τως, αυτό με το οποίο θα ήθελα παρεν­θε­τικά να ξεκι­νήσω τον σημε­ρινό μου λόγο είναι το γεγονός ότι όντως η χώρα μας από παρά­δειγμα προς αποφυγή, με την αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας, έχει γίνει παρά­δειγμα προς μίμηση παγκο­σμίως.

Είναι αλήθεια, επίσης, ότι αντι­με­τω­πί­ζο­νται τα φαι­νό­μενα της μετά COVID εποχής, μετά το lockdown -θα έλεγα- σε πολλά σημεία με αρκετή επι­τυ­χία, με αντι­δρά­σεις τέτοιες που έρχο­νται διορ­θω­τικά, όπου και όποτε χρειά­ζε­ται, από την ελλη­νική Κυβέρ­νηση.

Ωστόσο, το γεγονός της νεαρής κοπέλας στη Ρόδο που δείχνει ότι η ύφεση και η φτώχεια μετά από αυτή την μεγάλη κρίση θα χτυ­πή­σει τις πόρτες πολλών ελλη­νι­κών σπιτιών, μας καλεί όλους μας -και κυρίως την πολι­τική τάξη- να είμαστε πιο ευαί­σθη­τοι και να επα­γρυ­πνούμε σε αυτά τα φαι­νό­μενα, για να τα αντι­με­τω­πί­σουμε. Πρέπει να αυξηθεί, δηλαδή, σε τοπικό, εθνικό, αλλά και σε κοι­νο­τικό επίπεδο η ευαι­σθη­σία για τους ανθρώ­πους αυτούς, οι οποίοι βάλ­λο­νται από τη αυτή μεγάλη κρίση, η οποία έχει φέρει μετά την υγειο­νο­μική, την οικο­νο­μική η κατά­σταση αυτή.

Πραγ­μα­τικά, αλλη­λέγ­γυος σε αυτό το πράγμα, είμαι έτοιμος και εγώ -μαζί με όλους τους συνα­δέλ­φους στο Ελλη­νικό Κοινοβούλιο- να παρα­κο­λου­θήσω και να συν­δράμω σε αυτό το γεγονός.

Πραγ­μα­τικά, εκπλήσ­σο­μαι, κύριε Υπουργέ, από το γεγονός ότι ο κ. Τζα­να­κό­που­λος δεν βλέπει καμία πρόοδο στα θέματα της Δικαιο­σύ­νης. Αντι­θέ­τως, εδώ, το Ελλη­νικό Κοι­νο­βού­λιο γίνεται μάρ­τυ­ρας του γεγο­νό­τος ότι ολοένα και πιο συχνά βλέ­πουμε νομο­σχέ­δια, τα οποία απο­βλέ­πουν στην αντι­με­τώ­πιση χρόνιων παθο­γε­νειών που τραυ­μά­τι­σαν -και τραυματίζουν- τη λει­τουρ­γία της Δικαιο­σύ­νης, να έρχο­νται, να εισά­γο­νται, να ψηφί­ζο­νται και να αντι­με­τω­πί­ζουν τις κατα­στά­σεις, ιδιαί­τερα στα θέματα αυτά που αφορούν τις καθυ­στε­ρή­σεις στην απονομή της δικαιο­σύ­νης.

Το θετικό λοιπόν είναι ότι εσείς έχετε φέρει αρκετά νομο­σχέ­δια. Η Κυβέρ­νηση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη δεν μένει απαθής ούτε σε αυτό το γεγονός. Από­δειξη είναι και το υπό εξέταση αυτό νομο­σχέ­διο σήμερα στην Ολο­μέ­λεια, το οποίο ενο­ποιεί, εκσυγ­χρο­νί­ζει και βελ­τιώ­νει σημα­ντικά -θα έλεγα- τις δικο­νο­μι­κές ρυθ­μί­σεις του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου.

Η θέσπιση ενός ενιαίου κει­μέ­νου δικο­νο­μίας καθί­στατο ανα­γκαία, καθώς μέχρι σήμερα οι σχε­τι­κές δια­δι­κα­στι­κές ρυθ­μί­σεις ήταν διά­χυ­τες και απο­σπα­σμα­τι­κές με προ­βλέ­ψεις σε νομο­θε­τή­ματα που ως επί το πλεί­στον εξυ­πη­ρε­τούν δια­φο­ρε­τι­κές ανάγκες. Ο αυξη­μέ­νος, μέχρι σήμερα, βαθμός δικο­νο­μι­κής πολυ­πλο­κό­τη­τας θέτει ουσια­στικά εμπόδια στην άσκηση των θεμε­λιω­δών δικαιω­μά­των κάθε προ­σώ­που για την πρό­σβαση σε απο­τε­λε­σμα­τική δικα­στική προ­στα­σία, ενώ -θα έλεγα- ότι ταυ­τό­χρονα λει­τουρ­γεί ως αντι­κί­νη­τρο για την υλο­ποί­ηση των επεν­δυ­τι­κών πλάνων, με ό,τι αυτό συνε­πά­γε­ται για την ανα­πτυ­ξιακή πορεία της χώρας μας.

Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο, το νομο­θέ­τημα απλο­ποιεί τις δια­δι­κα­σίες ενώπιον του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου και καταρ­γεί προ­γε­νέ­στε­ρες προ­βλέ­ψεις που γεννούν δυσχέ­ρειες σε όσους δεν έχουν εξοι­κεί­ωση, ενώ παράλ­ληλα υιο­θε­τεί ρυθ­μί­σεις που είναι συνη­θι­σμέ­νες στις λοιπές δικο­νο­μίες.

Όλες οι παρεμ­βά­σεις αυτές που κρί­θη­καν -και κρίνονται- σκό­πι­μες και υιο­θε­τού­νται, ιδίως ενόψει του γεγο­νό­τος πως ενώπιον του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου έχει συσ­σω­ρευ­τεί ένας μεγάλος όγκος υπο­θέ­σεων. Και αυτό δεν αμφι­σβη­τεί­ται από κανέναν.

Ζητού­μενο ήταν να βρεθεί -και προτείνεται- μία ισορ­ρο­πη­μένη στάθ­μιση ανάμεσα στην απονομή της δικαιο­σύ­νης σε εύλογο χρόνο και τις λοιπές πτυχές του δικαιώ­μα­τος σε δίκαιη δίκη, στις οποίες ουδεμία έκπτωση κάνουμε.

Για την εξυ­πη­ρέ­τηση αυτών ακριβώς των στο­χεύ­σεων το νομο­θέ­τημα εισάγει μια σειρά από νέες ρυθ­μί­σεις με σημα­ντι­κό­τε­ρες τους λόγους απο­κλει­σμού σαφώς των δικα­στών και την ευθυ­γράμ­μιση των λόγων εξαί­ρε­σης με την νομο­λο­γία του Ευρω­παϊ­κού Δικα­στη­ρίου των Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των, τη δυνα­τό­τητα του δια­δί­κου να παραι­τη­θεί από την αίτηση δικα­στι­κής προ­στα­σίας μέχρι και την τελευ­ταία συζή­τηση, επι­τυγ­χά­νο­ντας έτσι την απο­φόρ­τιση των δικα­στη­ρίων σε υπο­θέ­σεις για τις οποίες δεν υπάρχει το ανάλογο ενδια­φέ­ρον από τους εμπλε­κό­με­νους, την εισα­γωγή του θεσμού του ειση­γητή – δικαστή, ο οποίος θα ορί­ζε­ται από τον Πρόεδρο του δικα­στη­ρίου και θα απο­φεύ­γε­ται έτσι η έκδοση προ­δι­κα­στι­κής από­φα­σης.

Τα άρθρα 90 έως 93, οριο­θε­τούν τον καθο­ρι­στικό ρόλο του Προ­έ­δρου κάθε δικα­στι­κού σχη­μα­τι­σμού, ο οποίος παρα­κο­λου­θεί την ροή των υπο­θέ­σεων και εξα­σφα­λί­ζει την ταχύ­τερη εκδί­καση τους. Αυτό επι­τυγ­χά­νε­ται αφενός με τον εντο­πι­σμό των προ­δή­λως απα­ρά­δε­κτων ή αβά­σι­μων αιτή­σεων δικα­στι­κής προ­στα­σίας και αφε­τέ­ρου των υπο­θέ­σεων σε συμ­βού­λια του σχη­μα­τι­σμού που αυτό θα απο­φα­σί­σει δίχως να ενερ­γο­ποιεί­ται η επ’ ακρο­α­τη­ρίου δια­δι­κα­σία.

Το άρθρο 104 ρυθ­μί­ζει την προ­σω­ρινή δια­μόρ­φωση κατά­στα­σης, την προ­σω­ρινή δικα­στική προ­στα­σία.

Για πρώτη φορά θεσπί­ζε­ται ο καθο­ρι­σμός ειδικής δικο­νο­μίας για την αίτηση κατα­λο­γι­σμού που ασκεί­ται κατά κανόνα από τον Γενικό Επί­τροπο της Επι­κρα­τείας στο Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο, ενώ παράλ­ληλα προσ­διο­ρί­ζο­νται τα δικαιώ­ματα απο­τε­λε­σμα­τι­κής άμυνας των προ­σώ­πων κατά των οποίων στρέ­φε­ται η αίτηση και επίσης η για πρώτη φορά ρύθμιση με ρητό και σαφή τρόπο της δια­δι­κα­σίας αναί­ρε­σης.

Με το άρθρο 242 έως 292 εισά­γο­νται για πρώτη φορά ρυθ­μί­σεις για ένα πλήρες σύστημα απο­δει­κτι­κής δια­δι­κα­σίας, ανα­βαθ­μί­ζε­ται ο ρόλος του Γενικού Επι­τρό­που Επι­κρα­τείας ως εγγυ­η­τού του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος.

Βεβαίως, κλεί­νο­ντας, θα ήθελα να ανα­φερθώ στο άρθρο 358 που απο­σκο­πεί στον εκσυγ­χρο­νι­σμό του όλου δικα­στι­κού συστή­μα­τος εισά­γο­ντας ρυθ­μί­σεις για τη στα­τι­στική ανάλυση κρί­σι­μων

δεδο­μέ­νων που θα βοη­θή­σουν τόσο τη δικα­στική όσο και την εκτε­λε­στική εξουσία με τη σύσταση στο Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης ενός αυτο­τε­λούς γρα­φείου για τη συστη­μα­τική συλλογή και επε­ξερ­γα­σία στα­τι­στι­κών στοι­χείων με απώτερο σκοπό την υποβολή προ­τά­σεων στα αρμόδια δικα­στικά όργανα, την ομαλή ροή των υπο­θέ­σεων, το βέλ­τι­στο αριθμό απα­σχο­λου­μέ­νων στις διά­φο­ρες οργα­νω­τι­κές δομές, την ταχύ­τερη και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη απονομή της δικαιο­σύ­νης, ένα διεθνές δοκι­μα­σμένο πρότυπο όπως στις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες το Bureau of Justice Statistics και στη Γαλλία το Service Statistique du Ministère de la Justice.

Θα κλείσω, περίπου, όπως ξεκί­νησα την αναφορά μου για το συγκε­κρι­μένο νομο­θέ­τημα. Γίνο­νται, κύριε Υπουργέ, θετικά βήματα για τη βελ­τί­ωση της ποιό­τη­τας στην απονομή της δικαιο­σύ­νης. Συνε­χί­στε με απο­φα­σι­στι­κό­τητα και γνώση πιστεύω ότι μπο­ρούμε το σημα­ντικό αυτό πυλώνα της δημο­κρα­τι­κής λει­τουρ­γίας στη χώρα μας να τον κάνουμε επι­τέ­λους να ανα­πνεύ­σει και να λει­τουρ­γή­σει απρό­σκο­πτα.

Ευχα­ρι­στώ πολύ.