Τέλος η ανδρική ομάδα βόλεϊ του Ροδίων Άθλησις!

Το Ρο­δί­ων Άθλη­σις απο­φά­σι­σε να απο­σύ­ρει και να παύ­σει για λίγα χρό­νια τη λει­τουρ­γία του αν­δρι­κού του τμή­μα­τος, όπως ανα­κοί­νω­σε και επί­ση­μα. Αυτό που ακου­γό­ταν έντο­να τον τε­λευ­ταίο καιρό, δυ­στυ­χώς έγινε πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και πλέον τα Δω­δε­κά­νη­σα δεν θα έχουν ομάδα σε εθνι­κές κα­τη­γο­ρί­ες, με ότι συ­νε­πά­γε­ται αυτό για το βόλεϊ. Στην μα­κρο­σκε­λή του ανα­κοί­νω­ση το Ρο­δί­ων Άθλη­σις βάζει τί­τλους τέ­λους στο αν­δρι­κό του τμήμα (προς το παρόν), έχο­ντας κάνει μία αξιό­λο­γη πο­ρεία όλα αυτά τα χρό­νια στην Α2. Μά­λι­στα φέτος, το Ρο­δί­ων Άθλη­σις έθεσε ως στόχο την άνοδο στη Volley League, αλλά δεν τα κα­τά­φε­ρε. Η επί­ση­μη ανα­κοί­νω­ση:

«Πριν από επτά χρό­νια πή­ρα­με την από­φα­ση να δη­μιουρ­γή­σου­με αν­δρι­κό τμήμα βόλεϊ στη Ρόδο, τόσο για να πραγ­μα­το­ποι­ή­σου­με την επι­θυ­μία Ρό­διων αθλη­τών να κά­νουν αυτό που αγα­πά­νε όσο και για να επα­να­φέ­ρου­με τη δη­μο­φι­λία τού αθλή­μα­τος στο νησί. Κύ­ριος προ­σα­να­το­λι­σμός τής δια­μόρ­φω­σης του τμή­μα­τος ήταν σαφώς η ενί­σχυ­ση της σω­μα­τι­κής και πνευ­μα­τι­κής ευ­ρω­στί­ας των μελών του, η ωρί­μαν­ση ψυ­χι­κών και δια­νοη­τι­κών λει­τουρ­γιών καθώς και η προ­α­γω­γή της κοι­νω­νι­κής συ­νεί­δη­σης και της πο­λι­τι­στι­κής συ­μπε­ρι­φο­ράς, ενώ βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση της σύ­στα­σης του τμή­μα­τος ήταν η εντο­πιό­τη­τα.

Σε αυτά τα επτά χρό­νια ενερ­γής πα­ρου­σί­ας οι αθλη­τές μας με τη φα­νέ­λα τού ΡΟ­ΔΙΩΝ άθλη­σις κα­τά­φε­ραν να κι­νή­σουν το εν­δια­φέ­ρον των αν­θρώ­πων τής ομο­σπον­δί­ας, που επι­βε­βαί­ω­ναν ότι κάτι καλό συμ­βαί­νει στη Ρόδο, και να κι­νη­το­ποι­ή­σουν την πραγ­μα­το­ποί­η­ση με­γά­λων διορ­γα­νώ­σε­ων στο νησί, που ανα­βάθ­μι­σαν το αθλη­τι­κό γί­γνε­σθαι στον τόπο μας. Οι αθλη­τές μας έζη­σαν ιστο­ρι­κές στιγ­μές και έγρα­ψαν οι ίδιοι τη σύγ­χρο­νη ιστο­ρία τού δω­δε­κα­νη­σια­κού βόλεϊ. Οι αθλη­τές μας είναι υπε­ρή­φα­νοι, εκτός των άλλων, για την πρώτη άνοδο δω­δε­κα­νη­σια­κής ομά­δας  στην Α2 εθνι­κή κα­τη­γο­ρία, για τα 5 χρό­νια συμ­με­το­χής στην Α2 με 4 συ­νε­χό­με­νες συμ­με­το­χές σε αγώ­νες μπα­ράζ για την άνοδο στη Α1 εθνι­κή κα­τη­γο­ρία, για την πρό­κρι­ση στους «8» του Κυ­πέλ­λου Ελ­λά­δος με αντί­πα­λο την φι­να­λίστ τής διορ­γά­νω­σης, τον Ηρα­κλή Θεσ­σα­λο­νί­κης, για τους 2 sold out ει­σι­τη­ρί­ων εντός έδρας αγώ­νες με τον Ηρα­κλή και τον Ο.Φ.Η. Και εμείς εί­μα­στε υπε­ρή­φα­νοι που συμ­βά­λα­με στις επι­τυ­χί­ες τής ομά­δας βόλεϊ τού ΡΟ­ΔΙΩΝ άθλη­σις, που κα­τα­στή­σα­με εφι­κτό με κάθε τρόπο να έρ­θουν αλλά και να πα­ρα­μεί­νουν στο νησί άν­θρω­ποι με πε­ρισ­σό­τε­ρες εμπει­ρί­ες στον χώρο, που προ­ω­θή­σα­με την ανά­πτυ­ξη του αθλή­μα­τος στη Ρόδο, που ενι­σχύ­σα­με το χει­ρο­κρό­τη­μα των θε­α­τών στις κερ­κί­δες, που δη­μιουρ­γή­σα­με πι­στούς ακό­λου­θους, που το­νώ­σα­με την αθλη­τι­κή δια­σκέ­δα­ση του Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κου στις οι­κο­γέ­νειες του νη­σιού, που προ­κα­λέ­σα­με φι­λί­ες και γά­μους, που μοι­ρα­στή­κα­με όμορ­φες στιγ­μές και με­γά­λες συ­γκι­νή­σεις εντός και εκτός γη­πέ­δου.

Επτά χρό­νια μετά, λοι­πόν, ο απο­λο­γι­σμός τής ομά­δας έχει να επι­δεί­ξει πε­ρισ­σό­τε­ρες καλές στιγ­μές και μια αδιά­κο­πη ανο­δι­κή πο­ρεία, να βε­βαιώ­σει τις κα­τα­κτή­σεις και τις προ­ό­δους ανά­με­σα στις αγω­νι­στι­κές πε­ριό­δους. Το μο­να­δι­κό ζή­τη­μα είναι η στα­δια­κή μεί­ω­ση του ντό­πιου στοι­χεί­ου στο ρό­στερ μας. Όλα τα δε­δο­μέ­να -λίγο η απου­σία τού αθλή­μα­τος από τις επι­λο­γές  των παι­διών τα προη­γού­με­να χρό­νια, λίγο η γε­ω­γρα­φι­κή θέση τού νη­σιού, λίγο οι απο­χω­ρή­σεις αθλη­τών λόγω ηλι­κί­ας- οδη­γούν ανα­γκα­στι­κά σε έκλει­ψη της βα­σι­κής προ­ϋ­πό­θε­σης της σύ­στα­σης της ομά­δας.

Έτσι, πριν από λίγες ημέ­ρες στο Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε πάρ­θη­κε από όλα τα μέλη μία πολύ δύ­σκο­λη για το παρόν αλλά ταυ­τό­χρο­να πολύ ση­μα­ντι­κή για το μέλ­λον από­φα­ση: να γίνει παύση τού αντρι­κού τμή­μα­τος βόλεϊ του «ΡΟ­ΔΙΩΝ άθλη­σις» για ορι­σμέ­νο διά­στη­μα και να ξε­κι­νή­σει ταυ­τό­χρο­να μια επέν­δυ­ση τόσο στον τομέα των ακα­δη­μιών όσο και τον τομέα των εγκα­τα­στά­σε­ων, ώστε να τε­θούν στέ­ρε­ες βά­σεις για το εγ­χεί­ρη­μα της επα­να­σύ­στα­σης του τμή­μα­τος.

Πριν από 7 χρό­νια δεν ξέ­ρα­με τί­πο­τα, 7 χρό­νια μετά έχου­με μάθει πολλά.

Πριν από 7 χρό­νια δεν μας ήξερε κα­νείς, 7 χρό­νια μετά μάς έχουν μάθει όλοι.

Πριν από 7 χρό­νια παί­ζα­με με άδεια εξέ­δρα, 7 χρό­νια μετά το γή­πε­δο δεν μας χω­ρά­ει.

Γι΄ αυτό σή­με­ρα, έχο­ντας κερ­δί­σει με επι­μο­νή και υπο­μο­νή την απο­δο­χή και την ανα­γνώ­ρι­ση στον χώρο του βόλεϊ σε το­πι­κό και εθνι­κό επί­πε­δο, για εμάς ση­μα­σία δεν έχει εάν φτά­σα­με ή όχι στον προ­ο­ρι­σμό μας -άλ­λω­στε, δεν εί­χα­με θέσει προ­ο­ρι­σμό- αλλά ότι το τα­ξί­δι ήταν εκ­πλη­κτι­κό με κα­λούς συ­νο­δοι­πό­ρους και πρω­τό­γνω­ρους σταθ­μούς.

Ευ­χα­ρι­στού­με όλους τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες που πί­στε­ψαν και στή­ρι­ξαν αυτήν την προ­σπά­θεια στη διάρ­κεια των επτά χρό­νων και όλους τους φί­λους τής ομά­δας που στά­θη­καν στο πλευ­ρό των αθλη­τών σε όλους τους δύ­σκο­λους και εύ­κο­λους  αγώ­νες. Ευ­χα­ρι­στού­με όλους τους αθλη­τές που συ­γκρό­τη­σαν και στε­λέ­χω­σαν αυτήν την ομάδα, που αγω­νί­στη­καν με τις αξίες τού υγιούς αθλη­τι­σμού, που τί­μη­σαν τη φα­νέ­λα τού ΡΟ­ΔΙΩΝ άθλη­σις, που έκα­ναν εμάς να φω­νά­ξου­με «Ρο­δί­ων Είσαι”».