Ο επικίνδυνος τουρκικός θαλάσσιος χωροταξικός χάρτης

Η Τουρκία σταθερά και μεθο­δικά σχε­διά­ζει τον τουρ­κικό θαλάσ­σιο χωρο­τα­ξικό χάρτη, τον οποίο ανα­μέ­νε­ται να κατα­θέ­σει επι­σή­μως στον ΟΗΕ, ως απά­ντηση στον ελλη­νικό θαλάσ­σιο χωρο­τα­ξικό χάρτη που κατα­τέ­θηκε στην Ε.Ε., όπως όφειλε η Ελλάδα εφαρ­μό­ζο­ντας καθυ­στε­ρη­μένα την κοι­νο­τική οδηγία 89/2014.

Της Κύρας Αδάμ, εφη­με­ρίδα «δημο­κρα­τία»

Το προ­σχέ­διο του τουρ­κι­κού χάρτη δημο­σί­ευσε η τουρ­κική εφη­με­ρίδα «Μιλλιέτ», με την υπο­ση­μεί­ωση ότι αυτός θα τελειο­ποι­η­θεί προτού κατα­τε­θεί. Ωστόσο, το σχε­διά­γραμμα του τουρ­κι­κού χωρο­τα­ξι­κού χάρτη περι­λαμ­βά­νει εκ πρώτης όψεως δύο στοι­χεία, που έρχο­νται σε ευθεία αντί­θεση με τον ελλη­νικό χωρο­τα­ξικό χάρτη, αλλά και ευρύ­τερα με τον τρόπο που σχε­διά­ζει η Άγκυρα την δική της ΑΟΖ στο Αιγαίο.

Το πρώτο στοι­χείο είναι ότι η Άγκυρα ουδόλως έχει μετα­κι­νη­θεί από την αρχική θέση της του 1978, ότι η οριο­θέ­τηση AOZ Ελλάδας-Τουρκίας μετρά­ται μόνο από τις ελλη­νι­κές και τουρ­κι­κές ηπει­ρω­τι­κές ακτές. Δι’ αυτού του τρόπου η Άγκυρα σβήνει μονο­κον­δυ­λιά όλα τα νησιά του Αιγαίου, δεν τα υπο­λο­γί­ζει στην ΑΟΖ και δεν τους απο­δί­δει ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδα, διότι τα νησιά «κάθο­νται» πάνω στην Ανα­το­λία.

Στον αντί­ποδα, η επίσημη ελλη­νική θέση είναι ότι η περιοχή ΑΟΖ μετρά­ται ανάμεσα στις τουρ­κι­κές ακτές και τις ανα­το­λι­κές ακτές των ελλη­νι­κών νησιών, τα οποία, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασ­σας, έχουν πλήρη υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ.

Η αμε­τα­κί­νητη εδώ και δεκα­ε­τίες τουρ­κική αυτή θέση σε οποια­δή­ποτε ελλη­νο­τουρ­κική δια­πραγ­μά­τευση – συνο­μι­λία – διε­ρευ­νη­τική επαφή είναι εμφανές ότι δρα απο­τρε­πτικά για οποια­δή­ποτε σοβαρή συζή­τηση για οριο­θέ­τηση ΑΟΖ–υφα­λο­κρη­πί­δας στο Αιγαίο. Και τούτο διότι ουδείς ηγέτης στον κόσμο, και όχι μόνον Έλληνας, δεν μπορεί να απο­δε­χτεί ότι το ένα τρίτο σχεδόν της επι­κρά­τειάς του (που είναι νησιω­τική) δεν έχει εθνική κυριαρ­χία, ούτε κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα και απλώς είναι… βαρ­κού­λες πάνω από τον πυθμένα της Ανα­το­λίας..

Επι­προ­σθέ­τως είναι σχεδόν απο­λύ­τως αμφί­βολο ότι διεθνές δικα­στή­ριο θα απο­δε­χτεί την τουρ­κική θέση, όσα νομικά επι­χει­ρή­ματα ή νομικές κατα­σκευές κι αν παρου­σιά­σει η Άγκυρα. Η Τουρκία, με την αμε­τα­κί­νητη θέση της ότι η περιοχή ΑΟΖ-υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο μετρά­ται από ηπει­ρω­τική ακτή σε ηπει­ρω­τική ακτή, επι­χει­ρεί αυτο­βού­λως και μονο­με­ρώς και σε καμιά απο­λύ­τως συμ­φω­νία με την Ελλάδα να επι­βά­λει τη μέση γραμμή (25ος μεσημ­βρι­νός) για την οριο­θέ­τηση ΑΟΖ Ελλάδας-Τουρκίας στο Αιγαίο.

Η θέση αυτή της Τουρ­κίας δεν είναι και­νούρ­για, αλλά έχει… φρε­σκα­ρι­στεί μετά την εφαρ­μογή από την κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη του νόμου Μανιάτη, ο οποίος αυθαι­ρέ­τως ανα­φέ­ρει ότι «ελλεί­ψει συμ­φω­νίας οριο­θέ­τη­σης με γει­το­νικά κράτη, το εξω­τε­ρικό όριο της υφα­λο­κρη­πί­δας – ΑΟΖ αφ’ ης κηρυ­χθεί είναι η μέση γραμμή».

Ο νόμος Μανιάτη

Η Τουρκία επο­μέ­νως εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται τον νόμο Μανιάτη και τραβάει τη δική της μέση γραμμή στη μέση του Αιγαίου και έχει κάθε λόγο να υπο­στη­ρί­ξει ότι και η Αγκυρα μονο­με­ρώς μπορεί και δικαιού­ται να χαράξει τη δική της μέση γραμμή ΑΟΖ στο Αιγαίο.

Η τουρ­κική πολι­τική δεν περί­μενε τον νόμο Μανιάτη για να κόψει το Αιγαίο στη μέση. Έχει από πολλού χρόνου εφαρ­μό­σει τον σχετικό τουρ­κικό νόμο για τουρ­κική θαλάσ­σια έρευνα και διάσωση, καθώς και για περι­βαλ­λο­ντι­κούς λόγους από τον 25ο μεσημ­βρινό και ανα­το­λικά.

Και μπροστά στην επίσημη αδια­φο­ρία όλων των ελλη­νι­κών κυβερ­νή­σεων, τον τουρ­κικό νόμο για τη θαλάσ­σια έρευνα και διάσωση στη μέση του Αιγαίου τον έχει κατα­θέ­σει επι­σή­μως στον Διεθνή Οργα­νι­σμό Ναυ­σι­πλο­ΐας (ΙΜΟ), ο οποίος τον έχει κατα­χω­ρί­σει επι­σή­μως στο παγκό­σμιο εγχει­ρί­διο του οργα­νι­σμού.

Ο τουρ­κι­κός χωρο­τα­ξι­κός σχε­δια­σμός περι­λαμ­βά­νει και την τουρ­κική ΑΟΖ ως τμήμα της τουρ­κο­λι­βυ­κής ΑΟΖ και μάλιστα με συντε­ταγ­μέ­νες. Αντι­θέ­τως, η Ελλάδα δεν έχει ορίσει με συντε­ταγ­μέ­νες την ελλη­νική ΑΟΖ στην περιοχή ΑΟΖ Ελλάδας-Αιγύπτου, αφή­νο­ντας και εδώ το πλε­ο­νέ­κτημα στην Τουρκία.

Ο ελλη­νι­κός χωρο­τα­ξι­κός χάρτης, που παρα­δό­θηκε στην Ε.Ε., και ο τουρ­κι­κός χωρο­τα­ξι­κός χάρτης, που θα κατα­τε­θεί στον ΟΗΕ, απο­τε­λούν τις δύο πλευρές του ίδιου αφη­γή­μα­τος, ότι δηλαδή η οριο­θέ­τηση ΑΟΖ Ελλάδας-Τουρκίας είναι μάλλον όνειρο απατηλό.

Πηγή: newsbreak.gr