Κρίνεται η κατάργηση των υποθηκοφυλακίων Μεγίστης, Καρπάθου, Λέρου και Καλύμνου

Το Γ’ Τμήμα του Συμ­βου­λίου Επι­κρα­τείας παρέ­πεμψε στην Ολο­μέ­λεια για τελική κρίση το ζήτημα της συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας ή μη της κατάρ­γη­σης των έμμι­σθων και άμισθων υπο­θη­κο­φυ­λά­κων και την ένταξή τους στο «Κτη­μα­το­λό­γιο Α.Ε.».

Η υπόθεση παρα­πέμ­φθηκε στην Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ από την αυξη­μένη επτα­μελή σύνθεση για δύο λόγους: λόγω μεί­ζο­νος σπου­δαιό­τη­τας και λόγω της ισχυρής μειο­ψη­φίας που είχε.

Σε ό,τι αφορά τα Δωδε­κά­νησα η Ολο­μέ­λεια θα απο­φαν­θεί για την τύχη των υπο­θη­κο­φυ­λα­κίων Μεγί­στης, Καρ­πά­θου, Λέρου και Καλύ­μνου. Ανα­λυ­τι­κό­τερα, η πλειο­ψη­φία του Γ΄Τμήματος απέρ­ριψε τη σχετική αίτηση ακυ­ρώ­σεως των υπο­θη­κο­φυ­λά­κων κρί­νο­ντας συνταγ­μα­τικό τον νόμο 4512/2017 και ανα­γνω­ρί­ζο­ντας ότι ο νομο­θέ­της έχει τη δια­κρι­τική ευχέ­ρεια να τον καταρ­γή­σει.

Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με τη μειο­ψη­φία, η ευχέ­ρεια που έχει ο νομο­θέ­της δεν κατα­λαμ­βά­νει την ολο­σχερή από­σπαση των υπο­θη­κο­φυ­λά­κων από την οργα­νω­τική δομή και επο­πτεία της δικα­στι­κής εξου­σίας, καθώς τα έμμισθα υπο­θη­κο­φυ­λα­κεία στε­λε­χώ­νο­νταν από προ­σω­πικό που είχε την ιδιό­τητα του δικα­στι­κού υπαλ­λή­λου, απο­λαμ­βά­νο­ντας λει­τουρ­γική ανε­ξαρ­τη­σία, όπως αυτή που έχουν οι δικα­στι­κοί υπάλ­λη­λοι.

Ακόμη, η μειο­ψη­φία θεωρεί ότι το Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο μπορεί να οργα­νω­θεί από τον νομο­θέτη ως Ν.Π.Δ.Δ., δια­φο­ρε­τικό από τα υφι­στά­μενα υπο­θη­κο­φυ­λα­κεία, εφόσον, όμως, στην υπη­ρε­σία αυτή ανα­τί­θε­νται μόνο τεχνι­κές πράξεις κτη­μα­το­γρα­φή­σεως.

Ο καθη­γη­τής της Νομικής Σχολής του Καπο­δι­στρια­κού Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών Πάνος Λαζα­ρά­τος, ο οποίος εκπρο­σώ­πησε στο ΣτΕ την Ένωση Αμίσθων Υπο­θη­κο­φυ­λά­κων και άμι­σθους υπο­θη­κο­φύ­λα­κες, δήλωσε ότι η παρα­πο­μπή αυτή στην Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ είναι κεφα­λαιώ­δους σημα­σίας για το δικαιο­πο­λι­τικό μας σύστημα.

Και αυτό διότι, «η υπόθεση αυτή υπερ­βαί­νει το φλέγον ζήτημα της προ­δή­λως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κής απο­σπά­σεως των υπο­θη­κο­φυ­λά­κων από την δικα­στική εξουσία και θέτει ένα ακόμη μεγα­λύ­τερο ζήτημα. Αυτό συνί­στα­ται στο κατά πόσον θεσμοί, που ανήκουν στην οργα­νω­τική δομή ή και την επο­πτεία της δικα­στι­κής εξου­σίας (όπως λ.χ. συμ­βο­λαιο­γρά­φοι ή οι ειρη­νο­δί­κες), μπορούν να υπά­γο­νται με νόμο στην εκτε­λε­στική εξουσία».