Στο μικροσκόπιο της Δικαιοσύνης αιρετοί του Δήμου Ρόδου και υπηρεσίες για τη διαχείριση υπόθεσης καταστήματος με καταγγελίες περί αυθαιρεσιών

• Η εισαγ­γε­λική παραγ­γε­λία ζητά έγγραφα, υπη­ρε­σια­κές εξη­γή­σεις και κατα­θέ­σεις από μέλη της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής, ενώ στο επί­κε­ντρο τίθεται η αλλη­λου­χία ενερ­γειών από το 2023 έως και τις διοι­κη­τι­κές προ­σφυ­γές που ακο­λού­θη­σαν

Σε πλήρη εξέλιξη βρί­σκε­ται ακόμη μια προ­κα­ταρ­κτική εξέταση εις βάρος αιρετών και υπη­ρε­σια­κών παρα­γό­ντων του Δήμου Ρόδου μετά από μια δια­δρομή καταγ­γε­λιών, υπη­ρε­σια­κών πράξεων και απο­φά­σεων, που ξεκινά από τις αρχές του 2023 και επε­κτεί­νε­ται σε κρί­σι­μες συνε­δριά­σεις, διοι­κη­τι­κές προ­σφυ­γές και μετα­γε­νέ­στε­ρες κρίσεις οργάνων, με βασικό σημείο τριβής τη λει­τουρ­γία κατα­στή­μα­τος και τις συνέ­πειες που, κατά τους μηνυτές, θα έπρεπε να ενερ­γο­ποι­η­θούν λόγω αυθαί­ρε­των κατα­σκευών και λόγω της θέσης της δρα­στη­ριό­τη­τας σε περιοχή με αρχαιο­λο­γικό ενδια­φέ­ρον.

Τι ερευνά η προ­κα­ταρ­κτική και ποιο είναι το πλαίσιο της παραγ­γε­λίας

Το αδίκημα που τίθεται προς διε­ρεύ­νηση είναι της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος, ενώ ελεγ­χό­με­νοι είναι 8 αιρετοί μεταξύ των οποίων και ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης.

Το ιστο­ρικό, όπως συνο­ψί­ζε­ται μέσα από τις μηνύ­σεις εδρά­ζε­ται σε αντι­δι­κία που ξεκί­νησε με καταγ­γε­λίες για επεμ­βά­σεις σε κοι­νό­χρη­στο χώρο κτηρίου και ειδι­κό­τερα για κατα­σκευή καπνο­δό­χου, η οποία φέρεται να τοπο­θε­τή­θηκε για τις ανάγκες λει­τουρ­γίας επι­χεί­ρη­σης εστί­α­σης.

Στα έγγραφα περι­γρά­φε­ται ότι οι καταγ­γέλ­λο­ντες προ­χώ­ρη­σαν σε εξώδικη γνω­στο­ποί­ηση στις 24 Ιανουα­ρίου 2023, εκφρά­ζο­ντας άρνηση για την κατα­σκευή, με κεντρικό επι­χεί­ρημα ότι πρό­κει­ται για επέμ­βαση σε κοι­νό­χρη­στο στοι­χείο του κτηρίου και ότι απαι­τού­νται συναι­νέ­σεις και άδειες, ενώ στη συνέ­χεια ανα­φέ­ρε­ται καταγ­γε­λία προς την Πολε­ο­δο­μία Ρόδου στις 21 Φεβρουα­ρίου 2023.

Ακο­λού­θως, η Πολε­ο­δο­μία Ρόδου φέρεται να έταξε προ­θε­σμία με έγγραφο 769/2 Μαρτίου 2023 για προ­σκό­μιση άδειας και, μετά την παρέ­λευση του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος, εξέδωσε απόφαση τον Μάρτιο του 2023.

Στην απόφαση αυτή, οι μηνυτές δια­βλέ­πουν αυθαι­ρε­σία της κατα­σκευής, με αιτιο­λο­γία ότι δεν είχε δοθεί συναί­νεση συνι­διο­κτη­τών για να θεω­ρη­θεί νόμιμη η απαι­τού­μενη άδεια μικρής κλί­μα­κας, εφόσον η κατα­σκευή έγινε σε κοι­νό­χρη­στο χώρο.

Στη συνέ­χεια, κατα­γρά­φε­ται ότι κατα­τέ­θηκε ένσταση από εμπλε­κό­μενα πρόσωπα, ενώ εκδό­θηκε απόφαση του ΣΥΠΟΘΑ με την οποία, επι­κυ­ρώ­θηκε η δια­πί­στωση της αυθαι­ρε­σίας.

Οι μηνυτές υπέ­βα­λαν αίτηση και καταγ­γε­λία ζητώ­ντας ανά­κληση της άδειας λει­τουρ­γίας, και ότι το ζήτημα εισήχθη στη Δημο­τική Επι­τροπή.

Η απόφαση που συν­δέ­ε­ται με την εξέλιξη αυτή απο­τε­λεί και το κεντρικό διοι­κη­τικό σημείο που εξε­τά­ζε­ται στην προ­κα­ταρ­κτική, αφού είναι η απόφαση για την οποία ζητού­νται κατα­θέ­σεις από τα μέλη που συμ­με­τεί­χαν.

Εκδό­θηκε απόφαση ειδικής επι­τρο­πής του άρθρου 152 του ν. 3463/2006 και η επι­τροπή έκρινε εσφαλ­μέ­νες και παρά­νο­μες τόσο την απόφαση της Γραμ­μα­τέως Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου, όσο και την ίδια την απόφαση της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής, κάνο­ντας ειδική αναφορά στη βούληση του νομο­θέτη για μη ανοχή αυθαί­ρε­της δόμησης σε κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος.

Πάνω σε αυτή τη βάση, το υλικό του φακέλου περι­γρά­φει ότι, κατά τους μηνυτές, παρότι υπήρχε μετα­γε­νέ­στερη διοι­κη­τική κρίση που έθιγε τη νομι­μό­τητα των προη­γού­με­νων χει­ρι­σμών, εξα­κο­λου­θούσε να τίθεται ζήτημα για το πώς και πότε οι υπη­ρε­σίες και το αρμόδιο όργανο του Δήμου θα επα­νε­ξέ­τα­ζαν πρα­κτικά το θέμα.

Το σκέλος της Αρχαιο­λο­γίας και οι καταγ­γε­λίες περί άνισης μετα­χεί­ρι­σης

Ιδιαί­τερο βάρος, όπως προ­κύ­πτει από τις μηνύ­σεις, δίνεται και στη διά­σταση της αρχαιο­λο­γι­κής νομο­θε­σίας και της εμπλο­κής της Εφο­ρείας Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου. Στα έγγραφα περι­γρά­φο­νται δια­δι­κα­σίες αλλη­λο­γρα­φίας, αιτή­ματα και απα­ντή­σεις που σχε­τί­ζο­νται με το αν η λει­τουρ­γία κατα­στή­μα­τος σε συγκε­κρι­μένη περιοχή απαι­τούσε εγκρί­σεις και γνω­μο­δο­τή­σεις, καθώς και ενστά­σεις των μηνυτών για τον χρόνο αντί­δρα­σης και το εύρος των ελέγχων.

Στο ίδιο πλαίσιο, οι μηνυτές εμφα­νί­ζο­νται να προ­βάλ­λουν ότι σε δική τους μισθώ­τρια επι­χεί­ρηση ζητή­θη­καν συγκε­κρι­μένα δικαιο­λο­γη­τικά και ακο­λου­θή­θη­καν δια­δι­κα­σίες, ενώ για το κατά­στημα που βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο της δια­μά­χης καταγ­γέλ­λε­ται ότι η κινη­το­ποί­ηση των δια­δι­κα­σιών έγινε μετα­γε­νέ­στερα και κατόπιν πιέσεων, με απο­τέ­λε­σμα, κατά τους ίδιους, να δημιουρ­γη­θεί πρα­κτική άνισης αντι­με­τώ­πι­σης.