Η Τ. Ε. Νότιας Δωδεκανήσου του ΚΚΕ για τους συντελεστές ΦΠΑ

Οι τρο­χιο­δει­κτι­κές βολές της υφυ­πουρ­γού οι­κο­νο­μι­κών κας Βα­λα­βά­νη για την αύ­ξη­ση των συ­ντε­λε­στών του ΦΠΑ στα κο­σμο­πο­λί­τι­κα νησιά του Αι­γαί­ου, έχουν πολ­λα­πλούς στό­χους.

Επι­βε­βαιώ­νουν τις προ­θέ­σεις και ενέρ­γειες της νέας κυ­βέρ­νη­σης για την συ­νέ­χι­ση της ίδιας πο­λι­τι­κής της Ε.Ε. των μνη­μο­νί­ων και δη­μο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής, των εφαρ­μο­στι­κών νόμων που ψή­φι­σαν οι προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις, για εξα­σφά­λι­ση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας του κε­φα­λαί­ου, πο­λι­τι­κής που τους λο­γα­ρια­σμούς πλή­ρω­σε και θα πλη­ρώ­νει ο Ελ­λη­νι­κός λαός.

Ανοί­γουν ένα σο­βα­ρό ζή­τη­μα για τη νη­σιώ­τι­κη χώρα, βο­λι­δο­σκο­πούν δια­θέ­σεις και αντι­δρά­σεις αλλά ταυ­τό­χρο­να επι­κε­ντρώ­νουν όλη την προ­σο­χή σ΄αυ­τό και μόνο το καυτό ζή­τη­μα του ΦΠΑ.

Δη­μιουρ­γούν αντι­πα­ρα­θέ­σεις με πε­ριο­χές της χώρας όπου ο ΦΠΑ είναι με­γα­λύ­τε­ρος.

Αφή­νουν έξω από την συ­ζή­τη­ση το ζή­τη­μα της κα­τάρ­γη­σης των συ­ντε­λε­στών του ΦΠΑ στα είδη πλα­τειάς λαϊ­κής κα­τα­νά­λω­σης, ζή­τη­μα που έθεσε το ΚΚΕ σαν ένα βα­σι­κό στοι­χείο της ελά­φρυν­σης της λαϊ­κής οι­κο­γέ­νειας από τα ασή­κω­τα βάρη που υφί­στα­ται.

Αφή­νουν επί­σης στο απυ­ρό­βλη­το όλα τα άλλα θέ­μα­τα, τα οποία προ­ώ­θη­σε και προ­ω­θεί η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΑΝΕΛ, ΕΝΦΙΑ, φο­ρο­λο­γι­κό, ασφα­λι­στι­κό, ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις κλπ.

Οι όποιες αντι­δρά­σεις από πα­ρα­τά­ξεις και στε­λέ­χη της Το­πι­κής Διοί­κη­σης, οι οποί­οι έχουν συν­δρά­μει, υπο­στη­ρί­ξει και υιο­θε­τή­σει την ίδια πο­λι­τι­κή, πε­ριο­ρί­ζο­νται σε μια αμυ­ντι­κή στάση, για τον ΦΠΑ, απο­σιω­πώ­ντας συ­νει­δη­τά όλες τις άλλες πλευ­ρές.

Η δια­τή­ρη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών του ΦΠΑ στα νησιά μας είναι επι­βε­βλη­μέ­νη, όπως και η κα­τάρ­γη­σή του στα είδη πλα­τιάς λαϊ­κής κα­τα­νά­λω­σης.

Ο αγώ­νας αυτός απο­κτά το πραγ­μα­τι­κό του νόημα όταν συν­δυά­ζε­ται με τον αγώνα για απο­δέ­σμευ­ση από την Ε.Ε., για μο­νο­με­ρή δια­γρα­φή του χρέ­ους, για λαϊκή εξου­σία και επι­στη­μο­νι­κό σχε­δια­σμό της κοι­νω­νι­κο­ποι­η­μέ­νης οι­κο­νο­μί­ας.

Για αυτό επι­βάλ­λε­ται οι ερ­γα­ζό­με­νοι να βά­λουν τα δικά τους αι­τή­μα­τα τους δι­κούς τους στό­χους να αγω­νι­στούν σε μια τέ­τοια κα­τεύ­θυν­ση.