Χίλιες λέξεις

Μια φωτο­γρα­φία από την πρό­σφατη συνά­ντηση εργα­σίας υπουρ­γείου – ΓΣΕΕ, που απο­τυ­πώ­νει δύο πλευρές της ίδιας χώρας. Στη μέση η υπουρ­γός Εργα­σίας Δόμνα Μιχαη­λί­δου, μια νέα γυναίκα στον ανδρο­κρα­τού­μενο κόσμο της πολι­τι­κής, και γύρω της επτά άνδρες με μακρό­χρονη θητεία και «ένσημα» στον συν­δι­κα­λι­σμό του  παρα­δο­σια­κού μετα­πο­λι­τευ­τι­κού μας σύμπα­ντος. Σύμ­φω­νοι, οι γυναί­κες στην πολι­τική και στην κυβέρ­νηση είναι λιγό­τε­ρες από όσες θα έπρεπε. Στους χώρους εργα­σίας όμως δεν υπάρχει ούτε μια; Ή μήπως δεν συν­δι­κα­λί­ζο­νται; Πώς δικαιο­λο­γεί­ται αλλιώς η απουσία έστω και μιας γυναί­κας από το προ­ε­δρείο που εκπρο­σώ­πησε  τους εργα­ζό­με­νους της χώρας;