Μαρία Ντελλάκη: «Θα αρχίσουμε ξανά από το… μηδέν»

Η 18χρονη αθλή­τρια της πο­δο­σφαι­ρι­κής ομά­δας του Σταυ­ρού Κα­λυ­θιών μί­λη­σε στις «Μα­τιές στο γυ­ναι­κείο πο­δό­σφαι­ρο και τον Ηλία Σχορ­τσα­νί­τη.

Ανα­λυ­τι­κά το δη­μο­σί­ευ­μα:

«Η 18χρονη Ρο­δί­τισ­σα μέσος Μαρία Ντελ­λά­κη ξε­κί­νη­σε να παί­ζει πο­δό­σφαι­ρο, ούσα μα­θή­τρια δη­μο­τι­κού σχο­λεί­ου και οι εκ­παι­δευ­τι­κοί της προ­σπα­θού­σαν να πεί­σουν την μη­τέ­ρα της να την προ­ω­θή­σει σε ομάδα πο­δο­σφαί­ρου, πράγ­μα που έγινε πραγ­μα­τι­κό­τη­τα! Για την Μαρία το λα­ο­φι­λές ομα­δι­κό άθλη­μα είναι κάτι το μο­να­δι­κό, καθώς μέσα από αυτό το μα­γι­κό και αδιά­κο­πο τα­ξί­δι, έχει κερ­δί­σει εμπει­ρί­ες, έχει ζήσει χαρές, λύπες, ανά­μει­κτα συ­ναι­σθή­μα­τα που δεν πε­ρι­γρά­φο­νται με λόγια! Για την αξιό­μα­χη και τα­λα­ντού­χα μέσο το πο­δό­σφαι­ρο δι­δά­σκει συ­νερ­γα­σία, σε­βα­σμό στον συ­μπαί­κτη, προ­πο­νη­τή και αντί­πα­λο, αλλά πα­ράλ­λη­λα ανα­δει­κνύ­ει την πει­θαρ­χία και άλλες βα­σι­κές ηθι­κές αρχές. Η ίδια απο­κό­μι­σε αρ­κε­τά θε­τι­κά οφέλη και κυ­ρί­ως την αλ­λη­λο­ϋ­πο­στή­ρι­ξη με­τα­ξύ των συ­μπαι­κτριών της. Παρά τις δύ­σκο­λες και πρω­τό­γνω­ρες κα­τα­στά­σεις που βιώ­νει η χώρα μας λόγω της παν­δη­μί­ας, εντού­τοις σύσ­σω­μη η οι­κο­γέ­νεια του Σταυ­ρού Κα­λυ­θιών Ρόδου πα­ρα­μέ­νει ενω­μέ­νη και δυ­να­τή, ενώ ευ­ελ­πι­στεί να τε­λειώ­σει σύ­ντο­μα αυτός ο ”εφιάλ­της” και να επι­στρέ­ψει στο δεύ­τε­ρο της σπίτι, που είναι το γή­πε­δο.

Ανα­λυ­τι­κά τα όσα δή­λω­σε η μέσος της ομά­δας του ”σμα­ρα­γδέ­νιου” νη­σιού, Μαρία Ντελ­λά­κη:

‘’’Θα ήθελα να ευ­χη­θώ προ­σω­πι­κά σε όλο τον κόσμο να είναι υγιής και ασφα­λής. Όλοι οι συ­νάν­θρω­ποί μας να προ­σέ­χουν και να έχουν μία καλή χρο­νιά! Ευ­ελ­πι­στώ σύ­ντο­μα στο άνοιγ­μα των γη­πέ­δων, ώστε ο κα­θέ­νας να κάνει αυτό που αγα­πά­ει πραγ­μα­τι­κά. Πι­στεύω ότι η κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί είναι πολύ δύ­σκο­λη για όλους, ει­δι­κά για εμάς τους αθλη­τές, οι οποί­οι στε­ρού­μα­στε πλέον κάτι ση­μα­ντι­κό από την ζωή μας, ώστε να μπο­ρέ­σου­με να τη­ρή­σου­με τον νόμο και τους κα­νό­νες του.

Θεωρώ ότι είναι δυ­σά­ρε­στο και άδικο για εμάς που αγω­νι­ζό­μα­στε στο ερα­σι­τε­χνι­κό πο­δό­σφαι­ρο, να μην μπο­ρού­με να παί­ξου­με μπάλα, ενώ στις επαγ­γελ­μα­τι­κές κα­τη­γο­ρί­ες να πραγ­μα­το­ποιού­νται κα­νο­νι­κά προ­πο­νή­σεις και αγώ­νες. Όμως δεν μπο­ρού­με να δια­πρά­ξου­με πολλά πράγ­μα­τα για να το αλ­λά­ξου­με. Όμως πρέ­πει να κά­νου­με υπο­μο­νή και να πε­ρι­μέ­νου­με να έρθει και η δική μας ευ­και­ρία, ώστε να επι­στρέ­ψου­με πάλι στο γή­πε­δο και να αγω­νι­στού­με. Θεωρώ πως η ομάδα μου, όπως και κάθε άλλη αντί­πα­λη ομάδα θα αντι­με­τω­πί­σει δυ­σκο­λί­ες να αρ­χί­σει ξανά από το μηδέν, διότι όλη η προ­ε­τοι­μα­σία πήγε χα­μέ­νη.

Αυτό όμως δεν απο­τε­λεί πρό­βλη­μα, καθώς αν υπάρ­χει θέ­λη­ση όλα γί­νο­νται και νοιώ­θω σί­γου­ρη ότι όλα τα παι­διά είναι έτοι­μα και ανυ­πο­μο­νούν να δου­λέ­ψουν ξανά και σκλη­ρά, ώστε να έρθει το επι­θυ­μη­τό απο­τέ­λε­σμα’’».