Κυρ. Μητσοτάκης στο Αουσβιτς: «Ποτέ πια τέτοια τραγωδία»

Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης, συμ­με­τέ­χο­ντας στις επε­τεια­κές εκ­δη­λώ­σεις μνή­μης για τη συ­μπλή­ρω­ση 75 χρό­νων από την απε­λευ­θέ­ρω­ση του ‘Αου­σβιτς, επι­σκέ­φτη­κε σή­με­ρα τους χώ­ρους του στρα­το­πέ­δου στην Πο­λω­νία.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός με τη σύ­ζυ­γό του ξε­να­γή­θη­καν στους εσω­τε­ρι­κούς και τους εξω­τε­ρι­κούς χώ­ρους του στρα­το­πέ­δου, μπή­καν στα κτί­ρια και στα κελιά όπου διέ­με­ναν οι κρα­τού­με­νοι, καθώς και στους θα­λά­μους όπου θα­να­τώ­θη­καν συ­νο­λι­κά πάνω από 1.100.000 άν­θρω­ποι.

Επί­σης είδαν αντι­κεί­με­να κρα­του­μέ­νων και άκου­σαν ιστο­ρί­ες Ελ­λή­νων Εβραί­ων και πο­λι­τι­κών κρα­του­μέ­νων που βρή­καν φρι­κτό θά­να­το στο ‘Αου­σβιτς, αλλά και εκεί­νων που κα­τά­φε­ραν να επι­ζή­σουν.

Ανά­με­σα στα αντι­κεί­με­να που είδε από κοντά ο πρω­θυ­πουρ­γός, ήταν το χει­ρό­γρα­φο του Έλ­λη­να Εβραί­ου από τη Θεσ­σα­λο­νί­κη Μαρ­σέλ Να­τζα­ρή, το οποίο είχε το­πο­θε­τή­σει μέσα σε μια φιάλη που βρέ­θη­κε πολλά χρό­νια αρ­γό­τε­ρα.

«Με ιδιαί­τε­ρη συ­γκί­νη­ση προ­σέρ­χο­μαι σε αυτόν τον χώρο, ο οποί­ος έχει ταυ­τι­στεί όσο κα­νέ­νας άλλος με την αν­θρώ­πι­νη βαρ­βα­ρό­τη­τα. Πράγ­μα­τι, αν υπάρ­χει κάπου σε αυτόν τον κόσμο κό­λα­ση, είναι εδώ. Έρ­χο­μαι για να τι­μή­σω τη μνήμη των 6 εκα­τομ­μυ­ρί­ων Εβραί­ων οι οποί­οι εξο­λο­θρεύ­τη­καν από το να­ζι­στι­κό κα­θε­στώς. Ανά­με­σα σε αυ­τούς και 65.000 Έλ­λη­νες Εβραί­οι, οι οποί­οι δεν επέ­στρε­ψαν ποτέ στην πα­τρί­δα τους», δή­λω­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός μέσα από τον χώρο του ‘Αου­σβιτς.

Και πρό­σθε­σε: «Ο με­γά­λος ιστο­ρι­κός -του να­ζι­σμού- Ian Keyshaw έγρα­ψε ότι “ο δρό­μος προς το Άου­σβιτς χτί­στη­κε από το μίσος, αλλά είναι στρω­μέ­νος από την αδια­φο­ρία”. Και 75 χρό­νια μετά την απε­λευ­θέ­ρω­ση από τον ερυ­θρό στρα­τό, αυτού του χώρου, θα πρέ­πει όλοι μας να δώ­σου­με αυτή την ιερή δέ­σμευ­ση να μην ξε­χά­σου­με ποτέ αυτό το οποίο συ­νέ­βη εδώ. Και να μην ξε­χά­σου­με ποτέ ότι το μίσος, οι δια­κρί­σεις, η μι­σαλ­λο­δο­ξία δεν έχουν θέση στη Δη­μο­κρα­τία μας. Και η Δη­μο­κρα­τία μας θα πρέ­πει να είναι ισχυ­ρή και να πο­λε­μά με απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα όλα αυτά τα φαι­νό­με­να».

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης συ­μπλή­ρω­σε: «Κά­ποιοι από τους Έλ­λη­νες Εβραί­ους οι οποί­οι βρέ­θη­καν εδώ και εξε­γέρ­θη­καν την 7η Οκτω­βρί­ου του 1944 στη με­γά­λη εξέ­γερ­ση η οποία έλαβε χώρα στο κρε­μα­τό­ριο 4, πέ­θα­ναν τρα­γου­δώ­ντας τα λόγια του Εθνι­κού Ύμνου. Κά­ποιοι ακόμα στις προ­σω­πι­κές τους μαρ­τυ­ρί­ες οι οποί­ες δια­σώ­θη­καν έγρα­ψαν ότι: πε­θαί­νουν ευ­χα­ρι­στη­μέ­νοι διότι γνω­ρί­ζουν ότι η πα­τρί­δα τους είναι ήδη ελεύ­θε­ρη. Την μνήμη αυτών των Ελ­λή­νων Εβραί­ων τι­μού­με σή­με­ρα. Μαζί με την υπό­σχε­ση -την οποία δί­νου­με όλοι- ποτέ ξανά η αν­θρω­πό­τη­τα να μην ζήσει μια τέ­τοια ανεί­πω­τη τρα­γω­δία».

Ο πρω­θυ­πουρ­γός στο χει­ρό­γρα­φο μή­νυ­μα του στο βι­βλίο των επι­σκε­πτών έγρα­ψε τα εξής: «Στη μνήμη όλων αυτών που έχα­σαν τη ζωή τους σε αυτό το φρι­χτό μέρος. Η ανά­μνη­σή τους να ζει για πάντα ώστε να μας θυ­μί­ζει πού μπο­ρούν να οδη­γή­σουν το μίσος και οι δια­κρί­σεις. Ένας ξε­χω­ρι­στός φόρος τιμής στους 55.000 Έλ­λη­νες Εβραί­ους που πέ­θα­ναν εδώ. Η ιστο­ρία τους δεν θα ξε­χα­στεί ποτέ. Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης».