Schulz: Μεταρρυθμίσεις, επενδύσεις, αλλά όχι στον Καμμένο

Ως πρό­ε­δρος του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου ο Μάρτιν Σουλτς έχει στη­ρί­ξει επα­νει­λημ­μέ­νως με σθένος την Ελλάδα, τόσο στο μέτωπο της οικο­νο­μι­κής όσο και της προ­σφυ­γι­κής κρίσης. Θα το κάνει άραγε και ως υπο­ψή­φιος καγκε­λά­ριος;

Παρα­δο­σιακά οι Σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες είναι “πιο κοντά” στην Ελλάδα και τις ελλη­νι­κές θέσεις σε σύγκριση με τους συντη­ρη­τι­κούς Χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­τες. Αυτό φάνηκε περισ­σό­τερο τα πρώτα χρόνια της ελλη­νι­κής κρίσης και ενόσω το SPD κάθο­νταν ακόμη στα έδρανα της αντι­πο­λί­τευ­σης. Μετά τις εκλογές του 2013 και αφού ανέ­λα­βαν κυβερ­νη­τι­κές ευθύνες στο πλευρό των συγκυ­βερ­νώ­ντων Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τών της Α. Μέρκελ, οι Σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες ασφαλώς και ανα­γκά­στη­καν να ανα­θε­ω­ρή­σουν, να προ­σαρ­μο­στούν και να κάνουν ορι­σμέ­νες εκπτώ­σεις προ­κει­μέ­νου να μην θέσουν σε κίνδυνο τη συνερ­γα­σία με την CDU/CSU.

Αν και δεν αμφι­σβή­τησε ποτέ τους βασι­κούς άξονες της πολι­τι­κής που έχει χαράξει ο Β. Σόιμπλε στο ελλη­νικό ζήτημα -κυρίως σε ό,τι αφορά την ανα­γκαιό­τητα υλο­ποί­η­σης διαρ­θρω­τι­κών μεταρρυθμίσεων- το SPD έχει εκφρα­στεί συχνά επι­κρι­τικά για την δογ­μα­τική προ­σή­λωση στη δημο­σιο­νο­μική πει­θαρ­χία σε περιό­δους κρίσεων, ιδίως όταν αυτή δεν συνο­δεύ­ε­ται από μέτρα ενί­σχυ­σης της ανά­πτυ­ξης και της απα­σχό­λη­σης. Σε αυτό το πνεύμα κινή­θη­καν και οι πολ­λα­πλές παρεμ­βά­σεις του Μάρτιν Σουλτς τα τελευ­ταία χρόνια από το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο. Αν και ως υπο­ψή­φιος καγκε­λά­ριος μπορεί να υιο­θε­τή­σει δια­φο­ρε­τι­κούς τόνους, κυρίως στο προ­σφυ­γικό, εκτι­μά­ται ότι ο Γερ­μα­νός σοσιαλ­δη­μο­κρά­της δεν πρό­κει­ται να απο­κλί­νει σε μεγάλο βαθμό από τις βασικές του θέσεις.

Ένας ένθερ­μος ευρω­παϊ­στής

Όντας ένθερ­μος ευρω­παϊ­στής που υπη­ρέ­τησε με ζήλο επί δεκα­ε­τίες το όραμα της ενω­μέ­νης Ευρώπης και της ευρω­παϊ­κής ολο­κλή­ρω­σης από τη θέση του ευρω­βου­λευτή, έχοντας μάλιστα τιμηθεί με το Βραβείο Καρ­λο­μά­γνου για τη συνει­σφορά του, ο Μάρτιν Σουλτς τάχθηκε εξαρχής υπέρ “ευρω­παϊ­κής λύσεων” στο ελλη­νικό ζήτημα.

Ο σοσιαλ­δη­μο­κρά­της πολι­τι­κός ενα­ντιώ­θηκε επα­νει­λημ­μέ­νως στις εκτός ευρω­ζώ­νης εναλ­λα­κτι­κές για την Αθήνα, προει­δο­ποιώ­ντας συχνά για τις συνέ­πειες που θα είχε ενδε­χό­μενη έξοδος της Ελλάδας από την οικο­νο­μική και νομι­σμα­τική ένωση. Βασικό συστα­τικό στοι­χείο της δικής του συντα­γής ήταν πάντα η προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων, εκτι­μώ­ντας ότι είναι η βασική προ­ϋ­πό­θεση για να εξέλθει η χώρα από το τέλμα της ατέρ­μο­νης ύφεσης.

Συστά­σεις προς Αλέξη Τσίπρα

Ήδη λίγες μέρες μετά την ανάληψη της εξου­σίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, στις αρχές του 2015, ο Μάρτιν Σουλτς συνι­στούσε στον νεο­ε­κλε­γέ­ντα πρω­θυ­πουργό Αλέξη Τσίπρα να απο­φεύ­γει τις μαξι­μα­λι­στι­κές αξιώ­σεις, τους εκβια­σμούς και τις φρα­στι­κές επι­θέ­σεις σε βάρος της γερ­μα­νι­κής κυβέρ­νη­σης και να προ­τι­μή­σει να εξα­ντλή­σει τις δυνά­μεις του στην οικο­νο­μική ανα­συ­γκρό­τηση της χώρας. Κατά τον γερμανό πολι­τικό η ανά­πτυξη προ­ϋ­πο­θέ­τει επεν­δύ­σεις και αυτή με τη σειρά της πρέπει να στη­ρί­ζε­ται σε ορι­σμέ­νους βασι­κούς πυλώνες, και κυρίως, σε μια απο­τε­λε­σμα­τική δημόσια και φορο­λο­γική διοί­κηση. Άλλωστε η απο­πλη­ρωμή του χρέους μπορεί να γίνει μόνον με ανά­πτυξη και απα­σχό­ληση και όχι μόνον μέσα από συνε­χείς φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις για τους πολίτες, έχει πει ο Μ. Σουλτς.

Παράλ­ληλα όμως έχει ευθυ­γραμ­μι­στεί πλήρως με την επίσημη πάγια θέση της γερ­μα­νι­κής κυβέρ­νη­σης, απο­κλεί­ο­ντας το ενδε­χό­μενο κου­ρέ­μα­τος του ελλη­νι­κού χρέους αφού, όπως έχει εξη­γή­σει, δεν υπάρ­χουν οι ανα­γκαίες πλειο­ψη­φίες στην Ευρώπη. Ήδη ως υπο­ψή­φιος για την προ­ε­δρία του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου όμως το 2014, είχε ταχθεί υπέρ μιας έμμεσης ελά­φρυν­σης του χρέους, μέσα από την περαι­τέρω επι­μή­κυνση της διάρ­κειας απο­πλη­ρω­μής των δανείων αλλά και τη μείωση των επι­το­κίων.

Στο μέτωπο της προ­σφυ­γι­κής κρίσης ο Σοσιαλ­δη­μο­κρά­της στήριξε από την πρώτη μέρα με σθένος την Ελλάδα, τονί­ζο­ντας συχνά ότι η χώρα δεν μπορεί να επω­μί­ζε­ται το μεγα­λύ­τερο βάρος μιας τόσο μεγάλης κρίσης. Εξαρχής τάχθηκε υπέρ της ποσό­στω­σης και μιας δικαιό­τε­ρης ανα­κα­τα­νο­μής των προ­σφύ­γων και μετα­να­στών στις χώρες της ΕΕ. Στήριξε την προ­σφυ­γική συμ­φω­νία με την Τουρκία και τάσ­σε­ται υπέρ της προ­ώ­θη­σης ανά­λο­γης συμ­φω­νίας και με την Αίγυπτο. Ο Μάρτιν Σουλτς προσ­δί­δει πάντως μεγάλη σημασία στην κατα­πο­λέ­μηση των αιτιών της προ­σφυ­γι­κής κρίσης ενώ τάσ­σε­ται υπέρ της δημιουρ­γίας μηχα­νι­σμών για νόμιμη μετα­νά­στευση.

Για συνερ­γα­σία με ΑΝΕΛ

Από την πρώτη στιγμή πάντως ο γερ­μα­νός πολι­τι­κός δεν έκρυψε την δυσφο­ρία του για την απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να συνερ­γα­στεί με τους Ανε­ξάρ­τη­τους Έλληνες για το σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης. Την επομένη των εκλογών του Σεπτεμ­βρίου του 2015 είχε τηλε­φω­νή­σει στον κ. Τσίπρα για να τον συγ­χα­ρεί, “τον ξανα­πήρα όμως γιατί δεν έχω καμία κατα­νό­ηση για τον συνα­σπι­σμό που δημιουρ­γεί”, είχε πει χαρα­κτη­ρι­στικά, εκφρά­ζο­ντας την απορία του για τους λόγους που οδηγούν τον Έλληνα πρω­θυ­πουργό στην κυβερ­νη­τική συνερ­γα­σία με τους δεξιούς λαϊ­κι­στές, όταν έχει άλλες μετριο­πα­θείς εναλ­λα­κτι­κές επι­λο­γές που αναμ­φί­βολα βρί­σκο­νται και πολι­τικά πιο κοντά στην Αρι­στερά.

Μετά την πρώτη εκλο­γική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα ο κ. Σουλτς είχε χαρα­κτη­ρί­σει “λάθος” τη μετε­κλο­γική συνερ­γα­σία με τους ΑΝΕΛ, λέγο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά ότι “ένας ταύρος σε υαλο­πω­λείο μου φαί­νε­ται εξαι­ρε­τι­κός διπλω­μά­της συγκρι­νό­με­νος με τον κ. Καμμένο”. Κώστας Συμε­ω­νί­δης

Πηγή: Deutsche Welle