Επιστροφή στην εποχή των «Αθλίων»

Ευ­τυ­χώς  που αδειά­ζουν κελιά στα σω­φρο­νι­στι­κά κα­τα­στή­μα­τα με τον νόμο Πα­ρα­σκευό­που­λου, από  ανα­ρίθ­μη­τους εγκλη­μα­τί­ες, που κι­νού­νται έκτο­τε ελεύ­θε­ροι ως πε­ρι­φε­ρό­με­νες ωρο­λο­για­κές βόμ­βες για να μπο­ρούν να πη­γαί­νουν όσοι κα­τα­δι­κά­ζο­νται για πλα­στο­γρά­φη­ση τί­τλων σπου­δών. Όπως η κα­θα­ρί­στρια  η οποία κα­τα­δι­κά­στη­κε σε δε­κα­ε­τή κά­θειρ­ξη. Μια γυ­ναί­κα που δού­λευε επί 20ετία ως κα­θα­ρί­στρια σε δη­μό­σιο ορ­γα­νι­σμό, γιατί πα­ρου­σί­α­σε πλα­στό απο­λυ­τή­ριο Δη­μο­τι­κού, ενώ ήταν «από­φοι­τη» μόλις της Ε’ Δη­μο­τι­κού -το οποίο απο­λυ­τή­ριο το πήρε κα­νο­νι­κά με­τα­γε­νέ­στε­ρα. Βέ­βαια δεν ισχύ­ει το ίδιο για την υπάλ­λη­λο δι­κα­στη­ρί­ου, η οποία πλα­στο­γρά­φη­σε πτυ­χίο Νο­μι­κής «επει­δή ένιω­θε μειο­νε­κτι­κά» και η  οποία αθω­ώ­θη­κε. Ναι να τι­μω­ρη­θεί. Κα­νείς δεν επι­κρο­τεί τη μικρή ή με­γά­λη πα­ρα­νο­μία. Αλλά αυτή η ποινή μου φαί­νε­ται εξο­ντω­τι­κή. Αυτοί που έφα­γαν εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, πο­λι­τι­κοί ή επι­χει­ρη­μα­τί­ες ποια ποινή τους πρέ­πει; Αν είχε δω­ρο­δο­κη­θεί με 200 χι­λιά­ρι­κα, τώρα θα ήταν έξω και θα της έκα­ναν και άτο­κες δό­σεις για την εξα­γο­ρά της ποι­νής… Στις μέρες μας το να είσαι φτω­χός είναι σο­βα­ρό­τε­ρο ποι­νι­κό αδί­κη­μα από το να είσαι διε­φθαρ­μέ­νος. Ιλιγ­γιώ­δης επι­στρο­φή στον 19ο αιώνα, με τον Γιάν­νη Αγιάν­νη να τι­μω­ρεί­ται με φυ­λά­κι­ση 5 χρό­νων, επει­δή έκλε­ψε ένα καρ­βέ­λι ψωμί. με σκοπό να τα­ΐ­σει την οι­κο­γέ­νειά του που λι­μο­κτο­νού­σε.