Το βαθύ παρασκήνιο με τα βακούφια των Δωδεκανήσων

Τι οδήγησε στις κρί­σι­μες τρο­πο­λο­γίες του υπουρ­γείου Παι­δείας για τα βακού­φια Κω και Ρόδου – Πώς η διοί­κηση είχε περάσει στα χέρια ενός Συλ­λό­γου που είχε κατα­λά­βει αυθαί­ρετα περιου­σία και δια­τη­ρεί στενές σχέσεις με το τουρ­κικό προ­ξε­νείο – Η σύγκρουση με βου­λευτή του ΣΥΡΙΖΑ, η ανά­μειξη των «σκλη­ρο­πυ­ρη­νι­κών» μου­σουλ­μά­νων της Θράκης και οι επι­διώ­ξεις τις Αγκυρας στην περιοχή

Τον Ιανουά­ριο του 2016 η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ και ο τότε υπουρ­γός Παι­δείας Κώστας Γαβρό­γλου απο­φά­σι­σαν να αλλά­ξουν τη σύνθεση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου του Οργα­νι­σμού Δια­χεί­ρι­σης Κτη­μά­των Βακούφ Κω πριν από τη λήξη της θητείας του ακο­λου­θώ­ντας, δυστυ­χώς, την ίδια λογική με προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις. Στη θέση του προ­έ­δρου τοπο­θε­τή­θηκε ο Ιμπραήμ Κου­νε­λά­κης και ως μέλος ο Σαρρή Σου­λεϊ­μάν, εξέ­χο­ντα στελέχη του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ. Η τότε κυβέρ­νηση πίστευε ότι έπραττε προς το καλύ­τερο, αλλά τα γεγο­νότα απέ­δει­ξαν το αντί­θετο.

Ο Ιμπραήμ Κου­νε­λά­κης υπήρξε ο πρώτος πρό­ε­δρος του «Μορ­φω­τι­κού και Πολι­τι­στι­κού Συλ­λό­γου Κώων Μου­σουλ­μά­νων – η Αδελ­φό­της», ο Σαρρή Σου­λεϊ­μάν ήταν ο εν ενερ­γεία ταμίας αυτού του Συλ­λό­γου και δύο από τα υπό­λοιπα μέλη του ΔΣ ήταν συγ­γε­νείς των προ­α­να­φε­ρο­μέ­νων. Ετσι, η διοί­κηση του Βακούφ Κω πέρασε στα χέρια ενός Συλ­λό­γου που είχε κατα­λά­βει αυθαί­ρετα περιου­σία του Βακούφ Κω και δια­τη­ρούσε (και συνε­χί­ζει να δια­τη­ρεί) στενές σχέσεις με το τουρ­κικό προ­ξε­νείο στη Ρόδο. Οι δια­στά­σεις αυτές είτε δεν έγιναν αντι­λη­πτές από την τότε πολι­τική ηγεσία του υπουρ­γείου Παι­δείας ή υπο­τι­μή­θη­καν. Πολύ περισ­σό­τερο ενδια­φέ­ρον είναι ότι ενώ μέχρι τότε ο Σύλ­λο­γος δια­μαρ­τυ­ρό­ταν και ήθελε εκλογές για την ανά­δειξη του ΔΣ, μόλις διο­ρί­στη­καν τα μέλη του, ξέχασε κάθε δια­μαρ­τυ­ρία και χαι­ρέ­τισε τη νέα κατά­σταση.

Ταμείο Ανά­καμ­ψης – Εξτρα επι­δό­τηση 5.500 ευρώ για «πράσινα» ταξί

Τα πρώτα προ­βλή­ματα

Τα προ­βλή­ματα βγήκαν στην επι­φά­νεια λίγο αργό­τερα. Ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου του ΣΥΡΙΖΑ Ηλίας Καμα­τε­ρός, επι­διώ­κο­ντας τη δια­φά­νεια στην οικο­νο­μική δια­χεί­ριση του Οργα­νι­σμού, συγκρού­στηκε με τον κ. Κου­νε­λάκη για τις ανα­θέ­σεις μελετών για την απο­κα­τά­σταση των τζαμιών της Κω μετά τον σεισμό, αλλά και με τον Σαρρή Σου­λεϊ­μάν για την υπόθεση της διά­θε­σης ενός αγρού που ανήκει στον Οργα­νι­σμό Δια­χεί­ρι­σης με σκοπό την ανέ­γερση νοσο­κο­μείου στο νησί. Η διοί­κηση του βακου­φίου, με πρω­τα­γω­νι­στή τον Σαρρή Σου­λεϊ­μάν (και παρά την αντί­θετη στάση του προ­έ­δρου του Βακούφ) αρνή­θηκε να δώσει τη συγκα­τά­θεσή της στην πώληση του συγκε­κρι­μέ­νου αγρού. Αυτό σήμαινε ότι η κατα­σκευή νέου νοσο­κο­μείου στην Κω – ένα έργο μεγάλης σημα­σίας για το νησί αλλά και για την εικόνα της τότε κυβέρ­νη­σης – ακυ­ρω­νό­ταν πριν καν ξεκι­νή­σει. Η κοινή εκτί­μηση όλων ήταν ότι πίσω από την παρά­λογη άρνηση της πλειο­ψη­φίας του Βακούφ Κω ήταν ο τούρκος πρό­ξε­νος της Ρόδου που δεν ήθελε την κατα­σκευή ενός σύγ­χρο­νου νοσο­κο­μείου στην Κω.

Ο κ. Καμα­τε­ρός εξέ­φρασε τη δυσα­ρέ­σκειά του και φέρεται να κατέ­θεσε πρόταση αντι­κα­τά­στα­σης των κκ. Κου­νε­λάκη και Σου­λεϊ­μάν με ταυ­τό­χρονη αλλαγή του θεσμι­κού πλαι­σίου για τη λει­τουρ­γία του Οργα­νι­σμού Δια­χεί­ρι­σης Κτη­μά­των Βακούφ Κω. Λίγοι γνώ­ρι­ζαν ότι το θεσμικό πλαίσιο λει­τουρ­γίας βασι­ζό­ταν σε διά­ταγμα του ιταλού κυβερ­νήτη που χρο­νο­λο­γού­νταν από το 1927! Οι συζη­τή­σεις που ξεκί­νη­σαν στον ΣΥΡΙΖΑ για την αλλαγή του θεσμι­κού πλαι­σίου γρήγορα έφτασαν στα αφτιά δια­φό­ρων βου­λευ­τών, αλλά δύο έδειξαν ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον: ο «σκλη­ρο­πυ­ρη­νι­κός» βου­λευ­τής Ξάνθης Χουσεΐν Ζεϊμπέκ (που δια­τη­ρούσε στε­νό­τα­τες σχέσεις με το Μέγαρο Μαξίμου) και ο (πρώην, πλέον) βου­λευ­τής Ροδόπης Μου­σταφά Μου­σταφά.

Οι προ­τά­σεις των Ζεϊμπέκ και Μου­σταφά για την αλλαγή του νομικού καθε­στώ­τος των Οργα­νι­σμών Δια­χεί­ρι­σης Βακούφ Ρόδου και Κω ήταν η μετα­φορά του αντί­στοι­χου νόμου για τα βακού­φια στη Θράκη, «βελ­τιω­μέ­νου» σύμφωνα με τις ευρέως γνωστές επι­διώ­ξεις της Τουρ­κίας. Αυτό ήταν και το κρίσιμο λάθος γιατί, πλέον, δεν έμεινε καμία αμφι­βο­λία σε κανέναν τι δια­κυ­βευό­ταν σε Ρόδο και Κω. Η τότε κυβέρ­νηση στα­μά­τησε να ασχο­λεί­ται με την ανάγκη αλλαγής του νομο­θε­τι­κού πλαι­σίου και άφησε τα πράγ­ματα να συνε­χί­σουν την πορεία τους.

Είναι προ­φα­νές ότι ούτε ο κ. Γαβρό­γλου ούτε ο κ. Καμα­τε­ρός είχαν ασχο­λη­θεί με ορι­σμένα παρελ­θό­ντα περι­στα­τικά στα Δωδε­κά­νησα, ώστε να αντι­λη­φθούν τους τουρ­κι­κούς σχε­δια­σμούς. Η από­πειρα «επι­βο­λής» νέου ιμάμη στη Ρόδο το 2012 μέσω της τοπο­θέ­τη­σης στη θέση αυτή του Μέτσο Ιλτέρ, συγγενή του πρώην μουφτή Κομο­τη­νής Μέτσο Τζεμαλή και έχοντα στενές σχέσεις με τον ψευ­δο­μου­φτή Αχμέτ Μετέ, ήταν ακόμη αρκετά νωπή την περίοδο 2015-2016, όπως και το γεγονός ότι η κίνηση παρά­καμ­ψης της νομι­μό­τη­τας και του Οργα­νι­σμού Δια­χεί­ρι­σης Κτη­μά­των Βακούφ Ρόδου είχε υπο­κι­νη­θεί από τον Πολι­τι­στικό Σύλλογο Μου­σουλ­μά­νων Ρόδου «Η Αδελ­φο­σύνη». Μάλιστα, ο κ. Ιλτέρ με τη βοήθεια του Σου­νουσί Μισι­ρό­γλου (πρόσωπο με στενούς δεσμούς με τον πρόεδρο της Τουρ­κίας και την οργά­νωση «Αδελφοί Μου­σουλ­μά­νοι») είχε εκδιώ­ξει με τη βία τον ιμάμη που είχε επι­λέ­ξει τρι­με­λής επι­τροπή ιμά­μη­δων από το τέμενος Ιμπρα­χήμ Πασά. Κανείς στη Ρόδο δεν είχε ξεχάσει ότι μετά την επίθεση στον νόμιμο ιμάμη, οι κ.κ. Ιλτέρ και Μισι­ρό­γλου είχαν κατα­φύ­γει στο τουρ­κικό προ­ξε­νείο για να μη συλ­λη­φθούν στο πλαίσιο του αυτο­φώ­ρου. Ούτε είχαν φυσικά ξεχάσει τις επι­σκέ­ψεις του κ. Ζεϊμπέκ στη Ρόδο για την υπο­στή­ριξη του κ. Ιλτέρ.

 

Νέα δεδο­μένα για τις επι­τρο­πές

Η προ­σπά­θεια της Αγκυρας να ελέγξει τη μου­σουλ­μα­νική μειο­νό­τητα στη Θράκη με σκοπό την εξυ­πη­ρέ­τηση στόχων της εξω­τε­ρι­κής της πολι­τι­κής δεν είναι και­νούρ­γιο φαι­νό­μενο. Αυτό που άλλαξε μετά την άνοδο στην εξουσία του Κόμ­μα­τος Δικαιο­σύ­νης και Ανά­πτυ­ξης (ΑΚΡ) είναι η ευρύ­τερη έμφαση στο σύνολο των μου­σουλ­μά­νων που κατοι­κούν και δια­μέ­νουν εν Ελλάδι. Και δεν είναι τυχαίο ότι το ζήτημα των «μου­σουλ­μά­νων αδελφών», όπως τους απο­κα­λεί, φιγου­ρά­ρει πάντα ψηλά στις επαφές που ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν έχει με στελέχη της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης. Ο στόχος είναι η δια­μόρ­φωση συν­θη­κών που θα διευ­κο­λύ­νουν την άσκηση επιρ­ροής στη μειο­νο­τική εκπαί­δευση, στη δια­χεί­ριση των βακου­φίων και, μακρο­πρό­θε­σμα, στις μου­φτείες. Για τις τελευ­ταίες άλλωστε, ο στα­θε­ρός στόχος της τουρ­κι­κής πλευράς είναι η εκλογή των μου­φτή­δων με σκοπό αυτοί να φέρουν «πολι­τική περι­βολή». Τούτος είναι ο λόγος που η Αθήνα, όπου το σενάριο της (έμμεσης) ανά­δει­ξης μουφτή από επι­τροπή μου­σουλ­μά­νων θρη­σκευ­τι­κών λει­τουρ­γών δεν απορ­ρί­πτε­ται, επι­διώ­κει να δια­μορ­φώ­σει τις ρυθ­μί­σεις εκείνες που θα απο­τρέ­ψουν την Αγκυρα να επι­βά­λει τις απόψεις της, κατα­στρα­τη­γώ­ντας τη θρη­σκευ­τική ελευ­θε­ρία των ίδιων των μου­σουλ­μά­νων.

Πρό­σφατα, το υπουρ­γείο Παι­δείας και Θρη­σκευ­μά­των (ΥΠΑΙΘ) κατέ­θεσε στη Βουλή τρο­πο­λο­γία στο νομο­σχέ­διο του υπουρ­γείου Ψηφια­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης για τον εκσυγ­χρο­νι­σμό του Κτη­μα­το­λο­γίου. Σε αυτήν περι­λαμ­βά­νο­νται δύο κρί­σι­μες ρυθ­μί­σεις (για τις οποίες πρέπει να σημειω­θεί ότι έδειξε ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον προ­σω­πικά ο Πρω­θυ­πουρ­γός). Η πρώτη από αυτές αφορά τους Οργα­νι­σμούς Δια­χεί­ρι­σης Κτη­μά­των Βακούφ Κω και Ρόδου. Οι οργα­νι­σμοί αυτοί απο­τε­λούν μη κρατικά νομικά πρόσωπα ιδιω­τι­κού δικαίου, κοι­νω­φελή και μη κερ­δο­σκο­πι­κού χαρα­κτήρα, που επο­πτεύ­ο­νται από τον ΥΠΑΙΘ. Στην τρο­πο­λο­γία προ­βλέ­πε­ται ότι οι οργα­νι­σμοί θα διοι­κού­νται από πεντα­μελή Διοι­κη­τικά Συμ­βού­λια, «τα οποία απαρ­τί­ζο­νται απο­κλει­στικά από μου­σουλ­μά­νους Ελληνες πολίτες, μόνι­μους κατοί­κους της Κω και της Ρόδου… και ορί­ζο­νται από τον ΥΠΑΙΘ».

Σημειώ­νε­ται επίσης ότι «ο τρόπος, η δια­δι­κα­σία, και οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την προ­κή­ρυξη και την πλήρωση θέσης Ιμάμη, Ανα­πλη­ρωτή Ιμάμη, Μου­ε­ζίνη και κάθε είδους μονίμου προ­σω­πι­κού που εργά­ζε­ται στα Τεμένη και τις λοιπές δομές των οργα­νι­σμών καθο­ρί­ζο­νται με απόφαση του ΥΠΑΙΘ, κατόπιν εισή­γη­σης των Οργα­νι­σμών».

Σημειώ­νε­ται επίσης η πρό­βλεψη για ορισμό ενός μέλους του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους (ΝΣΚ) με σκοπό την υπο­βο­ή­θηση του έργου του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου. Με την ίδια τρο­πο­λο­γία ρυθ­μί­ζε­ται και το ζήτημα των ιδιω­τι­κών βακου­φίων στα δύο νησιά, με τον έφορο (που πρέπει να είναι έλληνας πολίτης) να ορί­ζε­ται είτε από τον ΥΠΑΙΘ είτε από το αρμόδιο Εφετείο. Πρόσωπα με γνώση των «κρυφών» λεπτο­με­ρειών σημεί­ω­ναν συναφώς στο «Βήμα» ότι τα ιδιω­τικά βακού­φια ανήκουν σε τούρ­κους πολίτες και ίσως δεν είναι τυχαίο ότι το υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών έδειξε έντονο ενδια­φέ­ρον ειδικά γι’ αυτή τη ρύθμιση.

Είναι σαφές ότι το καθε­στώς των ακι­νή­των που ανήκουν στα βακού­φια των δύο νησιών απο­τε­λεί ιδιαί­τερο δίκαιο, που ανα­γνω­ρί­ζει τη νομική κατά­στασή τους όπως αυτή είχε δια­μορ­φω­θεί πριν από την ενσω­μά­τωση των Δωδε­κα­νή­σων στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Παρι­σίων το 1947. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι και η Ιταλία είχε ανα­λά­βει συγκε­κρι­μέ­νες δεσμεύ­σεις περί σεβα­σμού των συνε­στη­μέ­νων βακου­φίων των μου­σουλ­μα­νι­κών κοι­νο­τή­των στα Δωδε­κά­νησα με τη Συνθήκη της Λωζάν­νης. Οι Ιταλοί είχαν επίσης ανα­θέ­σει σε ειδικό πολυ­μελή οργα­νι­σμό, με πλήρη δικαιώ­ματα και υπο­χρε­ώ­σεις, τη δια­χεί­ριση των βακου­φι­κών ακι­νή­των κατόπιν δια­τάγ­μα­τος του ιταλού κυβερ­νήτη. Αυτό το διά­ταγμα δια­τη­ρή­θηκε σε ισχύ και μετά την κατά­ληψη των νησιών από την Ελλάδα στις 31 Μαρτίου 1947.

 

Ο στόχος της Αθήνας

Η κίνηση του ΥΠΑΙΘ κρί­νε­ται ως μία εκδή­λωση της νέας πολι­τι­κής της Αθήνας για την εγγύηση και προ­στα­σία της θρη­σκευ­τι­κής ελευ­θε­ρίας των μου­σουλ­μά­νων σύμφωνα με το Σύνταγμα (και την Ευρω­παϊκή Σύμβαση Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που), ώστε να μην υπάρ­χουν περι­θώ­ρια παρέμ­βα­σης τρίτων δυνά­μεων. Γι’ αυτό καταρ­γή­θηκε η θέση του «κυβερ­νη­τι­κού επι­τρό­που» και πλέον οι μου­σουλ­μά­νοι που διοι­κούν τους Οργα­νι­σμούς Δια­χεί­ρι­σης έχουν την πλήρη ευθύνη των πράξεών τους (εφεξής θα υπο­βάλ­λουν πόθεν έσχες). Δεν πρέπει επίσης να ιδωθεί ανε­ξάρ­τητα από την επίμονη προ­σπά­θεια της Αγκυρας να πείσει την Αθήνα για να εκλέ­γο­νται τα μέλη των δια­χει­ρι­στι­κών βακου­φι­κών επι­τρο­πών στη Θράκη. Αυτό που προ­σπά­θησε να πετύχει η Αγκυρα στη Ρόδο και την Κω μέσω «συμ­βου­λών» των «επι­τή­δειων ουδέ­τε­ρων» το 2017 μοιάζει να απα­ντή­θηκε με τρόπο ορι­στικό από τη Νίκη Κερα­μέως το 2021.

Στο ΥΠΑΙΘ, όπως και στο υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών, γνω­ρί­ζουν πολύ καλά τι προ­βλέ­πει ο νόμος του 2008 περί «Διοί­κη­σης και Δια­χεί­ρι­σης των Βακου­φίων της Μου­σουλ­μα­νι­κής Μειο­νό­τη­τας στη Δυτική Θράκη και των περιου­σιών της», που όμως ποτέ δεν εφαρ­μό­στηκε. Ωστόσο, ένας Οργα­νι­σμός Δια­χεί­ρι­σης απο­τε­λεί, όπως ανα­φέ­ρει ο νέος νόμος του ΥΠΑΙΘ για τα βακού­φια Ρόδου και Κω, μία ένωση περιου­σιών προς κάποιον σκοπό που έχει ορίσει ο αφιε­ρω­τής και όχι κάποια έκφραση κοι­νό­τη­τας ή ένα σωμα­τείο/σύλλογο. Επο­μέ­νως, δεν απαι­τού­νται εκλογές για τη δια­χεί­ριση των περιου­σιών. Τούτο είναι κάτι που επίσης συμ­βαί­νει στις αρα­βι­κές χώρες, ως η ουσία του μου­σουλ­μα­νι­κού θεσμού των βακου­φίων.

 

Τα μειο­νο­τικά σχολεία και η ανα­στολή λει­τουρ­γίας

Στις 2 Αυγού­στου το τουρ­κικό υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών εξέδωσε μια ιδιαί­τερα επι­θε­τική ανα­κοί­νωση ανα­φο­ρικά με το «κλεί­σιμο 12 επι­πλέον δημο­τι­κών σχο­λείων που ανήκουν στην “τουρ­κική” μειο­νό­τητα της Ελλάδας στη Δυτική Θράκη». Στην ίδια ανα­κοί­νωση χαρα­κτη­ρί­ζει «συστη­μα­τική πολι­τική» το κλεί­σιμο των δημο­τι­κών μειο­νο­τι­κών σχο­λείων, ομιλεί για παρα­βί­αση της Συν­θή­κης της Λωζάν­νης και κατη­γο­ρεί τη χώρα μας ότι «αφενός μεν κλείνει τα δημο­τικά σχολεία με το πρό­σχημα της έλλει­ψης μαθητών, αφε­τέ­ρου δε αγνοεί τις απαι­τή­σεις για το άνοιγμα νέου μειο­νο­τι­κού σχο­λείου δευ­τε­ρο­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης/λυκείου παρά τις ανάγκες και παρα­βιά­ζει δικαιώ­ματα εκπαί­δευ­σης παιδιών της μειο­νό­τη­τας με διά­φο­ρες δικαιο­λο­γίες».

Ορι­σμέ­νες λεπτο­μέ­ρειες που δεν είναι ευρέως γνωστές κάνουν τη διαφορά στο θέμα αυτό και επι­με­λώς η τουρ­κική πλευρά τις αγνοεί στις δημό­σιες ανα­κοι­νώ­σεις της. Κατ’ αρχήν, το σύνολο των σχο­λι­κών μονάδων της μειο­νο­τι­κής εκπαί­δευ­σης αριθ­μούσε, για το σχολικό έτος 2020-2021, 115 σχολεία πρω­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης (εκ των οποίων ανε­στάλη η λει­τουρ­γία 12 για το επόμενο έτος, με απο­τέ­λε­σμα να μειωθεί ο αριθμός τους σε 103), καθώς και δύο Γυμνά­σια – Λύκεια (ένα στον Νομό Ξάνθης και ένα στον Νομό Ροδόπης). Σημειώ­νε­ται ότι το σχολικό έτος 2019-2020 φοι­τού­σαν στην πρω­το­βάθ­μια μειο­νο­τική εκπαί­δευση περίπου 4.200 μαθητές με φθί­νουσα πορεία και περίπου 1.500 μαθητές φοι­τού­σαν στη δευ­τε­ρο­βάθ­μια μειο­νο­τική εκπαί­δευση με αυξη­τική πορεία.

Μειο­νο­τικό σχολείο με δύο μαθητές

Τα ολι­γο­θέ­σια (διθέσια, με έναν μου­σουλ­μάνο και έναν χρι­στιανό δάσκαλο) μειο­νο­τικά σχολεία που έχουν από εννέα ως 40 μαθητές απο­τε­λούν τη συντρι­πτική πλειο­νό­τητα της μειο­νο­τι­κής εκπαί­δευ­σης. Πιο συγκε­κρι­μένα, στον Νομό Ροδόπης, τα 52 από τα συνο­λικά 54 σχολεία ανήκουν σε αυτή την κατη­γο­ρία, ενώ στους Νομούς Εβρου και Ξάνθης οι ανα­λο­γίες είναι έξι από εννέα σχολεία και 25 από 42 σχολεία αντι­στοί­χως. Στελέχη των υπουρ­γείων Παι­δείας και Εξω­τε­ρι­κών που μίλησαν, υπό καθε­στώς ανω­νυ­μίας, στο «Βήμα» σημεί­ω­ναν ότι αυτά τα μειο­νο­τικά σχολεία συντη­ρού­νται με κάθε κόστος, παρά το γεγονός ότι δεν πλη­ρού­νται συγκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, ενώ παρα­τη­ρού­νται φαι­νό­μενα όπως υπο­χρε­ω­τι­κές συν­δι­δα­σκα­λίες, ή εντελώς ανε­παρ­κής εξοι­κεί­ωση και γνώση της ελλη­νι­κής γλώσσας.

Το δε καθαρά εκπαι­δευ­τικό μέτρο της ανα­στο­λής λει­τουρ­γίας σχο­λι­κών μονάδων συνιστά πάγια δια­δι­κα­σία που ισχύει για όλες τις σχο­λι­κές μονάδες της χώρας. Επο­μέ­νως, προ­σθέ­τουν οι ίδιες πηγές, τα μειο­νο­τικά σχολεία δεν μπορούν να εξαι­ρού­νται. Επίσης, οι οικι­σμοί των οποίων ανα­στέλ­λε­ται η λει­τουρ­γία των σχο­λείων βρί­σκο­νται σε πεδινές περιο­χές με ευχέ­ρεια πρό­σβα­σης, ενώ σε ορεινά και απο­μο­νω­μένα σχολεία, στα οποία η μετα­φορά των μαθητών είναι αδύνατη, εξα­κο­λου­θούν να λει­τουρ­γούν μειο­νο­τικά σχολεία με ελά­χι­στο αριθμό μαθητών. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό, έλεγαν στο «Βήμα» οι ίδιες πηγές, ότι υπάρχει μειο­νο­τικό σχολείο που λει­τουρ­γεί μόνο με δύο μαθητές!

 

Η υπόθεση των ιερο­σπου­δα­στη­ρίων

Η δεύτερη κρίσιμη ρύθμιση αφορά τα Μου­σουλ­μα­νικά Ιερο­σπου­δα­στή­ρια Θράκης (ΜΙΘ). Στην περιοχή υπάρ­χουν δύο ιερο­σπου­δα­στή­ρια, ένα στην Ξάνθη και ένα στην Κομο­τηνή, με περίπου 220 σπου­δα­στές. Οι διευ­θυ­ντές τους είναι μου­σουλ­μά­νοι και οι υπο­διευ­θυ­ντές χρι­στια­νοί. Η νέα ρύθμιση προ­βλέ­πει την κατάρ­γηση των οργα­νι­κών θέσεων των μονίμων εκπαι­δευ­τι­κών που διδά­σκουν τα μαθή­ματα της γενικής δευ­τε­ρο­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης αλλά και τα μαθή­ματα της μου­σουλ­μα­νι­κής θρη­σκευ­τι­κής εκπαί­δευ­σης, που είχαν συστα­θεί με κοινή υπουρ­γική απόφαση των υπουρ­γείων Εθνικής Παι­δείας και Θρη­σκευ­μά­των και Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών το 2006. Πλέον, όταν υφί­στα­ται ανάγκη πλή­ρω­σης κενών θέσεων, προ­κη­ρύσ­σε­ται δια­δι­κα­σία κατά­τα­ξης των υπο­ψη­φίων εκπαι­δευ­τι­κών και επι­λέ­γο­νται εκπαι­δευ­τι­κοί αυξη­μέ­νων ακα­δη­μαϊ­κών προ­σό­ντων με μοριο­δό­τηση και συνέ­ντευξη κατά την αντί­στοιχη ρύθμιση για τα εκκλη­σια­στικά σχολεία. Η θητεία τους θα είναι τετρα­ε­τής με ανώτατο όριο παρα­μο­νής στη θέση αυτή τα 12 έτη. Με την κίνηση αυτή, το ΥΠΑΙΘ ανα­βαθ­μί­ζει το εκπαι­δευ­τικό προ­σω­πικό των ιερο­σπου­δα­στη­ρίων, αφού πλέον θα ισχύουν οι ίδιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις που ισχύουν στα πρότυπα σχολεία. Οι ανα­με­νό­με­νες αντι­δρά­σεις από το τουρ­κικό προ­ξε­νείο και επι­μέ­ρους τοπικά συμ­φέ­ρο­ντα δεν φαί­νε­ται να φοβί­ζουν την ηγεσία του ΥΠΑΙΘ.

Πηγή tovima.gr

Αθα­να­σό­που­λος Άγγελος Αλ.