Επιστολή του Δημάρχου Λέρου προς τον Υπ. Οικονομικών για την διατήρηση μειωμένων συντελεστών Φ.Π.Α.

ΠΡΟΣ

κ. Υπουργό Οικο­νο­μι­κών

Κοινοπ.:

1. Βου­λευ­τές εκλο­γι­κής περι­φέ­ρειας Δωδε­κα­νή­σου

2. Γ.Γ. Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου

3. Κ.Ε.Δ.

4. Μ.Μ.Ε.

Λέρος, 23 Αυγού­στου 2017

θέμα: δια­τή­ρηση μειω­μέ­νων συντε­λε­στών Φ.Π.Α.

Αξιό­τιμε κ. Υπουργέ,

Δυστυ­χώς είμαι στη δυσά­ρε­στη θέση να επα­νέλθω για μία ακόμη φορά σε ένα θέμα το οποίο βρί­σκε­ται στην κορυφή της ατζέ­ντας των θεμάτων που απα­σχο­λούν την τοπική κοι­νω­νία, και δεν είναι άλλο από την – κατά τα φαι­νό­μενα – δρο­μο­λο­γη­μένη εξο­μοί­ωση των συντε­λε­στών Φ.Π.Α. στα νησιά του ανα­το­λι­κού Αιγαίου με αυτούς της ηπει­ρω­τι­κής χώρας.

Όπως πολύ καλώς γνω­ρί­ζετε, οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές έχουν από ετών θεσμο­θε­τη­θεί όχι ως «προ­νό­μιο» για τις νησιω­τι­κές μικρο-οικονομίες, αλλά ως στοι­χειώ­δες αντί­με­τρο άμβλυν­σης των ανι­σο­τή­των που απο­τε­λούν απόρ­ροια της γεω­γρα­φι­κής ιδιαι­τε­ρό­τη­τας των νησιών. Δεδο­μέ­νου αυτού του ιδιό­τυ­που «απο­κλει­σμού» των νησιών, και δη εκείνων που εντο­πί­ζο­νται στην ελλη­νο­τουρ­κική μεθόριο, τα τοπικά προ­ϊ­ό­ντα και υπη­ρε­σίες καθί­στα­νται εγγενώς λιγό­τερο αντα­γω­νι­στικά, αφού επη­ρε­ά­ζο­νται από το πρό­σθετο κόστος της μετα­φο­ράς από και προς την ηπει­ρω­τική Ελλάδα. Αυτός είναι και ο λόγος που έχουμε θέσει ως πάγιο αίτημα προς την κεντρική πολι­τική εξουσία την υλο­ποί­ηση – επι­τέ­λους – του περί­φη­μου «μετα­φο­ρι­κού ισο­δυ­νά­μου», με την ανάληψη συγκε­κρι­μέ­νων πολι­τι­κών και δράσεων που θα το κάνουν πράξη, αφού δυστυ­χώς και δια­χρο­νικά μέχρι σήμερα το μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο έχει παρα­μεί­νει κενό γράμμα.

Η νησιω­τική ιδιαι­τε­ρό­τητα μάλιστα βρίσκει νομικό έρεισμα σε κανόνες δικαίου υπέρ-νομοθετικής ισχύος, όπως το ελλη­νικό σύνταγμα και η κοι­νο­τική νομο­θε­σία, γεγονός που σημαί­νει ότι η ικα­νο­ποί­ηση των συναφών αιτη­μά­των έμπρα­κτης ανα­γνώ­ρι­σης της νησιω­τι­κό­τη­τας, δεν απο­τε­λεί μόνο θέμα στρα­τη­γι­κών πολι­τι­κών επι­λο­γών της εκά­στοτε κυβέρ­νη­σης, αλλά προσέτι συνιστά ζήτημα στοι­χειώ­δους τήρησης της συνταγ­μα­τι­κής και κοι­νο­τι­κής έννομης τάξης.

Παρά ταύτα, αντί να κατα­γρά­φουμε σταθερά βήματα προς τα εμπρός σε ό,τι αφορά σε θέματα πολι­τι­κών νησιω­τι­κό­τη­τας, παρα­τη­ρούμε εσχάτως το εξορ­γι­στικό φαι­νό­μενο να έχουμε απω­λέ­σει και στοι­χειώ­δεις – εκ των ων ουκ άνευ – συν­θή­κες, όπως η κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών Φ.Π.Α. Το μέτρο αυτό, σε συν­δυα­σμό με το νέο ανα­λο­γικό φόρο δια­μο­νής που έχει θεσμο­θε­τή­σει η κυβέρ­νηση, με εφαρ­μογή από 1-1-2018, πρό­κει­ται να κατα­βα­ρα­θρώ­σει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα των τοπικών επι­χει­ρή­σεων και κυρίως των του­ρι­στι­κών, τη στιγμή που αντα­γω­νι­στι­κοί προ­ο­ρι­σμοί όπως λ.χ. η Τουρκία και η Αίγυ­πτος κάνουν επι­θε­τική πολι­τική του­ρι­στι­κού μάνα­τζμεντ, με προ­σφορά πολύ οικο­νο­μι­κών πακέτων και με το μόνιμο πλε­ο­νέ­κτημα του «μη σκληρού» νομί­σμα­τος.

Επι­προ­σθέ­τως, εντός της «νησιω­τι­κής ιδιαι­τε­ρό­τη­τας» έχει ανα­πτυ­χθεί η ιδιαι­τε­ρό­τητα της Λέρου, η οποία είναι το μονα­δικό από τα πέντε νησιά που φιλο­ξε­νούν προ­σφυ­γι­κές δομές φιλο­ξε­νίας με τόσο μικρό μέγεθος και πλη­θυ­σμό, το οποίο στε­ρεί­ται μάλιστα διε­θνούς αερο­δρο­μίου. Από 1-1-2018 λοιπόν θα βρε­θούμε στην πολύ άσχημη θέση να έχουμε συντε­λε­στές Φ.Π.Α. επι­πέ­δου ενδο­χώ­ρας, με πρό­σθετο φόρο δια­μο­νής στα του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα, ελλιπή ακτο­πλοϊκή σύνδεση, ειδι­κό­τερα τους χει­με­ρι­νούς μήνες (περίπου τρεις προ­σεγ­γί­σεις πλοίου την εβδο­μάδα από και προς Πειραιά και δυο πτήσεις εβδο­μα­διαίως από και προς Αθήνα) και το μέγιστο πρό­βλημα δια­χεί­ρι­σης των προ­σφυ­γι­κών δομών, τόσο σε επίπεδο τήρησης τοπικών/κοι­νω­νι­κών ισορ­ρο­πιών, όσο και σε επίπεδο απο­τε­λε­σμα­τι­κής προ­ώ­θη­σης του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Είναι αυτα­πό­δει­κτο ότι η ακρι­τική Λέρος των 8.000 περίπου κατοί­κων δεν μπορεί και δεν πρέπει να έχει την ίδια φορο­λο­γική μετα­χεί­ριση ούτε σε σχέση με νησιά – του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς όπως η Μύκονος, η Σαντο­ρίνη και η Ρόδος, ούτε σε σχέση με τα υπό­λοιπα τέσσερα νησιά – γίγα­ντες που φιλο­ξε­νούν προ­σφυ­γι­κές δομές, ούτε – πολλώ μάλλον – με το λεκα­νο­πέ­διο Αττικής και την υπό­λοιπη ηπει­ρω­τική χώρα. Η δια­τή­ρηση μειω­μέ­νων συντε­λε­στών Φ.Π.Α. είναι πλέον όρος οικο­νο­μι­κής επι­βί­ω­σης και όχι κάποιο «καπρί­τσιο» της τοπικής κοι­νω­νίας και πρέπει να εντα­χθεί σε ένα ευρύ­τερο πλαίσιο εφαρ­μο­γής πολι­τι­κών νησιω­τι­κό­τη­τας. Εάν δεν γίνει αυτό αντι­λη­πτό από την κεντρική πολι­τική εξουσία, αυτή θα κατα­στεί υπόλογη για μία άνευ προη­γου­μέ­νου ερη­μο­ποί­ηση των νησιών και ειδι­κό­τερα της Λέρου, η οποία για τους λόγους που αναφέρω παρα­πάνω, απο­τε­λεί πανελ­λή­νια ιδιαι­τε­ρό­τητα.

Με εκτί­μηση,

Ο Δήμαρ­χος Λέρου

Κόλιας Μιχάλης