«Παρατράγουδα» πριν και μετά την ορκωμοσία!

Ερώ­τη­μα προς τη νο­μι­κή υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου απευ­θύ­νει ο νέος δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χα­τζη­διά­κος, προ­κει­μέ­νου να υπάρ­ξει επί­ση­μη γνω­μο­δό­τη­ση για το αν θα πρέ­πει να επι­βλη­θούν κυ­ρώ­σεις στους επι­κε­φα­λής και σε μέλη των πα­ρα­τά­ξε­ων «Ρο­δί­ων Οραμα» και «Ρόδος Πο­ρεία Ανα­τρο­πής» για την από­φα­σή τους να απέ­χουν από την ορ­κω­μο­σία της Κυ­ρια­κής.

Ο νόμος δεν δίνει την ευ­χέ­ρεια στους νε­ο­ε­κλε­γέ­ντες δη­μο­τι­κούς συμ­βού­λους να επι­λέ­ξουν την ημε­ρο­μη­νία που θα ορ­κι­στούν ή να αρ­νη­θούν την ορ­κω­μο­σία τους στην ημε­ρο­μη­νία που τάσ­σει ο νέος δή­μαρ­χος, ενώ τί­θε­νται αυ­στη­ρά κρι­τή­ρια για να θε­ω­ρη­θούν οι απου­σί­ες δι­καιο­λο­γη­μέ­νες.

Ο κ. Χα­τζη­διά­κος σφό­δρα ενο­χλη­μέ­νος, απο­φά­σι­σε να μην κοι­νο­ποι­ή­σει αμέ­σως το πρα­κτι­κό ορ­κω­μο­σί­ας στον Γε­νι­κό Γραμ­μα­τέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου, όπως οφεί­λει, αλλά να το συ­νο­δεύ­σει με τη γνω­μο­δό­τη­ση του νο­μι­κού τμή­μα­τος του Δήμου Ρόδου.

Πα­ρό­τι συ­γκε­κρι­μέ­να είχε κα­τα­στεί σαφές ότι δεν προ­βλέ­πε­ται και δεν δι­καιο­λο­γεί­ται η απου­σία των δη­μο­τι­κών συμ­βού­λων από την ορ­κω­μο­σία της Κυ­ρια­κής, λόγω της εκ­δό­σε­ως, προ­σε­χώς, της απο­φά­σε­ως του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου επί των εν­στά­σε­ων που ασκή­θη­καν από τις πα­ρα­τά­ξεις «Ρο­δί­ων Οραμα» και «Ρο­δια­κή Δη­μιουρ­γία» κατά του κύ­ρους των δη­μο­τι­κών εκλο­γών, η πα­ρά­τα­ξη Κα­ρί­κη, πρώτη, με ανα­κοί­νω­σή της το βράδυ του Σαβ­βά­του, λίγες ώρες δη­λα­δή πριν την ορ­κω­μο­σία, ανα­κοί­νω­σε ότι θα απέ­χει.

«Η εποχή μας, ο ρο­δια­κός λαός και ο τόπος μας, για να προ­χω­ρή­σει μπρο­στά, θέλει ανα­τρο­πές. Προ­πά­ντων δεν δέ­χε­ται εκ­βια­σμούς και τε­τε­λε­σμέ­να γε­γο­νό­τα. Κα­θε­στω­τι­κές αντι­λή­ψεις και πα­λαιο­κομ­μα­τι­σμοί έχουν ξε­πε­ρα­στεί προ πολ­λού. Ζη­τή­σα­με το αυ­το­νό­η­το. Να υπάρ­ξει σε­βα­σμός της νό­μι­μης δια­δι­κα­σί­ας που είναι σε εξέ­λι­ξη. Να ορι­στεί ημε­ρο­μη­νία ορ­κω­μο­σί­ας στο Δήμο μας η 31η Αυ­γού­στου, όπως γί­νε­ται και σε πολ­λούς άλ­λους Δή­μους της χώρας μας, όπου μά­λι­στα δεν εκ­κρε­μούν εν­στά­σεις κατά του κύ­ρους των εκλο­γών. Δε λά­βα­με καμία απά­ντη­ση. Σή­με­ρα ζη­τή­σα­με ξανά το αυ­το­νό­η­το. Θα ορ­κι­στού­με την ερ­χό­με­νη Πα­ρα­σκευή. Οποια­δή­πο­τε άλλη ενέρ­γεια και ερ­μη­νεία απο­τε­λεί κα­τά­φω­ρη πα­ρα­βί­α­ση του νόμου και της εντο­λής του ρο­δια­κού λαού», ανέ­φε­ρε με­τα­ξύ άλλων σε ανα­κοί­νω­σή της η πα­ρά­τα­ξη «Ρο­δί­ων Οραμα», που κα­τέ­θε­σε και σχε­τι­κή αί­τη­ση στο Δήμο Ρόδου με αριθ­μό πρω­το­κόλ­λου 23.8.2014-92915, ανα­φέ­ρο­ντας και τα εξής:

«απο­δε­χό­με­νοι την εκλο­γή μας ζη­τού­με να ορ­κι­στού­με την ημε­ρο­μη­νία που πα­ρα­πά­νω ανα­φέ­ρου­με (31 Αυ­γού­στου 2014), δη­λώ­νο­ντας κώ­λυ­μα για την ορι­σθεί­σα ημε­ρο­μη­νία της 24.8.2014. Οποια­δή­πο­τε άλλη πράξη θα απο­τε­λέ­σει βά­ναυ­ση προ­σβο­λή του 47% του ρο­δια­κού λαού, που μας τί­μη­σε με την εμπι­στο­σύ­νη του, του νόμου και των δη­μο­κρα­τι­κών δια­δι­κα­σιών».

Λίγη ώρα αρ­γό­τε­ρα ακο­λού­θη­σε όμοια ανα­κοί­νω­ση της πα­ρά­τα­ξης του κ. Γιώρ­γου Υψη­λά­ντη:

«Απο­δε­χό­με­νοι την εκλο­γή μας και την υπο­χρέ­ω­σή μας να απο­δώ­σου­με το νό­μι­μο όρκο πριν την ανά­λη­ψη των κα­θη­κό­ντων μας, οι αι­ρε­τοί εκ­πρό­σω­ποι του συν­δυα­σμού μας ΡΟΔΟΣ ΠΟ­ΡΕΙΑ ΑΝΑ­ΤΡΟ­ΠΗΣ, αι­τού­με­θα τον κα­θο­ρι­σμό εκ μέ­ρους σας ημε­ρο­μη­νί­ας ορ­κω­μο­σί­ας με­τα­ξύ της 29ης και 31ης Αυ­γού­στου 2014.

Αδυ­να­τού­με με προ­σω­πι­κό κώ­λυ­μα ο κα­θέ­νας εξ ημών, να πα­ρα­στού­με στην αυ­ρια­νή προ­γραμ­μα­τι­σθεί­σα εκ μέ­ρους σας τε­λε­τή ορ­κω­μο­σί­ας και επι­πλέ­ον για τους πα­ρα­κά­τω ου­σια­στι­κούς και τυ­πι­κούς λό­γους.

Η έκ­δο­ση απο­φά­σε­ων επί των εν­στά­σε­ων που έχουν υπο­βλη­θεί κατά του κύ­ρους των εκλο­γών, δεν έχει ολο­κλη­ρω­θεί. Δεν επι­θυ­μού­με ως εκ τού­του να νο­μι­μο­ποι­ή­σου­με δια της πα­ρου­σί­ας μας, ένα αμ­φι­σβη­τού­με­νο μέχρι σή­με­ρα εκλο­γι­κό απο­τέ­λε­σμα και δεν επι­θυ­μού­με μέσω της δια­δι­κα­σί­ας αυτής να εκ­βιά­σου­με τη δι­καιο­σύ­νη στο να ολο­κλη­ρώ­σει το έργο της, ανε­ξάρ­τη­τη και ανε­πη­ρέ­α­στη, σε­βό­με­νοι από­λυ­τα την όποια από­φα­σή της. Η έκ­δο­ση ακόμα την 22/8/2014 το από­γευ­μα, δύο δι­κα­στι­κών απο­φά­σε­ων επί ισά­ριθ­μων εν­στά­σε­ων, επι­βε­βαιώ­νει από­λυ­τα τον ισχυ­ρι­σμό μας. Οι απο­φά­σεις αυτές ανα­τρέ­πουν με­ρι­κώς έστω το απο­τέ­λε­σμα των εκλο­γών και επι­τάσ­σουν να ορ­κι­σθούν και να ανα­λά­βουν κα­θή­κο­ντα άλλοι κι όχι αυτοί που εκλή­θη­σαν να ορ­κι­σθούν. Ανά­με­σά τους και υπο­ψή­φια του ίδιου σας του συν­δυα­σμού».

Η πα­ρά­τα­ξη του κ. Υψη­λά­ντη έθεσε θέμα και για τον χώρο της τε­λε­τής:

«Σας ζη­τή­σα­με επί­σης τον κα­θο­ρι­σμό κα­τάλ­λη­λου χώρου για την τέ­λε­ση της ορ­κω­μο­σί­ας, κα­θό­σον ο ισχυ­ρι­σμός σας ότι η πλα­τεία έμπρο­σθεν του Δη­μαρ­χια­κού Με­γά­ρου απο­τε­λεί αυλή του, είναι ατυ­χής και δεν ευ­στα­θεί. Ο συ­γκε­κρι­μέ­νος χώρος είναι δη­μό­σιος και κοι­νό­χρη­στος χώρος».

Στην ορ­κω­μο­σία της Κυ­ρια­κής, ση­μειώ­θη­καν διαρ­ρο­ές από την πα­ρά­τα­ξη Κα­ρί­κη. Παρά την άρ­νη­ση συ­γκε­κρι­μέ­να της πα­ρά­τα­ξης να ορ­κι­στεί, στην τε­λε­τή εμ­φα­νί­στη­καν και ορ­κί­στη­καν οι κ.κ. Νι­κό­λας Ζαν­νε­τά­κης και Χα­ρί­κλεια Ζεν­νε­τί­δη από την το­πι­κή κοι­νό­τη­τα Κατ­τα­βιάς, Γιάν­νης Πα­τού­νας από την το­πι­κή κοι­νό­τη­τα Λα­έρ­μων, Σω­τή­ρης Κα­ρα­μα­ρί­ας από την το­πι­κή κοι­νό­τη­τα Πυ­λώ­νας και Ρία Φι­λιπ­πά­κη από την δη­μο­τι­κή κοι­νό­τη­τα Ρόδου.

Κα­νείς εκ των υπο­λοι­πών εκλεγ­μέ­νων δη­μο­τι­κών συμ­βού­λων δεν προ­σκό­μι­σε μέχρι σή­με­ρα δι­καιο­λο­γη­τι­κό, από αυτά που εμπί­πτουν στο νόμο, για να δη­λώ­σει κώ­λυ­μα.

Από την πα­ρά­τα­ξη του κ. Υψη­λά­ντη μόνο η κ. Σαρρή Υψη­λά­ντη δή­λω­σε την απου­σία της με αί­τη­ση προ­σω­πι­κής της αι­τιο­λό­γη­σης.

Ο νέος δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Φώτης Χα­τζη­διά­κος (βλέπε σχε­τι­κά σελ. 3) δεν άφησε ανα­πά­ντη­τη, στην ομι­λία του, την πρό­κλη­ση.

«Όταν εγρα­φα το λόγο μου δεν ήξερα για τις δη­λώ­σεις που έγι­ναν απο εκεί­νους που προ­σέ­βα­λαν τους θε­σμούς και δεν ήρθαν. Δεν κα­τα­νο­ούν πως τα δι­κα­στή­ρια δεν εκ­βιά­ζο­νται. Δεν δι­καιο­λο­γεί­ται η απεί­θεια στο νόμο. Ούτε και τώρα θα αναι­ρέ­σω όσα είπα για τις συ­νερ­γα­σί­ες. Στό­χος η συ­νερ­γα­σία με τον νέο πε­ρι­φε­ρειάρ­χη για να χα­ρά­ξου­με πο­ρεία ανά­πτυ­ξης. Θέ­λου­με να αξιο­ποι­ή­σου­με στο έπα­κρον τους δια­θέ­σι­μους πό­ρους. Προ­τε­ραιό­τη­τα η ανά­δει­ξη του νέου μο­ντέ­λου διοί­κη­σης του Δημου, η βελ­τί­ω­ση της ει­κό­νας της πόλης και των κοι­νο­τή­των, η αξιο­ποί­η­ση της ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας που οφεί­λου­με να πα­ρα­δώ­σου­με ανέ­πα­φη στα παι­διά μας. Θέ­λου­με να αντι­με­τω­πί­σου­με τις προ­κλή­σεις», τό­νι­σε με­τα­ξύ άλλων στην ομι­λία του.

Ση­μειώ­νε­ται ότι ο νόμος προ­βλέ­πει ότι οι λόγοι αντι­κει­με­νι­κής αδυ­να­μί­ας, των οποί­ων γί­νε­ται επί­κλη­ση, ώστε να μη δοθεί ο όρκος, θα πρέ­πει να ανα­φέ­ρο­νται ανα­λυ­τι­κά και να μην είναι γε­νι­κοί, αό­ρι­στοι ή ανα­πό­δει­κτοι. Έτσι, δεν μπο­ρεί να γίνει αό­ρι­στη επί­κλη­ση «εκτά­κτου οι­κο­γε­νεια­κού προ­βλή­μα­τος» ή «ανει­λημ­μέ­νων επαγ­γελ­μα­τι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων», γε­γο­νό­τα τα οποία δεν απο­τε­λούν αντι­κει­με­νι­κούς λό­γους, αλλά υπο­κει­με­νι­κούς, συν­δε­ό­με­νους με τη βού­λη­ση του φυ­σι­κού προ­σώ­που.

Ο λόγος αντι­κει­με­νι­κής αδυ­να­μί­ας θα πρέ­πει να είναι ένα γε­γο­νός ανα­πό­τρε­πτου ή ανυ­πέρ­βλη­του και απρό­βλε­πτου κω­λύ­μα­τος, συ­νε­πεία του οποί­ου ο εν­δια­φε­ρό­με­νος τελεί σε από­λυ­τη πραγ­μα­τι­κή αδυ­να­μία για να επι­με­λη­θεί των υπο­θέ­σε­ών του αυ­το­προ­σώ­πως (ΣτΕ 2132/ 2004 και 1135/2000).

Χθες ο κ. Υψη­λά­ντης εξα­πέ­λυ­σε επί­θε­ση κατά του κ. Χα­τζη­διά­κου, με αφορ­μή την το­πο­θέ­τη­σή του, στην ομι­λία του:

«Αδυ­να­τού­με πραγ­μα­τι­κά να πα­ρα­κο­λου­θή­σου­με τις ρηχές και και­νο­φα­νείς ανα­λύ­σεις του κ. Χα­τζη­διά­κου περί δη­μο­κρα­τί­ας και δη­μο­κρα­τι­κού πο­λι­τεύ­μα­τος, περί σε­βα­σμού των θε­σμών και των νόμων. Η δη­μο­κρα­τία σί­γου­ρα δεν είναι απλά μια δια­δι­κα­σία που μέρος της απο­τε­λούν οι εκλο­γές και σί­γου­ρα δεν απο­τε­λεί ορι­σμό του δη­μο­κρα­τι­κού πο­λι­τεύ­μα­τος ο σε­βα­σμός του όποιου εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος, όπως δια­τεί­νε­ται ο κ. Χα­τζη­διά­κος. Η δη­μο­κρα­τία αντί­θε­τα είναι ουσία και όσοι δεν έχου­με βρα­χεία μνήμη, θυ­μό­μα­στε πά­μπολ­λους λαϊ­κούς αγώ­νες υπε­ρά­σπι­σης του δη­μο­κρα­τι­κού πο­λι­τεύ­μα­τος στη βάση ακρι­βώς της αμ­φι­σβή­τη­σης εκλο­γι­κών απο­τε­λε­σμά­των που είχαν επι­τευ­χθεί με «ανορ­θό­δο­ξους» τρό­πους. Αυτά όμως είναι δύ­σκο­λα ή ψιλά γράμ­μα­τα για κά­ποιους!

Ας μπού­με όμως στην ουσία. Μί­λη­σε ο νε­ο­ε­κλε­γείς δή­μαρ­χος για δη­μο­κρα­τι­κό διά­λο­γο, ως προ­α­παι­τού­με­νο της σύγ­χρο­νης δη­μο­κρα­τί­ας. Όταν ο ίδιος όχι απλά δεν επε­δί­ω­ξε, αλλά και αρ­νή­θη­κε τον όποιο διά­λο­γο για τη διευ­θέ­τη­ση ενός τόσο απλού και δια­δι­κα­στι­κού ζη­τή­μα­τος, όπως η διε­ξα­γω­γή της ορ­κω­μο­σί­ας του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου.

Κα­τα­φέρ­θη­κε ενα­ντί­ον μας, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι αμ­φι­σβη­τή­σα­με την ετυ­μη­γο­ρία του ρο­δια­κού λαού. Αλή­θεια πότε το κά­να­με αυτό; Αμ­φι­σβη­τή­σα­με μήπως το απο­τέ­λε­σμα των εκλο­γών; Κα­τα­θέ­σα­με μήπως κά­ποια έν­στα­ση κατά του κύ­ρους των εκλο­γών; Άλλοι το έκα­ναν, όχι πά­ντως η ΡΟ­ΠΟ­ΑΝ! Εμείς απο­δε­χθή­κα­με την εκλο­γή μας, απο­δε­χθή­κα­με και την υπο­χρέ­ω­σή μας να δώ­σου­με τον νό­μι­μο όρκο εντός της νό­μι­μης προ­θε­σμί­ας πριν την εγκα­τά­στα­ση και ανά­λη­ψη των κα­θη­κό­ντων μας.

Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα όμως είναι ότι δύο άλλες πα­ρα­τά­ξεις, του κ. Κα­ρί­κη και του κ. Χα­τζηευ­θυ­μί­ου, έχουν αμ­φι­σβη­τή­σει ευ­θέ­ως το κύρος των εκλο­γών. Αυτό πρα­κτι­κά ση­μαί­νει ότι η εκλο­γή του κ. Χα­τζη­διά­κου, η εκλο­γή μας, η εκλο­γή όλων εντέ­λει, είναι αι­ρέ­σι­μη. Και ενα­πό­κει­ται στη δι­καιο­σύ­νη, να απο­φαν­θεί επί της αι­ρε­σι­μό­τη­τας αυτής. Ο κάθε λο­γι­κά σκε­πτό­με­νος, τι κάνει; Εξα­ντλεί τα χρο­νι­κά πε­ρι­θώ­ρια που του δίνει ο νόμος (31/8/2014) μήπως και αρθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η αι­ρε­σι­μό­τη­τα αυτή. Αν αυτό δεν συμ­βεί, τότε ορ­κί­ζε­ται και ανα­λαμ­βά­νει τα κα­θή­κο­ντά του.

Εσείς δυ­στυ­χώς κ. Χα­τζη­διά­κο, δεν ακο­λου­θή­σα­τε τη φωνή της κοι­νής λο­γι­κής. Επι­σπεύ­σα­τε την ορ­γά­νω­ση μιας φιέ­στας ορ­κω­μο­σί­ας, που μπο­ρεί εν­δε­χό­με­να να απο­δει­χθεί κενή πε­ριε­χο­μέ­νου. Εκτός κι αν εσείς γνω­ρί­ζε­τε εκ των προ­τέ­ρων τις απο­φά­σεις της δι­καιο­σύ­νης ή επι­διώ­κε­τε να τις προ­ε­ξο­φλή­σε­τε ή και να τις εκ­βιά­σε­τε με το «πάν­δη­μο» και «λα­ο­πρό­βλη­το» της συ­γκε­κρι­μέ­νης φιέ­στας. Κι από πάνω μας κα­τη­γο­ρεί­τε ότι εμείς προ­σπα­θού­με να επη­ρε­ά­σου­με ή να εκ­βιά­σου­με τα ελ­λη­νι­κά δι­κα­στή­ρια. Έλεος!

Η συ­νή­θεια δια­στρο­φής της αλή­θειας μπο­ρεί να απο­τε­λεί επαγ­γελ­μα­τι­κό κε­κτη­μέ­νο κά­ποιων (χούι, το λέει ο λαός), αλλά έχει και όρια!».