Καταστροφική και Παράνομη Αλιεία από 4 Τουρκικές Μηχανότρατες στα Ελληνικά Χωρικά Ύδατα μεταξύ Σάμου, Φούρνων και Πάτμου

Επί του­λά­χι­στον μία εβδο­μάδα, τέσ­σε­ρις τουρ­κι­κές μηχα­νό­τρα­τες αλιεύ­ουν παρά­νομα εντός των ελλη­νι­κών χωρικών υδάτων, σε μία από τις πλέον ευαί­σθη­τες και οικο­λο­γικά σημα­ντι­κές θαλάσ­σιες περιο­χές του Αιγαίου, μεταξύ Σάμου, Φούρνων και Πάτμου, εφαρ­μό­ζο­ντας μία από τις πλέον κατα­στρο­φι­κές αλιευ­τι­κές μεθό­δους για τα θαλάσ­σια οικο­συ­στή­ματα.

Με πρό­σχημα και αφε­τη­ρία μία μικρή έκταση διεθνών υδάτων νότια της Σάμου, περίπου 8 × 13 χιλιο­μέ­τρων, η οποία θα μπο­ρούσε να αλιευ­θεί από μία μόνο μηχα­νό­τρατα μέσα σε λίγες ώρες, τέσ­σε­ρις τουρ­κι­κές μηχα­νό­τρα­τες δρα­στη­ριο­ποιού­νται αδιά­κοπα στην ευρύ­τερη περιοχή, νότια της Σάμου και πέριξ των Φούρνων, των Αρκιών, της Πάτμου και του Αγα­θο­νη­σίου, αλιεύ­ο­ντας αδιά­λει­πτα επί του­λά­χι­στον επτά ημέρες και νύχτες. Το περι­στα­τικό αυτό δεν είναι πρω­τό­γνωρο· αντί­θετα, επα­να­λαμ­βά­νε­ται και επι­δει­νώ­νε­ται χρόνο με τον χρόνο.

Το πλέον ανη­συ­χη­τικό είναι ότι, κατά τη διάρ­κεια της νύχτας, η κατά­σταση γίνεται ακόμη πιο ανε­ξέ­λεγ­κτη. Σύμφωνα με μαρ­τυ­ρίες αλιέων και κατοί­κων της περιο­χής, αλλά και με κατα­γρα­φές από τα ερευ­νη­τικά σκάφη του Ινστι­τού­του Θαλάσ­σιας Προ­στα­σίας Αρχι­πέ­λα­γος, οι συγκε­κρι­μέ­νες μηχα­νό­τρα­τες εισέρ­χο­νται εντός της προ­στα­τευό­με­νης θαλάσ­σιας περιο­χής των Φούρνων. Η περιοχή αυτή θεσμο­θε­τή­θηκε τον Ιούνιο του 2025 ως η πρώτη στην Ελλάδα, όπου ισχύει καθο­λική απα­γό­ρευση της αλιείας με μηχα­νό­τρα­τες, με στόχο την προ­στα­σία των μονα­δι­κών κοραλ­λι­γε­νών οικο­συ­στη­μά­των της, απο­τε­λώ­ντας ορόσημο για τη θαλάσ­σια προ­στα­σία στη χώρα.

22/07/2026 – 14.25: Τουρ­κική μηχα­νό­τρατα αλιεύει παρά­νομα εντός των ελλη­νι­κών χωρικών υδάτων και της προ­στα­τευό­με­νης θαλάσ­σιας περιο­χής των Φούρνων, όπου η αλιεία με μηχα­νό­τρα­τες απα­γο­ρεύ­ε­ται. Η δρα­στη­ριό­τητα αυτή απειλεί με μη ανα­στρέ­ψιμη κατα­στροφή τα μονα­δικά κοραλ­λι­γενή οικο­συ­στή­ματα της περιο­χής, ηλικίας χιλιά­δων ετών.

Το Ινστι­τούτο Θαλάσ­σιας Προ­στα­σίας βρί­σκε­ται στα νερά της περιο­χής και, παράλ­ληλα με την ερευ­νη­τική του δρα­στη­ριό­τητα, εντο­πί­ζει και, όπου αυτό είναι εφικτό, προ­σπα­θεί επί ώρες και μέρες να απο­τρέ­πει τα περι­στα­τικά κατα­στρο­φι­κής και παρά­νο­μης αλιείας. Παρόλο που τα σκάφη του Ινστι­τού­του εναλ­λάσ­σο­νται στην περιοχή, δεν είναι δυνατό να βρι­σκό­μα­στε εκεί νυχθη­με­ρόν, ούτε φυσικά η επι­τή­ρηση και η εφαρ­μογή της αλιευ­τι­κής νομο­θε­σίας απο­τε­λούν αρμο­διό­τητα του Ινστι­τού­του.

Η παντε­λής απουσία των ελλη­νι­κών αρχών ενθαρ­ρύ­νει τη συνέ­χιση αυτής της παρά­νο­μης δρα­στη­ριό­τη­τας. Ύστερα από του­λά­χι­στον μία εβδο­μάδα συνε­χούς παρά­νο­μης δρα­στη­ριό­τη­τας εντός των ελλη­νι­κών χωρικών υδάτων, είναι πλέον ξεκά­θαρο ότι δεν υπάρ­χουν εντολές για επέμ­βαση. Όλα αυτά συμ­βαί­νουν σε μια περιοχή όπου επι­χει­ρούν δεκάδες υπερ­σύγ­χρονα και πανά­κριβα περι­πο­λικά σκάφη του Λιμε­νι­κού Σώματος και της Frontex.

Επι­ση­μαί­νε­ται ότι όλα αυτά συμ­βαί­νουν σε χρονική περίοδο κατά την οποία, σύμφωνα με την ελλη­νική νομο­θε­σία, απα­γο­ρεύ­ε­ται η χρήση κάθε συρό­με­νου αλιευ­τι­κού εργα­λείου στα ελλη­νικά χωρικά ύδατα, και απο­τε­λεί την μόνη περίοδο που τα ιχθυα­πο­θέ­ματα και τα θαλάσ­σια οικο­συ­στή­ματα έχουν μία ελπίδα ανά­καμ­ψης από την έντονη υπε­ρα­λί­ευση που προ­κα­λεί­ται, ιδίως στη συγκε­κρι­μένη περιοχή, από τις ελλη­νι­κές μηχα­νο­τρα­τες.

Οφεί­λουμε να τονί­σουμε, για άλλη μία φορά, ότι ως Ινστι­τούτο Θαλάσ­σιας Προ­στα­σίας, η στάση μας δεν είναι εθνι­κι­στική, αλλά επι­κε­ντρώ­νε­ται απο­κλει­στικά στην προ­στα­σία του θαλάσ­σιου περι­βάλ­λο­ντος και των θαλάσ­σιων φυσικών πόρων της χώρας μας. Το πρό­βλημα δεν είναι μόνο η κατα­στρο­φική και παρά­νομη δράση των αλιευ­τι­κών σκαφών μιας τρίτης χώρας, αλλά κυρίως η απραξία, η ανοχή και η αδυ­να­μία απο­τε­λε­σμα­τι­κής παρέμ­βα­σης των ελλη­νι­κών αρχών απέ­να­ντι σε αυτήν.

Έστω και με καθυ­στέ­ρηση ετών, πρέπει επι­τέ­λους να συνει­δη­το­ποι­ή­σουμε την επι­τα­κτική ανάγκη να προ­στα­τεύ­σουμε τα θαλάσ­σια οικο­συ­στή­ματα και να εφαρ­μο­στεί η υφι­στά­μενη νομο­θε­σία, δια­σφα­λί­ζο­ντας ότι θα τηρεί­ται έστω και αυτή η μικρή περί­ο­δος παύσης της εντα­τι­κής αλιείας. Δεν υπάρχει ανάγκη για νέες εξαγ­γε­λίες ή νέους νόμους. Αυτό που λείπει είναι η εφαρ­μογή της ήδη υπάρ­χο­ντος νομικού πλασίου, καθώς και ουσια­στι­κών μέτρων ελέγχου και απο­τρο­πής. Δυστυ­χώς, η απουσία τους απο­τε­λεί πλέον κοινή γνώση για όσους επι­λέ­γουν να παρα­νο­μούν στις θάλασ­σες του Αιγαίου.

Για το Ινστι­τούτο Θαλάσ­σιας Προ­στα­σίας Αρχι­πέ­λα­γος

Θοδωρής Τσι­μπί­δης: [email protected]

Πηγή: kosnews24.gr