Ιωάννης Παππάς: «Ας τελειώνουμε με μία ακόμα αυταπάτη»

«Τέρμα πια στις αυτα­πά­τες, ή με το κεφά­λαιο, ή με τους εργάτες». Όσοι έχουν περάσει από αμφι­θέ­α­τρα σχολών ή έστω έχουν παρα­κο­λου­θή­σει μία πορεία έχουν ακούσει σίγουρα το παρα­πάνω σύνθημα. Το σύνθημα είναι υπε­ρα­πλου­στευ­τικό και ανε­δα­φικό αφού δεν πρέπει ανα­γκα­στικά να είσαι με το κεφά­λαιο ή με τους εργάτες. Το πρώτο συν­θε­τικό του συν­θή­μα­τος είναι κάτι που θα πρέπει να έχουμε ως οδηγό. Εν έτει 2021, δύο αιώνες μετά την επα­νά­σταση, μερικές πτω­χεύ­σεις και τρία μνη­μό­νια θα έπρεπε ως λαός, ως πολίτες και πολι­τικό σύστημα να έχουμε τελειώ­σει με κάποιες αυτα­πά­τες.

Μία από τις μεγα­λύ­τε­ρες αυτα­πά­τες αφορά τα πανε­πι­στή­μια και την πρό­σβαση σε αυτά μέσω των Πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων. Η συγκε­κρι­μένη αυτα­πάτη συμπυ­κνώ­νε­ται στη φράση «μωρέ το θέμα είναι να μπει κάπου κι αν μπει κάποια στιγμή θα βγει».

Λίγες μέρες μετά την ανα­κοί­νωση της Ελά­χι­στης Βάσης Εισα­γω­γής στις σχολές ξέσπασε μεγάλος διά­λο­γος για το τι είναι σωστό και τι είναι λάθος.

Κι εδώ δημιουρ­γεί­ται η ανάγκη να τελειώ­νουμε ως κοι­νω­νία με τις αυτα­πά­τες.

Η εισα­γωγή φοι­τη­τών σε σχολές δεν είναι αυτο­σκο­πός. Ο λαϊ­κι­σμός της άκριτης εισα­γω­γής στα πανε­πι­στή­μια χωρίς κανένα απο­λύ­τως βαθ­μο­λο­γικό κρι­τή­ριο δημιούρ­γησε το φαι­νό­μενο των «αιωνίων» φοι­τη­τών. Μία ελλη­νική πατέντα που απο­τε­λεί παγκό­σμια πρω­το­τυ­πία. Η πατέντα αυτή οδήγησε την Ελλάδα σε ένα ακόμα θλιβερό στα­τι­στικό καθώς από τα Πανε­πι­στή­μια της χώρας μας απο­φοι­τούν λιγό­τε­ροι από το 1/3 των φοι­τη­τών. Η φοίτηση σε ένα πανε­πι­στή­μιο είχε φτάσει να είναι συστα­τικό μία πελα­τεια­κής λογικής σε έναν άτυπο δια­γω­νι­σμό για το ποιο κόμμα θα βάλει περισ­σό­τε­ρους φοι­τη­τές στις σχολές.

Ήρθε η ώρα να αντι­με­τω­πί­σουμε τους νέους της πατρί­δας μας αλλά και τα πανε­πι­στή­μιά μας με την ωρι­μό­τητα που τους αρμόζει. Τα πανε­πι­στη­μιακά ιδρύ­ματα για πρώτη φορά απο­κτούν λόγο στα κρι­τή­ρια εισα­γω­γής δια­μορ­φώ­νο­ντας τον συντε­λε­στή της Ελά­χι­στης Βάσης Εισα­γω­γής για κάθε Πανε­πι­στη­μιακό τμήμα. Από την άλλη οι νέοι πρέπει να βλέπουν ότι η είσοδος σε μία σχολή δεν είναι το τέλος αλλά η αρχή μίας δια­δρο­μής που έχει ως προ­ο­ρι­σμό την αγορά εργα­σίας ή την έρευνα. Σε δεύτερο επίπεδο οφεί­λουμε να δια­λύ­σουμε ένα μεγάλο κοι­νω­νικό στε­ρε­ό­τυπο ανα­βαθ­μί­ζο­ντας και ανα­δει­κνύ­ο­ντας τις εναλ­λα­κτι­κές εκπαι­δευ­τι­κές δια­δρο­μές, την επιλογή Δημο­σίων ΙΕΚ, που παρέ­χουν επαγ­γελ­μα­τική κατάρ­τιση. Στην Ελλάδα, μόλις το 28% των μαθητών επι­λέ­γουν τη δια­δρομή της επαγ­γελ­μα­τι­κής εκπαί­δευ­σης, με τον ευρω­παϊκό μέσο όρο να κυμαί­νε­ται στο 48% και αυτό είναι απο­τέ­λε­σμα μίας ακόμα αυτα­πά­της. Ήρθε λοιπόν να βάλουμε τέρμα στις αυτα­πά­τες, όχι με διχα­στικά διλήμ­ματα αλλά με λογικές επι­λο­γές για το μέλλον της πατρί­δας μας και των επό­με­νων γενιών.