Ενημέρωση ως reality

Δεν ξέρω τι γί­νε­ται στις τη­λε­ο­ρά­σεις σε άλλες χώρες, σε πε­ρι­πτώ­σεις τέ­τοιων κα­τα­στρο­φών σαν αυτή της Ατ­τι­κής ή και άλλων φυ­σι­κών κα­τα­στρο­φών που έχου­με ζήσει. Υπο­θέ­τω, πως η τη­λε­ό­ρα­ση, ως άμεσο μέσο ενη­μέ­ρω­σης με τους πο­λί­τες , με­τα­τρέ­πε­ται σε ορ­γα­νω­μέ­νο οδηγό επι­βί­ω­σης και ο κό­σμος την ανοί­γει για να μάθει τι ακρι­βώς πρέ­πει να κάνει, με­τα­φέ­ρο­ντάς τους οι καλοί δη­μο­σιο­γρά­φοι, όλες τις οδη­γί­ες που συ­γκε­ντρώ­νουν από τα επί­ση­μα επι­χει­ρη­σια­κά κέ­ντρα, αλλά και από το δικό τους τεκ­μη­ριω­μέ­νο και τρι­πλο­τσε­κα­ρι­σμέ­νο ρε­πορ­τάζ.

Εδώ, η τη­λε­ό­ρα­ση γί­νε­ται δρα­μα­τι­κό reality. Δεν είναι η απο­τύ­πω­ση της κα­τα­στρο­φής με τα κα­μέ­να σπί­τια και αυ­το­κί­νη­τα, δεν είναι η έλ­λει­ψη σο­βα­ρού επι­χει­ρη­σια­κού κέ­ντρου από το οποίο να αντλούν πλη­ρο­φο­ρί­ες ή να με­τα­φέ­ρουν οδη­γί­ες. Είναι το ρε­πορ­τάζ του «αί­μα­τος». Εί­δα­με ρε­πόρ­τερ, να περ­πα­τά ακο­λου­θώ­ντας  στα­γό­νες αί­μα­τος, οι οποί­ες στα­μα­τού­σαν σε κά­ποιο ση­μείο, για να μας πει την δια­δρο­μή που ακο­λού­θη­σε ο άτυ­χος κά­τοι­κος της πε­ριο­χής,  ο οποί­ος βρέ­θη­κε νε­κρός. Εί­δα­με κά­με­ρες, οι οποί­ες προ­σπα­θού­σαν να μπουν στο ση­μείο που βρέ­θη­καν κα­μέ­νοι 26 άν­θρω­ποι και εάν δεν υπήρ­χαν στο ση­μείο άν­θρω­ποι του Ερυ­θρού Σταυ­ρού να τις εμπο­δί­σουν, θα βλέ­πα­με και τις σω­ρούς των αν­θρώ­πων. Εί­δα­με απε­γνω­σμέ­νους ρε­πόρ­τερ, στο κυ­νή­γι αυτού του εί­δους της «εί­δη­σης» να ψά­χνουν αν­θρώ­πους που έζη­σαν τον εφιάλ­τη και να κά­νουν δια­λό­γους σαν τον πα­ρα­κά­τω: Δη­μο­σιο­γρά­φος: Τι εί­δα­τε; Εί­δα­τε κα­μέ­νους αν­θρώ­πους; Πο­λί­της: Είδα την φωτιά να καίει σπί­τια και έναν άν­θρω­πο ακί­νη­το Δη­μο­σιο­γρά­φος με αγω­νία: -Κα­μέ­νος, κα­μέ­νος ήταν;  Πο­λί­της: -Τι να σας πω, ακί­νη­τος ήταν… Δη­μο­σιο­γρά­φος: -Με τα μάτια σας τον εί­δα­τε; Πο­λί­της:.. (άφω­νος). Αργά, πολύ αργά θυ­μή­θη­κε το ΕΣΡ το βράδυ της Τρί­της να υπεν­θυ­μί­σει την υπο­χρέ­ω­ση ρα­διο­φω­νι­κών και τη­λε­ο­πτι­κών μέσων « να ασκούν τη «δέ­ου­σα επο­πτεία» στην πα­ρου­σί­α­ση των τρα­γι­κών γε­γο­νό­των που συ­νέ­βη­σαν στην Ατ­τι­κή».