Ο μεγάλος ηττημένος

Το μέλλον ανά τους αιώνες παρα­μέ­νει αχαρ­το­γρά­φητο, το παρόν αδιευ­κρί­νι­στο και μόνο το παρελ­θόν προ­σφέ­ρε­ται, για μελέτη και εξαγωγή συμπε­ρα­σμά­των.

Το σημε­ρινό παρόν, η παρου­σια­ζό­μενη πραγ­μα­τι­κό­τητα, δεν μπορεί να χαρα­κτη­ρι­στεί, ως ψευδής ή αληθής, διότι η αλήθεια και το ψέμα, είναι μόνο στοι­χεία και συστα­τικά του λόγου.

Το βάρος της ιστο­ρι­κό­τη­τας των γεγο­νό­των του πολέμου της ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ, δεν είναι εύκολο να ανι­χνευ­θεί στο σύνολο του, γιατί οι όποιες κρίσεις, απόψεις και συμπε­ρά­σματα, προ­κύ­πτουν από την απο­σπα­σμα­τική γνώση μεμο­νω­μέ­νων γεγο­νό­των και εμπει­ριών.

Η υπο­κει­με­νι­κό­τητα των κρίσεων και απόψεων, διεκ­δι­κεί ως συνήθως το αλάθητο και την μόνη αληθή ερμη­νεία των γεγο­νό­των, υπο­βαθ­μί­ζο­ντας, τη συνο­λική δυνα­μική των γεγο­νό­των και την συνεχή μετάλ­λαξη της σημε­ρι­νής ή της όποιας πραγ­μα­τι­κό­τη­τας.

Θα ήταν παρα­κιν­δυ­νευ­μένη η όποια απά­ντηση στο ρητο­ρικό ερώτημα τις πταίει για όλα αυτά που συμ­βαί­νουν στην ΟΥΚΡΑΝΙΑ, όπως επίσης θα ήταν παρα­κιν­δυ­νευ­μένη και η όποια μελ­λο­ντο­λο­γική πρό­βλεψη.

Βέβαιο είναι, πως σε αυτήν την σύρραξη αντι­πα­λεύ­ουν δύο δια­φο­ρε­τι­κές γεω­πο­λι­τι­κές στρα­τη­γι­κές και δια­φο­ρε­τι­κές στο­χεύ­σεις.

Στο μέτρο που είναι εμφα­νείς και στο βαθμό της όποιας αντι­κει­με­νι­κό­τη­τας, δεν βρί­σκο­νται αντι­μέ­πω­πες η ΟΥΚΡΑΝΙΑ και η ΡΩΣΙΑ, αλλά οι γεω­πο­λι­τι­κές στρα­τη­γι­κές των ΗΠΑ και της ΡΩΣΙΑΣ, στρα­τη­γι­κές που κατά την άποψη των μέν και των δε, εξυ­πη­ρε­τούν τα συμ­φέ­ρο­ντα τους και είναι συμ­βα­τές με την διεθνή λογική των τελευ­ταίων χρόνων. (Ο ισχυρός επι­βάλ­λε­ται του ασθε­νούς).

Η λογική των στρα­τιω­τι­κών επεμ­βά­σεων και δή στη Μέση Ανατολή, Συρία, Ιράν, Ιράκ, Λιβύη, Αφγα­νι­στάν, δεν θα πρέπει να δια­φεύ­γει των κρίσεων μας η βίαιη διάλυση της Γιου­γκο­σλα­βίας, από την κρίση των απο­τε­λε­σμά­των τους, δια­φαί­νε­ται πως ήταν απο­τέ­λε­σμα γεω­πο­λι­τι­κών στρα­τη­γι­κών, ελέγχου των ενερ­γεια­κών πηγών και όχι η όποια διάθεση ή βούληση εκδη­μο­κρα­τι­σμού αυτών των χωρών. (μηχα­νι­στι­κές επι­βο­λές καθε­στώ­των δεν ευδο­κι­μούν,).

Σε όλες αυτές τις κρίσεις και επεμ­βά­σεις η ΕΕ ήταν παρελ­κό­μενο και ενερ­γού­μενο των δια­θέ­σεων των ΗΠΑ, σύρθηκε και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, συμ­με­τείχε σε αυτές τις συρ­ρά­ξεις με ζημία και χωρίς ανταλ­λάγ­ματα.

Δια­φαί­νε­ται η έλλειψη γεω­στρα­τη­γι­κής πολι­τι­κής από την πλευρά της ΕΕ, σύρεται και φαί­ρε­ται ως πει­θή­νιο των ΗΠΑ, αγνο­ώ­ντας την ιστο­ρι­κό­τητα, την γεω­γρα­φική και δημο­γρα­φική κατά­σταση και πραγ­μα­τι­κό­τητα της περιο­χής μας.

Η Ευρώπη, η Μεσό­γειος και η παρα­με­σό­γειος είναι το κέντρο του κόσμου, η Μεσό­γειος δεν είναι απλά μια θαλάσ­σια ζώνη, είναι ο πνεύ­μο­νας και η καρδιά του πλανήτη και οι όποιες παρου­σια­ζό­με­νες εντά­σεις και διε­νέ­ξεις στόχο έχουν τον έλεγχο και την επι­κυ­ριαρ­χία της. ( προ­σπά­θησε να δώσεις μια ερμη­νεία για το ενδια­φέ­ρον των ΗΠΑ).

Οι προ­σπά­θειες των ΗΠΑ στο­χεύ­ουν στην απο­δυ­νά­μωση της ΡΩΣΙΑΣ, ούτως ώστε να απο­τρέ­ψουν την όποια ισχυρή κάθοδο της στην Μεσό­γειο και σέρνουν στο άρμα τους την ΕΕ.

Η ΕΕ δεν κατα­νοεί και δεν θέλει μάλλον να κατα­νο­ή­σει, ότι το μέλλον της και οι προ­ο­πτι­κές της δεν εξαρ­τώ­νται από τις ΗΠΑ, αλλά από την πολι­τική και ανθρώ­πινη σχέση των πολιτών της.

Η δύναμη της αδρά­νειας την οδηγεί στην θέληση και άποψη, ότι η ασφά­λεια της εξαρ­τά­ται από το το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ.

Η έλλειψη από την μεριά της ΕΕ γεω­πο­λι­τι­κής στρα­τη­γι­κής, την οδηγεί στο λαθε­μένο συμπέ­ρα­σμα, πως αντί­πα­λος της είναι η ΡΩΣΙΑ και όχι οι δια­θέ­σεις και στο­χεύ­σεις της σημε­ρι­νής στρα­τιω­τι­κής υπερ­δύ­να­μης.

(Θυμήσου φίλε ανα­γνώ­στη πόσα χρόνια ζήσαμε, με τον από βορά κίνδυνο, όταν μόνος κίν­δυ­νος μας ήταν η ΤΟΥΡΚΙΑ).

Η κατά­ληξη της σημε­ρι­νής πολε­μι­κής εμπλο­κής είναι ήδη προ­διε­γραμ­μένη, ή σιωπηλά θα στα­μα­τή­σουν οι ένοπλες συρ­ρά­ξεις ή με την δια­με­σο­λά­βηση κάποιων θα υπο­γρά­φει η όποια συνθήκη λήξης του πολέμου.

(Απο­διο­πο­μπαίος τράγος της όλης ιστο­ρίας θα είναι ο δοτός πρω­θυ­πουρ­γός της ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ).

Η ενερ­γειακά και επι­σι­στικά εξαρ­τη­μένη ΕΕ θα είναι ο μεγάλος ηττη­μέ­νος της όλης ιστο­ρίας.

Στο προ­σκή­νιο θα ανα­δει­χθούν άλλοι παίκτες, η ΚΙΝΑ πρω­τί­στως, γιατί κρατά στα χέρια της την παρα­γωγή φθηνών προ­ϊ­ό­ντων, τεχνο­λο­γία προηγ­μένη και χρήμα που δια­θέ­τει για επεν­δύ­σεις όπου Γής.

Η ΡΩΣΙΑ όποια και αν είναι η κατά­ληξη του πολέμου, δεν παύει να είναι το μεγάλο οικό­πεδο της Γής, ένα οικό­πεδο που στα σπλάχνα του κρύβει όλο τον πλούτο, κοι­τά­σματα ευγενών μετάλ­λων, άνθρακα, αέριο, πετρέ­λαιο, αχανής γεωρ­γι­κές εκτά­σεις και το μεγα­λύ­τερο απόθεμα νερού.

Η ΕΕ πνέει τα ολίσθια αν δεν ανα­νή­ψει και αν δεν αντι­με­τω­πί­σει την πραγ­μα­τι­κό­τητα, δεν μπορεί να κατα­στεί ενερ­γειακά ανε­ξάρ­τητη από την ΡΩΣΙΑ και δεν μπορεί με τις σημε­ρι­νές συν­θή­κες να γίνει ΕΝΩΣΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ, γιατί τα ξεχω­ρι­στά συμ­φέ­ρο­ντα κάθε χώρας, οι ιστο­ρι­κές και δημο­γρα­φι­κές κατα­βο­λές προ­δια­γρά­φουν δια­φο­ρε­τι­κές πορείες.

Ρητο­ρικό το ερώτημα ποια. σχέση έχουν οι Ίβηρες με τους κέντρο ευρω­παί­ους, ποια σχέση έχουν οι αμε­σό­γειοι με τους κατοί­κους της Βαλ­τι­κής.

Το Ευρω­παίος πολίτης ο κάθε ένας το ερμη­νεύει δια­φο­ρε­τικά.

Η ΕΝΟΤΗΤΑ προ­ο­πτι­κών και συμ­φε­ρό­ντων των Ευρω­παϊ­κών Λαών μέχρι τα ΟΥΡΑΛΙΑ και όχι η ΕΝΩΣΗ και η απε­ξάρ­τηση της από τις ΗΠΑ είναι η συμ­φε­ρό­τερη λύση για την ΕΥΡΩΠΗ.

Στα χρόνια που έρχο­νται το βαρύ­τερο τίμημα θα το επω­μι­σθούν οι πολίτες της ΕΕ και αυτή θα είναι ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΗΤΤΗΜΕΝΟΣ.

Παρα­σκευάς Γιάννης

Ρόδος, 25/5/2022