ΙΝΕ/ΓΣΕΕ: Δυσκολία ακόμη και για τα απαραίτητα- Πετσοκομένοι μισθοί βυθίζουν την κατανάλωση

Οι μισθω­τοί στην Ελλάδα αγο­ρά­ζουν όσα επι­τρέ­πουν τα εισο­δή­ματά τους και όχι όσα θα ήθελαν, σύμφωνα με τα συμπε­ρά­σματα έρευνας, την οποία διε­νήρ­γησε το Ινστι­τούτο Εργα­σίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ/ΓΣΕΕ) και η Ένωση Εργα­ζο­μέ­νων Κατα­να­λω­τών Ελλάδας (ΕΕΚΕ) σε συνερ­γα­σία με την εται­ρεία Αlco, το χρονικό διά­στημα 18-25 Φεβρουα­ρίου.

Φαί­νε­ται, επίσης, ότι οι μισοί περίπου μισθω­τοί δυσκο­λεύ­ο­νται να καλύ­ψουν ακόμη και βασικές ανάγκες. Η κάλυψη των κατα­να­λω­τι­κών αναγκών των μισθω­τών για το 47% στη­ρί­ζε­ται σε ανάληψη κατα­θέ­σεων, ενώ το 16% ανα­γκά­ζε­ται να δανει­στεί.

Ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζουν τα ευρή­ματα της έρευνας σε σχέση με τη δυνα­τό­τητα των μισθω­τών να αντα­πο­κρι­θούν σε δόσεις δανείων και καρτών. Μόνο το 22% δηλώνει, ότι μπορεί πάντα να αντα­πο­κρί­νε­ται, με το 30% να αντα­πο­κρί­νε­ται συνήθως, το 9% λίγες φορές και το 6% να μην μπορεί να αντα­πο­κρι­θεί καθόλου.

Σε ότι αφορά στα εισο­δή­ματα, το 53% των ερω­τη­θέ­ντων, δηλώνει μείωση έναντι του 44% που δηλώνει στα­θε­ρό­τητα, καλύ­τερη εικόνα από τον Σεπτέμ­βριο (70% και 26% αντί­στοιχα), ενώ σε επίπεδο τρι­μή­νου το 79% δηλώνει στα­θε­ρό­τητα (έναντι 66% τον Σεπτέμ­βριο) και μόνο το 18% μείωση. Το 73% πιστεύει ότι η μείωση του εισο­δή­μα­τος, οφεί­λε­ται στη μείωση του μισθού.

Σε ό,τι αφορά τις προσ­δο­κίες, κυριαρ­χεί η απο­γο­ή­τευση, ενώ κυρί­αρχη είναι η αντί­ληψη, ότι τα πράγ­ματα δεν μπορούν να γίνουν χει­ρό­τερα. Όσον αφορά τώρα στα επίπεδα κατα­νά­λω­σης των μισθω­τών, για πρώτη φορά η συνο­λική δαπάνη κατα­νά­λω­σης απο­τυ­πώ­θηκε σταθερή (49%), με 19% να μιλά για αύξηση και 31% για μείωση.

Κατα­να­λω­τικά αγαθά

Από τις 17 βασικές κατη­γο­ρίες κατα­να­λω­τι­κών αγαθών, σε 11 είχαμε σταθερή δαπάνη από την πλειο­ψη­φία των εργα­ζό­με­νων, ενώ στις υπό­λοι­πες 6 η δαπάνη μειώ­θηκε.

Στα­θε­ρές σχεδόν για όλους έμειναν οι δαπάνες για καθα­ρι­στικά σπιτιού και είδη προ­σω­πι­κής υγιει­νής (89%), τηλε­φω­νία/ίντερ­νετ (86%), προ­ϊ­ό­ντα καπνού (80%), εκπαί­δευση (74% ) και τρόφιμα (73%), ενώ για περίπου 6 στους 10 για βενζίνη/πετρέ­λαιο, καλ­λυ­ντικά, σοκο­λά­τες/snacks και κρασί μπύρα. Το ότι το σύνολο σχεδόν των μισθω­τών (95%) επι­λέ­γει προ­ϊ­ό­ντα σε προ­σφορά, ενώ ένας στους δύο (46%) προ­ϊ­ό­ντα ιδιω­τι­κής ετι­κέ­τας.

Μειω­μένη δαπάνη έχουμε περισ­σό­τερο από μισθω­τούς κατώ­τε­ρης μόρ­φω­σης 45 – 54 ετών, άνδρες με εισό­δημα 1001 έως 1200 ευρώ, που κατοι­κούν στην Αττική, ενώ μείωση απο­τυ­πώ­νε­ται και στις δαπάνες ψυχα­γω­γίας, παρά το 35% που εμφα­νί­ζει να κινεί­ται σε σταθερά επίπεδα. Το βασικό συμπέ­ρα­σμα της έρευνας, είναι ότι ο περιο­ρι­σμός των εισο­δη­μά­των τους για πολλά χρόνια, μετέ­βαλλε τους μισθω­τούς από κατα­να­λω­τές επι­λο­γής σε κατα­να­λω­τές ανάγκης, «με όλα όσα αυτό συνε­πά­γε­ται τόσο σε ψυχο­λο­γικό, όσο και σε πρα­κτικό επίπεδο».

ΑΠΕ-ΜΠΕ