Μία σύνταξη το χρόνο πληρώνουν οι ηλικιωμένοι για τα φάρμακά τους

Μία σύνταξη το χρόνο δαπα­νούν οι συντα­ξιού­χοι για ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική περί­θαλψη. Τα νέα στοι­χεία για την ιδιω­τική φαρ­μα­κευ­τική δαπάνη επι­βε­βαιώ­νουν ότι τα φάρμακα είναι πραγ­μα­τικό… φαρμάκι για τους Έλληνες και ιδιαί­τερα τους συντα­ξιού­χους, οι οποίοι δίνουν του­λά­χι­στον 500 ευρώ το χρόνο για τα φάρμακά τους. Επι­πλέον πρέεπι να προ­στε­θούν τα χρήματα που ξοδεύ­ουν για εξε­τά­σεις και ιατρι­κές υπη­ρε­σίες.

Σύμφωνα με τα τελευ­ταία στοι­χεία που αφορούν στο 2018 και προ­κύ­πτουν από την ΗΔΙΚΑ, τον Κρατικό Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό και τις φαρ­μα­κευ­τι­κές εται­ρίες, η συμ­με­τοχή των ασφα­λι­σμέ­νων στην εξω-νοσοκομειακή φαρ­μα­κευ­τική δαπάνη δια­μορ­φώ­θηκε σε 625 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, ήτοι στο 17,5% της συνο­λι­κής φαρ­μα­κευ­τι­κής δαπάνης.

Όπως γράφει ο «Ελεύ­θε­ρος Τύπος», πρό­κει­ται όμως για τη θεσμο­θε­τη­μένη συμ­με­τοχή, δηλαδή για τη συμ­με­τοχή που καλεί­ται να κατα­βά­λει ο πολίτης για συντα­γο­γρα­φού­μενα φάρμακα.

Εάν υπο­λο­γι­στούν και τα μη συντα­γο­γρα­φού­μενα φάρμακα, και όσα δεν συντα­γο­γρα­φού­νται, το συνο­λικό ποσό για αγορά σκευα­σμά­των από τους πολίτες ανέρ­χε­ται σε 1,64 δισ. ευρώ για το 2018.

Η καθαρή δημόσια φαρ­μα­κευ­τική δαπάνη είχε καθο­ρι­στεί για το 2018 στα 1,945 δισ. ευρώ, ενώ οι φαρ­μα­κευ­τι­κές εται­ρίες λόγω υπέρ­βα­σης του προ­α­να­φε­ρό­με­νου ποσού καλού­νται να κατα­βάλ­λουν clawback (υπο­χρε­ω­τι­κές επι­στρο­φές) και rebate (εκπτώ­σεις) συνο­λι­κού ύψους 1,4 δισ. ευρώ.

Σημειώ­νε­ται ότι το 2017 η φαρ­μα­κο­βιο­μη­χα­νία συμ­με­τείχε με 1,03 δισ. ευρώ στη φαρ­μα­κευ­τική δαπάνη και με 866 εκατ. ευρώ οι ασφα­λι­σμέ­νοι (το 50% της συνο­λι­κής εξω-νοσοκομειακής φαρ­μα­κευ­τι­κής δαπάνης), όπως προ­κύ­πτει από μελέτη του Ιδρύ­μα­τος Οικο­νο­μι­κών και Βιο­μη­χα­νι­κών Ερευνών (ΙΟΒΕ).

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που δίνουν φαρ­μα­κο­ποιοί στον Ελεύ­θερο Τύπο, οι πολίτες και ιδίως οι συντα­ξιού­χοι που λαμ­βά­νουν σταθερά κάποια φάρμακα δίνουν κατά μέσο όρο 30-50 ευρώ μηνιαίως στο φαρ­μα­κείο ως συμ­με­τοχή για τα φάρμακά τους. Αυτό το ποσό αντι­στοι­χεί σε έναν μέσο όρο πέντε έως δώδεκα σκευα­σμά­των που θεω­ρεί­ται, κατά τους φαρ­μα­κο­ποιούς, ένας μέσος συντα­ξιού­χος. Εάν κάποιος λαμ­βά­νει περισ­σό­τερα φάρμακα, τότε το κόστος ανε­βαί­νει σημα­ντικά. Μια τέτοια περί­πτωση είναι του κ. Διονύση Σβο­ρώ­νου, γενικού γραμ­μα­τέα της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Συντα­ξιού­χων ΟΑΕΕ, ο οποίος δίνει 70 ευρώ το μήνα για συμ­με­τοχή στα φάρμακά του. «Εχω υπο­βλη­θεί σε ένα μπαϊπάς. Χρεια­ζό­μουν 48 ευρώ το μήνα για φάρμακα. Εδώ και έξι μήνες δίνω 70 γιατί έχουν ακρι­βύ­νει. Ακόμη τρία ευρώ σε συντα­γές καθώς είναι δέκα φάρμακα. Είναι πολλά τα χρήματα. Οι συντα­ξιού­χοι έχουμε γονα­τί­σει. Εάν σκε­φτείτε ότι δεν μπο­ρούμε να κάνουμε τις εξε­τά­σεις σε δημόσια νοσο­κο­μεία ή στα πρώην ΙΚΑ, λόγω ελλεί­ψεων ή χαλα­σμέ­νων μηχα­νη­μά­των, τα 50άρικα και τα κατο­στά­ρικα φεύγουν έτσι στον ιδιω­τικό τομέα», ανα­φέ­ρει στον «Ε.Τ.» και προ­σθέ­τει: «Κάθε δυο μήνες συνε­δριά­ζει το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της Ομο­σπον­δίας. Και οι συνά­δελ­φοι μετα­φέ­ρουν τη δρα­μα­τική εικόνα της ιατρο­φαρ­μα­κευ­τι­κής περί­θαλ­ψης από όλη την Ελλάδα με τη μόνιμη έκφραση: “Μετά τις περι­κο­πές στις συντά­ξεις, δεν μπο­ρούμε να πλη­ρώ­σουμε πια τα φάρμακά μας”».

Ο υπουρ­γός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός, σε δηλώ­σεις του το μήνα Δεκέμ­βριο ανέφερε ότι συνο­λικά η ιδιω­τική δαπάνη, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των Μη Συντα­γο­γρα­φού­με­νων Φαρ­μά­κων (ΜΗΣΥΦΑ) ανέρ­χε­ται σε 1,8 δισ. ευρώ το έτος. Οι ειδικοί στο χώρο του φαρ­μά­κου, βέβαια, και ιδιαί­τερα οι εκπρό­σω­ποι των φαρ­μα­κευ­τι­κών εται­ριών νιώθουν την ανάγκη να δια­χω­ρί­ζουν τι σημαί­νει επι­βά­ρυνση των ασθενών. Ετσι, σύμφωνα με τα οικο­νο­μικά μοντέλα, η συμ­με­τοχή των ασφα­λι­σμέ­νων στην εξω­νο­σο­κο­μειακή φαρ­μα­κευ­τική δαπάνη χωρί­ζε­ται α) στη θεσμο­θε­τη­μένη συμ­με­τοχή (0%, 10% και 25% ανάλογα με τη θερα­πευ­τική κατη­γο­ρία) και β) στην επι­βά­ρυνση από τη διαφορά λια­νι­κής τιμής και τιμής απο­ζη­μί­ω­σης από τον ασφα­λι­στικό φορέα. Για το 2018, η θεσμο­θε­τη­μένη συμ­με­τοχή των ασφα­λι­σμέ­νων ανήλθε σε 364 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ, ενώ η επι­βά­ρυνση από τη διαφορά λια­νι­κής τιμής και τιμής απο­ζη­μί­ω­σης ανήλθε σε 261 εκατ. ευρώ.

Παράλ­ληλα, ανα­φο­ρικά με τις λοιπές ιδιω­τι­κές δαπάνες, 265 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ δαπα­νή­θη­καν για ΜΗΣΥΦΑ, 115 εκα­τομ­μύ­ρια για φάρμακα της αρνη­τι­κής λίστας, που συντα­γο­γρα­φού­νται δηλαδή αλλά δεν απο­ζη­μιώ­νο­νται, ενώ σε 635 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ ανήλθαν οι δαπάνες για απο­ζη­μιού­μενα φάρμακα, τα οποία όμως επέλεξε ο ασθενής να πλη­ρώ­σει 100% από την τσέπη του. Ενα τέτοιο παρά­δειγμα απο­τε­λούν τα κοινά αντι­βιο­τικά, τα οποία συντα­γο­γρα­φού­νται και απο­ζη­μιώ­νο­νται, αλλά προ­κει­μέ­νου ένας ασφα­λι­σμέ­νος να μην πάει σε γιατρό να του τα γράψει, επι­σκέ­πτε­ται το φαρ­μα­κείο και τα πλη­ρώ­νει εξ ολο­κλή­ρου, εφόσον μάλιστα συνήθως πρό­κει­ται για φτηνά φάρμακα.

Το τεφτέρι καλά κρατεί

Τεφτέ­ρια κρατούν πολλοί φαρ­μα­κο­ποιοί, καθώς το μηνιαίο εισό­δημα των ελλη­νι­κών οικο­γε­νειών δεν φτάνει πολλές φορές και για την αγορά των φαρ­μά­κων τους. Το φαι­νό­μενο είναι περισ­σό­τερο σύνηθες στα συνοι­κιακά φαρ­μα­κεία, εκεί όπου οι πολίτες έχουν περισ­σό­τερο προ­σω­πική σχέση με το φαρ­μα­κο­ποιό. Χαρα­κτη­ρι­στική είναι η περί­πτωση του κ. Γιώργου Γ. (τα στοι­χεία του έχει στη διάθεσή της η εφη­με­ρίδα), φαρ­μα­κο­ποιού στην Αλσού­πολη Νέας Ιωνίας. Οπως λέει, η πλειο­νό­τητα των πελατών του ζητούν διευ­κό­λυνση. «Το φαρ­μα­κείο μου στη­ρί­ζε­ται στους συντα­ξιού­χους, λόγω του ότι είναι φαρ­μα­κείο γει­το­νιάς. Εξυ­πη­ρετώ με δανεικά και περι­μένω να πλη­ρω­θούν οι συντα­ξιού­χοι για να λάβω τα χρήματά μου. Ετσι δημιουρ­γεί­ται νέος κύκλος στο τετρά­διο που κρατώ, με απο­τέ­λε­σμα να είναι επα­να­λαμ­βα­νό­μενο φαι­νό­μενο κάθε μήνα. Πλη­ρώ­νουν όμως, δεν είναι ότι δεν με πλη­ρώ­νουν ποτέ. Απλά ζητούν διευ­κό­λυνση», ανα­φέ­ρει στον «Ε.Τ.».

Προ­σθέ­τει, δε, ότι το φαι­νό­μενο του «τεφτε­ριού» εντεί­νε­ται και δεν φαί­νε­ται η «έξοδος» από τα Μνη­μό­νια να βελ­τί­ωσε τα οικο­νο­μικά των νοι­κο­κυ­ριών. Ερω­τη­θείς εάν μπορεί να αντε­πε­ξέλ­θει στα έξοδα της επι­χεί­ρη­σής του δεδο­μέ­νου ότι έχει παγιω­θεί το «βερεσέ», ανα­φέ­ρει ότι «δεν μπορεί να κάνει δια­φο­ρε­τικά». «Με παίρνει ή όχι, δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Θα χάσω τους πελάτες μου. Θα απευ­θυν­θούν αλλού. Ζω από τους συντα­ξιού­χους στην ουσία».

Ο κ. Γιώργος Γ. επι­ση­μαί­νει, μάλιστα, ότι όλο και περισ­σό­τε­ροι πελάτες τού ζητούν πλέον γενό­σημα, λόγω χαμη­λό­τε­ρου κόστους. Ενδει­κτικά, η επιλογή γενό­ση­μου ανέρ­χε­ται περίπου στα πέντε ευρώ συμ­με­τοχή το μήνα.

Διπλό το «χαράτσι» για τους συντα­ξιού­χους

Φαρ­μα­κε­ρές είναι συγκε­κρι­μένα οι συμ­με­το­χές των συντα­ξιού­χων για φάρμακα σε σχέση με τους Ελληνες κάτω των 65 ετών. Στοι­χεία της Ερευνας Οικο­γε­νεια­κών Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών για το 2017, που δημο­σιο­ποί­ησε η ΕΛ.ΣΤΑΤ., δεί­χνουν ότι η μέση μηνιαία δαπάνη των νοι­κο­κυ­ριών για αγορά αγαθών και υπη­ρε­σιών είναι 1.414,09 ευρώ. Από αυτά, τα 103,33 ευρώ (ή 7,3%) είναι για την ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική περί­θαλψη.

Για τα νοι­κο­κυ­ριά με έναν ηλι­κιω­μένο πάνω από 65 χρόνων το ποσοστό για ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική περί­θαλψη είναι 13,4% της μέσης μηνιαίας δαπάνης και ανέρ­χε­ται για κάθε ηλι­κιω­μένο στα 641,94 ευρώ.

Δηλαδή, με βάση τα παρα­πάνω στοι­χεία κάθε συντα­ξιού­χους ξοδεύει 86,02 ευρώ το μήνα κατά βάση για φάρμακα, επι­σκέ­ψεις στους για­τρούς, εξε­τά­σεις και νοση­λείες στον ιδιω­τικό και δημόσιο τομέα Υγείας.

Το 2017, οι ηλι­κιω­μέ­νοι άνω των 65 χρόνων στην Ελλάδα ήταν 21,6% των 10,7 εκα­τομ­μυ­ρίων κατοί­κων, δηλαδή 2.311.200 άτομα.

2,386 δισ. ευρώ. Με δεδο­μένο ότι οι συνο­λι­κές ιδιω­τι­κές δαπάνες Υγείας για το 2017 ήταν 5,058 δισ. ευρώ, προ­κύ­πτει ότι το 47,12% (δηλαδή τα 2,386 δισ.) κατα­βλή­θηκε από τους ηλι­κιω­μέ­νους άνω των 65 χρόνων.

πηγή newpost.gr