ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Μητροπολίτης της Αγιωτάτης Μητροπόλεως Ρόδου, προς τον ιερόν κλήρον και τον λαόν της καθ̉ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως

Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπητά.

Μέσα στη χει­μω­νιά­τικη νύκτα ακού­γο­νται και πάλι οι χαρ­μό­συ­νες κωδω­νο­κρου­σίες της μονα­δι­κής αγίας νύκτας των Χρι­στου­γέν­νων. Με τη δική τους γνώριμη φωνή, οι καμπά­νες των Ναών μας εξαγ­γέλ­λουν στο σήμερα της Ορθο­δό­ξου Χρι­στια­νι­κής μας υπάρ­ξεως, αυτό που οι Άγγελοι του Θεού δια­κή­ρυ­ξαν τότε, κατά την ανε­πα­νά­λη­πτη εκείνη Βηθλε­ε­μι­τική νύκτα, τη Γέννηση στο ταπεινό σπήλαιο από την Παναγία Παρθένο του ενα­θρω­πή­σα­ντος Λόγου του Πατρός, του Θεαν­θρώ­που Σωτήρος Ιησού Χριστού. Επα­να­λαμ­βά­νο­ντας το χαρ­μό­συνο και δια­χρο­νικό μήνυμα “Ετέχθη ημίν σήμερον Σωτήρ” μας καλούν, όπως τότε τους αγραυ­λού­ντες Ποι­μέ­νες, να προ­σέλ­θουμε προ­σκυ­νη­τές στο σπήλαιο της Γεν­νή­σεως και να κοι­νω­νή­σουμε του μυστη­ρίου της πίστεως.

Ακούμε τη φωνή τους και ενω­τι­ζό­μα­στε το μήνυμα. Το μήνυμα της φανέ­ρω­σης της απε­ριό­ρι­στης αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο και τον σύμπα­ντα κόσμο, ο οποίος “τον Υιόν αυτού τον μονο­γενή απέ­σταλ­κεν εις τον κόσμον, ίνα ζήσωμεν δι αυτοῦ”. Η Γέννηση του Χριστού φανε­ρώ­νει την αλήθεια, τη σαρ­κω­μένη αλήθεια. Τη μία και μονα­δική, την τόσο δια­φο­ρε­τική από τις νοού­με­νες και παρα­νο­ού­με­νες αλή­θειες του πεπτω­κό­τος ανθρώ­που. Αισθα­νό­μα­στε το μυστή­ριο. Θαυ­μά­ζουμε και γιορ­τά­ζουμε. Ψάλ­λο­ντας τον υμνο­γρα­φικό παιάνα “Επε­σκέ­ψατο ημάς, εξ ύψους ο Θεός ημών” εξω­τε­ρι­κεύ­ουμε την αυτο­συ­νει­δη­σία της “της άπαξ τοις αγίοις παρα­δο­θεί­σης” πίστεώς μας. Ο Θεός σαρ­κώ­νε­ται. Ο Χριστός γεν­νά­ται. Έρχεται στον άνθρωπο. Επι­σκέ­πτε­ται τον άνθρωπο, κάθε άνθρωπο. Τον νέο και τον ενήλικα. Τον γονιό και το παιδί. Τον οικείο και τον ξένο. Τον φτωχό και τον πλούσιο. Τον υγιή και τον άρρωστο. Όλους ανε­ξαι­ρέ­τως. Η επί­σκεψή Του μας αφορά όλους. Στη ψευ­δαί­σθηση της χωρίς νόημα αυτάρ­κειάς μας, του συγ­χρό­νου τούτου ταλα­νι­σμού της υπάρ­ξεως, έρχεται ο σαρ­κω­θείς Λόγος να αρθρώ­σει μαζί μας λόγο αυθε­ντι­κού και γνησίου νοή­μα­τος. Μας επι­σκέ­πτε­ται με την πρό­σκληση “Δεύτε και δια­λε­χθώ­μεν”, κατα­φά­σκο­ντας το γεγονός της ελευ­θε­ρίας του προ­σώ­που μας, ελευ­θε­ρία τόσο δια­φο­ρε­τική από τις “‘ελευ­θε­ρίες” των ποι­κί­λων ψευ­δαι­σθή­σεων και προ­κα­τα­λή­ψεων, των ιδε­ο­λο­γη­μά­των της δήθεν προ­ο­δευ­τι­κό­τη­τάς μας, της αλογίας του ορθο­λο­γι­σμού μας, του παρα­λό­γου του ατο­μο­κε­ντρι­σμού μας. Όλων εκείνων που μας απο­ξε­νώ­νουν από τον εαυτό μας και τον συνάν­θρωπό μας.

Αγα­πη­τοί αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω,

«Επε­σκέ­ψατο ημάς εξ ύψους ο Θεός ημών». Γεγονός ασύλ­λη­πτο για τις συχνό­τη­τες της αντι­λη­πτι­κής ικα­νό­τη­τας του ανθρώ­που. Αλλά τούτο το ασύλ­λη­πτο γεγονός απο­τε­λεί την αρχέ­γονη εμπερία της Εκκλη­σίας ως “Σώματος Χριστού”. Την εμπει­ρία της πίστεώς μας, “ότι εν τούτω εφα­νε­ρώθη η αγάπη του Θεού”. Η ανα­λο­γία της υπαρ­ξια­κής αντα­πό­κρι­σής μας στη φανέ­ρωση αυτήν του Θεού εκφρά­ζει το μέτρο της χρι­στια­νο­σύ­νης μας, της αυθε­ντι­κό­τη­τάς μας ως ανθρώ­πων ριζω­μέ­νων στη γη των Πατέρων μας, την ποτι­σμένη με το αίμα και τον ιδρώτα γενεών και γενεών. Για να μη δια­μαρ­τυ­ρό­μα­στε απλά λεκτικά για την κάθε είδους παθο­γέ­νεια που θα συνα­ντή­σουμε η θα πλη­ρο­φο­ρη­θούμε στην πορεία της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς μας, αλλά για να συμ­βάλ­λουμε ουσια­στικά με το μέτρο αλη­θείας της προ­σω­πι­κής μας ζωής, η οποία μόνο “εν αγάπη” είναι εφικτό να αλη­θεύει. Η Εορτή της Χριστού Γεν­νή­σεως απο­κα­λύ­πτει την απρο­σμέ­τρητη δυνα­μική της αγάπης του Θεού.

Ας εμβα­θύ­νουμε στο μυστή­ριο, ας το προ­σεγ­γί­σουμε με ταπεί­νωση, περι­συλ­λογή, αυτο­κρι­τική και πολλή προ­σευχή. Οι καιροί μας το απαι­τούν. Ας φανούμε αντά­ξιοι των απαι­τή­σεών τους Ευχό­μα­στε αληθινά, ειρη­νικά, ευφρό­συνα και ευλο­γη­μένα Χρι­στού­γεννα, με ειρήνη, αγάπη, κατα­νό­ηση και ευαι­σθη­σία.

Χρι­στού­γεννα του δισχι­λιο­στού και δεκάτου ογδόου σωτη­ρίου έτους

Διά­πυ­ρος προς Χριστόν τεχθέ­ντα ευχέτης πάντων υμών.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

†Ο ΡΟΔΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΣ