“Η κόρη μου δεν ζει γιατί ήταν γυναίκα” – “Όσο εκτρέφουμε νταήδες και ψευτόμαγκες τέτοια θα γίνονται”

Δύο γυναί­κες που οι κόρες τους έπεσαν θύματα γυναι­κο­κτο­νιών μιλούν στο NEWS 24/7, στέλ­νο­ντας ηχηρό μήνυμα για την Παγκό­σμια ημέρα εξά­λει­ψης της βίας κατά των γυναι­κών. Ο λόγος στην μητέρα της Γαρυ­φα­λιάς Ψαράκου και στην μητέρα της Ελένης Τοπα­λούδη.

Η Κούλα Αρμου­τί­δου είναι η μητέρα της Ελένης Τοπα­λούδη. Η κόρη της βρέθηκε δολο­φο­νη­μένη στη Ρόδο, αφού πρώτα έπεσε θύμα ομα­δι­κού βιασμού, όταν αρνή­θηκε την σεξουα­λική επαφή σε δύο άνδρες.

Η Αλε­ξάν­δρα Ψαράκου είναι η μητέρα της Γαρυ­φαλ­λιάς Ψαράκου. Η δική της κόρη δολο­φο­νή­θηκε από τον άνθρωπο με τον οποίο βρι­σκό­ταν σε δια­κο­πές. Κατά τη διάρ­κεια ενός τσα­κω­μού, την σκότωσε σπρώ­χνο­ντάς την από τα βράχια στη θάλασσα.

Οι δύο γυναί­κες μιλούν σήμερα στο Magazine του NEWS 24/7.

ΚΟΥΛΑ ΑΡΜΟΥΤΙΔΟΥ: “ΟΣΟ ΕΚΤΡΕΦΟΥΜΕ ΝΤΑΗΔΕΣ ΚΑΙ ΨΕΥΤΟΜΑΓΚΕΣ”

“Με αφορμή τη σημε­ρινή ημέρα θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα σε όλες τις γυναί­κες, είτε είναι παντρε­μέ­νες, είτε σε σχέση, με σύντροφο, με φίλο. Να μην ανε­χτούν ποτέ οποια­δή­ποτε κακο­ποι­η­τική στάση απέ­να­ντί τους. Καμία ανοχή σε οποια­δή­ποτε κακο­ποί­ηση, είτε είναι με λόγια, είτε με ξυλο­φορ­τώ­ματα, με εκδορές, με μώλωπες. Δεν είναι υπο­χρε­ω­μένη καμία γυναίκα, κανένας άνθρω­πος. Να ανα­γνω­ρί­ζουν από νωρίς τα σημάδια. Να μη δέχεστε ταπει­νώ­σεις, εξευ­τε­λι­σμούς να μη γίνετε υπο­χεί­ριο κανενός νταή. Τελειώ­νουν τα συγ­χω­ρο­χάρ­τια για αυτούς τους άνδρες. Η γυναίκα είναι ισότιμη, ισάξια.

Σε μια σχέση το μόνο για το οποίο υπάρχει χώρος είναι η αγάπη. Από­λυ­τος σεβα­σμός στην ύπαρξη, στη ζωή, στο κορμί. Μια γυναίκα δεν είναι κτήμα κανενός. Ανήκει μόνο στον εαυτό της. Να το βάλουν πολύ καλά στο μυαλό τους οι άνδρες. Με ποιο δικαί­ωμα κάποιος στραγ­γα­λί­ζει την ψυχή μιας γυναί­κας; Δεν έχει δικαί­ωμα να την ακου­μπή­σει. Όχι να την χτυ­πή­σει, να τη σκο­τώ­σει και να τη σπρώξει από τα βράχια. Επειδή «δεν του βγήκε η φάση».

Θέλουμε αγάπη που να μας πηγαί­νει στο φως και τον ήλιο. Όχι στα σκο­τά­δια. Όχι να φοβό­μα­στε να φύγουμε από μια σχέση που χωλαί­νει. Καμία γυναίκα δεν φεύγει από μια υγιή σχέση, ασφαλή, χωρίς χλευα­σμό και υπο­τί­μηση.

Παντού και πάντα υπήρχε η κακο­ποί­ηση της γυναί­κας. Στα χρόνια της μητέρας μου υπήρχε ο πάτερ φαμί­λιας, που φερόταν στη γυναίκα όπως στα ζώα που είχε στη στάνη. Τότε στα χωριά μεγά­λω­ναν τις γυναί­κες και τους μάθαι­ναν να υπο­κλί­νο­νται, να ταπει­νώ­νο­νται, να ζουν μόνο για τον σύζυγο και τα παιδιά και να εξευ­τε­λί­ζουν τον εαυτό τους. Υπήρχε πάντα ο σύζυγος, ο σατρά­πης, ο αφέντης, που σε χτυ­πούσε και η οικο­γέ­νειά σου δεν σε έπαιρνε πίσω. Ο άνδρας που τα θέλει όλα και «εντάξει μωρέ ας πει καμιά κου­βέ­ντα παρά πάνω, άνδρας είναι». «Δεν πρέπει να έχεις λόγο, θα σωπαί­νεις, άνδρας είναι». Επι­τέ­λους ένα τέλος σε αυτά τα «άνδρας είναι». Όσο εκτρέ­φουμε νταήδες και ψευ­τό­μα­γκες τέτοια θα γίνο­νται.

Η Κούλα Αρμου­τί­δου, μητέρα της Ελένης Τοπα­λούδη.  INTIME NEWS

Και κάτι ακόμη για τους νόμους. Το αγκάθι που λέγεται Ποι­νι­κός Κώδικας. Η τιμωρία πρέπει να είναι παρα­δειγ­μα­τική. Ο Ποι­νι­κός Κώδικας να αλλάξει. Εμένα με κατα­δί­κα­σαν σε μια ζωή χωρίς χρώμα, χωρίς ελπίδα, χωρίς προ­σμονή. Τα ισόβια να είναι ισόβια. Στην Κύπρο πλέον συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται ο όρος γυναι­κο­κτο­νία στον Ποινικό Κώδικα. Γιατί οι αντι­δρά­σεις για τον όρο στην Ελλάδα; Μα φυσικά γιατί αν συμπε­ρι­λη­φθεί ο όρος γυναι­κο­κτο­νία θα απο­δε­χτούμε ότι είμαστε πατριαρ­χική κοι­νω­νία. Αυτοί που αντι­δρούν ξέρουν πως αν τον δεχτούν, απο­δέ­χο­νται την πατριαρ­χία τους.

Τους ακούμε όλους να λένε «Σπάσε τη σιωπή» όμως μια γυναίκα που θα πάει σε ένα Αστυ­νο­μικό Τμήμα συνήθως θα απο­θαρ­ρυν­θεί να μιλήσει. Επαρ­κείς φορείς και δομές δεν δημιουρ­γού­νται για να τη στη­ρί­ξουν. Πέρα από τα συν­θή­ματα, στην ουσία, βοη­θιέ­ται στο έπακρο μια κακο­ποι­η­μένη γυναίκα; Αν δεν υπάρ­χουν γονείς και οικο­γέ­νεια να την στη­ρί­ξουν ψυχικά και οικο­νο­μικά πώς θα μιλήσει;”.

Η 26χρονη, Γαρυ­φαλ­λιά Ψαράκου, που βρέθηκε νεκρή στη Φολέ­γαν­δρο

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΨΑΡΑΚΟΥ: “Η ΓΑΡΥΦΑΛΛΙΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΖΕΙ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΓΥΝΑΙΚΑ”

“Το μήνυμα μου στις γυναί­κες είναι να μιλάνε. Να ανοί­γουν το στόματά τους σε κάποιον που εμπι­στεύ­ο­νται πολύ. Να μην κρατάνε τα μάτια και τα αυτιά τους κλειστά. Πολλές γυναί­κες φεύγουν και τελικά κάποιος τις κυνη­γάει και τις δολο­φο­νεί. Να μην ντρα­πούν να ζητή­σουν βοήθεια ώστε να μην το αντι­με­τω­πί­σουν μόνες τους.

Το βλέπω και στη δική μου καθη­με­ρι­νό­τητα με γυναί­κες που μιλάω και συνα­να­στρέ­φο­μαι. Οι γυναί­κες φοβού­νται. Έτσι έχουν γαλου­χη­θεί. Να μένουν για τα παιδιά σε έναν γάμο. Να ζουν με χει­ρι­στι­κούς συντρό­φους χωρίς να το κατα­λα­βαί­νουν. Μου έχουν συμβεί κι εμένα. Πρέπει από πλευράς Πολι­τείας να αυξηθεί η ενη­μέ­ρωση, ώστε οι γυναί­κες να βοη­θη­θούν να ανα­γνω­ρί­ζουν τα σημάδια. Εκεί υφί­στα­ται ένα κενό. Υπάρ­χουν κάποια κέντρα που μπορούν να βοη­θή­σουν. Η δουλειά όμως πρέπει να γίνει πιο συλ­λο­γικά. Από την πλευρά της, η Αστυ­νο­μία πολλές φορές δεν λει­τουρ­γεί όπως πρέπει.

Όσο για τον όρο γυναι­κο­κτο­νία είναι ο όρος που στην περί­πτωση της κόρης μου ισχύει 100%. Η Γαρυ­φαλ­λιά δεν ζει γιατί ήταν γυναίκα. Βρέθηκε σε ένα σημείο, με έναν άντρα που έπρεπε να την προ­στα­τεύ­σει και εκείνος επειδή «του χάλασε η φάση» την σκότωσε. Αν αυτός ο άνθρω­πος τσα­κω­νό­ταν εκείνο το βράδυ με έναν φίλο του δεν θα τον είχε σκο­τώ­σει.

Η Γαρυ­φαλ­λιά ήταν γυναίκα. Σε αυτήν θεώρησε ότι έχει το δικαί­ωμα να το κάνει. Ο όρος υπάρχει. Αυτοί που τον αρνού­νται γνω­ρί­ζουν πολύ καλά πως μιλάμε για δια­φο­ρε­τικά πράγ­ματα. Μιλάμε για φόνους σε σχέσεις. Από έναν σύντροφο ή από κάποιον που σε σκο­τώ­νει γιατί του είπες όχι, γιατί τσα­κω­θή­κατε, γιατί κάτι του αρνή­θη­κες. Έχει διαφορά”.

Πηγή news247.gr