«Οι ευλαβείς εγωισμοί… σκοτώνουν»

Από την αρχή τη παν­δη­μίας η Εκκλη­σία ήταν ο κατ’ εξοχήν χώρος που αμφι­σβή­τησε τον κίνδυνο από τον κορω­νοϊό. Ιεράρ­χες έχουν πει τα πιο εξω­φρε­νικά πράγ­ματα. Η νοο­τρο­πία αυτή έχει μετα­φερ­θεί στον κατώ­τερο κλήρο και από εκεί σε μέρος των πιστών. Ο Μητρο­πο­λί­της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης Άνθιμος είναι από τις εξαι­ρέ­σεις. Με άρθρο του, ασκεί σκληρή αλλά δίκαιη κριτική σε ιεράρ­χες και πιστούς για την στάση τους γύρω από το ζήτημα της παν­δη­μίας κορω­νοιού. Τα όσα ανα­φέ­ρει είναι για μας αυτο­νό­ητα αλλά για τον κόσμο στον οποίο απευ­θύ­νο­νται μάλλον  σοκά­ρουν. Ο μητρο­πο­λί­της  αρθρώ­νει έναν γενναίο λόγο. Και επι­προ­σθέ­τως χρήσιμο στις μέρες που θα έρθουν καθώς δεν απο­κλεί­ε­ται στο εσω­τε­ρικό της Εκκλη­σίας να βρεθούν πολλοί που θα προ­σφέ­ρουν “ασυλία” σε ακραίες απόψεις του λεγό­με­νου αντιεμ­βο­λια­στι­κού κινή­μα­τος. «Πιστέ­ψαμε ότι συν-κυβερνούμε το κράτος μας, οι θρη­σκευό­με­νοι χρι­στια­νοί, ακόμα και πολλοί κλη­ρι­κοί μας, όπως απο­δεί­χτηκε ότι πολύ καλύ­τερα το κυβερ­νούν οι πολι­τι­κοί, επειδή εμείς δεν μπο­ρούμε να κατευ­θύ­νουμε τελικά ούτε το ποίμνιό μας…Πιστέ­ψαμε ότι εμάς, λόγω της πίστεώς μας, υπο­χρε­ού­ται ο Θεός να μας σώσει (τους άλλους όχι), και κάναμε επί­δειξη αυτής της πίστεώς μας. Όμως αυτή η πίστη μας απο­δεί­χθηκε λίγη, φτωχή, μικρή πίστη που όχι μόνο βουνά δεν μπορεί να μετα­κι­νή­σει, αλλά ούτε καν τον απει­ρο­ε­λά­χι­στο ιό…Πιστέ­ψαμε ότι είμαστε υπε­ράν­θρω­ποι, και οδη­γη­θή­καμε στον τάφο, αντί να ομο­λο­γή­σουμε το λάθος μας και να σαλ­πί­σουμε το ορθό. Δεν είναι ταπει­νω­τικό να παρα­δε­χθείς ότι ως άνθρω­πος κι εσύ πάσχεις. Αλα­ζο­νικό είναι να το κρύψεις, μόνο και μόνο για να μη δια­ψευ­στεί δημόσια ο εγω­ι­σμός σου. Όταν επι­κρέ­με­ται θάνατος, τότε, καλά ειπώ­θηκε, “μαγκιές” δεν επι­τρέ­πο­νται. Οι ευλα­βείς εγω­ι­σμοί… σκο­τώ­νουν» ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά. ο κ. Άνθιμος, καλεί τους «τάχα ευσε­βείς, που δεν πίστε­ψαν ότι υπάρχει κορω­νο­ϊός, λες και μπορεί να πέσει τρίχα από τα μαλλιά τους αν δεν το θέλει ο Θεός», να σοβα­ρευ­τούν και όσους «κρυμ­μέ­νοι τώρα στα λαγού­μια τους, ετοι­μά­ζο­νται να δικαιο­λο­γή­σουν τα εγκλη­μα­τικά τους κηρύγ­ματα, που άρδευαν αλλο­φρο­σύνη από την εωσφο­ρική τους έπαρση, που τελικά σκότωσε συναν­θρώ­πους τους», να ηρε­μή­σουν.