«Ουδεμία ευθύνη, καμία αρμοδιότητα» απαντά σε όλους τους τόνους η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου για τον επικίνδυνο βατήρα

• Ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης κ. Γε­ώρ­γιος Χα­τζη­μάρ­κος απο­κρού­ει κάθε ευ­θύ­νη για τη συ­ντή­ρη­ση της ιστο­ρι­κής εξέ­δρας, ενώ και η αρ­μό­δια τε­χνι­κή υπη­ρε­σία της Πε­ρι­φέ­ρειας απά­ντη­σε στην ει­σαγ­γε­λι­κή πα­ραγ­γε­λία δη­λώ­νο­ντας αναρ­μό­δια ακόμη και για τα μέτρα απο­κλει­σμού των λουο­μέ­νων

Μετά την έγ­γρα­φη πα­ραγ­γε­λία της Ει­σαγ­γε­λί­ας Πρω­το­δι­κών Ρόδου προς τους 5 συ­ναρ­μό­διους φο­ρείς για την άμεση απο­κα­τά­στα­ση του βα­τή­ρα κο­λύμ­βη­σης στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή του Έλλη, η θέση της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου στο ζή­τη­μα απο­κρυ­σταλ­λώ­νε­ται πλέον με τον πιο επί­ση­μο τρόπο. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», η Πε­ρι­φέ­ρεια έχει το­πο­θε­τη­θεί σε δύο επί­πε­δα, τόσο διά του ίδιου του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη κ. Γε­ωρ­γί­ου Χα­τζη­μάρ­κου και διά της αρ­μό­διας τε­χνι­κής της υπη­ρε­σί­ας, η οποία απά­ντη­σε ευ­θέ­ως στην ει­σαγ­γε­λι­κή πα­ραγ­γε­λία της 17ης Αυ­γού­στου 2026. Το πε­ριε­χό­με­νο και των δύο το­πο­θε­τή­σε­ων συ­γκλί­νει απο­λύ­τως. Η Πε­ρι­φέ­ρεια αρ­νεί­ται κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά ότι της ανή­κει η κυ­ριό­τη­τα ή η νομή του βα­τή­ρα και, κατ’ επέ­κτα­ση, ότι υπέ­χει οποια­δή­πο­τε ευ­θύ­νη ή αρ­μο­διό­τη­τα για τη συ­ντή­ρη­ση, την επι­σκευή ή ακόμη και τον απο­κλει­σμό της πρό­σβα­σης στο ση­μείο.

Κατά τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρί­ες, ο κ. Χα­τζη­μάρ­κος κα­τέ­θε­σε διά του πλη­ρε­ξου­σί­ου δι­κη­γό­ρου του κ. Γε­ωρ­γί­ου Μαυ­ρομ­μά­τη, ότι η κυ­ριό­τη­τα και η νομή του βα­τή­ρα, του ευ­ρέ­ως γνω­στού ως «τρα­μπο­λί­νο», που κα­τα­σκευά­στη­κε επί ιτα­λι­κής κα­το­χής των Δω­δε­κα­νή­σων, δεν ανή­κουν στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Όπως δια­τεί­νε­ται, η Πε­ρι­φέ­ρεια «καθ’ οιον­δή­πο­τε τρόπο ή ερ­μη­νεία» δεν υπέ­χει ου­δε­μία ευ­θύ­νη, ούτε έχει αρ­μο­διό­τη­τα για τη σύ­ντα­ξη με­λέ­της συ­ντή­ρη­σης ή για την εκτέ­λε­ση ερ­γα­σιών συ­ντή­ρη­σης και επι­σκευ­ής της εξέ­δρας.

Προς τεκ­μη­ρί­ω­ση της θέσης του, ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης φέ­ρε­ται να επι­κα­λεί­ται σειρά εγ­γρά­φων του Τμή­μα­τος Υδραυ­λι­κών και Συ­γκοι­νω­νια­κών Έργων Δω­δε­κα­νή­σου, τα οποία εκτεί­νο­νται χρο­νι­κά από το 2018 έως και τον Ιού­νιο του 2026, γε­γο­νός που κα­τα­δει­κνύ­ει ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια έχει δια­τυ­πώ­σει την ίδια θέση επα­νει­λημ­μέ­να και δια­χρο­νι­κά, κάθε φορά που το ζή­τη­μα του βα­τή­ρα επα­νερ­χό­ταν στην επι­φά­νεια.

Το νο­μι­κό οι­κο­δό­μη­μα της άρ­νη­σης

Ο πυ­ρή­νας της επι­χει­ρη­μα­το­λο­γί­ας εδρά­ζε­ται σε 3 βα­σι­κούς άξο­νες. Ο πρώ­τος αφορά την πα­ρα­χώ­ρη­ση του 1971. Σύμ­φω­να με όσα υπο­στη­ρί­ζει η πλευ­ρά της Πε­ρι­φέ­ρειας, με νο­μο­θε­τι­κό διά­ταγ­μα που δη­μο­σιεύ­θη­κε τον Ιού­λιο του 1971, το σύ­νο­λο των λου­τρι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων του Έλλη, δη­λα­δή η Ρο­τό­ντα των Λου­τρών μαζί με τον πε­ρι­βάλ­λο­ντα χώρο της και την εξέ­δρα κα­τα­δύ­σε­ων, πε­ρι­ήλ­θε από τον τότε Ορ­γα­νι­σμό Ακι­νή­των Πε­ριου­σί­ας Δη­μο­σί­ου Δω­δε­κα­νή­σου στην κυ­ριό­τη­τα του Δήμου Ρόδου, μά­λι­στα «άνευ άλλης τινός δια­δι­κα­σί­ας», όπως όριζε το ίδιο το κεί­με­νο της επο­χής.

Ο δεύ­τε­ρος άξο­νας συν­δέ­ε­ται με τον μνη­μεια­κό χα­ρα­κτή­ρα της κα­τα­σκευ­ής. Το σύ­νο­λο των εγκα­τα­στά­σε­ων, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της εξέ­δρας κα­τα­δύ­σε­ων, χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε από το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού τον Ια­νουά­ριο του 1988 ιστο­ρι­κό δια­τη­ρη­τέο μνη­μείο και έργο τέ­χνης, ενώ, κατά πλη­ρο­φο­ρί­ες, η ίδια η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία Δω­δε­κα­νή­σων έχει βε­βαιώ­σει από το 2021 ότι η εξέ­δρα απο­τε­λεί ανα­πό­σπα­στο τμήμα του μνη­μεί­ου και εντάσ­σε­ται στο λου­τρι­κό συ­γκρό­τη­μα που κα­τα­σκεύ­α­σε η ιτα­λι­κή κυ­βέρ­νη­ση για τις λου­τρι­κές ανά­γκες της επο­χής.

Ο τρί­τος άξο­νας πα­ρα­πέ­μπει σε πρό­σφα­τη από­φα­ση του ίδιου του Δήμου Ρόδου, του Δε­κεμ­βρί­ου του 2023, με την οποία απο­φα­σί­στη­κε ο απο­χα­ρα­κτη­ρι­σμός από κοι­νό­χρη­στο του τμή­μα­τος που πε­ρι­λαμ­βά­νει τη Ρο­τό­ντα και τους πε­ρι­βάλ­λο­ντες χώ­ρους έως τη γραμ­μή αι­για­λού, με προ­ο­πτι­κή τη δη­μιουρ­γία κτη­μα­το­λο­γι­κής με­ρί­δας η οποία, μετά τη με­τα­γρα­φή του δια­τάγ­μα­τος του 1971, θα πε­ριέλ­θει στην πε­ριου­σία του Δήμου. Με άλλα λόγια, η Πε­ρι­φέ­ρεια εμ­φα­νί­ζε­ται να υπο­στη­ρί­ζει ότι ακόμη και ο ίδιος ο Δήμος έχει ανα­γνω­ρί­σει, με τις δικές του πρά­ξεις, ότι το ακί­νη­το προ­ο­ρί­ζε­ται να κα­τα­λή­ξει στη δική του πε­ριου­σία.

Η αιχμή για τις «αυ­θαί­ρε­τες επεμ­βά­σεις» του πα­ρελ­θό­ντος

Ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον πα­ρου­σιά­ζει ένα ση­μείο των εξη­γή­σε­ων που φέ­ρε­ται να απα­ντά εμ­μέ­σως στο ερώ­τη­μα γιατί η Πε­ρι­φέ­ρεια, ενώ αρ­νεί­ται σή­με­ρα κάθε αρ­μο­διό­τη­τα, συν­δέ­ε­ται με τις τε­λευ­ταί­ες ερ­γα­σί­ες απο­κα­τά­στα­σης του βα­τή­ρα, εκεί­νες του 2007, που πα­ρα­μέ­νουν έως σή­με­ρα και οι μο­να­δι­κές. Κατά τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρί­ες, ο κ. Χα­τζη­μάρ­κος υπο­στη­ρί­ζει ότι, εάν στο πα­ρελ­θόν κά­ποιοι προ­έ­βη­σαν σε αυ­θαί­ρε­τες επεμ­βά­σεις σε ακί­νη­τα που δεν ανή­καν στην ιδιο­κτη­σία τους και για τα οποία ου­δε­μία ευ­θύ­νη υπεί­χαν, αυτό συ­νέ­βη σε μια χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο κατά την οποία δεν υφί­στα­το έλεγ­χος από τους αρ­μό­διους φο­ρείς. Σή­με­ρα, όπως δια­τεί­νε­ται, κάτι τέ­τοιο δεν μπο­ρεί να ισχύ­σει, καθώς το υφι­στά­με­νο θε­σμι­κό πλαί­σιο δεν προ­βλέ­πει ούτε επι­τρέ­πει οποιου­δή­πο­τε εί­δους επέμ­βα­ση σε ακί­νη­τα που δεν ανή­κουν στην κυ­ριό­τη­τα του φορέα.

Η απά­ντη­ση της τε­χνι­κής υπη­ρε­σί­ας στο ει­σαγ­γε­λι­κό τε­λε­σί­γρα­φο

Η δεύ­τε­ρη πράξη της το­πο­θέ­τη­σης εκτυ­λί­χθη­κε από την Διεύ­θυν­ση Υδραυ­λι­κών και Συ­γκοι­νω­νια­κών Έργων της Γε­νι­κής Διεύ­θυν­σης Υπο­δο­μών της Πε­ρι­φέ­ρειας.

Η απά­ντη­ση της υπη­ρε­σί­ας επα­να­λαμ­βά­νει κατά γράμ­μα τη γραμ­μή των εξη­γή­σε­ων του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη, προ­χω­ρά όμως και ένα βήμα πα­ρα­πέ­ρα. Η Πε­ρι­φέ­ρεια δη­λώ­νει ότι δεν έχει ευ­θύ­νη ή αρ­μο­διό­τη­τα όχι μόνο για τη συ­ντή­ρη­ση του βα­τή­ρα και την απο­κα­τά­στα­ση των φθο­ρών της εξέ­δρας, αλλά ούτε καν για τη λήψη μέ­τρων ορι­στι­κού απο­κλει­σμού της πρό­σβα­σης των λουο­μέ­νων που αρ­νού­νται να συμ­μορ­φω­θούν με τις συ­στά­σεις της λι­με­νι­κής αρχής.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια δεν δια­θέ­τει «ούτε τη δι­καιο­δο­σία, ούτε την αρ­μο­διό­τη­τα» να προ­βεί σε οποιου­δή­πο­τε εί­δους ενέρ­γεια για την υλο­ποί­η­ση όσων ζητά το ει­σαγ­γε­λι­κό έγ­γρα­φο, ενώ κα­τα­λή­γει δη­λώ­νο­ντας ότι πα­ρα­μέ­νει στη διά­θε­ση της Ει­σαγ­γε­λί­ας για κάθε επι­πλέ­ον στοι­χείο ή διευ­κρί­νι­ση.

Πρό­κει­ται, δη­λα­δή, για πλήρη και κα­θο­λι­κή απο­ποί­η­ση, που δεν αφή­νει κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο έστω και με­ρι­κής εμπλο­κής της Πε­ρι­φέ­ρειας στην αντι­με­τώ­πι­ση του προ­βλή­μα­τος, ούτε καν στο σκέ­λος των προ­σω­ρι­νών ή ορι­στι­κών μέ­τρων προ­στα­σί­ας των λουο­μέ­νων.

Η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία το­πο­θε­τεί την εξέ­δρα στην ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του Δη­μο­σί­ου με δια­χει­ρι­στή είτε τον Δήμο είτε την ΕΤΑΔ, η ΕΤΑΔ αρ­νεί­ται κάθε αρ­μο­διό­τη­τα πα­ρα­πέ­μπο­ντας στον Δήμο Ρόδου, ο Δήμος με πρό­σφα­το έγ­γρα­φό του απέ­δω­σε την κα­τα­σκευή στο Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο ως ευ­ρι­σκό­με­νη εντός της θα­λάσ­σιας ζώνης, ενώ η Υπη­ρε­σία Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων έχει ήδη απα­ντή­σει στην Ει­σαγ­γε­λία επι­κα­λού­με­νη πα­λαιό­τε­ρη το­πο­θέ­τη­σή της περί αναρ­μο­διό­τη­τας.

Με τη θέση της Πε­ρι­φέ­ρειας να πα­γιώ­νε­ται πλέον και τυ­πι­κά, ο κύ­κλος των απο­ποι­ή­σε­ων κλεί­νει, καθώς και οι 5 απο­δέ­κτες της ει­σαγ­γε­λι­κής πα­ραγ­γε­λί­ας εμ­φα­νί­ζο­νται να έχουν, ο κα­θέ­νας με τα δικά του επι­χει­ρή­μα­τα, με­τα­κυ­λί­σει την ευ­θύ­νη αλλού.

Την ίδια ώρα, η κα­τά­στα­ση στο πεδίο πα­ρα­μέ­νει αμε­τά­βλη­τη. Ο βα­τή­ρας έχει κρι­θεί από την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη στα­τι­κά ανε­παρ­κής, με βα­θιές δια­βρώ­σεις στο σκυ­ρό­δε­μα του θε­με­λί­ου και υπο­σκα­φές σε όλη την πε­ρί­με­τρο της βάσης, το Κε­ντρι­κό Λι­με­ναρ­χείο Ρόδου εφαρ­μό­ζει προ­σω­ρι­νά μέτρα απο­κλει­σμού και σκάφη του Λι­με­νι­κού πε­ρι­πο­λούν για την απο­μά­κρυν­ση όσων επι­μέ­νουν να χρη­σι­μο­ποιούν την εξέ­δρα.

Η Ει­σαγ­γε­λία έχει ήδη προει­δο­ποι­ή­σει για πολύ σο­βα­ρό κίν­δυ­νο ατυ­χή­μα­τος από εν­δε­χό­με­νη κα­τάρ­ρευ­ση μέ­ρους ή και ολό­κλη­ρης της κα­τα­σκευ­ής, με πι­θα­νό εν­δε­χό­με­νο τον βαρύ τραυ­μα­τι­σμό αό­ρι­στου αριθ­μού προ­σώ­πων.