Σόιμπλε: Κάποια μέρα θα μου στήσουν μνημείο στην Ελλάδα

Όπως σημειώ­νει η εφη­με­ρίδα, «ο Σόιμπλε είναι γνωστός για το καυ­στικό του χιούμορ. Κάποια μέρα θα του στήσουν μνημείο στην Ελλάδα, σε ένδειξη ευγνω­μο­σύ­νης για το ότι ανά­γκασε τη χώρα να προ­χω­ρή­σει σε μεταρ­ρυθ­μί­σεις, φέρεται να είπε την περα­σμένη εβδο­μάδα σε προ­ε­κλο­γική συγκέ­ντρωση. Ο χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­της πολι­τι­κός είναι πεπει­σμέ­νος ότι χωρίς μεταρ­ρυθ­μί­σεις η Ελλάδα δεν θα πετύχει ποτέ».

Σύμφωνα με την Handelsblatt, «η διάσωση της Ελλάδας απα­σχο­λεί τον Σόιμπλε πάνω από επτά χρόνια ενώ η χώρα της κρίσης απο­τε­λεί θέμα και σε αυτόν τον προ­ε­κλο­γικό αγώνα. Σε περί­πτωση που η Αθήνα χρεια­στεί το 2018 εκ νέου βοήθεια, τότε ο Σόιμπλε προ­τί­θε­ται να θέσει το τέταρτο πρό­γραμμα διά­σω­σης σε μια νέα βάση. Μετά τη διαμάχη των τελευ­ταίων χρόνων με το ΔΝΤ για τη συμ­με­τοχή του στη διάσωση της Αθήνας, ο γερ­μα­νός υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών θέλει να κρα­τή­σει το ΔΝΤ μελ­λο­ντικά εκτός Ευρώπης και αντ΄ αυτού να μετα­τρέ­ψει τον ευρω­παϊκό μηχα­νι­σμό διά­σω­σης ESM σε ένα Ευρω­παϊκό Νομι­σμα­τικό Ταμείο. Η ιδέα αυτή απα­σχο­λεί τον Σόιμπλε εδώ και καιρό και την προωθεί. Σε συνέ­ντευξή του στη Stuttgarter Zeitung εξει­δί­κευσε τα σχέδιά του αυτά: ο ESM θα πρέπει να παίξει μεγα­λύ­τερο ρόλο στην πρόληψη κρίσεων στην Ευρω­ζώνη , είπε ο Σόιμπλε. Αυτό δεν ισχύει μόνον όταν μια χώρα δυσκο­λεύ­ε­ται να αντε­πε­ξέλ­θει στις οικο­νο­μι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις, αλλά επίσης ‘όταν μια τρα­πε­ζική κρίση ή μια τερά­στια φυσική κατα­στροφή οδηγούν μια χώρα στα όριά της’. Με τις δηλώ­σεις του αυτές ο γερ­μα­νός υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών προ­κά­λεσε αρκετή ανη­συ­χία. Οι ‘φυσικές κατα­στρο­φές’ είναι ένας ευρύς όρος. Θα μπο­ρούσε δηλαδή η Ιταλία με κάθε σεισμό να ζητά χρήματα από το ευρω­παϊκό νομι­σμα­τικό ταμείο;», διε­ρω­τά­ται ο αρθρο­γρά­φος. Η εφη­με­ρίδα ανα­φέ­ρε­ται στη συνέ­χεια σε χθεσινό δημο­σί­ευμα της Bild που υπο­στή­ριξε ότι ο Β. Σόιμπλε προ­ε­τοι­μά­ζει οικο­νο­μική βοήθεια για τις χώρες της νοτίου Ευρώπης από την πίσω πόρτα, πλη­ρο­φο­ρίες, τις οποίες διέ­ψευσε όμως στο μεταξύ εκπρό­σω­πός του. Τα σχέδιά του, σύμφωνα με την ΗΒ, δεί­χνουν περισ­σό­τερο προς την αντί­θετη κατεύ­θυνση. «Ο Σόιμπλε ελπίζει ότι ένα ισχυρό ΕΝΤ θα παρα­κο­λου­θεί πιο ανε­ξάρ­τητα και συνεπώς πιο αυστηρά τους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς των χωρών της ΕΕ απ’ ό,τι η πολι­τι­κο­ποι­η­μένη κατά τον ίδιο Κομι­σιόν στις Βρυ­ξέλ­λες. Ο Σόιμπλε εξε­τά­ζει επίσης το ενδε­χό­μενο να θεμε­λιώ­σει με την ανα­διορ­γά­νωση του ESM και έναν μηχα­νι­σμό για χρε­ο­κο­πίες κρατών στην ΕΕ».

Σύμφωνα με την ΗΒ, «ο Σόιμπλε ερω­τεύ­τηκε την ιδέα όχι μόνον γι’ αυτό το λόγο. Η δημιουρ­γία του ΕΝΤ θα ήταν δυνατή χωρίς μεγάλες αλλαγές των συν­θη­κών, για τις οποίες δεν υπάρ­χουν πλειο­ψη­φίες στην παρούσα φάση. Εντού­τοις μια τέτοια απόφαση θα έστελνε το μήνυμα ότι η εμβά­θυνση της νομι­σμα­τι­κής ένωσης προχωρά. Ειδικά ο οπαδός της Ευρώπης Εμα­νουέλ Μακρόν ανα­μέ­νε­ται να πιέσει μετά τις γερ­μα­νι­κές εκλογές προ­κει­μέ­νου να γίνουν περαι­τέρω βήματα εμβά­θυν­σης. Το Ταμείο είναι μια από τις ελά­χι­στες προ­τά­σεις που βρί­σκουν τη σύμφωνη γνώμη τόσο του γάλλου προ­έ­δρου όσο και της γερ­μα­νί­δας καγκε­λα­ρίου Μέρκελ. Προς το παρόν όμως πολλά ερω­τή­ματα παρα­μέ­νουν ανοιχτά ενώ ο καθένας αντι­λαμ­βά­νε­ται την ιδέα δια­φο­ρε­τικά. Την ώρα που οι Γερ­μα­νοί βλέπουν στο ΕΝΤ την ευκαι­ρία να ενι­σχύ­σουν τους κανόνες για το χρέος, οι χώρες της νοτίου Ευρώπης ευελ­πι­στούν να απο­κτή­σουν μέσω του Ταμείου ευκο­λό­τερη πρό­σβαση σε φρέσκο χρήμα. ‘Σίγουρα ο ESM δεν θα ανα­διορ­γα­νω­θεί έτσι ώστε να εγκρί­νο­νται με το παρα­μι­κρό χρήματα του ΕΝΤ για μια χώρα’, λέει το γερ­μα­νικό υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών. «Έχουμε πάντα στο μυαλό μας να μην οδη­γη­θούμε σε μια κοι­νο­τι­κο­ποί­ηση ρίσκων. Βέβαια κάποτε όλοι πίστευαν ότι και το Σύμφωνο Στα­θε­ρό­τη­τας και Ανά­πτυ­ξης θα οδη­γούσε στην οικο­νο­μική πει­θαρ­χία στην Ευρώπη. Επί χρόνια οι Νοτιο­ευ­ρω­παίοι προ­σάρ­μο­ζαν το σύμφωνο, κατα­φέρ­νο­ντας να εξαι­ρούν συνεχώς δαπάνες από τα ελλείμ­ματά τους. Στο Ευρω­παϊκό Νομι­σμα­τικό Ταμείο ο κίν­δυ­νος θα ήταν να εφευ­ρί­σκουν οι χώρες κάθε τόσο νέους δημιουρ­γι­κούς τρόπους για να απο­σπούν χρήματα».

enikonomia.gr