Απάντηση Γιάννη Ιατρίδη στον Τάσο Καραμάριο

Απο­δει­κνύ­ε­ται ότι ο συγκε­κρι­μέ­νος άνθρω­πος πάσχει από άνοια γιατί προ­φα­νώς έχει χάσει τα αυγά και τα πασχά­λια.

Η αισχρό­τητα του φαί­νε­ται, για μια ακόμα φορά, αφού μέσα στις ασυ­ναρ­τη­σίες του εμπλέ­κει και τα παιδιά μας. Φαί­νε­ται το μίσος του και η κακία του προς την οικο­γέ­νεια μου.

Η βοήθεια μου προς το άτομο του στις εκλογές φαί­νε­ται από το γεγονός ότι στις Καλυ­θιές ερχόταν πρώτος με πάνω από 500 ψήφους και στο δικό του χωριό, τη Σορωνή, δεν ξεπερ­νούσε τους 100. Αυτή ήταν η βοήθεια μου.

Το μένος του για την οικο­γέ­νεια μου τον οδηγεί, ακόμα, στο να προ­σβάλ­λει, με το χει­ρό­τερο δυνατό τρόπο, τους 13.000 συμπα­τριώ­τες μας που στή­ρι­ξαν και ψήφισαν τη Μίκα.

Στον κοινό αυτό συκο­φά­ντη θα ήθελα, ακόμα, να του πω τα εξής:

Είναι γνωστό ότι την περιου­σία μας εγώ και τα αδέρφια μου την βρήκαμε από τους γονείς μας. Δεν περί­μενα την πολι­τική για να πλου­τίσω.

Αν φορά παντε­λό­νια, ας πάει στη Δικαιο­σύνη και να απο­δεί­ξει αυτά που λέει και υπονοεί περί χρη­μα­τι­σμού ή οτι­δή­ποτε άλλο γεννά ο εγκέ­φα­λος του, αν λει­τουρ­γεί.

Ή, ακόμα, μπορεί και να υπο­δεί­ξει ο ίδιος στους δικα­στές τις απο­φά­σεις που του αρέσουν.

Κλείνω με ένα γνωμικό του λαού μας που λέει ότι η καμήλα την καμπούρα της δεν την βλέπει. Ας το έχει αυτό υπόψη του, αφού τα έχει τετρα­κό­σια, και να μην ξανα­πιά­σει στο στόμα του τα παιδιά μου.