Στο Προεδρικό Μέγαρο ο Γιώργος Χατζημάρκος, για τα 50 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας

Ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου Γ. Χατζη­μάρ­κος έκανε την ακό­λουθη ανάρ­τηση στον λογα­ρια­σμό του στα κοι­νω­νικά δίκτυα:

Στο Προ­ε­δρικό Μέγαρο, χθες, γιορ­τά­σαμε την πιο μακρά δημο­κρα­τική περίοδο στη σύγ­χρονη Ιστορία μας, την ολο­κλή­ρωση μισού αιώνα από τότε που ο Κων­στα­ντί­νος Καρα­μαν­λής θεμε­λί­ωσε τη μετα­πο­λί­τευση και έβαλε τη χώρα στην Ευρώπη, όπου ανήκει.

Το σχέδιό του για πολι­τική σταθερότητα-εθνική ενότητα-οικονομική ανάπτυξη-ευρωπαϊκό προ­σα­να­το­λι­σμό βρί­σκε­ται σήμερα στην πιο πλήρη εξέλιξη και εδραί­ωσή του από ποτέ.

Στο χρόνια που μεσο­λά­βη­σαν, συνέ­βη­σαν πολλά. Δίπλα στην Ελλάδα που μας πλήγωνε, στην Ελλάδα που ο καθένας μπορεί να συμπε­ρι­φέ­ρε­ται χωρίς κανόνες και σεβασμό στους νόμους και στους συμπο­λί­τες του, αδια­φο­ρώ­ντας για τη συλ­λο­γική συνεί­δηση, υπήρχε πάντα και η Ελλάδα της ακε­ραιό­τη­τας, του φιλό­τι­μου, που κοπιά­ζει σκληρά, που μας κάνει περή­φα­νους.

Πέσαμε πολλές φορές και σηκω­θή­καμε περισ­σό­τε­ρες. Κάναμε λάθη, αλλά κατα­φέ­ραμε να προ­χω­ρή­σουμε μπροστά. Γιατί σίγουρα το ισο­ζύ­γιο στη μικρή Ελλάδα με την τερά­στια Ιστορία είναι θετικό.

Ανα­λο­γι­ζό­με­νος τα μεγα­λύ­τερα σφάλ­ματά μας σε αυτή την πορεία, είναι απο­λύ­τως ξεκά­θαρο στη δική μου συνεί­δηση ότι είναι η προ­σκόλ­ληση στον λαϊ­κι­σμό και ο φόβος απέ­να­ντι στο πολι­τικό κόστος.

Το σήμερα όμως έχει μια σημα­ντική διαφορά από το χθες. Έχει τόλμη. Δεν φοβάται το πολι­τικό κόστος. Έχει ακόμα επί­γνωση ότι εύκολες λύσεις δεν υπάρ­χουν, όπως δεν υπάρ­χουν στην πραγ­μα­τική ζωή κανενός.

Η σημε­ρινή επέ­τειος δεν είναι όμως μόνο μια ευκαι­ρία ανα­στο­χα­σμού στο χθες. Είναι και μια ευκαι­ρία προ­βο­λής στο αύριο.

Κοι­τώ­ντας μπροστά, στα επόμενα 50 χρόνια, θέλουμε μια Ελλάδα με υψη­λό­τερο βιοτικό επίπεδο, με μια ισχυ­ρό­τερη οικο­νο­μία, με κανόνες και με ακόμα ισχυ­ρό­τερη αμυντική-διπλωματική θέση.

Μόνο που οι στόχοι αυτοί μπορούν να επι­τευ­χθούν υπό δύο ανα­γκαί­ους και αδια­πραγ­μά­τευ­τους όρους. Την τόλμη απέ­να­ντι στο πολι­τικό κόστος και τη συνει­δη­το­ποί­ηση ότι οι δυσκο­λίες απαι­τούν σχέδιο, μεθο­δι­κό­τητα και δουλειά.

Τα διδάγ­ματα του χθες ορίζουν να συνε­χί­σουμε μπροστά με τόλμη για την Ελλάδα που θέλουμε