M. Σαρρής: «Στοχοποιούν» τα καταστήματα εστίασης στις τουριστικές περιοχές

Για ξεκά­θαρη στο­χο­ποί­ηση των κατα­στη­μά­των εστί­α­σης στις του­ρι­στι­κές περιο­χές, και ειδι­κό­τερα στα νησιά, από τις υπη­ρε­σίες του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών κάνει λόγο κ. Μιχάλης Σαρρής που δια­τη­ρεί εστια­τό­ριο, στην Παλιά Πόλη.

Μετά τις νέες ανα­κοι­νώ­σεις για ακόμα ένα σαφάρι των ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών στα νησιά για την πάταξη της φορο­δια­φυ­γής, ο κ. Μ. Σαρρής ξεσπά έναντι όσων εκ προ­οι­μίου χαρα­κτη­ρί­ζουν ως κλέφτες τους εστιά­το­ρες και με μαθη­μα­τι­κές πράξεις, προ­σπα­θεί να απο­δεί­ξει το αυτο­νό­ητο… Ότι δηλαδή, οι επι­χει­ρή­σεις δεν βγαί­νουν!

«Στη Ρόδο όπως και σε άλλες του­ρι­στι­κές περιο­χές γίνεται συστη­μα­τική στο­χο­ποί­ηση. Κι επειδή έχω άμεση γνώση θέλω να επι­ση­μάνω κάποια πράγ­ματα, ώστε η ρετσι­νιά του κλέφτη του δημο­σίου χρή­μα­τος να στιγ­μα­τί­σει τις πλάτες αυτών που πρέπει κι όχι των εστια­τό­ρων. Να σας επι­ση­μάνω ότι δεν υπάρχει εστιά­το­ρας με εξοχική βίλα, με κατα­θέ­σεις, με συμ­με­τοχή σε οφ σορ εται­ρεία, με συμ­με­τοχή στις λίστες Λαγκαρντ η Μπόρ­γιανς! Αν δεν ξέρατε (που είμαι σίγου­ρος ότι ξέρετε) θα παρα­κα­λούσα τους υπεύ­θυ­νους να επι­φορ­τι­στούν με το καθήκον προς την πατρίδα, της ανεύ­ρε­σης των κεφα­λαίων της φοροδιαφυγής-φοροαποφυγής των αμαρ­τω­λών εστια­τό­ρων που… είναι αλήθεια και είναι τόσο τερά­στια ώστε να απο­τε­λούν πρώτη και βασική είδηση στα κανάλια αλλά και ιδιαί­τερη ενα­σχό­ληση των υπη­ρε­σιών του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών και Οικο­νο­μίας. Έχουμε πρό­βλημα και μάλιστα δια­χρο­νικό. ‘Η εμείς δεν ξέρουμε την δουλειά μας και το “επι­χει­ρείν” ή κάποιοι καλύ­πτο­νται πολι­τικά πίσω απο εγκλή­ματα που δια­πράτ­το­νται ελλεί­ψει γνώσεων και πρα­κτι­κών της αγοράς! Γιατί οι περισ­σό­τε­ροι πολι­τι­κοί κρύ­βο­νται πίσω απο ένα πτυχίο που “νομί­ζουν” ότι είναι δια­βα­τή­ριο στο “απο­φα­σί­ζειν” και προ­χω­ρούν αβίαστα στο “κολά­ζειν”. Κι ερωτώ με την σειρά μου εγώ… ποιος υπουρ­γός απο όλους που εμπλέ­κο­νται στην δημιουρ­γία, στην λει­τουρ­γία και στον έλεγχο των εστια­το­ρίων συνεν­νο­ή­θηκε με τον συνά­δελφό του ώστε η κοινή απόφασή τους, να δια­γρά­ψει το κόστος λει­τουρ­γίας, ώστε άφοβα μετά να ζητή­σουν φόρους και τέλη;», λέει ο κ. Μ. Σαρρής.

Περαι­τέρω, με απλά μαθη­μα­τικά, προ­σπα­θεί να απο­δεί­ξει ότι η αυξη­μένη φορο­λο­γία και το λει­τουρ­γικό κόστος, όχι μόνο δεν επι­τρέ­πουν την ανά­πτυξη των επι­χει­ρή­σεων εστί­α­σης αλλά συρ­ρι­κνώ­νουν σημα­ντικά το εισό­δημα, το οποίο δεν επαρκεί ούτε καν για να καλυ­φθούν τα βασικά έξοδα: «Σας παρα­θέτω μερικά θεσμο­θε­τη­μένα μεγέθη για να κατα­νο­ή­σετε το τι συμ­βαί­νει στον οικο­νο­μικό ορί­ζο­ντά μας! Για να τιμο­λο­γή­σουμε ένα κυρίως πιάτο που απο­τε­λεί και το 80% του τζίρου ενός κανο­νι­κού εστια­το­ρίου, κοστο­λο­γούμε το περιε­χό­μενο μιας μερίδας! Πολ­λα­πλα­σιά­ζουμε επί τρία και προ­σθέ­τουμε τον ΦΠΑ! Αν λοιπόν, για παρά­δειγμα, τα 250 γρ μιας χοι­ρι­νής μπρι­ζό­λας κοστί­ζουν δυο ευρώ συν το γαρ­νί­ρι­σμα ένα ευρώ, ήτοι σύνολο τρία ευρώ τότε εμείς θα που­λή­σουμε 3 Χ 3 = 9 ευρώ! Συν ΦΠΑ 24% ήτοι συν 2,16 τελική τιμή πώλησης 11,16 ευρώ!! Ας αρχί­σουμε τώρα όμως τις υφαι­ρέ­σεις για να δούμε πού μας έχουν οδη­γή­σει οι απο­φά­σεις των ανίδεων και οι απο­δέ­κτες τους, απο τους άλλους ανί­δε­ους της ομο­σπον­δίας μας!! Εννέα ευρώ επί 13% η νόμιμη απο­ζη­μί­ωση του προ­σω­πι­κού σέρβις, 12% η απο­ζη­μί­ωση του μισθω­τού προ­σω­πι­κού, 33,3% το κόστος της Α’ ύλης! 8% το ΙΚΑ! Φαγητό προ­σω­πι­κού 0,2%! Προ­βο­λές, κατα­χω­ρί­σεις, δια­φη­μί­σεις, κερά­σματα 1%! Φθορές ευα­λοί­ω­των προ­ϊ­ό­ντων 3%! Φθορές, συντη­ρή­σεις, αντι­κα­τα­στά­σεις σκευών, συσκευών, κτηρίων 3%! Ενοίκια & τέλη κοι­νο­χρή­στων χώρων 5%! Υγρα­έ­ρια, ΔΕΗ και κάρ­βουνα 0,6%! Απο­ζη­μιώ­σεις των εκ του νόμου υπο­στη­ρι­κτών λει­τουρ­γίας (Υγειο­νό­μος, μηχα­νο­λό­γος ασφα­λείας, λογι­στής, γιατρός της επι­χεί­ρη­σης, συντη­ρη­τής κ.α.) 2%! Περι­ποί­ηση περι­βάλ­λο­ντος χώρου 1,5%! Έξοδα κουβέρ, χαρτικά, απορ­ρυ­πα­ντικά, λάδι, ξύδι αλάτι, πιπέρι κλπ 0,4%! Νερό 0,6%! Τηλέ­φωνα (απα­ραί­τητη λει­τουρ­γία για κάρτες) 0,1%! Κρα­τή­σεις καρτών (το 1/3 του τζίρου) ΑΕΠΙ ΑΠΟΛΛΩΝ και λοιπών τσι­μπου­ριών μιας επι­σι­τι­στι­κής επι­χεί­ρη­σης 0,2% κι άλλα, που ίσως αυτή την στιγμή δεν θυμάμαι, δια­μορ­φώ­νουν ένα ασφυ­κτικό πλαίσιο λει­τουρ­γίας! Ας μην ξεχνάμε ότι προ­σπα­θούμε να δια­τη­ρούμε τις τιμές μας σε ανεκτά επίπεδα για το πορ­το­φόλι του πελάτη, πράγμα δύσκολο αν όχι αδύ­να­τον αφού κάθε μέρα δρα­στη­ριο­ποιού­νται άσχετοι με το επάγ­γελμά μας, που αφαι­ρούν εισό­δημα απο τα κατα­στή­ματά μας για να έλθουν σαν ανίδεοι σε αδιέ­ξοδο, μετά απο λίγο διά­στημα έχοντας κάνει όμως ανε­πα­νόρ­θωτη ζημιά και στους ειδή­μο­νες!! Μένει, απο όσα σας εξέθεσα, ένα 15% μικτό για να εξα­χθούν φόροι και για να ταΐσει την οικο­γέ­νειά του ο εστιά­το­ρας!! Αν ο τζίρος είναι όπως ο μέσος όρος στα 500.000 ευρώ, τότε κάμετε εσείς μόνοι τα δικαιώ­ματα φόρων του κράτους, κρα­τή­στε τα δικαιώ­ματα της ασφα­λείας (ΟΑΕΕ) και όχι μόνον, να προ­σπα­θή­σετε να κάνετε οικο­γέ­νεια με δεύτερο παιδί, αλλά να στεί­λετε και για αυγά­τι­σμα των κατα­θέ­σεων στην UBS!! Όταν με το καλό στο απώτερο μέλλον εξα­σφα­λί­σει η Ελλάδα κυβέρ­νηση που θα ξέρει η αρι­στερά της τι ποιεί η δεξιά της, τότε ας μας κυνη­γή­σουν εμάς τους εστιά­το­ρες!! Μόνον μια απορία θέλω να μου λύσετε! Πώς ειναι δυνατόν όλοι ανε­ξαι­ρέ­τως να εντο­πί­ζουν την φορο­δια­φυγή στα εστια­τό­ρια των του­ρι­στι­κών περιο­χών και να μην μπορούν να την ελέγ­ξουν πάρα πολλά χρόνια τώρα;», επι­ση­μαί­νει ο κ. Σαρρής.

Περαι­τέρω, όπως λέει, πέρυσι -σύμφωνα με το Εμπο­ρικό Επι­με­λη­τή­ριο Δωδε­κα­νή­σου – το προσ­δό­κιμο κατά κεφαλήν έξοδο του κάθε του­ρί­στα ανερ­χό­ταν στα 10€ την ίδια ώρα που το κόστος λει­τουρ­γίας μιας επι­σι­τι­στι­κής μονάδας έχει φτάσει στο 110%! «Δηλαδή, ήταν σχεδόν δύσκολο να που­λή­σεις ένα γεύμα στα 10€. Με την αύξηση του Φ.Π.Α. αυτό το 10€ έγινε 12,40! Τι σε κάνει να πιστεύ­εις πως μπορώ να πουλήσω ώστε να αποδώσω κι αυτό που πρέπει; Γνω­ρί­ζετε πως το πραγ­μα­τικό κόστος λει­τουρ­γίας μιας ολο­κλη­ρω­μέ­νης επι­σι­τι­στι­κής μονάδας έχει πάει στο 110%, άνευ κέρδους; Εαν το γνω­ρί­ζουν κάποιοι, είναι μπα­γά­σες αφού εις γνώση τους λαμ­βά­νει χώρα όποια εισφο­ρο­δια­φυγή, φορο­α­πο­φυγή κτλ κτλ. Εαν δεν το γνω­ρί­ζουν, μπροστά στην λύσσα τους να παρου­σιά­σουν έσοδα στους θεσμούς, τότε για ακόμη μια φορά, οι άνθρω­ποι είναι επι­κίν­δυ­νοι», κατα­λή­γει ο κ. Μ. Σαρρής.

Να σημειω­θεί ότι τα 1050 εστια­τό­ρια που λει­τουρ­γού­σαν στη Ρόδο έχουν απο­μεί­νει περίπου 700, ενώ κάποια έχουν μετα­τρα­πεί σε ταχυ­φα­γεία και σε σνακ μπαρ, στην προ­σπά­θεια των ιδιο­κτη­τών τους να μειώ­σουν τα εργατικά-λειτουργικά κόστη.